Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Επί χρόνια παρακολουθούμε επαναπαυόμενοι στην αυταπάτη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας ότι δήθεν θα συμμορφώνεται με το διεθνές δίκαιο, μια ξέφρενη εξοπλιστική κούρσα της, ενώ εμείς βυθιζόμασταν με ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τελευταία με μια μνημονιακή κατοχή που κυριολεκτικά έπληξε την δυνατότητα των οπλικών μας συστημάτων να υπερασπιστούν την χώρα μας.
Στην παγκόσμια πολεμική ιστορία μαθαίνουμε πως όταν συγκρούονται δυο αντίπαλοι και ο ένας έχει πολεμική υπεροχή, τότε ο άλλος δεν επιλέγει την κατά μέτωπο σύγκρουση αλλά μεθόδους ανορθόδοξου και «μετόπισθεν» πολέμου, φέρνοντας τον υπερέχοντα σε δύσκολη θέση και τελικά επιτυχαίνοντας την τελική νίκη.
Κλασικό παράδειγμα τέτοιου είδους πολέμου με την Τουρκία είναι ο τριακονταετής πόλεμος με τους Κούρδους, όπου μια τεράστια στρατοκρατική μηχανή διαθέτοντας ακόμα την σύγχρονη πολεμική τεχνολογία όχι μόνο δεν κατάφερε να τους εξοντώσει, αλλά σε καθημερινή σχεδόν βάση θρηνεί θύματα, ενώ χρειάστηκε ένας ολόκληρος μηνάς για να κυριαρχήσει στην θύλακα του Menbiç στην Συρία, έχοντας απέναντι της σαφώς πιο αδύναμες στρατιωτικές δυνάμεις.
Ερχόμενοι στο «επίμαχο», είναι ξεκάθαρο πως στην Άγκυρα έχει παγιωθεί η αντίληψη ότι η στρατιωτική υπεροχή της Τουρκίας είναι πλέον ικανή να καταφέρει καίριο πλήγμα στην ελληνική πλευρά και με αυτό το σκεπτικό η τουρκική αδιαλλαξία και προκλητικότητα όχι μόνο δεν θα μειώνεται, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα αυξάνεται συνεχώς.
Στην περίπτωση αυτή το αμείλικτο ερώτημα είναι ποια είναι η καλύτερη τακτική αντιμετώπισης αυτής της προκλητικότητας.
Η Τουρκιά έχει πολλά αδύνατα σημεία στο εσωτερικό της, τα οποία ποτέ δεν είχαμε το θάρρος να τα εξετάσουμε προς όφελος μας.
Στην Κωνσταντινούπολη των 15 εκατομμυρίων κατοίκων που ο Ερντογάν φιλοδοξεί να καταστήσει πρωτεύουσα της νεοοθωμανικής του αυτοκρατορίας, κατοικούν γύρω στα 4,5 εκατομμύρια Κούρδοι. Πρόσφατα βρεθήκαμε στο προάστιο Esenyurt και κυριολεκτικά μείναμε έκπληκτοι μιλώντας με εκπρόσωπο αυτών των Κούρδων για το μίσος που έχουν για το καθεστώς Ερντογάν. Ας αφήσουμε την νοτιοανατολική Τουρκία, καθώς και τους «κρυφό»…
Οι περίφημες τουρκικές ένοπλες δυνάμεις μετά το αποτυχόν πραξικόπημα του 2016, κυριολεκτικά έχουν εξαρθρωθεί καθώς το 40% περίπου των στελεχών ειδικά στην πολεμική αεροπορία, θύματα της καχυποψίας του Ερντογάν, ή έχουν συλληφθεί και κρατούνται σαν επίδοξοι πραξικοπηματίες, ή έχουν αποστρατευτεί, ή είναι υπόδικοι.
Αλλά εκτός από αυτά που χρειάζονται «ειδική» αντιμετώπιση, ο ίδιος ο Ερντογάν μιλώντας πρόσφατα για τα ελληνοτούρκικα προβλήματα κατηγόρησε την Ελλάδα ότι προκαλεί γατί έχει κάποιους δυνατούς υποστηρικτές. Ποιο είναι αυτοί οι υποστηρικτές και γιατί ανησυχούν τον Ερντογάν ;
Φυσικά το άρθρο αυτό δεν έχει την πρόθεση να υπεισέρθει σε λεπτομέρειες για ευνόητους λόγους, αλλά το «θηρίο» όχι μόνο δεν είναι ανίκητο αλλά το πιο σημαντικό, δεν έχει εμπιστοσύνη ούτε στον εαυτό του. Αυτό το καταλάβατε ;;;
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
