Τελικά η προσπάθεια και οι χιλιάδες εργατοώρες που έχει δαπανήσει το Υπουργείο Άμυνας και το Πολεμικό Ναυτικό στις διαπραγματεύσεις για τις Belh@rra Helleniques (συνεχίζουμε να “διεκδικούμε” το όνομα), ίσως δεν πάνε τελείως χαμένες. Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν πως οι Γάλλοι δεν έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια, παρά το γεγονός ότι το Ελληνικό ΥΠΟΙΚ ήταν πολύ ξεκάθαρο, και μαζί με την πολιτική ηγεσία απέρριψαν τις γαλλικές τελικές προτάσεις. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν μόνο η υπερβολικά υψηλή τιμή, αλλά και το πολύ κακό χρηματοδοτικό μοντέλο που πρότειναν οι Γάλλοι.
Αν και περιμέναμε πως το θέμα είχε λήξει, εντούτοις μαθαίνουμε πως οι Γάλλοι δεν εγκατέλειψαν την προσπάθεια. Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε πως η πώληση των Belh@rra είναι μια καθαρά πολιτική απόφαση από την αρχή, και ουσιαστικά η Γαλλική Προεδρία άνοιξε το δρόμο για την Naval Group. H εταιρεία, που σημειωτέον έχει υψηλές πωλήσεις σε χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά κύριο λόγο, ξεκίνησε να “στήνει” την πώληση με καθαρά εμπορικά κριτήρια, ενώ η Ελλάδα ήταν σαφής από την πρώτη στιγμή πως επιθυμεί διακρατική συμφωνία (το κοντινότερο σε αυτό που λέμε FMS με τις ΗΠΑ).
Αυτό, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος των αλλαγών που ήθελε το ΠΝ για να αξιοποιήσει τα πλοία (CIWS που ουσιαστικά θα είναι το Strales, αλλά και συμπληρωματική Α/Α άμυνα που θα είναι οι RAM), καθώς η προσθήκη της δυνατότητας εκτόξευσης των SCALP Naval, έφερε τελικά το “διαζύγιο”. Η όλη διακοπή των συνομιλιών έγινε σε καθαρά εμπορικό επίπεδο, και δεν έγινε σε διακρατικό. Δηλαδή, όσα γράφονται περί “ελληνογαλλικού διαζυγίου” είναι τελείως μπούρδες. Η Ελλάδα και η Γαλλία παραμένουν κοντά, και η αμυντική συνεργασία θα πυκνώσει. Αν οι Γάλλοι ανέμεναν δυο φρεγάτες για να συνεχίσουν να μας αγαπούν, αλίμονό μας, και θα ήταν και ντροπή τους. Ας μην τους υποτιμούμε, δεν αξίζει η Γαλλία τέτοια αντιμετώπιση. Άλλο Γαλλία, άλλο Dassault, Thales, Naval Group κλπ μην μπερδεύουμε εταιρικά συμφέροντα με εθνικά. Αν ήταν έτσι, να έβγαζε η κυβέρνηση με φετβά να αγοράζουμε όλοι Citroen και Peugeot, ή να αποφάσιζαν όλες οι ελληνικές ομάδες ποδοσφαίρου να χάνουν στην Ευρώπη από τις αντίστοιχες γαλλικές…
Οι Γάλλοι φαίνεται πως δεν εγκαταλείπουν, αλλά συνεχίζουν να προσπαθούν, και αυτό είναι προς τιμή τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως υπάρχει περιθώριο μείωσης της τιμής, με την πιθανή μετακύλιση κόστους ανάπτυξης από την Ελλάδα στη Γαλλία. Αν δηλαδή οι Γάλλοι αποδεχτούν για παράδειγμα να απορροφήσουν αυτοί την τιμή ενσωμάτωσης των ρουτινών και λύσεων βολής του STRALES στο SETIS, αλλά και του RAM (που δεν είναι δα και τόσο δύσκολο, αλλά ας μην γράψουμε καλύτερα πόσα ζητήθηκαν για την ενσωμάτωση και μόνο στο SETIS) τότε η τιμή έχει πέσει σημαντικά. Θεωρούμε πως ένα κομμάτι του κόστους περιλαμβάνει την τοποθέτηση συστήματος ECM, που η αρχική σχεδίαση δεν διαθέτει.
Το σίγουρο είναι πως το ΠΝ συνεχίζει να θεωρεί εξαιρετικά ικανά τα πλοία, και πως μπορούν να συνεισφέρουν. Αν οι Γάλλοι επανέλθουν με μια καλή τιμή, καλύτερη από αυτή που έχουν δώσει στην αρχή, τότε όλα είναι ανοιχτά. Όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, πολλές φορές το φθηνό είναι ακριβό και αντίστροφα. Αν το χρηματοδοτικό είναι εμπροσθοβαρές, τότε η Ελλάδα δεν μπορεί να αγοράσει ούτε τράτα. Αν υπάρξει ένα καλό χρηματοδοτικό, που θα απλωθεί σε βάθος χρόνου, τότε αλλάζει η κατάσταση. Το πρόβλημα είναι πως το ΥΠΟΙΚ δεν μπορούσε να καλύψει τις απαιτήσεις τους, χωρίς να κόψει από άλλα προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Κι όταν εννοούμε από “άλλα”, εννοούμε από όλα πλην αυτών που τρέχουν. Έτσι, στο τέλος της δεκαετίας θα είχαμε 84 F-16V και τις 2 FDI. Τίποτε άλλο.
Αν λοιπόν υπάρξει εμπλοκή γαλλικών τραπεζών, ειδικά τώρα που τα επιτόκια στην ΕΕ είναι μηδενικά, και μπορέσει η NG να φέρει μια πιο ισχυρή χρηματοδότηση, πάντα μέσα από μια G2G συμφωνία, τότε όλα είναι πιθανά. Σε κάθε περίπτωση, ας αφήσουμε το Υπουργείο και το ΠΝ να διαπραγματευτούν χωρίς “φωνές” και “κατηγορώ”. Μόλις γίνουν διαθέσιμες οι πληροφορίες για τα νέα MH-60R, και καταλάβουμε πόσο ευνοϊκό χρηματοδοτικό πήρε η Ελλάδα, και τι τιμή πέτυχε (χωρίς υπερβολή, 4 ελικόπτερα στην τιμή των 3), τότε θα καταλάβουν όλοι τι εννοούμε. Οι εποχές που αγοράζαμε “ότι πετούσε και ότι κολυμπούσε” έχουν περάσει. Ας αφήσουμε τους ειδικούς να διαπραγματευτούν, κι ας λείπουν “πυρίκαυστες” απόψεις για τη “διάλυση της Συμμαχίας της Δήλου”.
Κάπου εδώ να πούμε κάτι αρκετά σημαντικό. Κάποιοι έσπευσαν να συνδέσουν την διακοπή των συνομιλιών της Ελλάδας με την Naval Group σαν απόδειξη της αγοράς των MMSC. Καθώς ψάξαμε αρκετά, μπορούμε να σας πούμε πως οι σχετικές συζητήσεις μεταξύ Υπουργείου/ΠΝ και της Lockheed Martin βρίσκονται σε πολύ αρχικό στάδιο. Το ΠΝ αξιολογεί την αμερικανική πρόταση, και συζητά. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα στην πραγματικότητα, καθώς όπως έχουμε ξαναγράψει, η LM και το ΠΝ θέλουν εγχώρια κατασκευή, ενώ στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη διαθέσιμο ναυπηγείο. Συνεπώς, όσοι “κατακεραυνώνουν” την ΠΤΗΣΗ (!) που έφερε τα νέα, να σας πούμε πως δεν θα δούμε αγορά ή απόρριψη των MMSC σύντομα, καθώς η όλη συζήτηση είναι μακρυά ακόμη από ένα κάποιο αποτέλεσμα. Και όπως είδατε και παραπάνω, οι Belh@rra Greque δεν έχει τελειώσει ακόμη!
