Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Οι αιρετίζουσες αλλοιώσεις στην Ορθόδοξη Εκκλησία αυξάνονται και πληθύνονται.
Φτάσαμε στο σημείο να θες να πας στην Εκκλησία να ακούσεις τον λόγο του Θεού, και αντί αυτού να σκανδαλίζεσαι.
Το αυτό έγινε χτες το απόγευμα 7/6/25 στην Ι.Μ. Παναγίας Φανερωμένης Αστακού Αιτωλοακαρνανίας.
Πήγαμε στον εσπερινό, σε έναν Άγιο τόπο στο Βαλτί Αστακού σε μια Μόνη που βρίσκεται σε σπηλιά στην Καλχίτσα.
Εκεί δυστυχώς είδαμε ότι η ακολουθία δεν τελούνταν εντός του Ναού αλλά στον προαύλιο χώρο.
Είχε στηθεί ένα σκηνικό προς τα δυτικά και ο κόσμος είχε την εκκλησία πίσω απο την πλάτη του, και προσεύχονταν κοιτάζοντας ακριβώς προς την Δύση.
Μας προκάλεσε τρομερή εντύπωση πως κανένας χριστιανός δεν αντέδρασε.
Οι της εκκλησίας έχουν καταντήσει τον λαό ακατήχητο μπουλούκι.
Εσκεμμένα το έχουν πετύχει αυτό ώστε ο κόσμος να μην αντιδράει σε ότι κάνουν.
Τρεις Αρχιμανδρίτες τέλεσαν την ακολουθία στην οποία προφανώς τα βρήκαν όλα σωστά αφού συμμετείχαν.
Που το είδαν αυτοί γραμμένο όμως ότι η ακολουθία ή και η λειτουργία μπορεί να τελείται δυτικά, και ο κόσμος να προσεύχεται προς την δύση και με πλάτη γυρισμένη στην εκκλησία;
Είμαστε μήπως Λατίνοι να προσευχόμαστε προς την Δύση;
Η ορθοδοξία έχει υποταχτεί στον Πάπα της Ρώμης και δεν το ξέρουμε;
Πολλά τα σημάδια…
Κατά τα άλλα τους φταίνε οι Αποτειχισμένοι.
Τα καμώματα τους που οδηγούν τον λαό προς την Αποτείχιση δεν τα βλέπουν;
Νιώθουν ότι ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας;
Περιμέναμε υπομονετικά να τελειώσει, και πήγαμε με κόσμιο τρόπο και ρωτήσαμε τον Αρχιμανδρίτη.
– Γιατί προς την Δύση μήπως είμαστε Λατίνοι;
Έδειξε να αιφνιδιάζεται.
Απάντησε.
– Ποιος; Προς την Ανατολή λειτουργήσαμε.
– Είσαστε προς την Δύση και το ποίμνιο προσεύχονταν προς την Δύση.
– Ναι μα εμείς οι ιερείς λειτουργούσαμε προς την ανατολή.
– Έχετε κάνει αλλοιώσεις στην Εκκλησία.
– Είστε άσχετοι.
– Και εσείς είστε Viral.
Ο πάτερ αιφνιδιάστηκε.
Καταρχήν εσπερινή ακολουθία έκαναν και δεν λειτούργησαν.
Ωστόσο δεν είναι συνηθισμένος σε αντιδράσεις, άλλωστε πρωτοστάτησε στην απομάκρυνση του Εσταυρωμένου από την θέση Του πίσω από την Αγία Τράπεζα, στην Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας και οι αντιδράσεις ήταν ελάχιστες.
Ακόμα και όταν ο Ναός της ενορίας του έπιασε φωτιά και κάηκε δεν φαίνεται να πήρε το μήνυμα.
Ο κόσμος είδε και άκουσε τον διάλογο μα δεν πήρε θέση ούτε από την μία ούτε από την άλλη πλευρά.
Έχουμε μεγάλη ευθύνη και εμείς οι χριστιανοί που βλέπουμε αλλά δεν αντιδρούμε.
Όταν φεύγαμε μερικοί ψιθύριζαν ότι δεν είχαν προσέξει ότι έγινε προς την Δύση.
Η τσιμεντένια ράμπα που υπάρχει όμως και ο χώρος όπως έχει διαμορφωθεί μαρτυράει ότι αυτό γίνεται χρόνια έτσι.
Χιλιάδες κόσμος έχει περάσει από εκεί και το έχει δει, γιατί όμως δεν αντιδρούν;
Χριστιανοί το ότι κάνει κάτι ένας ιερέας δεν σημαίνει ότι είναι και σωστό.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχόμαστε κάθε τι μόνο και μόνο επειδή φοράει ένα ράσο.
Άνθρωπος είναι και αυτός και μπορεί να κάνει λάθος, και τότε εμείς πρέπει να του το υποδείξουμε.
Έτσι κράτησαν την ορθοδοξία οι πρόγονοι μας.
Αν και αμόρφωτοι, αν και αγράμματοι, αν και σκλαβωμένοι την κράτησαν ανόθευτη ως κόρη οφθαλμού.
Και τώρα εμείς, που έχουμε όλα τα αγαθά του Θεού, που ξέρουμε γράμματα να διαβάσουμε πως είναι το σωστό τυπικό και οι παραδόσεις της Ορθοδοξίας, αφήνουμε τον κάθε έναν να κάνει ότι του κατεβάσει η κούτρα.
Έτσι όμως χάνεται η Ορθοδοξία, και η ψυχή μας μαζί.
Γιατί βλέπουμε και δεν αντιδράμε.
Ακούμε και δεν φωνάζουμε.
Παρακολουθούμε και σκύβουμε το κεφάλι.
Δεν ήταν ποτέ έτσι ο Έλληνας όμως.
Δεν ήταν ποτέ έτσι ο Ορθόδοξος Χριστιανός.
Για αυτό έχουμε ευθύνη ενώπιον Θεού αλλά και ανθρώπων.
Δὲν πέθανε ὁ Ἕλλην, καθεύδει.
Τὸ ξύπνημά του νὰ φοβοῦνται !!
Για ποιο λόγο να μπει στον κόπο να στήσει όλη ετούτη την παράσταση όταν η μόνη διαθέτη ναό λειτουργικό.
Μόνο εκ του πονηρου είναι τούτο.
Μάλλον έχει πολύ καιρό να λειτουργήσει σε κανονικό ναό ο πάτερ.
Κρίμα βρε πάτερ Δαυιδη, δύο μέτρα άντρας και να είσαι το κοντός πνευματικά και δουλικος, και είχες για γέροντα ένα Άγιο επίσκοπο.
Αγαπητέ κε Ξεσφιγγη μην τους αφήνεις σε χλωρό κλαρί.
Ανατολή, το βασίλειο του φωτός.
Δύση χώρα του ορατού σκότους.
Στο μυστήριο της βαπτισεως ο υποψήφιος και ο ανάδοχος στρέφονται προς τη Δύση, επειδή η Δύση είναι η χώρα του ορατού σκότους, ο δε διάβολος είναι ο ίδιος το σκοτάδι και στο σκοτάδι έχει το βασίλειό του.
Γι’ αυτό λέει ο άγιος Κύριλλος στους φωτιζόμενους: «Γυρίζοντας συμβολικά προς τη Δύση, αποτάσσεσθε αυτόν τον σκοτεινό και ζοφερό άρχοντα».
Ο υποψήφιος, ή ο ανάδοχος εκ μέρους του, ερωτάται τρεις φορές αν απαρνείται τον Σατανά, αν ξεκόβει κάθε σχέση με τον διάβολο (αυτό σημαίνει το αποτάσση – αποτάσσομαι).
Ο ιερέας: «Αποτάσση τω Σατανά; και πάσι τοίς έργοις αυτού; και πάση τη λατρεία αυτού; και πάσι τοις αγγέλοις αυτού; και πάση τη πομπή αυτού;»
Ο ανάδοχος: «Αποτάσσομαι».
Ο ιερέας ρωτάει πάλι τρεις φορές αν αρνήθηκε ήδη τον Σατανά και απαντά τρεις φορές ότι πράγματι τον έχει ήδη απαρνηθεί.
Ο ιερέας: «Απετάξω τω Σατανά;»
Ο ανάδοχος: «Απεταξάμην».
Ο ιερέας: «Και εμφύσησον και έμπτυσον αυτώ».
Για να δείξει ο βαπτιζόμενος την πλήρη αποστροφή του στο διάβολο, ο ιερέας τον καλεί να κάνει μια πολύ παραστατική πράξη: Να τον φτύσει! Ο Α. Σμέμαν εδώ σχολιάζει πολύ ωραία: «Ένας πόλεμος αναγγέλλεται. Μια μάχη αρχίζει και η πραγματική έκβασή της είναι η αιώνια ζωή ή αιώνια καταδίκη. Αυτός είναι όλος ο χριστιανισμός. Αυτό σημαίνει τελικά η εκλογή μας». Ο ανάδοχος λοιπόν φυσάει και φτύνει τρεις φορές.
Με την ακολουθία της αποτάξεως τελειώνει η ζωή που ζήσαμε μακριά από τον Χριστό και κάνουμε πλέον μια νέα συνθήκη με τον Κύριο. Τα λόγια της Αποτάξεως είναι λίγα, αλλά είναι μεγάλη η δύναμή της, λέει ο ιερός Χρυσόστομος.
Ο κατηχούμενος στρέφεται στην Ανατολή, το βασίλειο του φωτός, και υψώνει τα χέρια του. Έχει τα χέρια υψωμένα για να απωθεί τον διάβολο, αλλά και για να υπενθυμίζει την ταπεινή στάση του αιχμαλώτου που ρίχνει τα όπλα του και απογυμνώνεται από κάθε δύναμη της προηγουμένης του καταστάσεως.
Η σύνταξη με τον Χριστό είναι το ίδιο παλαιά όπως και η απόταξη, όπως μαρτυρούν τα κείμενα. Σύνταξη σημαίνει προσκόλληση, προσήλωση, που είναι εντελώς αντίθετη του απόσταση – απόταξη (= διακόπτω σχέση).
Ο ιερέας: «Συντάσση τω Χριστώ»;
Και απαντά ο ανάδοχος: «Συντάσσομαι».
Ερωτά πάλι τρεις φορές ο ιερέας: «Συνετάξω τω Χριστώ;»
Και απαντά ο ανάδοχος: «Συνεταξάμην».
Και λέγει ο ιερέας: «Και πιστεύεις αυτώ;»
Και απαντά ο ανάδοχος: «Πιστεύω αυτώ ως βασιλεί και Θεώ».
Μετά τη σύνταξη ακολουθεί η ομολογία, κι αυτό αρχαιότατη παράδοση. Ο βαπτιζόμενος πρέπει να δώσει περισσότερες εγγυήσεις, ότι η πίστη του είναι συγκεκριμένη και περιλαμβάνει όλα τα δόγματα της ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως διατυπώθηκαν από τις Οικουμενικές Συνόδους.
Ο υποψήφιος ή ο ανάδοχος απαγγέλλουν μαζί το Σύμβολο της Πίστεως….
Πάντα όταν προσευχομαστε κοιτάμε την ανατολή προσδοκώντας να έρθει ξανά ο Δημιουργός μας Ο Ιησούς Χριστός.
Την επόμενη φορά που κοιτάξεις την ανατολή θυμήσου…
Κ.βητα
Δυστυχώς το όλο ποίμνιο είναι ακατηχητο και απαίδευτο… εσκεμμένα εδώ και χρόνια μας άφησαν ακατηχητους, ότι κάνουν οι ρασοφοροι είναι καλώς καμωμένο.. γι’αυτό δεν αντιδρά κανείς!!! γι αυτό φτάσαμε σ’αυτά τα χάλια… Ό Θεός να μας φωτίσει το σκοτάδι της ψυχής μας!!!