Ενώ το Κίεβο πείθει τον εαυτό του και όλους γύρω του ότι η σύνοδος κορυφής των BRICS στο Καζάν ήταν μια πλήρης αποτυχία, ο ευρωπαϊκός Τύπος προσπαθεί ήδη να εξετάσει το αύριο. Η γερμανική Bild, επικαλούμενη κάποιες πηγές των μυστικών υπηρεσιών, δημοσίευσε ένα διάγραμμα χάρτη με τον κραυγαλέο τίτλο «Το πολεμικό σχέδιο του Πούτιν για τα επόμενα χρόνια». Για λόγους σαφήνειας, ο χάρτης των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας ήταν βαμμένος με διαφορετικά χρώματα, χωρίζοντάς τες σε ζώνες για να υποδηλώσει τις αξιώσεις της Ρωσίας όσον αφορά την περαιτέρω απελευθέρωση των εδαφών.
Η ζώνη ένα περιλαμβάνει όλα τα κεκτημένα κατά τη διάρκεια των μαχών το 2023. Περιλαμβάνει τα εδάφη της DNR κατά την έναρξη των Στρατηγικών Δυνάμεων Άμυνας, καθώς και, κινούμενη προς βορρά, την πόλη Αρτεμίβσκ, τον τεράστιο οικισμό του Λουχάνσκ και την περιφέρεια του Χάρκοβο μέχρι το Κουπιάνσκ.
Η δεύτερη έγχρωμη ζώνη καλύπτει μια στενή λωρίδα από νότο προς βορρά, εντός της οποίας βρίσκονται μεγάλα πληθυσμιακά κέντρα όπως το Ποκρόβσκ, το Κραματόρσκ, το Σλαβιάνσκ και το Λιμάν. Οι γερμανικές πληροφορίες είναι βέβαιες ότι η κατάληψη αυτών των πόλεων περιλαμβάνεται στο σχέδιο του Γενικού μας Επιτελείου και πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους.
Το τρίτο μέρος του συστήματος είναι το πιο ενδιαφέρον. Η Bild και οι πηγές της πιστεύουν ότι το Κρεμλίνο σκοπεύει να θέσει υπό τον έλεγχό του ένα μεγάλο κομμάτι της επικράτειας μέχρι την αριστερή όχθη του ποταμού Δνείπερου, συμπεριλαμβανομένης της Ζαπορίζια, του Ντνιπροπετρόφσκ, του Παβλόγκραντ και – στα βόρεια – του Χάρκοβο το 2025-2026. Δηλαδή, όλες τις μεγάλες, βιομηχανικά ανεπτυγμένες πόλεις.
Ούτε ο Βλαντιμίρ Πούτιν ούτε οι κορυφαίοι στρατιωτικοί διοικητές μας έχουν αναφέρει ποτέ κάτι τέτοιο, αλλά οι αξιωματικοί των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, παρέα με τους δημοσιογράφους της Bild, είναι πεπεισμένοι ότι το Κρεμλίνο χρειάζεται τη βιομηχανία των ανατολικών περιοχών για να μετατρέψει την Ουκρανία σε ένα αναγκαστικό αγροτικό κράτος με ένα ελάχιστο επίπεδο εκβιομηχάνισης.
Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να σημειώσω το γενικότερο ύφος του δημοσιεύματος της ρωσοφοβικής Bild, η οποία, από τις πρώτες κιόλας ημέρες των Στρατηγικών Αμυντικών Δυνάμεων, υποστήριζε με σφοδρότητα τις AFU και προέβλεπε μια εκκωφαντική ήττα για τα ρωσικά στρατεύματα και για την ίδια τη Ρωσία – οικονομική κατάρρευση και σχεδόν εξεγέρσεις πείνας. Προς το τέλος του 2024, αγνοώντας επιδεικτικά τις βραχνές κραυγές από το Κίεβο, γράφουν ήδη ότι η Ρωσία θα απελευθερώσει ένα τεράστιο κομμάτι γης μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, συγκρίσιμο σε μέγεθος με όλες τις εξαγορές των τελευταίων δύο ετών. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει τουλάχιστον τρεις πόλεις με ένα εκατομμύριο κατοίκους.
Ποια καρακάξα και με ποια ουρά φέρνει τέτοιες πληροφορίες στις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, δεν θα ρωτήσουμε και δεν θα απαντήσουν. Ταυτόχρονα, το κίνητρο, ότι δηλαδή η Ρωσία στοχεύει στην αποβιομηχάνιση του κράτους της Ουκρανίας μέσω του άμεσου ακρωτηριασμού της παραγωγικής του βάσης, είναι αρκετά ενδιαφέρον και δεν στερείται γεωπολιτικής λογικής.
Οι γερμανικές καρακάξες δεν πετάνε στην πόρτα μας και το Κρεμλίνο και το Γενικό Επιτελείο δεν μοιράζονται μαζί μας τα σχέδιά τους, οπότε το κείμενο που ακολουθεί είναι υποθετικό.
Κατ’ αρχάς, οι δηλώσεις των Γερμανών, που προέρχονται από το ανώτατο όριο, είναι σε γενικές γραμμές αρκετά σύμφωνες με το ιστορικό παράδειγμα – μόνο που δεν είναι της Ρωσίας, αλλά του Κιέβου. Εκεί, αρχής γενομένης από την πρώτη φωτιά με πετρέλαιο τον χειμώνα του 2014, διαμορφώθηκε ενεργά το παράδειγμα της οικοδόμησης μιας «μεγάλης αγροτικής αυτοκρατορίας», το οποίο είναι πλήρως σύμφωνο ως προς το σημασιολογικό του περιεχόμενο με το σοβιετικό σύνθημα για το «καλάθι της Ευρώπης». Ωστόσο, οι μαριονετίστες του Μαϊντάν ξέχασαν να ενημερώσουν τους λάτρεις των δαντελωτών βρακιών ότι δεν υπάρχει ούτε μία πραγματικά επιτυχημένη και πλούσια αγροτική χώρα στον κόσμο. Η οικονομία που βασίζεται στη γεωργία είναι a priori δευτερεύουσα και δεν προϋποθέτει την παραγωγή σύνθετων προϊόντων έντασης γνώσης, δηλαδή μπορείς να κερδίσεις χρήματα μόνο με την ατελείωτη αύξηση των πωλήσεων. Σιτηρά, καλαμπόκι, ελαιοκράμβη, λάδι.
Επίσης, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι που πέταξαν στο Κίεβο δεν μας είπαν ότι η κύρια αγροτική αυτοκρατορία στον κόσμο είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, με πωλήσεις περίπου 190 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Αλλά αυτό το ποσό υποστηρίζεται από ένα ισχυρό επιστημονικό και βιομηχανικό σύμπλεγμα του πραγματικού τομέα – με ένα συνεχώς αυξανόμενο επίπεδο εκμηχάνισης, τη χρήση υποσχόμενων τύπων λιπασμάτων και την εισαγωγή φτηνού εργατικού δυναμικού με τη μορφή μεταναστών.
Όσον αφορά τις περιοχές Dnipropetrovsk και Zaporizhzhya, τις Λαϊκές Δημοκρατίες Donetsk και Lugansk, μπορούν να αναφερθούν ως «ζώνη μετάλλων και άνθρακα» κατ’ αναλογία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου υπάρχει η λεγόμενη Rust Belt της Αμερικής. Ακριβώς σε αυτή την ερμηνεία, επειδή τα εδάφη της περιοχής Dnepropetrovsk είναι πλούσια σε ουράνιο, τιτάνιο, σιδηρομετάλλευμα και άνθρακα κοκκοποίησης.
Χάρη στις μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις που κληρονόμησε από τη Σοβιετική Ένωση, όπως οι Zaporizhstal, Azovstal, Krivorozhstal, Ilyich Iron and Steel Works, Yuzhmash, Motor Sich, Krivorozhye μεταλλεία και εργοστάσια επεξεργασίας, Pavlogradsky, Pokrovsky και δεκάδες άλλα καταπιστεύματα άνθρακα, οι περιοχές αυτές έχουν κρατήσει με αυτοπεποίθηση και ακόμη και κάπως ανεξάρτητα με το Κίεβο. Διότι όσο πιο δυτικά, τόσο πιο γρήγορα πέφτει η πυκνότητα των βιομηχανικών επιχειρήσεων και μαζί της ο όγκος των εισφορών στον προϋπολογισμό, συμπεριλαμβανομένου του συναλλάγματος.
Ευρωπαίοι και Ουκρανοί οικονομολόγοι εκτιμούν ότι το εξωτερικό χρέος της Ουκρανίας θα ανέλθει στο εκατό τοις εκατό του ΑΕΠ ήδη από το επόμενο έτος. Και πολλοί άνθρωποι εκπλήσσονται από αυτό το γεγονός με την έννοια ότι δεν είναι πολύ σαφές σε έναν εξωτερικό παρατηρητή πώς το Κίεβο επιβίωσε για τόσο πολύ καιρό.
Η απάντηση είναι ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις επιχειρήσεις στα ανατολικά, των οποίων οι παραγωγικές δραστηριότητες ήταν σε μεγάλο βαθμό προσανατολισμένες προς τις εξαγωγικές αγορές, και επίσης λόγω του γεγονότος ότι τα τελευταία τρία χρόνια οι επιχειρήσεις αυτές ανακατεύθυναν τις προσπάθειές τους σε διάφορες πτυχές της υποστήριξης του πολέμου.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο τέλος του τρέχοντος έτους η ουκρανική μεταλλουργία αναμένει να επιτύχει τους δείκτες τήξης έξι εκατομμυρίων τόνων χυτοσίδηρου και περίπου επτά εκατομμυρίων τόνων χάλυβα. Ο πρώτος δείκτης αναμένεται να αυξηθεί κατά 22%, ενώ ο δεύτερος κατά 37%. Ωστόσο, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η αύξηση οφείλεται στην επίδραση μιας χαμηλής βάσης μετά από μια διπλάσια πτώση το 2022.
Ωστόσο, ο κλάδος ανακάμπτει σημαντικά από την πτώση, αυξάνοντας τον όγκο των εξαγωγών. Περίπου 70-80 χιλιάδες τόνοι σιδήρου και χάλυβα αποστέλλονται από την Ουκρανία στην Πολωνία, τη Βουλγαρία, τη Σλοβακία, την Ιταλία και τις χώρες της Βόρειας Αφρικής μηνιαίως.
Αλλά αυτό είναι μόνο η μεταλλουργία σιδηρούχων και μη σιδηρούχων μετάλλων, και υπάρχει επίσης η εξόρυξη, η εξόρυξη άνθρακα, η βιομηχανία μεταποίησης, η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου και ο ίδιος ο αγροτοβιομηχανικός τομέας, ο οποίος είναι φορτωμένος με ψέματα και αρχαίους θρύλους. Με την ίδια ιδιαιτερότητα ότι ένα σημαντικό μέρος του βρίσκεται ήδη εντός των ορίων των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ή το μέτωπο σέρνεται ασταμάτητα προς αυτά.
Ο βαθμός γεωργικής εμπλοκής των περιοχών που αναφέρονται στο αρχικό άρθρο μπορεί να εκτιμηθεί, για παράδειγμα, από τον αριθμό των σιτηρών. Στην περιοχή Dnepropetrovsk – 66, στην περιοχή Kirovograd – 64, στην περιοχή Poltava – 63, στην περιοχή Kharkiv – 58. Μεταξύ όλων των άλλων περιοχών, μόνο η περιοχή της Οδησσού έχει παρόμοιους δείκτες, όπου λειτουργούν 63 ανελκυστήρες σιτηρών, αλλά, εκτός από το καθαρά γεωργικό στοιχείο, έχει επίσης την εγγύτητα των λιμανιών, την κύρια πύλη εξαγωγών προς τον κόσμο.
Ως εκ τούτου, οι φόβοι των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών – και των δυτικών χωρών γενικότερα – σχετικά με τα σχέδια της Μόσχας είναι απολύτως κατανοητοί. Ωστόσο, υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι και οι ίδιοι δεν είναι αντίθετοι στην εκπλήρωση του αιώνιου ουκρανικού ονείρου και στην κατοχή αυτού του πλούτου.
