Η πρώτη γιγάντια δομική παρέμβαση του Τζον Ντ. Ροκφέλερ στις ιατρικές και στις φαρμακευτικές σχολές των ΗΠΑ έλαβε χώρα στις αρχές του 20ού αιώνα μέσω της χρηματοδότησης της Έκθεσης Φλέξνερ (Flexner Report). Αυτή η τιτάνια παρέμβαση της οικογένειας Ροκφέλερ αναδιάρθρωσε ριζικά την ιατρικό-φαρμακευτική εκπαίδευση, καθιερώνοντας έκτοτε ένα νέο ακαδημαϊκό πρότυπο, ένα νέο βιοϊατρικό πλαίσιο, ένα νέο φαρμακευτικό σύστημα και μια νέα ερευνητική φιλοσοφία. Η κυριότερη μακροχρόνια αλλαγή που προκάλεσε η Έκθεση Φλέξνερ ήταν η παραγωγή των φαρμάκων.
Πρόκειται για μια κολοσσιαία βιογενετική στροφή, χημικό-παρασκευαστική καμπή και βιολογική επέμβαση στα σώματά μας που έφτασε διαχρονικά μέχρι και τα σύγχρονα «εμβόλια» Κόβιντ19. Μαζί με τα πολλά και τα θετικά αποτελέσματα που βεβαίως και προφανώς επέφερε η μεταρρύθμιση των Ροκφέλερ στην ιατρική και στην φαρμακευτική επιστήμη και εκπαίδευση, με τον εξορθολογισμό και την ομογενοποίηση των ιατρικών σχολών και των σπουδών, με την έγκριση και τη χρήση των κατοχυρωμένων φαρμάκων, κλπ., η μεταρρύθμιση έφερε, εντούτοις, και τον μικρό «διάβολο» που ήταν κρυμμένος μέσα στις λεπτομέρειες.
Θα σας πω το ποιος είναι ο εν λόγω μικρός «διάβολος» με έναν ρητορικό τρόπο και με έναν έτι αναλογικό παραλληλισμό: Μέσα στο πολύ ωραίο και στο νόστιμο «φαγητό» που μας σέρβιραν οι Ροκφέλερ με την ιστορική, τη διαχρονική, τη δομική και την γενικότερη ιατρικό-φαρμακευτική μεταρρύθμιση, οι ίδιοι πρόσθεσαν στη άκρη του πιάτου μας και μια μικρή σταγονίτσα από «αρσενικό»: τα γενοκτονικά εμβόλια!
Πρόκειται για μια γιγαντιαίων διαστάσεων υποστρωματική επέμβαση που έκαναν οι μεγιστάνες Ροκφέλερ, γεγονός που έμελλε να αλλάξει έκτοτε όλα τα ιατρικά δεδομένα και όλα τα φαρμακευτικά χρονικά. Η Έκθεση Φλέξνερ του 1910 άλλαξε ριζικά την ιατρική εκπαίδευση στη Βόρεια Αμερική, θέτοντας τα θεμέλια της σύγχρονης χημικά, ερευνητικά και παρασκευαστικά βασισμένης επιστημονικής ιατρικής με τη χρηματοδοτική υποστήριξη ιδρυμάτων όπως είναι αυτά των Carnegie και Rockefeller.
Το 1908, το Ίδρυμα Carnegie ανέθεσε στον αμερικανό Γερμανό-Εβραίο εκπαιδευτικό από το Κεντάκι Abraham Flexner (1866-1959) να αξιολογήσει τις 155 ιατρικές σχολές σε ΗΠΑ και Καναδά. Η έκθεση Φλέξνερ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν υπερβολικά πολλές οι σχολές με χαμηλή ποιότητα, χωρίς επαρκή εργαστήρια, χωρίς αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια και χωρίς ενιαία επιστημονική βάση μαθημάτων και σπουδαστικό πλαίσιο.
Σαν συνέπεια, οι περισσότερες από τις μισές ιατρικές σχολές της εποχής αναγκάστηκαν τότε είτε να συγχωνευθούν είτε να κλείσουν οριστικά, επειδή δεν πληρούσαν τα νέα, τα αυστηρά χημικό-εργαστηριακά και τα βασικά ακαδημαϊκά και πανεπιστημιακά κριτήρια. Επίσης, μετά την έκθεση Φλέξνερ, περίπου το 80% των σχολών εναλλακτικής ιατρικής έκλεισαν. Όλα αυτά τα γεγονότα και οι εξελίξεις άλλαξαν ριζικά και οριστικά την παγκόσμια ιατρική και τη φαρμακοβιομηχανία.
Τα «φιλανθρωπικά» ίδρυμα των Ροκφέλερ, όπως είναι το «General Education Board» («Γενικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης»), διοχέτευσαν τεράστια ποσά στις σχολές που υιοθέτησαν το νέο μοντέλο και συμμορφώθηκαν με τις συστάσεις της έκθεσης, όπως το Johns Hopkins και το Harvard. Συστάσεις που οδηγούσαν στην ενίσχυση της επιστημονικής Ιατρικής, η οποία ήταν βασισμένη στα εργαστήρια των χημικών συστατικών, των ανόργανων ενώσεων και στη χημική βάσης της φαρμακολογίας, διαμορφώνοντας το σημερινό σύστημα υγείας. Οι Ροκφέλερ διέγραψαν τις έως τότε ιατρικό-φαρμακευτικές προσεγγίσεις (ομοιοπαθητική, βοτανοθεραπεία, φυσικές θεραπείες, κλπ), βγάζοντάς τες εκτός του επίσημου πλαισίου των ακαδημαϊκών σπουδών.
Πριν το 1910 ή προ Φλέξνερ, υπήρχαν τοπικά εργαστήρια, φαρμακοποιοί και μικρές βιοτεχνίες φαρμάκων που βασίζονταν στην εμπειρική χρήση και στην παράδοση, όπου και οι αγορές των φαρμάκων ήταν κυρίως τοπικές και ελεύθερες με εκατοντάδες εναλλακτικές επιλογές χωρίς κριτήρια έγκρισης. Σχολές που δίδασκαν εναλλακτικές θεραπείες, ομοιοπαθητική, ηλεκτροθεραπεία ή φυσιοπαθητική χαρακτηρίστηκαν από την έκθεση «ανεπιστημονικές» και έχασαν κάθε χρηματοδότηση.
Μετά την Έκθεση Φλέξνερ, τα φάρμακα της φύσης έγιναν συνθετικά χημικά, εργαστηριακά, πατενταρισμένα προϊόντα που έβγαιναν πλέον μαζικά από τις γραμμές παραγωγής των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών, με βάση την εργαστηριακή έρευνα και τις κλινικές δοκιμές, σε μια μονοπωλιακή πλέον αγορά της δυτικής επιστημονικής ιατρικής. Έκτοτε πλέον υπήρχε μαζική τυποποίηση και μαζική παραγωγή φαρμάκων. Η Έκθεση Φλέξνερ επέβαλε το γερμανικό βιοιατρικό μοντέλο ως το μοναδικό αποδεκτό πρότυπο.
Το 1870, ο μεγιστάνας του πετρελαίου John D. Rockfeller (1839 – 1937) ίδρυσε την εταιρεία Standard Oil. Το 1911, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε ότι η εταιρεία παραβίαζε την αντιμονοπωλιακή νομοθεσία (Sherman Antitrust Act) και διέταξε τη βίαιη διάσπασή της σε 34 μικρότερες ανεξάρτητες εταιρείες (Chevron, Exxon, Mobil, κλπ). Το 1901, ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ ιδρύει το Ινστιτούτο Ροκφέλερ για Ιατρικές Έρευνες, το οποίο σήμερα ονομάζεται Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ, διάσημο για την βιοϊατρική έρευνα, που είχε ως πρώτο διευθυντή των εργαστηρίων του τον Simon Flexner, Εβραίο μετανάστη από τη Βοημία.
Προς το τέλος του 19ου αιώνα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν τα «πετροχημικά» προϊόντα και την ικανότητα να δημιουργούν στο εργαστήριο όλα τα είδη χημικών παραγώγων από πετρέλαιο. Σε αυτή τη συγκυρία, ο Τζον Ροκφέλερ είχε υπό τον έλεγχό του το 90% των διυλιστηρίων πετρελαίου στις ΗΠΑ. Η κατάσταση αυτή άνοιξε τον δρόμο για το μονοπώλιο στα πετροχημικά προϊόντα, τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως για την παραγωγή φαρμάκων, όπως αντιβιοτικά, αναλγητικά, σιρόπια, λιπαντικά, ακόμα και αλοιφές και κρέμες.
Το ξεκίνημα των σχεδίων Ροκφέλερ έγινε όταν το πετρέλαιο και τα παράγωγά του έγιναν και Ιατρική! Ένα απλό καθημερινό παράδειγμα: Ναι, η σύγχρονη ασπιρίνη παράγεται από χημικές ενώσεις που προέρχονται και από το πετρέλαιο. Αν και ιστορικά η ανακάλυψη του φαρμάκου βασίστηκε στη σαλικίνη, μια φυσική ουσία που βρίσκεται στον φλοιό της ιτιάς, η ασπιρίνη που αγοράζετε σήμερα στα φαρμακεία συντίθεται εξολοκλήρου στο εργαστήριο με πρώτη ύλη το βενζόλιο, το οποίο λαμβάνεται από τη διύλιση του πετρελαίου. Τότε ήταν επίσης η εποχή που ανακαλύφθηκαν οι πρώτες βιταμίνες.
Με αυτά τα γενικότερα δεδομένα, ο μονοπωλητής Τζον Ροκφέλερ προχωράει τα σχέδιά του με την προωθημένη ιδέα της συνδυαστικής χρήσης των χημικών ειδών και των αγαθών και των πετρελαϊκών προϊόντων, γεγονός που τον οδηγεί στην μετέπειτα επέκτασή του και στην χημική ιατρική, αφού πλέον θα μπορούσε να κατοχυρώσει με διπλώματα ευρεσιτεχνίας τις ιατρό-φαρμακευτικές εφευρέσεις του και τα αντίστοιχα κέρδη του.
Αλλά, όμως, εκείνη την εποχή υπήρχε ένα πολύ βασικό πρόβλημα για τα νέα σχεδιαστικά ανοίγματα των Ροκφέλερ στην ιατρό-φαρμακευτική βιομηχανία: Οι Αμερικανοί είχαν μάθει και είχαν ιστορικά συνηθίσει τη χρήση των αγαθών της φύσης και φαρμάκων συνάμα. Τα φυσικά φάρμακα ήταν πάρα πολύ δημοφιλή στην Αμερική τα χρόνια εκείνα. Περίπου οι μισοί γιατροί και οι μισές ιατρικές σχολές στις ΗΠΑ ασκούσαν φυσική-ολιστική ιατρική, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις από την Ευρώπη και από τους ιθαγενείς της Αμερικής.
Κατά τη στροφή του 20ού αιώνα, η βοτανοθεραπεία και η εκλεκτική ιατρική αποτελούσαν το κύριο σώμα της ιατρικής φροντίδας στις ΗΠΑ, με πάνω από το 50% των γιατρών και των ιατρικών σχολών να βασίζονται σε φυτικές θεραπείες, προτού η σύγχρονη φαρμακοβιομηχανία στραφεί στα συνθετικά φάρμακα και στα λοιπά χημικά στοιχεία και παρασκευασμένα προϊόντα. Οι Αμερικανοί είχαν μάθει ιστορικά την φυσική προσέγγιση στην ιατρικό-φαρμακευτική τους φροντίδα που χρησιμοποιεί φυτά, αφεψήματα, εκχυλίσματα, κλπ. Αυτό ήταν ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα που έπρεπε οπωσδήποτε να επιλυθεί.
Ο Τζον Ροκφέλερ έπρεπε να βρει τρόπο για να επιλύσει το δύσκολο πρόβλημα της στροφής από τα φάρμακα της φύσης στα χημικά και στα πατενταρισμένα φάρμακα. Και για αυτόν το λόγο προσέτρεξε στον άλλο μεγιστάνα της τότε εποχής εκείνης και φίλο του, τον Andrew Carnegie (1835 – 1919). O Άντριου Κάρνεγκι είχε τότε το μονοπώλιο της χαλυβουργίας στις ΗΠΑ και προσφέρθηκε να του στείλει τον Αβραάμ Φλέξνερ που ήδη εργαζόταν για το διάσημο δικό του Ίδρυμα Carnegie. Και όλα πήραν συνδυαστικά το δρόμο τους μετέπειτα.
Για να δαιμονοποιήσουν την ομοιοπαθητική και τα φυσικά φάρμακα και για να βοηθήσουν στο να αλλάξουν τη γνώμη των γιατρών και των επιστημόνων, ο Τζον Ροκφέλερ έδωσε περισσότερα από 100 εκατ. δολάρια σε πανεπιστήμια, σε κολέγια και σε νοσοκομεία και ίδρυσε μια «φιλανθρωπική» ομάδα με το όνομα «Γενικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης» (General Education Board). Μάλιστα, δε, και να το υπογραμμίσω αυτό, γιατροί και επιστήμονες που αντιστάθηκαν στις αλλαγές έχασαν την άδειά τους, φυλακίστηκαν ή φιμώθηκαν.
Το «Γενικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης» ήταν ένας εξαιρετικά επιδραστικός ιδιωτικός οργανισμός στις ΗΠΑ, που ιδρύθηκε το 1902 από τον μέγα «φιλάνθρωπο» Τζον Ροκφέλερ. Το Γενικό Συμβούλιο χρησιμοποιεί και την επιδημία της ισπανικής γρίπης του 1918 για να ξεκινήσει ένα κυνήγι μαγισσών εναντίον όλων των μορφών φαρμάκων που δεν καλύπτονταν από τις πατέντες του. Το Γενικό Συμβούλιο λειτούργησε μέχρι το 1964, διαθέτοντας τότε συνολικά πάνω από 324 εκατ. δολάρια για την αναβάθμιση της παιδείας και κυρίως τα περί τα ιατρικό-φαρμακευτικά!
Ειδικοί επιστήμονες έλαβαν από το Γενικό Συμβούλιο τεράστιες επιχορηγήσεις για να μελετήσουν τον τρόπο του πώς τα φυτά θεράπευαν ασθένειες. Αλλά, όμως, ο πρωταρχικός τους στόχος τους ήταν: Να προσδιορίσουν το ποιες χημικές ουσίες κυρίως στα φυτά ήταν αποτελεσματικές για κάποιες θεραπείες και στη συνέχεια να δημιουργήσουν εκ νέου μια παρόμοια χημική ουσία στο εργαστήριο που τώρα θα μπορούσε να κατοχυρωθεί και με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Και έτσι φτάσαμε στην σύγχρονη ιατρική και στο μότο «ένα χάπι για έναν άρρωστο»!
Ο Τζον Ροκφέλερ συνέχισε έτι περαιτέρω την υλοποίηση των σχεδίων του, προχωρώντας σε επιχειρηματικές συμφωνίες, σε ανταλλαγή πατεντών και τεχνογνωσίας με την Γερμανική IG Farben των Ναζί κατά τη δεκαετία του 1920 και του 1930. Οι δύο πλευρές χώρισαν τις σφαίρες επιρροής τους (η IG Farben στα χημικά και η Standard Oil στα πετρέλαια), δημιουργώντας μια παγκόσμια συνεργασία που παρέμεινε ενεργή και κατά τα πρώτα χρόνια του Β’ΠΠ, μέσω τρίτων χωρών ή συνεχιζόμενων δεσμών.
Έτι, η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία (ACS), που ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη στις 22 Μαΐου 1913, χρηματοδοτήθηκε από τον γιο Τζον Ντ. Ροκφέλερ τζούνιορ. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η δημιουργία της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, που επίσημα είναι αφιερωμένη στην εξάλειψη του καρκίνου, αποτελεί μια «αμυντική και επιθετική» κίνηση των Ροκφέλερ, όταν τα πετρέλαιο-χημικά φάρμακα συνδέθηκαν με τον καρκίνο. Οι Ροκφέλερ χρηματοδότησαν επισήμως την Εταιρεία για να «καταπολεμήσουν τον καρκίνο», αλλά στην ουσία και ανεπισήμως πλήρωσαν για να θαφτεί ο αντίλογος και οι αντιδράσεις, λένε οι ίδιες πηγές.
Στο βιβλίο «Rockefeller Medicine Men: Medicine and Capitalism in America» (1979) του E. Richard Brown, ασκείται έντονη κριτική για τη διασύνδεση του καπιταλισμού με την υγεία. Γενικότερα, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι ο Ροκφέλερ χρησιμοποίησε τη φιλανθρωπία ως εργαλείο για να μετατρέψει την ιατρική σε μια κερδοφόρα βιομηχανία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ, δεχόμενος σφοδρή κριτική από τον τύπο για το μονοπώλιο του πετρελαίου, προσέλαβε συμβούλους τύπου για να βελτιώσει την εικόνα του, γεγονός που θεωρείται ως η γέννηση του κλάδου των σύγχρονων «Δημοσίων Σχέσεων» (PR).
Έτι, ο Δρ Ματίας Ρατ (1955 – 2026) αναγνώρισε την έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών ως την πρωταρχική αιτία κάποιων ασθενειών. Ο Dr Matthias Rath, Γερμανός γιατρός, έγινε γνωστός παγκοσμίως για την έντονη κριτική του απέναντι στο «καρτέλ των φαρμάκων» και για την προώθηση εναλλακτικών θεραπειών. Ο Δρ Ρατ, που συνεργάστηκε για ένα διάστημα με τον κάτοχο βραβείου Νόμπελ Linus Pauling, είπε ότι η πραγματική αιτία κάποιων ασθενειών είχε σκόπιμα νεφελοποιηθεί και κρυφτεί για έναν και μόνο σκοπό: Να τροφοδοτηθεί η ακόρεστη απληστία των φαρμακευτικών επιχειρήσεων με ασθένειες.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και η επιστημονική αντίκρουση. Οι ιστορικοί της επιστήμης επισημαίνουν ότι η οικογένεια Ροκφέλερ έγινε η αιτία για να καθαρίσει το τοπίο από τους διάφορους κομπογιαννίτες και από τις μέχρι τότε σχολές-απάτες που πουλούσαν άγνωστης προέλευσης «θαυματουργά φίλτρα» και «μαντζούνια», χωρίς καμία επιστημονική βάση και κρατικές εγγυήσεις. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι η στροφή προς την τεκμηριωμένη ιατρική και τη φαρμακολογία βασίστηκε πάνω στην ανάπτυξη της μικροβιολογίας, των αντιβιοτικών, των εμβολίων, κλπ., τα οποία μείωσαν δραματικά τη θνησιμότητα κατά τον 20ό αιώνα.
Τα τελευταία χρόνια οι ΗΠΑ ξοδεύουν περίπου το 18,5% του ΑΕΠ τους για την υγειονομική περίθαλψη. Το συνολικό κόστος έφτασε περίπου τα 5,7 τρισ. δολάρια, με κατά κεφαλήν δαπάνη πάνω από 15.000 δολάρια ανά Αμερικανό πολίτη. Με την πρόβλεψη της δεκαετίας να αναμένεται να αγγίξει το 20,6% του ΑΕΠ (περίπου 9 τρισ. δολάρια) έως το 2034.
Κλείνοντας, θα ζητήσω τη «βοήθεια» της «ντουντούκας» των ελίτ που λέγεται βικιπαίδεια, ειδικά για τους Ροκφέλερ. Διαβάστε: «Λόγω του τεράστιου πλούτου της οικογένειας και της διαχρονικής ανάμειξής της στην παγκόσμια υγεία και τη “φιλανθρωπία”, το όνομα των Ροκφέλερ βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο ανυπόστατων θεωριών συνωμοσίας στο διαδίκτυο: η θεωρία περί “μείωσης του πληθυσμού” (Ευγονική): Διάφορα δημοσιεύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ισχυρίζονται ψευδώς ότι η οικογένεια χρησιμοποιεί τα εμβόλια ως εργαλείο ευγονικής ή ελέγχου του παγκόσμιου πληθυσμού»! Τι ψέματα θα λέει το διάσημο βικι-εργαλείο των στοών;
Διεθνολόγος καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας
