Τα χρόνια που ζούμε είναι μοναδικά. Ιστορικά. Ο πλανήτης βιώνει ένα γεωπολιτικό υπερχείλισμα. Οι προσχεδιασμένες, γιγάντιες και υπόγειες φωτιές επεκτείνονται και σιγά-σιγά θα βγουν στην επιφάνεια. Οσονούπω θα ζήσουμε, έτι περαιτέρω, το φρικτό άνοιγμα της βαλβίδας της παγκόσμιας «πολεμικής χύτρας ταχύτητος». Με την Τουρκία και το Ιράν να αποτελούν τα δύο «κράτη-πυροκροτητές» των ασύλληπτων επερχομένων. Κεντρικό πρόσωπο των επερχομένων γεγονότων είναι ο άτυχος Ερντογάν.
Τώρα. Ας πάμε να δούμε επί τροχάδην το τι λαμβάνει χώρα στην Ουκρανία. Εκεί όπου η Ρωσία συνέλαβε πέρυσι τέτοιον καιρό τρία Ουκρανικά πλοία στον πορθμό του Κερτς και οι δύο χώρες έφτασαν μέχρι τα όριά τους. Εκεί όπου το περσινό ψυχρό-πολεμικό σήριαλ με την σύλληψη των 24 ναυτικών, αποτέλεσε ένα σημείο μέγιστης τριβής ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Εκεί όπου η Ρωσία έστησε μια γιγαντιαία γέφυρα μήκους 19 χιλ. που συνδέει τη Ρωσία (Κράσνονταρ) με την περιοχή της Ρωσικής (και όχι Ουκρανικής) πλέον Κριμαίας.
Σας θυμίζω, επίσης, ότι στις αρχές του τρέχοντος έτους είχε κηρυχτεί επισήμως στρατιωτικός νόμος στην πολύπαθη Ουκρανία. Ο τότε πρόεδρός της Ποροσένκο, μια πολύ χρήσιμη και επίχρυση μαριονέτα των Σιωνιστών, κατήργησε για λίγο τη δημοκρατία. Ήταν τότε επίσης που η Ουκρανία «σκεπτόταν» πόλεμο με τη Ρωσία, όπως δήλωνε δημοσίως ο Ποροσένκο. Στη συνέχεια, το εν λόγω ανδρείκελο σιωνο-πιόνι έχασε τις εκλογές και ένας Εβραίος κωμικός, ο κ. Β. Ζελένσκι, ανέλαβε έκτοτε τις τύχες των Ουκρανών.
Συνεχίζω. Η ιστορική αλήθεια και πραγματικότητα: Η Ρωσία και η Ουκρανία βρίσκονται σε κανονικό αλλά ακήρυχτο πόλεμο εδώ και 5 περίπου χρόνια. Ο ασταμάτητος πόλεμος στη γεωγραφική περιφέρεια του Ντονμπάς, που επίσης ονομάζεται και πόλεμος στην Ανατολική Ουκρανία, είναι μια ένοπλη σύγκρουση στην περιοχή που ξεκίνησε στις αρχές του 2014. Ναι. Κανονικός καθημερινός σχεδόν πόλεμος. Και ας μη μας το κρύβουν.
Ο εν λόγω πόλεμος άρχισε με τις διαδηλώσεις των φιλορωσικών και αντικυβερνητικών ομάδων που πραγματοποιήθηκαν στις περιφέρειες (Όμπλαστ) του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ της Ουκρανίας. Τις μεγάλες αυτές διαδηλώσεις ακολούθησε και η προσάρτηση δια εκλογών της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Στη συνέχεια, αυτές οι αρχικές διαδηλώσεις κλιμακώθηκαν σε ένοπλη πλέον σύγκρουση μεταξύ των αποσχιστικών δυνάμεων των δύο αυτό-ανακηρυχθεισών Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ και της «μητέρας» Ουκρανίας. Αυτός ο ακήρυχτος πόλεμος αυτός συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Ναι.
Εισέτι, σας υπενθυμίζω εδώ ότι οι Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ αποτελούν δύο διαφορετικά αυτό-αποκαλούμενα κράτη, που και τα δύο κήρυξαν την ανεξαρτησία τους από την Ουκρανία τον Απρίλιο του 2014. Οι δύο αυτές «κρατικές» οντότητες αποτελούν ομόσπονδα τμήματα της αυτοαποκαλούμενης «Ομοσπονδιακής Πολιτείας της Νέας Ρωσίας». Επίσης, οι δύο εν λόγω αυτό-αποκαλούμενες Λαϊκές Δημοκρατίες δεν έχουν αναγνωρισθεί από κανένα κράτος-μέλος του ΟΗΕ.
Λοιπόν. Για τους γνώστες ή/και για τους μυημένους, ένας ακόμη καλά σιωνο-κρυμμένος πόλεμος ενορχηστρώθηκε, υποδαυλίζεται και συνεχίζεται μέχρι και αυτή τη στιγμή στη Μαύρη Θάλασσα όσο και στην ευρύτερη περιοχή. Και μέσα σε όλα αυτά και φυσικά χωρίς να είναι τίποτε το τυχαίο, ο σημερινός πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ο κ. Πάϊατ, ήταν εκεί, στην Ουκρανία. Όπου ο ίδιος εργάσθηκε με ζήλο, πολύ σκληρά και «φρόντισε» έτσι ώστε η άτυχη Ουκρανία να μπει σε πολεμικές περιπέτειες και χρόνιες συγκρουσιακές καταστάσεις.
Αυτό που έκανε με πάρα πολύ ζήλο και άκρα εργατικότητα ως πρέσβης στην Ουκρανία ο κ. Πάϊατ, από το 2013 – 2016, και έφερε χειροπιαστά και πολεμικά αποτελέσματα, το επαναλαμβάνει ο ίδιος κατά τελευταία 3 χρόνια και στην Ελλάδα. Και μάλιστα δε, ιδιαιτέρως επιτυχώς. Τα αποτελέσματα της σκληρής, προσχεδιασμένης και υπόγειας «δουλειάς» του αμερικανού πρέσβη στον τόπο μας θα φανούν πεντακάθαρα στα χρόνια που έπονται. Το ξαναγράφω: Ελλάδα ετοιμάσου!..
Προχωρώ. Κοσμικός πόλεμος. Πνευματικός πόλεμος. Γενικός πόλεμος. Ναι. Και δυστυχώς: σε μια άκρως κρίσιμη καμπή και περίοδο της Ελληνικής ιστορίας και πριν από την επόμενη φάση του εν εξελίξει Γ’ ΠΠ, η Εκκλησία της Ελλάδας ανεξήγητα και αλόγως εισήλθε σε μια άκρως χαοτική όσο και πλήρως απαράδεκτη θέση, εκκλησιαστική γωνία και διεθνική κατάσταση, μετά την «οβιδιακή» απόφαση της πλειοψηφίας των μελών της να αναγνωρίσουν τους σχισματικούς της Ουκρανίας. Μα, τέτοιες ώρες και χρόνους, τέτοιες αποφάσεις;
Γιατί τόση και ιερή δήθεν βιασύνη; Πως εξηγείται και γιατί τόση ιεραρχική πρεμούρα; Προς τι αυτή η εσπευσμένη και απαράδεκτη απόφαση, που αναστατώνει αχρείαστα και περιπλέκει τους πάντες και τα πάντα; Τον Κύριο υπηρετείτε και την Μια και Αγία Του Εκκλησία ή τις σκοτεινές δυνάμεις της επιβουλής, των στοών και των μυστικών εταιρειών: έτσι ακριβώς όπως μας προϊδέαζε ο μακαριστός Κοσμάς Φλαμιάτος από το 1849; Με την Ελλάδα είστε ή ίσως με τους εχθρούς της;
Και νά! λοιπόν.. που η άφωνη περί τα εσωτερικά πράγματα Αρχιεπισκοπή επιτέλους μίλησε. Με στεντόρεια φωνή. Ναι. Πριν καν οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες πάρουν μια ανάσα. Και έτσι φτάσαμε στο σημείο να έχουμε: Πρώτη σήμερα πλέον την Ελληνική Εκκλησία από όλες της άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, να λαμβάνει αποφάσεις και να παίρνει εκκλησιαστικές θέσεις που επηρεάζουν αρνητικότατα ολόκληρη την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Πολύ κρίμα. Αναδρομικά θα καταλάβουν και θα εμπεδώσουν όλοι (ρασοφόροι και μη) ότι στις 12 Οκτωβρίου 2019 έλαβε χώρα ένα ασυγχώρητο, αντεθνικό και μέγιστο λάθος. Διότι αυτή η άλογη, άκαιρη και παράλογη απόφαση ήδη έχει πολύ μεγάλες επιπτώσεις σε πολλά επίπεδα, χώρες και θεσμούς.
Όπως μάθαμε, οι περισσότεροι Μητροπολίτες που πήραν τον λόγο στην σύναξη της Ιεραρχίας μίλησαν είτε ως διαταγμένα ενεργούμενα είτε ως φανατικοί οπαδοί του Φαναρίου. Έκαναν οι ίδιοι παρεμβάσεις στην Ιερά Σύνοδο οι οποίες δεν είχαν μέσα τους Ιησού Χριστό. Ενώ, ομοίως, δεν είχαν εκκλησιολογική βάση, πνευματικά ερείσματα και ιερά αποστολική παράδοση. Μίλησαν οι ίδιοι λίγο, άκρως υποτακτικώς, με απαράδεκτο λαϊκισμό και με εθνικιστικές κορόνες. Σα να έδιναν οι ίδιοι εξετάσεις πειθαρχίας, κοσμικής υποτακτικότητας και κολακείας προς τον επίγειο αφέντη τους. Και όχι όπως θα έπρεπε: στον Ουράνιο Πατέρα τους. Η απόφαση της Ιεραρχίας για το Ουκρανικό θέμα ελήφθη δια βοής. Ντροπή. Μπροστά μας θα τα βρούμε..
Την δε επίσημη επιστολή αναγνώρισης της σχισματικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την Εκκλησία της Ελλάδος ήδη την δημοσιοποίησαν οι Ουκρανοί. Ο Αρχιεπίσκοπος σημείωσε ότι η απόφαση αναγνώρισης ήταν «επιβεβλημένη». Και ενώ το Πατριαρχείο της Σερβίας ζητάει επίμονα να συζητηθεί το θέμα της Ουκρανικής Αυτοκεφαλίας σε Πανορθόδοξη Σύνοδο και η Πολωνική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο «για μια ομάδα αποστατικών σχισματικών», στις δίκαιες και σφοδρές αντιδράσεις της Ρωσικής Εκκλησίας ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών απάντησε: «Αυτό που δεν κατανοώ είναι η αντίδρασή τους με όρους θρησκειολογικούς. Τι σημαίνει σας διακόπτω την Θεία Κοινωνία; Αυτά είναι ολοκληρωτισμός».
Εισέτι δε, και η Ιερά Μονή Αγίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους απέστειλε προς τους αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος μία μελέτη, όπως η ίδια την χαρακτηρίζει, «κανονική και ιστορική», με αφορμή το Ουκρανικό ζήτημα. Ανάμεσα στ’ άλλα, η εν λόγω μελέτη της Ιεράς Μονής αναφέρει: «Η αγία μας Εκκλησία διέρχεται αυτό το διάστημα μεγάλη δοκιμασία, λόγω του ουκρανικού εκκλησιαστικού ζητήματος. Η ενότης μεταξύ των τοπικών αγίων του Θεού Εκκλησιών υφίσταται τριγμούς, και το ενδεχόμενο ενός σχίσματος είναι πολύ πιθανό».
Ναι. Προς μέγα τέρψη των διεθνών Σιωνιστών όσο και του «μεγάλου Χριστιανού» Πάπα της Ρώμης, η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στηρίζει, αναγνωρίζει και ευλογεί τον Μητροπολίτη Επιφάνιο, 40 ετών, ο οποίος «εξελέγη» Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας στις 15 Δεκεμβρίου 2018: ως ο δήθεν πρώτος επικεφαλής της αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Και διέγραψε, εν ριπή, μονομιάς ή μονοκονδυλιά, τον μέχρι σήμερα Μητροπολίτη Κιέβου Ονούφριο, 74 ετών, προκαθήμενο της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας από το 2014.
Δηλαδή, με άλλα λόγια, η Αρχιεπισκοπή Αθηνών: Διέγραψε την ιστορία των Ρως και του Αγίου Βλαδίμηρου Α’ του Μέγα. Διέγραψε μια ιστορία άνω των χιλίων ετών, που ξεκίνησε το έτος 988 ο Μέγας Πρίγκιπας του Κιέβου Βλαδίμηρος: όταν ο ίδιος, ως αρχηγός του κράτους των Ρως (980-1015), εισήγαγε την Ορθοδοξία στην πατρίδα του από την τότε υπερδύναμη της εποχής, την Ρωμανία-Βυζάντιο. Διέγραψε, επίσης, η Αρχιεπισκοπή το ότι ο ίδιος νυμφεύθηκε την πριγκίπισσα Άννα, αδελφή του αυτοκράτορα Βασιλείου του Β’ του Βουλγαροκτόνου. Διέγραψε, ακόμη, το γεγονός ότι ο Βλαδίμηρος ανακηρύχθηκε Άγιος της Εκκλησίας, με τη μνήμη του να εορτάζεται στις 15 Ιουλίου. Κοκ.
Τέλος, θα αναφέρω αυτά που είχε προρρήσει ο Άγιος Λαυρέντιος του Τσέρνιγκοφ της Ουκρανίας (+ 1950): «Δαίμονες, μυστικιστὲς καὶ ἄθεοι (Καθολικοί, Οὐνίτες, αὐτὸ-χειροτονημένοι Οὐκρανοί, καὶ ἄλλοι) θὰ πάρουν τὰ ὅπλα καὶ θὰ πολεμήσουν ἐνάντια στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ρώς, ἐνάντια στὴν ἑνότητα καὶ τὴν καθολικότητά της μὲ ἀγριότητα. Μία ἄθεη κυβέρνηση θὰ στηρίξει τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ἔτσι θὰ ἁρπάξει ἐκκλησίες ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη καὶ θὰ σφάξει τοὺς πιστούς. Στὴ συνέχεια, ἕνας Μητροπολίτης Κιέβου (ἀνάξιος τοῦ ὀνόματος), μαζὶ μὲ τοὺς ὁμοϊδεάτες τους ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς θὰ ταρακουνήσει τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία στὸν πυρήνα της. Ἡ ἀνομία του θὰ φοβίσει καὶ θὰ καταπλήξει τὸν κόσμο ὁλόκληρο. Ὁ ἴδιος θὰ καταλήξει σὲ αἰώνια καταδίκη σὰν τὸν Ἰούδα. Ὡστόσο, ὅλες αὐτὲς οἱ συκοφαντίες τοῦ πονηροῦ καὶ οἱ ψευδεῖς διδασκαλίες θὰ ἐξαφανιστοῦν στὴ Ρωσία καὶ θὰ ὑπάρξει μία ἑνωμένη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας».
Ἐπίσης, ὁ Γέροντας Ἰωνὰς τῆς Ὀδησσοῦ (+ 2012,) τὸ 2007 εἶχε πεῖ: «Οἱ Καθολικοὶ θὰ ἔρθουν στὴ χώρα μας… Δὲν θα παραμείνουν πολύ, ἀλλὰ θὰ κάνουν μεγάλο κακὸ καὶ θὰ χύσουν τόσο πολὺ αἷμα… Ἀλλὰ θὰ φύγουν ντροπιασμένοι μὲ τὰ κεφάλια κάτω». Και ερωτώ: Διαβάσατε, καταλάβατε αυτά τα ουράνια μηνύματα, παρακαταθήκες όσο και το τις σας περιμένει (ρασοφόροι και μη) όλους εσάς, υποστηρικτές και φίλοι του κάποιου κυρίου που λέγεται Επιφάνιος; Ή μήπως όχι;..
Συγγραφέας, Καθηγητής-Διεθνολόγος,
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας
