Karine Bechet–Golovko, Comité Valmy, 23 mars 2021
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού
Κατά τη διάρκεια της Δευτέρας, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είχε την πρωτοβουλία για τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (πρώην πρωθυπουργό του Βελγίου) Σαρλ Μισέλ, μετά την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας και ενόψει της επικείμενης συνόδου κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τις σχέσεις με τη Ρωσία.
Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου επέμεινε ωστόσο όχι μόνο να χάσει την ευκαιρία να εκτονώσει τη σύγκρουση που οξύνεται, αλλά να επιδεινώσει μάλλον την κατάσταση σε τέτοιο βαθμό που ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ να δηλώσει ότι οι Βρυξέλλες έχουν καταστρέψει , μετά τη συνομιλία αυτή, ότι απέμενε από τις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αντικειμενικά τοξική για την Ευρώπη.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρόκειται να πραγματοποιήσει μια σύνοδο στις 25 και 26 Μαρτίου, κατά την οποία θα συζητηθεί το ζήτημα των σχέσεων με τη Ρωσία. Ενόψει της επίσπευσης της επιδείνωσης των σχέσεων μεταξύ του μπλοκ των Ατλαντιστών εν γένει, και συνεπώς της ΕΕ ειδικότερα, και της Ρωσίας, ο Ρώσος Πρόεδρος ανέλαβε την πρωτοβουλία μιας τηλεφωνικής συνομιλίας. Στην πολιτική, ο καλύτερος τρόπος επίλυσης και εκτόνωσης μιας σύγκρουσης είναι μέσω της άμεσης σχέσης, όπου οι συνομιλητές μπορούν να συζητούν ελεύθερα. Αλλά εδώ, η αποτυχία ήταν αναπόφευκτη, καθώς η ΕΕ δεν είναι ελεύθερη να καθορίσει την πολιτική της, αφού δεν ενεργεί προς το συμφέρον των ευρωπαϊκών λαών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι παρά ένα περιφερειακό εργαλείο της παγκόσμιας ατλαντικής διακυβέρνησης.
Έτσι, όταν ο Ρώσος Πρόεδρος εκφράζει τη λύπη του για την κατάσταση των σχέσεων μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας, που είναι το ελάχιστον μη εποικοδομητικές, ακόμη και συγκρουσιακές και λέει ότι είναι έτοιμος να αποκαταστήσει τις ομαλές σχέσεις, εάν η ΕΕ, από την πλευρά της ενδιαφέρεται επίσης για αυτό, η απάντηση του Charles Michel … σε αφήνει έκπληκτο. Μια απάντηση, η οποία δεν έχει δημοσιοποιηθεί στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, και δικαιολογημένα.
Ο κ. Charles Michel,Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ένα από τα διοικητικά όργανα της ΕΕ, απαντά με όλη την έπαρση κάποιου, ο οποίος σε κάθε περίπτωση δεν έχει εντολή να εκτονώσει τη σύγκρουση, ότι υπάρχουν πράγματι μεγάλες διαφορές απόψεων με τη Ρωσία και ότι αυτές οι σχέσεις είναι πράγματι σε πολύ χαμηλό επίπεδο. Για την ΕΕ, η βελτίωση αυτών των σχέσεων εξαρτάται μόνο από τη Ρωσία. Και γι’ αυτό έχουν τεθεί τρεις προϋποθέσεις :
Εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ, των οποίων είναι σαφές ότι η ΕΕ δεν είναι πλέον εγγυητής , αλλά συμβαλλόμενο μέρος·
Τερματισμός του υβριδικού πολέμου και των κυβερνοεπιθέσεων κατά των κρατών μελών – ως εκ τούτου, η Ρωσία είναι πράγματι μια επιτιθέμενη χώρα για την ΕΕ·
Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
“Η εκτόνωση της σύγκρουσης δεν ήταν δυνατή, η ΕΕ επιδιώκει τη σύγκρουση, την διατήρησή της, αυτός είναι ο ρόλος της, τον εκπληρώνει. Η αντίδραση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ ήταν άμεση. Εδήλωσε ότι η Ρωσία δεν έχει σχέσεις με την ΕΕ ως οργανισμό: «Οι Βρυξέλλες κατέστρεψαν τις σχέσεις με τη Μόσχα. Υπάρχουν λίγες χώρες στην Ευρώπη, οι οποίες καθοδηγούνται από το εθνικό τους συμφέρον και διατηρούν μια δίκαιη εταιρική σχέση με τη Ρωσία».
Σύμφωνα με τον Tchesnakov,πολιτικό επιστήμονα κοντά στο Κρεμλίνο, ο Mισέλ σκιαγράφησε έτσι τη νέα πολιτική της ΕΕ έναντι της Ρωσίας, η οποία θα παρουσιαστεί στην επόμενη σύνοδο κορυφής. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα, μετά τη συνεδρίαση του ΝΑΤΟ, να παρουσιαστεί επίσης ένα νέο δόγμα.
΄Ετσι η Ε Ε χρησιμοποιείται πλήρως στην παγκοσμιοποιημένη ατλαντική στρατηγική ως περιφερειακός θεσμός που πέτυχε να σφιχτοδέσει τα ευρωπαϊκά κράτη, καθιστώντας τα ομήρους συμφερόντων που δεν τα αφορούν, αλλά είναι αρκετά ανίσχυρα ώστε να μη μπορούν πια να αντιδράσουν. Όταν οι κυβερνήτες είναι ακατάλληλοι, εναπόκειται στους πολίτες να τους υπενθυμίσουν τις υποχρεώσεις τους, η πρώτη των οποίων είναι η υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος. Εθνικό συμφέρον, το οποίο συνεπάγεται συνεργασία και όχι αντιπαράθεση με τη Ρωσία στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
