<<Αλίμονο σ΄αυτόν που δεν έχει νύχια να ξυσθεί μόνος του>>. Είναι μια Βυζαντινή παροιμία που συχνά πυκνά επανελάμβαναν οι Βυζαντινοί Έλληνες στην υπερχιλιετή ιστορία τους.
Αυτές τις μέρες και ειδικά από τις 31 Αυγούστου μέχρι και τις 15 Σεπτεμβρίου, πρέπει να είναι ημέρες μνήμης για τον
Ελληνισμό. Είναι οι αποφράδες εκείνες ημέρες που ο Ελληνισμός συρρικνώθηκε στην περιοχή της Σμύρνης, της Ιωνίας, του Πόντου και γενικά της Μ. Ασίας από τους Τσέτες Τούρκους ύστερα από την κατάρευση του μετώπου στα Αγιοτόκα αυτά χώματα που επί 3.000 χρόνια άκμασε και μεγαλούργησε το Ελληνικό στοιχείο.
Η καταστροφή και η πυρπόληση της Ιωνικής πρωτεύουσας είναι ένα από τα πολλά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και του πολιτισμού που διέπραξαν οι Τούρκοι κατά την διάρκεια της ιστορίας τους. Ψηλά πολύ ψηλά στην ιστορία ξεπροβάλλει η μορφή και η θυσία του Μητροπολίτη Σμύρνης. Αν και γνώριζε ότι θα είναι το πρώτο θύμα της εκδικητικής μανίας του Τουρκικού όχλου, αν και παροτρύνθηκε από τον Καθολικό Αρχιεπίσκοπο να φυγαδευθεί, απάντησε θαρραλέα σαν άλλος Παλαιολόγος: <<Παράδοση του ελληνικού κλήρου, αλλά και του καλού ποιμένος είναι να παραμείνει μαζί με το ποίμνιό του. Αδυνατώ να σας ακολουθήσω>>.Το τέλος του μαρτυρικό, όπως και των Αρχιεπισκόπων: τον με Κυδωνιών τον έθαψαν οι Τούρκοι ζωντανό και των Μοσχονησίων Αμβρόσιο τον πετάλωσαν.Στην προκυμαία της Σμύρνης 300.000 χιλιάδες άνθρωποι εξουθενωμένοι,φοβισμένοι,εγκλωβισμένοι κρατούσαν την αναπνοή τους, όχι για να <<πάνε διακοπές>>όπως αναφέρει στο πόνημα της γνωστή βουλευτής και Πανεπιστημιακός της Αριστεράς (που δεν ξέρουμε τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετεί), αλλά τρομαγμένοι πίσω από τη φωτιά που κατέκεε τα πάντα και τον θάνατο που πλησίαζε. Μπροστά η θάλασσα με χιλιάδες πτώματα να χορεύουν παραμορφωμένα στο ρυθμό των κυμάτων και στο μέσον οι Τούρκοι Τσέτες πραγματοποιούσαν με εντολή του στρατηγού Νουρεντίν Πασά οποιαδήποτε θυρωδία υπάρχει στου Τουρκικό ανώμαλο αιμοσταγή νου. Είχαν βλέπεις το ελεύθερο και την <<υποχρέωση σύμφωνα με τις εντολές κάθε στρατιώτης να σκοτώσει τέσσερεις με πέντε Έλληνες για τη δόξα της χώρας μας και της ιστορίας μας…>> Τέτοιους συμμάχους έχουμε σήμερα να μας προστατέψουν από τους επιθετικούς Ρώσους. Και βέβαια καμία βοήθεια από πουθενα. Η τραγωδία στο αποκορύφωμά της. Η μητέρα Ελλάδα τους είχε εγκαταλείψει, όπως πάντα κάνει στις δύσκολες στιγμές του Ελληνισμού, με τον ύπατο αρμοστή Αρ. Στεργιάδη σε ερώτηση του τότε νεαρού πολιτικού Γ. Παπανδρέου: Γιατί δεν ειδοποιήσατε τον κόσμο να φύγει; Απάντησε αυτός ο Ανθέλληνες και ύποπτος των ξένων συμφερόντων με τις φράσεις:<< Καλλίτερα να μείνουν εδώ να τους σφάξει ο Κεμάλ, γιατί αν πάνε στην Αθήνα θα ανατρέψουν τα πάντα>>. Τέτοιους πουλημένους και εγκληματίες βάζαμε σε θέσεις κλειδιά. Αντί η Ελλάδα να πάει κοντά τους, τους υποχρέωσαν μια ωραία πρωία να εγκαταλείψουν τα χώματα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν και τα πότιζαν με το αίμα τους και τον ιδρώτα τους. Δηλαδή τις περιουσίες και τα κόκκαλα των προγόνων τους. Να τα ξεχάσουν για πάντα κόπους και μόχθους και να πάνε σε μια νέα πατρίδα, ως πρόσφυγες, (ως τουρκόσποροι) όπως τους αποκαλούσαν οι γηγενείς Έλληνες και να ξεκινήσουν πάλι από την αρχή. Ευτυχώς στις δύσκολες εκείνες στιγμές που κινήθηκε επιδέξια ο Αμερικανός πάστορας της ΧΑΝ(Y.M.C.A) Σμύρνης, Έϊζα Τζένινγκς(18771933) η μεγάλη αυτή ψυχή, που αν και έπασχε από φυματίωση, ύστερη από προσωπική παρέμβαση προς τον Κεμάλ και ύστερα από έξυπνες και αποφασιστικές ενέργειές του, αφού ο ίδιος πλήρωσε τα μεταφορικά, με την Ελληνική Πολιτεία πάντα απούσα. Μπόρεσε αυτός ο ευγενής Σαμαρείτης να κινητοποιήσει έξι Ελληνικά και 25 Αμερικανικά πλοία(καθότι το προσωπικό του δήθεν συμμαχικού στόλου της Αγγλίας και της Γαλλίας, ή εριπταν καυτό νερό, ή απέκοπταν τας χείρας με τσεκούρια, των δυστυχών αυτών πατριωτών μας που τολμούσαν να πλησιάσουν και να ανέβουν στα πλοία των για να σωθούν)και σώθηκαν 300.000 χιλιάδες και πλέον Έλληνες από βέβαιο θάνατο. Ο Μεγάλος αυτός ιερώμενος,τιμήθηκε από την πολιτεία με τον Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος και το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας. Σε ένδειξη όμως αιωνίας τιμής και ευγνωμοσύνης πουθενα καμία πλατεία και καμία οδός δεν έχει τ΄όνομά του στη χώρα μας. Έτσι έμεινε άγνωστος και ξεχασμένος από τους πατριώτες μας και τις επόμενες ελληνικές γεννεές αυτή η ευγενική και χριστιανική ψυχή.
Γιατί τόση μικρότητα, γι΄αυτόν τον τόσο μεγάλο Φιλέλληνα.
Αν και αυτός υπέροχος Ελληνισμός που μέχρι το 1922 απλωνόταν και στις δύο ακτές του Αιγαίου. Εκεί στις αμμουδιές του Ομήρου που γεννήθηκε η λυρική και επική ποίηση. Εκεί στις πανέμορφες πολιτείες της Ιωνίας και της Αιολίας που γεννήθηκε η φιλοσοφία και η τέχνη γνώρισε την αποθέωση της με τον ιωνικό ρυθμό. Εκεί που ανθρώπινες μορφές λάμπρυναν τον πολιτισμό όπως: Ο Κόντογλου, ο Σεφέρης, ο Μυριβήλης. Τώρα βασιλεύει το αίμα, το έγκλημα,η καταστροφή, η εγκατάλειψη και η παραποίηση της ιστορίας. Πόσο χαρακτηριστικά και παραστατικά μας τα λέει ο
Γ. Σεφέρης στα πονήματά του:<<Σβήνοντας κανείς ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να σβήνει και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον και είναι θλιβερή πια η ζωή, που μοιάζει με ακατοίκητο σπίτι>>.
Στην τελευταία Οθωμανική Βουλή πριν του 1920 που εκλέχτηκαν 27 Έλληνες βουλευτές, σύμφωνα με το άρθρο 65 του Τουρκικού συντάγματος και τον εκλογικό νόμο αναγνωρίζονταν ότι ο Ελληνικός πληθυσμός της Μ. Ασίας και της Α. Θράκης σε 2.700.000 κάτοικοι, πέραν του ότι αρκετοί δεν αναγράφονταν για τη αποφυγή πληρωμής φόρων, όπως και η μη αναγραφή πολλών θηλέων για την αποφυγή αρπαγής σε ανώμαλες καταστάσεις. Γερμανός καθηγητής της Λειψίας ανεβάζει τους Έλληνες όλων των περιοχών της σημερινής Τουρκίας τότε το 1919 σε 3.200.000. Αν υποθέσουμε ότι 1.220.000 αφίχθησαν στην Ελλάδα, οι υπόλοιποι 2.000.000 τι έγιναν; Μήπως υπήρξαν θύματα μιας από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του κόσμου. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές οι θηριωδίες των Τούρκων από την άνοιξη του 1914 ως και το 1923 με την ανταλλαγή των πληθυσμών, ανέρχονται σε 1.200.000 ψυχές. Έτσι η τριανδρία των Νεοτούρκων: Ταλάτ, Ενβέρ, Τζεμάλ από το 1914 – 1918 ξεκίνησαν με την γενοκτονία των Ελλήνων, στην πρώτη φάση που τελείωσε με τη συμφωνία του Μούδρου το 1918. Όλοι οι ανωτέρω Νεότουρκοι εφονεύθησαν σε διάφορα επεισόδια, για να συνεχισθεί η δεύτερη γενοκτονία των Ελλήνων και των άλλων λαών από το 1919-1923 τη φορά αυτή από τον Κεμάλ! Σύμφωνα με ιστορικούς και δεν μπορεί να ξεχαστεί ότι κατά τον 12ο αιώνα ο Ελληνισμός της Μ. Ασίας αριθμούσε 25 εκατομμύρια και οι Τούρκοι μόνο 50 χιλιάδες. Με τις θρησκευτικές,πολιτιστικές αλλοιώσεις και τους εξισλαμισμούς σήμερα, το σκηνικό έχει πλήρως ανατραπεί, γιατί οι Τούρκοι εφαρμόζουν πλήρως την διακήρυξη του Μωάμεθ: <<Ισλάμ ή ξίφος>>. Τους βλέπουμε κάθε μέρα τους Γενίτσαρους, σχεδόν το 60 με 70% έχουν Ελληνικά χαρακτηριστικά και ελάχιστοι έχουν χαρακτηριστικά Ούννων και Μογγόλων. Εξάλλου με την μέθοδο του DNA πολλοί νεότουρκοι βρέθηκαν προ εκπλήξεως καθότι πάνω από 50% έχουν Ελληνική, Αρμενική, Κουρδική και Ασσύρια προέλευση!
Αξιομνημόνευτες ήταν οι δηλώσεις τότε του Προέδρου του Ανωτάτου Διασυμαχικού Συμβουλίου, Georges Clemencau:
<<….είτε μεταξύ των Χριστιανών, είτε μεταξύ των
Μωαμεθανών, ο Τούρκος δεν συνέβαλε σε τίποτε παρά μόνο στην καταστροφή. Ποτέ δεν αποδείχθηκε ικανός ν΄ αναπτύξει σε ειρήνη αυτό που κέρδισε με τον πόλεμο>>. Από τ΄ανωτέρω προκύπτει θέμα Διεθνούς Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του: Πόντου, Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης. Έτσι έχουμε:
1ο- Στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την 19η Μαίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Πόντου.
2ο- Στις 14 Σεπτεμβρίου το 1988 η Βουλή ομοίως ψήφισε την ημερομηνία αυτή ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μ. Ασίας.
3ο- Ομοίως η Κύπρος την 19η Μαίου 1994 ψήφισε για την Γενοκτονία των Ποντίων.
4ο- Ομοίως η Σουηδία της ανωτέρω θηριωδίες την 11η Μαρτίου του 2010.
5ο- Η Αρμενία τον Μάρτιο του 2015 την Γενοκτονία των Αρμενίων, όπως και των Ασσυρίων.
6ο- Δώδεκα πολιτείες των ΗΠΑ, τρεις πολιτείες της Αυστραλίας και αρκετές του Καναδά έχουν επίσης ψηφίσει για την αναγνώριση της προαναφερομένης Γενοκτονίας. Απομένει τώρα και μάλιστα πολύ γρήγορα η πίεση των Ελλήνων Ευρωβουλευτών προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αναγνωρίσει όλες τις ανωτέρω Γενοκτονίες των Τούρκων και να λάβουν εκείνα τα μέτρα που δεν θα επιτρέψουν παρόμοια γεγονότα από τους αιμοδιψούς Τούρκους, που ονειρεύονται ακόμη και τώρα την Κραταιά Οθωμανική Αυτοκρατορία, κάνοντας ακόμη και σήμερα Γενοκτονίες, σφάζοντας και δολοφονόντας τους λαούς στη Β. Κύπρο μας και στις περιοχές που ζουν Κούρδοι, τόσο στη Β. Συρία, Στο Δ. Ιράκ αλλά και την ίδια την Τουρκία. Όπως και πριν την επανάσταση του 1821 μας είχαν
<<προδώσει και αδειάσει>> κατά το κοινώς λεγόμενο οι φίλοι μας στη Δύση πολλές φορές, έτσι και το 1922 οι Δυνάμεις της Αντάντ σημερινό ΝΑΤΟ μας πρόδωσαν στη Μ. Ασία και επήλθε η καταστροφή για τον πανάρχαιο Ελληνισμό των 3.000 χρόνων. Πόσο παραστατικά μας τα λέει ο Ελληνολάτρης και Φιλέλληνας Λόρδος Μπάϋρον κατά τους χρόνους της επανάστασης για τους πατριώτες του στη Δύση που τους ήξερε καλύτερα από τον καθένα μας: <<Από τους άπιστους Φράγκους λευτεριά μη ζητάτε. Εκεί ζουν ηγεμόνες που πωλούν και αγοράζουν. Με δικό σας τουφέκι και σπαθί πολεμάτε.Αυτού θα βρείτε ελπίδα και ότι θέλει ας τάζουν>>.
Και βέβαια ο κυνισμός των Μεγάλων Δυνάμεων διαχρονικά είναι παροιμιώδης και δεν έχει όρια. Ενδιαφέρoνται συχνά για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων και όχι για την απόδοση της δικαιοσύνης. Γ΄αυτό και θα πρέπει σχολαστικά να προσεχθούν οι δήθεν σύμμαχοι μας σήμερα, γιατί δεν ξέρουμε σε μια δύσκολη στιγμή κρίσης τι θέση θα πάρουν! Αξέχαστη θα παραμείνει σε μας ειδικά τους Έλληνες αυτή η ανιστόρητη μπαρούφα που εκστόμισε ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα σχετικά με το 1922. << Το 1922 οι Μεγάλες Δυνάμεις προσπάθησαν να αναστήσουν μια πεθαμένη αυτοκρατορία>>.Που σημαίνει ότι καλά έκαναν οι Τούρκοι και εξόντωσαν τις μειονότητες. Ξέχασε βέβαια ο ανιστόρητος, ότι ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Γουίλσων με εκείνο το άρθρο 12 της περίφημης διακήρυξης του, καθόριζε το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών. Αυτός ο Γουίλσων δεν ήταν που στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων το 1919 δεν είπε στο Ελ. Βενιζέλο το περίφημο:<< Μπορείτε να στείλετε στρατό στη Σμύρνη;>> Και βέβαια ο Βενιζέλος που έβλεπε πολύ μακριά έστειλε από την Καβάλα την 1η Μεραρχία του Α΄Σώματος Στρατού, αποτελούμενη από τρία Συντάγματα πεζικού και δύο μοίρες ορειβατικού πυροβολικού, για να προστατευθούν οι μειονοτικοί πληθυσμοί από τους Νεότουρκους, σε εφαρμογή της συνθήκης του Μούδρου 17ως 30 Οκτωβρίου 1918 που υπέγραψαν οι Σύμμαχοι, μέχρι την υπογραφή τελικής συνθήκης ειρήνης των Σεβρών (28 Ιουλίου-10 Αυγούστου 1920), την οποία η εθνοσυνέλευση της Άγκυρας δεν επικύρωσε και ο Κεμάλ κάλεσε τον Τουρκικό λαό να αγωνισθεί για την υπεράσπιση της πατρίδας του. Η Ελλάδα με την συνθήκη των Σεβρών πενταπλασιάστηκε και έγινε το Έθνος των δύο Ηπείρων και των πέντε θαλασσών.Συνολικά η στρατιά μας στη Μ.Ασία αριθμούσε με την επιμελητεία 350.000 άνδρες. Την μεγαλύτερη σύναξη στρατού που μπορέσαμε ποτέ να παρατάξουμε σε πόλεμο σαν Έθνος και Κράτος!
Αλίμονο όμως ακριβώς δύο χρόνια αργότερα όταν οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν πρόβλημα εφοδιασμού πετρελαίων από την Μ.
Ανατολή και φοβούμενοι μη τα καρπωθούν όλα οι Άγγλοι, άλλαξαν τακτική και έδωσαν το πράσινο φως στο Κεμάλ να τελειώσει με τις μειονότητες. Βέβαια αν τα παιγνίδια των Μ. Δυνάμεων ήταν γνωστά, σίγουρα δεν θα διαπράττονταν τα λάθη που έγιναν και επακολούθησε η καταστροφή για τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας. Γνωρίζοντας σήμερα η Τουρκία και εκμεταλλευόμενη την γεωστρατηγική της θέση και τις επιδιώξεις των Μ. Δυνάμεων κινείται ελεύθερα σε Ανατολή και Δύση βοηθούμενη από παντού, όπως και τότε το 1921-22 εισβάλλοντας και απειλώντας τους πάντες με την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Όσες φορές η Ελλάδα διαμαρτηρήθηκε έστω και χλιαρά προς του Διεθνείς οργανισμούς ΟΗΕ, ΟΥΝΕΣΚΟ, Ε.Ε, σήμερα για καταστάσεις σε βάρος του Ελληνισμού είτε για την Κωνσταντινούπολη 1956, είτε για την Ίμβρο και Τένεδο 1974,είτε για την Κύπρο 1974 ως σήμερα, όλοι εκφράζουν τις ευχές τους και πάντα εξισώνουν τον θύτη με το θύμα.
Σημαντική και επίκαιρη η θέση που πήρε ο Αμερικανός Πρόξενος στην Σμύρνη G.Horton το 1922 κατά την Μικρασιατική καταστροφή. Σε άρθρο του ανέφερε: <<Η Τουρκία που επί 500 χρόνια δεν μπόρεσε να παραγάγει πολιτισμό, πλην αυτού των Ραγιάδων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν μπορεί εξ ορισμού να σεβασθεί τις μειονότητες. Άλλωστε δεν σέβεται ούτε την πλειονότητα των ιδίων αυτής πολιτών…>> Έτσι οι Τούρκοι ελεύθεροι πλέον και κληρονομώντας την Βυζαντινή διπλωματία και τα γεωστρατηγικά εδάφη με πονηριά, απατεωνιές και διπλωματικούς ελιγμούς σε Ανατολή και Δύση παίζουν τα παιχνίδια τους, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα.
Και ενώ ο Ελληνικός στρατός από το 1919 ως το Αύγουστο του 1922 βάδιζε από νίκη σε νίκη και η εκπλήρωση της Μ. Ιδέας ήταν πολύ κοντά με την κατάληψη της Άγκυρας. Ήρθαν οι εκλογές το Νοέμβριο του 1920. Σε αυτές τις εκλογές αντί να δικαιωθεί η πολιτική Βενιζέλου από τον Ελληνικό λαό που πενταπλασίασε την Ελλάδα από το 1912 και την έκανε χώρα των δύο Ηπείρων και των πέντε θαλασσών, υπερίσχυσαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι με επικεφαλής τον βασιλέα Κωνσταντίνο. Έτσι μέσα στις πολλές αλλαγές αντιλάγησαν και όλοι οι μπαρουτοκαπνισμένοι και εμπειροπόλεμοι αξιωματικοί του μετώπου με άπειρους επιτελικούς αξιωματικούς και επακολούθησε εθνικός διχασμός και η ήττα της στρατιάς Μ. Ασίας.
Οι μεγάλες δυνάμεις απέσυραν την υποστήριξή τους προς την νέαν βασιλική κυβέρνηση της Ελλάδος και άρχισαν ποικιλότροπα να ενισχύουν τον Κεμάλ με στρατιωτική και οικονομική βοήθεια. Η Ελλάδα κουρασμένη από 10ετή πόλεμο και χωρίς καμία στρατιωτική, διπλωματική και οικονομική βοήθεια και εκτεθειμένη σε μέτωπο 700 χλμ με όλες τις αντίξοες καιρικές συνθήκες της Αλμυράς ερήμου( στην περιοχή της Άγκυρας) κατέρρευσε στην πρώτη μαζική επίθεση του Κεμάλ, που και με μικρότερες συνολικά δυνάμεις υπερφαλάγγισε τις πολυπληθέστερες και εμπειροπόλεμες Ελληνικές δυνάμεις με <<στρατηγικό έξυπνο ελιγμό>> και επακολούθησε η κατάρρευση του Μετώπου και η Μικρασιατική καταστροφή. Αν και ο Έλληνας αξιωματικός και οπλίτης πολέμησε γενναία τα χρόνια αυτά μέχρι το ύψωμα Καλέ Γκρότο και έβλεπαν από μακριά οι στρατιώτες μας τα σπίτια της Άγκυρας, τελικά προδόθηκε από την ηγεσία του. Μήπως αυτό επαναλήφθηκε και στην Κύπρο μετά από κάποια χρόνια;
Πριν φτάσουμε σε αυτά τα γεγονότα και ενώ φαινόταν από τις αρχές του 1922 ότι η Μ.Ασία δεν μπορούσε να κρατηθεί. Την 15η Μαρτίου του 1922 οι Σύμμαχοι από κοινού με τον Κεμάλ ανακοίνωσαν στην Ελληνική κυβέρνηση ότι: <<Αν αποχωρούσε από την Μ. Ασία θα μπορούσε να κρατήσει την Ανατολική Θράκη μέχρι την Τσαλτάντζα και αργότερα και την
Κωνσταντινούπολη>>. Δυστυχώς ούτε η Κυβέρνηση τότε, ούτε η στρατιά προέβησαν σε καμία κίνηση. Και με δεδομένο πάντα ότι οι Τούρκοι δεν διέθεταν στόλο. Εδώ χάθηκε η μεγαλύτερη ευκαιρία να κρατηθεί τουλάχιστον η Ανατ. Θράκη και να μην πάει χαμένο το αίμα τόσων και τόσων Ελλήνων στο Μικρασιατικό μέτωπο και τις σφαγές που επακολούθησαν μετά από τους Τσέτες εγκληματίες του Κεμάλ σε όλη την ενδοχώρα και τα παράλια της Μ. Ασίας, εκεί που ανθούσε ο Ελληνισμός για 3.000 και πλέον χρόνια.
Και όπως μας λέει και ο Σπ. Μαρκεζίνης στο πόνημά του(τόμος Α΄ σελ. 19) <<Αι ευκαιρίαι παρουσιάζονται πάντοτε για τους μικρούς αλλά όχι μονίμως>>.
Η ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΠΤΕΡΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥΣΕ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.
Ο ίδιος ο Κεμάλ δημοσίως ομολόγησε αργότερα;<< Οι Έλληνες όταν είναι ενωμένοι, είναι ακατανίκητοι, όταν διχάζονται(σε βασιλικούς, βενιζελικούς και ματσουράνες), νικώνται και καταστρέφονται. Σ΄αυτή τη ροπή των Ελλήνων στηρίχτηκα και έκανα την επανάσταση και την επίθεσή μου. Διότι υπολόγησα, ότι η ιστορία δεν θα με διαψεύσει. Οι Έλληνες διχάστηκαν και νικήσαμε>>. Ακριβώς όμοια περίπτωση που επαναλήφθηκε; Στην πολυφίλητη Κύπρο μας το 1974. Οι Τούρκοι αποβιβάζονταν στην Κύπρο και ο μισός Ελληνικός Στρατός έψαχνε να δολοφονήσει τον Μακάριο με τα γνωστά αποτελέσματα της κατάληψης του 38% της νήσου από τους Τούρκους.
Όμοια περίπτωση πηγαίνει να επαναληφθεί και σήμερα για τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τη Θράκη μας. Οι Τούρκοι επιμελώς ετοιμάζονται χρόνια και χρόνια όπως και στη
Κύπρο,φτιάχνοντας την περίφημη στρατιά του Αιγαίου απέναντι από την Σμύρνη με 150 αποβατικά τελευταίου τύπου, πλαισιομένες από ειδικές δυνάμεις, ειδικά για αποβάσεις σε νησιά και πολυπληθεί πυραυλικά συστήματα, χωρίς ποτέ να τους καταγγείλουμε στους διάφορους οργανισμούς, όπως και την στρατιά της Θράκης με τις πολυπληθείς τεθωρακισμένες
Μεραρχίες. Αλήθεια ποιόν φοβούνται αφού είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ; Μήπως περιμένουν με την Ιώβειο υπομονή που τους διακρίνει να μας βρουν σε καμία εσωτερική ανωμαλία για να μας επιτεθούν; Οι διάφοροι σύμβουλοι του ΕΛΙΑΜΕΠ τι λένε για αυτή την Ιστορία και ζητάνε και αποστρατικοποίηση των νησιών;
Όπως προανέφερα στην αρχική παροιμία: <<Αλίμονο σε αυτόν που δεν έχει νύχια να ξυστεί>>. Πρέπει πάσει θυσία να στηριζόμαστε σε δικές μας δυνάμεις. Έχουμε ένα γείτονα πανούργο, άρπαγα, εγκληματία που δεν διστάζει έναντι οποιονδήποτε τιμήματος να μπει στη διαδικασία του πολέμου για να σκοτώσει και αρπάξει. Το έγκλημα το έχει στο αίμα του. Διδάσκεται στα σχολεία τους και στις στρατιωτικές τους σχολές. Είναι ένα κράτος εγκληματίας. Από τον εποχή των Κομνηνών που εμφανίστηκαν στη περιοχή μας ο Ελληνισμός ειδικά έχει πληρώσει βαρύ τίμημα με εκατόμβες νεκρούς. Ξέρουν ότι είναι εγκληματίες και τώρα τελευταία ψάχνουν για πυρηνική τεχνολογία και έχουν απλωθεί στη παγκόσμια πιάτσα για αναζήτηση πυρηνικών όπλων, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ύπαρξη μας ως Έλληνες και Ελλάδα. Φτιάχνουν μάλιστα και πυρηνικούς αντιδραστήρες με την βοήθεια Ρώσων τεχνικών για τον εμπλουτισμό του ουρανίου και την κατασκευή Ατομικών όπλων. Φοβούνται, φοβούνται πολύ και ενεργούν και σκέφτονται επικίνδυνα. Μήπως πρέπει και εμείς να αποκτήσουμε πυρηνικά όπλα και να ησυχάσουμε μια για πάντα με τους θρασείς γείτονες;
Η μόνη ενδεδειγμένη λύση είναι η δημιουργία μιας πανίσχυρης πολεμικής εγχώριας μηχανής με ότι πιο φονικό όπλο υπάρχει παγκόσμια. Συνεχή εκπαίδευση του στρατού μας και απόλυτος εγκσυχρονισμός όλων των όπλων. Συμπαράταξη και εκπαίδευση λαού και στρατού σε ένα αρραγές μέτωπο(παλαϊκή άμυνα) και Δημιουργία συμμαχιών. Ενεργοποίηση του (ΣΑΕ) Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου που υπάρχει Ελληνισμός να συμπαρίσταται και να βοηθούν την πατρίδα ποικιλότροπα να επιτευχθούν οι ανωτέρω στόχοι, όπως κάνουν περίπου και οι Ισραηλίτες με τέλεια αποτελέσματα. Οι <<καιροί ου μενετοί>> και επικίνδυνοι για τον Ελληνισμό. Οι Τούρκοι δουλεύουν αθόρυβα και αποτελεσματικά. Με τις συμμαχίες τους μας κυκλώνουν σιγά σιγά και επιστημονικά στο λεγόμενο Μουσουλμανικό τόξο. Με τις τεχνικές εταιρίες των τρίτη στον κόσμο στις κατασκευές μετά τις ΗΠΑ και την Κίνα αναλαμβάνουν έργα σε πολλές περιοχές της υφηλίου και πολύτιμο συνάλλαγμα αξίας περισσότερο από 20 δις δολλάρια εισέρχεται στη Τουρκική οικονομία και ελέγχουν και τις περιοχές αυτές. Με απευθείας αεροπορικές συνδέσεις φέρνουν
Μουσουλμάνους από το Αφγανιστάν και τους εγκαθιστούν στη Β.Ήπειρο σε απόλυτη συνεργασία με τον Ράμα και δεν προσπαθούμε να του φτιάξουμε ειδικά ράματα για την χώρα του.
Έχουν συνάψει στρατιωτική συνεργασία και συμφωνία με τους Σλαυοτουρκόγυφτους των Σκοπίων που τους δώσαμε και όνομα και οντότητα και διεθνή ύπαρξη.Γενικά οι Τούρκοι βλέπουν μακριά και εμείς τους ακολουθούμε σαν τα σκυλάκια που κλαφουνίζουν τον λαγό, αλλά λαγό δεν βρίσκουν. Ασχολούμαστε με ένα προβληματικό και όχι Εθνικό τουρισμό και ζούμε με τα επιδόματα της Ε.Ε. Αν μείνουμε στη χειμερία νάρκη μας και την πολυθρόνα μας και στο δεν βαριέσαι αδελφέ, πολύ σύντομα θα έρθει μια καινούργια άλωση, μια καινούργια Κύπρο, καινούργιες χαμένες πατρίδες, νέα τάγματα εργασίας <<αμελέ ταμουρού>> νέο κάψιμο ζωντανών ανθρώπων και αξιωματικών που έγινε στη Σμύρνη με εύφλεκτα υλικά το 1922, νέες κρεμάλες, νέοι βιασμοί και αποκεφαλισμοί, γιατί αυτός που: <<ξεχνάει την ιστορία του, είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει>>έλεγε λατίνος φιλόσοφος. Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ.
Σε ανύποπτο χρόνο ο αείμνηστος<< Μίκης Θεοδωράκης>> είχε πει για την μουσική στο έργο του, μηνύματα ζωής: <<Η γνήσια μουσική αποτελεί το καθημερινό ψωμί των ανθρώπων και το κύριο στήριγμά μας σε εποχές δοκιμασίας>>.Πολύ κοντά στο αρχαίο ρητό: <<έστε μουσικός ανήρ>>. Αυτό τον μεγάλο δάσκαλο του νεότερου Ελληνισμού που ξεπέρασε και τα σύνορα και που τόσο αγαπήθηκε από την νεολαία, τον λαό και τους αγνούς αγωνιστές και πατριώτες κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ μας και του λέμε με συγκίνηση ένα Ελληνικό και Παγκόσμιο<< σε ευχαριστούμε>> για τις ανεπανάληπτες στιγμές που μας χάρισες, όταν τον τραγουδήσαμε όλοι στα νιάτα μας και σκιρτούσε η ψυχή μας από το μεγαλείο των στίχων της μουσικής του και που τόσο ωραία μελοποίησε ποιήματα Γιάννη Ρίτσου και Οδυσσέα Ελύτη. Αξέχαστε Μίκη μας,
Για όλα τα σκαλιά που ανεβήκαμε πέντε- πέντε δέκα- δέκα.
Για το στρώμα που στρώσαμε για δύο και ερωτευτήκαμε.
Για τις γροθιές που υψώσαμε για να γυρίσει ο ήλιος.
Για τις Μυρτιές που μοσχοβόλησαν τα νεανικά μας όνειρα.
Για την Ρωμιοσύνη που κλάψαμε.
Για όλες τις φορές που είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς. Για όλους αυτούς που δεν κατάλαβαν πως η αγάπη μας ήταν τόσο ωραία με το καθημερινό της φόρεμα.
Για την ζωή μας που αρμένισε σαν χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο.
Για την μέρα που θα σημάνουν οι καμπάνες.
Για αυτό το χώμα που είναι δικό τους και δικό μας.
Για την ζωή μας που πήραμε και αλλάξαμε ζωή.
Για την άνοιξη την ακριβή και το χελιδόνι που δεν ήρθε.
Για το πέλαγο που είναι παιδί.
Για την αύρα σου που πότισε τα νιάτα μας.
- Παγκόσμιε Δάσκαλε Μίκη μας, τα σύνορά μας τα ξεπέρασες, ήδη έχεις φτάσει στους ουρανούς. Εκεί που θα πας είναι βέβαιο ότι η λαμπερή φωνή σου θα συνδεθεί με τους ύμνους των αγγέλων και θα περιδιαβαίνεις εκεί στο παράδεισο με την αγωνιστική φωνή σου, να ευχαριστείς τον Θεό μας, την Παναγία μας, τους Αγίους και όλους τους παραδείσιους αγωνιστές και συντρόφους σου που δεν σε χόρτασαν, δεν σε απόλαυσαν,γιατί τους πήρε γρήγορα ο θάνατος!
- Και να ξέρεις όλες οι επόμενες γενιές των Ελλήνων, όπως και οι προηγούμενες πάντα θα σε θυμούνται και θα σε τραγουδούν στα νιάτα τους και στα γεράματά τους τώρα και πάντοτε. Γιατί με τα τραγούδια σου και τη μουσική σου, έγινες ήδη ΑΘΑΝΑΤΟΣ. Τα τραγούδια σου έγιναν ήδη παιάνας,εμβατήριο και ιστορικό σύμβολο!
- ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΜΕΓΑΛΕ ΑΓΩΝΙΣΤΗ, ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!!!
Σεπτέμβριος 2021 Ιωάννης Καλάκος.
