Ο χαρακτήρας όλων των κατοίκων της πόλης, γίνεται όμοιος με τον χαρακτήρα των αρχόντων, μας φωνάζει και μας υπενθυμίζει από την αρχαία κλασική εποχή ο σπουδαίος παππούς μας ρητοδιδάσκαλος Ισοκράτης(436-332) π.χ.
Όπως ένας δάσκαλος με την στάση του και τον χαρακτήρα του διαπαιδαγωγεί τους μαθητές του, με όμοιο τρόπο και οι κυβερνήσεις με τον σεβασμό στο Σύνταγμα, το πολιτικό ήθος, αλλά και το σεβασμό στους Νόμους που οι ίδιοι ψηφίζουν, με την καθημερινή πρακτική τους οφείλουν να δίνουν το καλό παράδειγμα στους πολίτες, με την εφαρμογή της ευνομίας και με το κράτος δικαίου να προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών και το κοινωνικό σύνολο.
Στην σημερινή εποχή πολλές φορές φτάνουμε στο σημείο να λέμε πως φταίνε οι μαθητές για την αποτυχία της τάξης και όχι ο δάσκαλος. Δηλαδή για την άσχημη εικόνα της κοινωνίας φταίνε οι πολίτες και όχι οι κυβερνώντες. Η τραγωδία των πυρκαγιών σε όλο το μεγαλείο της. Έτσι κυβέρνηση, δημοσιογραφικοί, κοινωνικοί, αλλά και πολιτικοί κύκλοι με περισσή ευκολία ενοχοποιούν τους πολίτες ότι: καταπάτησαν δασικές εκτάσεις, έκτισαν αυθαίρετα, άρα καλά να πάθουν και να καούν…Θα μου πείτε βέβαια ότι πολλοί Έλληνες έκτισαν μαζί με τα φτωχικά τους και κάποιες βίλες κλπ μέσα στα δάση. Δεν μπορούμε όμως να εξισώνουμε το φτωχό λαϊκό αυθαίρετο με την βίλα ενός κακομαθημένου και νεόπλουτου αστού; Βέβαιο στο νεότερο πολιτικό βίο πάντα υπήρχε το σύνθημα:<<κτίσε και εσύ ένα αυθαίρετο, μπορείς!>>Και να τα κόμματα εξουσίας με τις κομματικές εφεδρείες και τους κομματικούς στρατούς επιβίωναν επί χρόνια στο στόχο του 1.500.000 αυθαιρέτων ανά την επικράτεια παίζοντας πολλές φορές και εγκληματικό πολιτικό παιχνίδι με τις τραγωδίες και τις εκατόμβες των νεκρών, την καταστροφή των περιουσιών,ως και της χλωρίδας και της πανίδας, είτε από ανικανότητα να ελέγξουν την φύση, είτε από κακό προγραμματισμό, είτε από επιπολαιότητα, είτε από σχέδιο να εξυπηρετήσουν αλλότρια ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα, δίνοντας κοινωνικές παροχές στους παρανομούντες. Στην κυριολεξία εδώ βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος, το οξυγόνο,τη ζωή, το αύριο των παιδιών μας.
Ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός επαναλάμβανε στις ρύσεις του:<<Οι άνθρωποι θα μείνουν φτωχοί, γιατί δεν έχουν αγάπη στα δέντρα>> αλλά συμπληρώνω, στις ανεμογεννήτριες.
Κροκοδείλια δάκρυα και σπασμωδικές κινήσεις εκ μέρους αυτών που έχουν την πολιτική ευθύνη περί αποζημιώσεων, αναδασώσεων και αποκατάστασης του πρασίνου δεν πείθουν ούτε και τους καλοπροαίρετους. Το σύνθημα του προλαμβάνειν αντί του θεραπεύειν δεν έχει γίνει ακόμη βίωμα σε μεγάλη μερίδα των κρατικών υπηρεσιών και του πολιτικού κόσμου! αν και το εφαρμόζουν ως πρώτο μέλημα στο εξωτερικό.
Και επειδή βρισκόμαστε στην εποχή του παραλόγου,γίνεται μια προσπάθεια τώρα τελευταία για ένα μεθοδευμένο και καλλιεργούμενο διχασμό που τείνει να προκύψει μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων από τον κορωνοϊό, φτάνοντας στο σημείο να γίνει ακόμη και Εθνικό θέμα, που άπτεται των συνταγματικών ελευθεριών. Γιατί τόση σπουδή για τα εμβόλια, από τους επαίοντες. Δεν θέλουμε και προσπαθούμε να μην προστατεύσουμε τα παιδιά μας από αυτά τα επικίνδυνα πειραματικά ακόμη σκευάσματα των εμβολίων, αλλά και από δαιμονικές αντιλήψεις και διδασκαλίες περί: <<σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης>> ακόμη και στα νηπιαγωγεία, εισβάλοντας ξένα πρότυπα και μοντέλα μακράν της ορθοδόξου πίστης μας και παραδοσιακής ηθικής.
Επίσης η Ιερά σύνοδος <<εν είδη εργολαβίας>> προς τους έχοντας πολιτική σκοπιμότητα με κακοδοξία εκδίδει κατάπτυστη και απαράδεκτη εγκύκλιο σ΄ένα κακόβουλο και αιρετικό φυλλάδιο, προς το χριστεπώνυμο λαό λέγοντας: <<Εδώ είναι το εμβόλιο, εκεί είναι ο τάφος. Διάλεξε και πάρε…>> Άγιοι πατέρες μην εμπλέκετε την πίστη με την πολιτική! Προσέξτε μην φτάσουμε σε κανένα εκκλησιαστικό σχίσμα και να διαμελισθεί ακόμη μία φορά η Εκκλησία μας με τις αιρετικές κακοδοξίες, ειδικά της θρησκευτικής ηγεσίας! Γιατί δεν θ΄αργήσει να έρθει η οργή του Θεού επί τους υιούς της απειθείας. Επειδή ο Χριστός είναι Αυτός που κινεί τα νήματα του κόσμου και όχι οι κάθε λογής επίδοξοι εκφραστές του Μυστηρίου της Ανομίας. Ειδικά οι πολιτικοί μας και οι εν γένει άνθρωποι της εξουσίας θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν και να αποδεχθούν ότι οι πολιτικές τους μακράν της διδασκαλίας του Σωτήρος Ιησού Χριστού είναι καταδικασμένες σε παταγώδη αποτυχία!
Αν και υπάρχει επίσημη έρευνα του ΙΝΚΑ για τον ΙΟ SARS- COVID 19 και επωνύμων επιστημονικών κέντρων και αναγνωρισμένων ιατρών επιστημόνων του εξωτερικού, τα στοιχεία εκθέτουν τους ειδικούς που έχει ορίσει η κυβέρνηση, καθότι είναι σε δοκιμαστικό στάδιο, ακόμη τα εμβόλια και οι βιαστικές αποφάσεις, ως επιπολαιότητα τείνουν να χαραχτηρισθούν, βάζοντας σε κίνδυνο τον Ελληνικό λαό. Έτσι με ευρύτερη πλειοψηφία του Υπουργείου Υγείας και τις ψήφους της Κυβέρνησης και του ΚΙΝΑΛ κάνει υποχρεωτικό τον εμβολιασμό στις δομές Υγείας, παρά το γεγονός ότι επισήμως τα εμβόλια είναι πειραματικά και δεν έχουν οριστική άδεια χορήγησής τους. Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει όλο και πιο απαιτητικά: <<να πάρουμε πίσω τις ζωές μας>>Πολλοί και πολλά έχασαν με αυτό το γιουρούσι των μέτρων περιορισμού λόγω του κορωνοϊού: Οι επαγγελματίες, οι έμποροι. Κόποι χρόνων και χρόνων κατεδαφίστηκαν. Όνειρα και ελπίδες ματαιώθηκαν. Ολόκληρα χωριά ερήμωσαν. Οι ηλικιωμένοι έμειναν μόνοι και μακριά από τα παιδιά τους. Και κατά πως λέει και ο λαός μας:<<να φοβάσαι από καινούργιο άρχοντα και παλιό διακονιάρη>>. Και χωρίς ντροπή βλέπουμε κάθε φορά να περνάνε από τις ειδήσεις: αερολόγοι, μπουρδολόγοι, κολοκυθολόγοι και λοιποί, όλοι τους ειδικοί και με ύφος χιλίων καρδιναλίων να εξαπολύουν φοβερές και ημερών αποκάλυψης προβλέψεις για την μεγάλη πανδημία και φοβίζουν και ταλαιπωρούν τον κόσμο παίζοντας αυτοί οι άσχετοι και καλοπληρωμένοι με την νοημοσύνη μας και διχάζουν και τον κόσμο. Σαν δεν ντρέπονται λιγάκι….
Γνωστό είναι ότι το νεοελληνικό κράτος μας το ελευθέρωσαν οι Έλληνες, με πολλές θυσίες, αλλά το έστησαν οι Βαυαροί και το κυβερνούν κάποιες δράκες πολιτικών που δεν ξεπερνούν τις δέκα. Έτσι το κράτος αυτό αντί να αναδείξει τις αρετές, την καρτερία, την πίστη, την εξυπνάδα του λαού που κρατήθηκε όρθιος στα τετρακόσια χρόνια της σκλαβιάς, υποσκάπτουν και προδίδουν το φιλότιμό του, με τις πολιτικές φατρίες να υπερισχύσουν η μια ομάδα στην άλλη. Ένα κράτος που αναστήθηκε μέσα από το αίμα των παιδιών του, ειδικά με τους πολέμους του 1912-13, για να έλθουν μετά οι κομματικές συμμορίες να τον διχάσουν και να τον οδηγήσουν στο τέλος στη Μικρασιατική καταστροφή.
Είναι το κράτος που ανέχθηκε μια ομάδα σλοβοτουρκόγυφτων να μαγαρίζει το όνομα της Μακεδονίας μας, προδίδοντας το ίδιο τον λαό που τόσες θυσίες έκανε για την ελευθερώσει. Είναι το ίδιο κράτος που διέφθειρε και κακοποίησε τη γλώσσα μας, το <<εργαλείο μαγείας και τον φορέα ηθικών αξιών>> κατά τον Ελύτη και επίσης το ίδιο το κράτος που έστειλε την προοδευτική, αξιοκρατική και την γεμάτη ελπίδες νεολαία στο εξωτερικό, αφού δεν μπορεί να τους αξιοποιήσει αξιοκρατικά και μαζεύει εδώ τα διάφορα μουσλίμια και κάθε καρυδιάς καρύδι συμβάλοντας στην αύξηση της εγκληματικότητας, της ανεργίας και αλλάζοντας την εσωτερική συνέχεια, σύνθεση και δομή τους έθνους, με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα για το μέλλον μας σαν χώρα. Αυτοί λοιπόν οι ευνουχιστές της κοινωνίας και οι σφουγγοκωλάριοι ατσαλάκωτοι της κομματοκρατίας παρέδωσαν το Κράτος, την Ελλάδα μας στις φλόγες! Όλοι αυτοί οι πνευματικοί σαλταδόροι έχουν πιάσει όλα τα πόστα και έχουν κάνει μια ιερή συμμαχία κολλημένοι και δεμένοι μεταξύ τους σαν τις κάμπιες! Και βέβαια φοβούνται. Τρέμουν την λαϊκή οργή, μη τυχόν και τους χωρίσει και ψοφήσουν απομονωμένοι, έρημοι και μόνοι στη λαϊκή ανυποληψία…
Και βέβαια αυτό το καινούργιο φρούτο, να παίρνουν κάθε φορά επιζήμια και αψυχολόγητα και του ποδιού μέτρα και κατά πως έλεγε προφητικά ο Άγιος Παίσιος πριν 25 χρόνια ότι: <<θα έρθει ο καιρός που οι πολιτικοί και οι προύχοντες θα παίρνουν αποφάσεις αψυχολόγητες και θα ψηφίζουν νόμους που θα αναιρεί ο ένας τον άλλο…>>Μήπως ζούμε αυτή την εποχή τώρα!
Χαρακτηριστικοι είναι οι επίκαιροι στίχοι του τραγουδιού: <<Ελλάς- Ελλάς, τι θα γίνει φίλε μου με ¨μας…>>και που κατά την ιστορική διαδρομή οι Έλληνες είχαν και φωτεινές εποχές, αλλά και στιγμές γεμάτες μαυρίλα. Μεγάλα ονόματα που πρόσφεραν στα γράμματα, στη φιλοσοφία, στον πολιτισμό, στις τέχνες: εξορίστηκαν ή απέθαναν στην ανυποληψία. Ο Σωκράτης: θανατώθηκε με κώνειο στη φυλακή, ο Ξενοφών: στην εξορία, ο Κίμων, ο Αριστείδης, ο Ηρόδοτος και ο Θεμιστοκλής:Ομείως. Ο Ιωάννης Καποδίστριας: δολοφονήθηκε, όπως και ο Οδ. Ανδρούτσος και η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα. Ο Κολοκοτρώνης κόντεψε να πεθάνει στη φυλακή. Ο Πλαστήρας πέθανε πάμπτωχος, καθότι και το νεκρικό κουστούμι το αγόρασε ο φίλος του Διονύσιος Καρρέρ.
Ως άνθρωποι είναι λογικό και επιθυμούμε τα έργα μας και οι κόποι μας να αναγνωρίζονται. Έστω και αν σε αυτή τη ζωή βρούμε αχαριστία και αδιαφορία από το Κράτος μας, τους συμπολίτες μας, πιστεύουμε πως ο Θεός θα μας δώσει ανταπόδοση στην αιωνιότητα. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι πολλές φορές οι συνάνθρωποι μας αμφισβητούν τα έργα μας, τους κόπους μιας ζωής, τις προσπάθειες, ώστε να υπάρχει δικαιοσύνη στη ζωή και παραδοχή των προσφορών μας. Αλήθεια όλοι οι προαναφερόμενοι και μη σπουδαίοι Έλληνες τι ανταπόδοση είχαν στα χρόνια τους από τους συμπολίτες των; Πολύ πολύ αργότερα αναγνωρίστηκε η προσφορά τους και οι περισσότεροι έφυγαν από τη ζωή καταπικραμμένοι και ανυπόληπτοι. Αυτή όμως είναι η Ελλάδα που τρώει συστηματικά τα παιδιά της και τώρα τα αντικαθιστά με ξενόφερτους παράνομους μετανάστες, με διαφορετικές νοοτροπίες ήθη και έθιμα, αν έχουν.
Τι καινούργιο είναι πάλι και αυτό με τα παιδιά μας και τις σχολικές αίθουσες; Μάσκες για τα μικρά παιδιά, εμβόλια, αποφυγή του κοινώς λεγόμενου συγχρωτισμού, περιορισμοί επί περιορισμών. Έτσι το: <<τέρπειν και διδάσκειν>> κατά τον Πλάτωνα και η σχολική αυλή, εκεί που οι παιδικές ψυχούλες ξεδίνουν, κατάντησε συνώνυμο ενός προαύλιου χώρου μιας φυλακής. Έτσι την 14η Σεπτεμβρίου, την ημέρα αγιασμού για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, θα εμφανιστούν στα σχολεία αφύλακτα και ηττημένα. Θα αγιαστούν, όχι πρόσωπα αλλά κοινοί μασκοφόροι…
Κάθε Ιούλιο γιορτάζεται η ημέρα της Δημοκρατίας, για να θυμηθούμε εμείς οι παλιοί και να μάθουν οι νεότεροι, ότι αυτόν τον μήνα,αυτές τις μέρες έγινε η Μεταπολίτευση το 1974, δηλ. η παράδοση της εξουσίας από τους στρατιωτικούς στους πολιτικούς, αφού πρώτα όλοι μαζί ενταφίασαν την Κύπρο μας, σε ένα μνημείο 47 χρόνων, χωρίς αρχή και τέλος. Επειδή φέτος συμπίπτει ο μήνας αυτός και με την επέτειο για τα διακόσια χρόνια από την απελευθέρωση, αντί να κληθούν στο Προεδρικό Μέγαρο απόγονοι και εκπρόσωποι όλων αυτών των ηρώων που συνετέλεσαν να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι, εκάλεσαν και πρόσφυγες και μετανάστες. Φαίνεται ότι αυτή τη πατρίδα δεν την έχουμε όλοι μαζί οι Έλληνες. Την μοιραζόμαστε με τους Μωαμεθανούς και το δείχνουμε κιόλας. Αχνίζει ακόμη το αίμα των αγωνιστών που θυσιάστηκαν για να γλυτώσουμε από το Ισλάμ. Έδιωξε αυτό το σκληρό Κράτος τουλάχιστον 700.000 ως 800.000 χιλιάδες Ελληνόπαιδες και τα αντικαθιστά με εκατομμύρια οπαδών της σαρίας και του ιερού πολέμου. Έφυγε ότι καλύτερο είχε η πατρίδα μας, ο ανθός της, μια κανονική λεηλασία εγκεφάλων, που με τόσους κόπους τα σπούδασαν οι γονείς και η πατρίδα και μας ήρθαν: Σομαλοί, Πακιστανοί, Αλγερινοί, Αφγανοί που ήδη έχουν κάνει συμμαχία με την Τουρκία επίσημα και μας μούν επίσημα δηλητηριασμένοι από την εκπαίδευση των Τούρκων, χωρίς ίχνος ευγνωμοσύνης για την φιλοξενία και επιδίδονται και σε κάθε είδους εγκλήματα,κατασκοπεία και όχι μόνο.
Κα Πρόεδρος της Δημοκρατίας ντροπή και μόνο ντροπή! Ούτε τους νεκρούς του 1821 δεν σέβεστε. Πατριώτες Έλληνες και όσοι αισθάνεστε ακόμη Έλληνες που ζούμε σε αυτή τη ευλογημένη γωνιά της Μεσογείου, μήπως ήρθε ο καιρός να αποκαθηλώσουμε πολιτικά όλους αυτούς τους εκπροσώπους της Νέας Τάξης Πραγμάτων, τους Τουρκολάτρες και τους φίλους της Σαρίας από τα πράγματα και να γιορτάζουμε όλοι μαζί μονιασμένοι και αδελφωμένοι την δημοκρατία μας κάθε χρόνο, κάθε Ιούλιο;
Και επειδή προηγουμένως αναφέρθηκα για Τουρκολάτρες. Επί δεκαετίες ολόκληρες διαβόητοι τηλεαναλητές επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι η Τουρκία μετακυλίει τα προβλήματα της που έχει στο εσωτερικό με το να μας προκαλεί συνεχώς και επιστημονικά ροκανίζει την εναπομείνασα εθνική αξιοπρέπεια. Έτσι ενώ οι Τουρκικές αρμάδες σουλατσάρουν στο Αιγαίο, βγάζουμε το συμπέρασμα ότι αυτό είναι εσωτερικό πρόβλημα της Τουρκίας. Καταλαμβάνει το Βαρώσι και εμείς λέμε ότι στριμώχτηκε στο εσωτερικό. Ηττοπάθεια και μόνο ηττοπάθεια. Αντί να αντιδράσουμε δυναμικά στο θρασύ γείτονα ακολουθούμε το γνωστό:
<<σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα εστί>>Με λίγα λόγια οι δειλοί επικαλούνται σωφροσύνη. Και βέβαια πέραν του ότι μεταδίδεται και στο λαό ο φόβος, στέλνουμε και μήνυμα στις λεγόμενες Μεγάλες Δυνάμεις ότι δεν έχουμε αποφασιστικότητα και ισχύ να υπερασπίσουμε τα δίκαιά μας και με την λογική των υποκλήσεων και επειδή μας έχουν πάντα δεδομένους μας συμπεριφέρονται αναλόγως. Η περίπτωση χαμού των Ιμίων είναι τόσο φρέσκια, όπως και η σύνοδος στο Βερολίνο για την Λιβύη που δεν μας άφησαν καν να συμμετάσχουμε αν και είμαστε παράκτιο κράτος. Φρέσκια είναι και η επίσκεψη του σουλτάνου Γενίτσαρου στην Αθήνα το 2017 που ήρθε και μαγάρισε την πρωτεύουσά μας με την ευθεία αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης και τις σκληρές δηλώσεις που ακολούθησαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και την Αντιπολίτευση με τη πάντα αρχική λέξη δεν συνάδει….κτλ. Ο παππούς μας σοφός Θουκυδίδης έλεγε:<< Οι ισχυροί προχωρούν μέχρι εκεί που τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν μέχρι εκεί που τους επιβάλλει η αδυναμία τους>>.
Μήπως γίναμε ή μας κάνανε τόσο Ευρωπαίους λεπτεπίλεπτους; Μήπως η παρακμή και ο θεατρινισμός είναι στην πόρτα μας; Μήπως οι άρχοντές μας είναι τόσο αποκομμένοι από τον λαό που στενάζει διχασμένος και αβοήθητος; Και ενώ ο απέναντί μας Ερντογάν με την μεγαλομανία του για την άλωση οργανώνει γιορτές και πανηγύρια βάζοντας τους λύκους του να φωνάζουν για να φοβηθούν τα πρόβατα οι Έλληνες, εμείς σαν καλοί θεατρίνοι κρυβόμαστε μην γίνει κανένα κακό και πάθουν τίποτα τα παιδιά μας. Και τι θα πουν οι ξένοι, οι φίλοι μας Ευρωπαίγοι που έλεγε χαρακτηριστικά και ο Μακρυγιάννης και κάνουμε σαν γιουσουφάκια ότι μας λένε, βολεμένοι στη πολυθρόνα μας και το <<λυπούμαστε>> των Ευρωπαίγων στις απαιτήσεις και τις προκλήσεις αυτού του τόσο θρασύ γείτονά μας!
Έχει σιχαθεί η ψυχή μας με την υποχωρητητά μας, την προοδευτικότητά μας, την μουσουλμολαγνεία μας και την διαφορετικότητά μας. Λίγο άρωμα Ελλάδας θέλουμε, λίγο ελευθερία, λίγο χαμόγελο, λίγο μυαλό, λίγο οργάνωση να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα. Δεν το αξίζουμε. Την ιστορική και αληθινή πατρίδα μας νοσταλγούμε!
Σεπτέμβριος 2021
