Γράφει ο Φρανκ Μπέργκμαν
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά προωθεί αθόρυβα ένα εθνικό σύστημα ψηφιακής ταυτότητας, εντάσσοντας & βάθοντας το σχέδιο της στα βάθη του προϋπολογισμού του 2025, όπου σχεδόν κανείς δεν πρόκειται να το προσέξει.
Στη σελίδα 490 του ογκώδους εγγράφου, η κυβέρνηση του Φιλελεύθερου Κόμματος προτείνει τον «εκσυγχρονισμό των νομοθετικών αρχών για την υποστήριξη της ανταλλαγής πληροφοριών και των ψηφιακών υπηρεσιών» εντός του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Ανάπτυξης.
Ωστόσο, αυτή η αόριστη & ήπια γλώσσα συγκαλύπτει μια σαρωτική στροφή προς την κεντρική ψηφιακή ταυτοποίηση, δηλαδή την καθιέρωση της Ψηφιακής Ταυτότητας του Καναδά.
Το σχέδιο ξεκινά με ένα φαινομενικά περιορισμένο πιλοτικό πρόγραμμα: ψηφιακές ταυτότητες για άτομα που υποβάλλουν αίτηση για Ασφάλιση Απασχόλησης και Ασφάλεια Γήρατος.
Ωστόσο, ο προϋπολογισμός καθιστά σαφές ότι ο απώτερος στόχος είναι ένα πλήρως ενσωματωμένο σύστημα ψηφιακής ταυτότητας που θα συνδέσει τα πολλαπλά προγράμματα παροχών & επιδομάτων κάτω από ένα ενιαίο σύστημα που θα ελέγχεται από την κυβέρνηση.
«Αυτός ο εκσυγχρονισμός θα ωφελήσει όλους τους Καναδούς», αναφέρει ο προϋπολογισμός.
Συνεχίζει υποσχόμενος «αποτελεσματικές και εύκολα προσβάσιμες κυβερνητικές υπηρεσίες» και υποτίθεται ότι θα βοηθήσει περισσότερο «τους ηλικιωμένους, τους νεοαφιχθέντες, τα άτομα με αναπηρίες και τους κατοίκους των αγροτικών περιοχών».
Ωστόσο, οι επικριτές-αντιφρονούντες επισημαίνουν το μοτίβο και προειδοποιούν ότι οι κυβερνήσεις πλασάρουν πάντα την ψηφιακή ταυτότητα ως μια «ευκολία & άνεση», μόνο και μόνο για να εξελιχθεί σε ένα καθολικό εργαλείο ελέγχου & επιτήρησης μόλις κατασκευαστεί η σχετική απαραίτητη ψηφιακή υποδομή.
Μια Αργή Πορεία προς ένα μια Ενοποιημένη, Κεντρική Ψηφιακή Ταυτότητα
Η ομοσπονδιακή γραφειοκρατία του Καναδά έχει προτείνει και στο παρελθόν, προγράμματα ψηφιακής ταυτότητας αλλά υποχώρησε όταν ξέσπασε η δημόσια αντίδραση & κατακραυγή του λαού λόγω των δικαιολογημένων ανησυχιών για την προστασία της ιδιωτικής ζωής & του απορρήτου.
Αυτή τη φορά, η εφαρμογή της ψηφιακής ταυτότητας είναι πιο ήσυχη & υφέρπουσα. Πιο περιορισμένη.
Παρουσιάζεται περισσότερο ως «εκσυγχρονισμός για την άνετη διανομή των παροχών» παρά σαν την καθιέρωση μια νέας Καναδικής ψηφιακής ταυτότητας.
Ωστόσο, πίσω από τα παρασκήνια, η αρχιτεκτονική έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται.
Το 2024, το Υπουργείο Απασχόλησης & Κοινωνικής Ανάπτυξης του Καναδά προσέλαβε ιδιωτικούς συμβούλους για να διερευνήσουν τη συγχώνευση των κατακερματισμένων συστημάτων παροχών & επιδομάτων.
Το συμπέρασμά τους ήταν πρέπει να ενοποιηθούν & να ενσωματωθούν όλα τα επι μέρους συστήματα μέσω μιας ενιαίας ψηφιακής ταυτότητας, η οποία θα λειτουργεί ως το βασικό κλειδί που παρέχει πρόσβαση σε πολλά προγράμματα, θα εξαλείφει τη γραφειοκρατία και θα συγκεντρώνει τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών σε ένα μόνο σύστημα.
Το Υπουργείο δηλώνει ότι ο στόχος του είναι «πιο ολοκληρωμένες, πιο ενοποιημένες και αποτελεσματικές υπηρεσίες σε ολόκληρη την κυβέρνηση».
Στην πράξη, αυτό σημαίνει τη δημιουργία του μεγαλύτερου ενιαίου κέντρου Μεγάλων Δεδομένων των πιο ευαίσθητων δεδομένων των πολιτών.
Τεράστιοι Κίνδυνοι για την Ιδιωτικότητα, Ελάχιστη Διαφάνεια
Τα συστήματα ψηφιακής ταυτότητας συγκεντρώνουν τα πάντα, όπως τα τραπεζικά στοιχεία, τα βιομετρικά δεδομένα, τα ιατρικά αρχεία και το ιστορικό με τις κυβερνητικές αρχές, σε έναν ενιαίο σύστημα.
Μία παραβίαση εκθέτει τα πάντα και οι κεντρικοί φύλακες έχουν τον έλεγχο όλων αυτών.
Ο ίδιος ο Επίτροπος Προστασίας της ιδιωτικής ζωής του Καναδά προειδοποίησε το 2024 ότι η εμπιστοσύνη του κοινού στην προστασία των προσωπικών δεδομένων καταρρέει, αναφέροντας την «περιορισμένη εμπιστοσύνη» και την βαθιά ανησυχία των πολιτών για τον τρόπο με τον οποίο τα ιδρύματα & οι θεσμοί χειρίζονται τα προσωπικά δεδομένα των Καναδών πολιτών.
Η έκθεση αυτή υπογράμμισε επίσης την αύξηση των «εγκριμένων από το κράτος» παραβιάσεων δεδομένων, μια έντονη υπενθύμιση με τον πιο σαφή τρόπο ότι οι ξένοι παράγοντες, ακόμη και οι ίδιες οι κυβερνήσεις, θεωρούν την ψηφιακή ταυτότητα ως χρυσωρυχείο εξόρυξης προσωπικών πληροφοριών για τον καθένα πολίτη.
Ωστόσο, η κυβέρνηση επιμένει ότι η συμμετοχή θα παραμείνει εθελοντική και ότι οι παραδοσιακές υπηρεσίες, είτε αυτές παρέχονται αυτοπροσώπως, είτε μέσω ταχυδρομείου είτε μέσω τηλεφώνου, θα συνεχίσουν να λειτουργούν.
Αλλά η ιστορία δείχνει ότι τα «εθελοντικά» ψηφιακά συστήματα τελικά καθίστανται αδύνατο να εξαιρεθούν, καθώς οι αναλογικές επιλογές καταργούνται σταδιακά.
Ακόμη και ο προϋπολογισμός παραδέχεται σημαντικά εμπόδια: «Χάσματα & κενά στην ψηφιακή παιδεία μεταξύ των ηλικιωμένων», «προβλήματα συνδεσιμότητας» και «γλωσσικά εμπόδια» για τους νεοαφιχθέντες μετανάστες.
Ωστόσο, αυτές οι προειδοποιήσεις δεν έχουν επιβραδύνει την εφαρμογή του προγράμματος.
Μια Παγκόσμια Προσπάθεια προς μια Ψηφιακή Ταυτότητα έχει Ενορχηστρωθεί
Ο Καναδάς δεν είναι ο μόνος που αυτή την στιγμή βαδίζει προς την ψηφιακή ταυτότητα.
Η κίνηση αυτή στον Καναδά έρχεται σε μια εποχή που οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο συντονισμένα κατευθύνουν τους πολίτες προς την καθιέρωση της ψηφιακής ταυτότητας:
- Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Κιρ Στάρμερ αναβίωσετα σχέδια της Βρετανίας για την ψηφιακή ταυτότητα.
- Το νομοσχέδιο της Αυστραλίας για την ψηφιακή ταυτότητα του 2024 προωθείένα πανεθνικό σύστημα ψηφιακής ταυτότητας.
- Το Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας της ΕΕ στοχεύει στη σύνδεσητων διασυνοριακών διαπιστευτηρίων.
Κάθε πρωτοβουλία παρουσιάζεται ως εκσυγχρονισμός.
Κάθε μία από αυτές τις πρωτοβουλίες επεκτείνει την πρόσβαση του κράτους στα προσωπικά δεδομένα & τις ιδιωτικές πληροφορίες.
Και κάθε μία ακολουθεί ένα παράξενα παρόμοιο προπαγανδιστικό σενάριο. Πρώτα η ευκολία & η άνεση, και αργότερα η δυνατότητα επιτήρησης.
Μια Σημαντική Αλλαγή Κρυμμένη από την Κοινή Θέα
Το αν η πρόταση του Καναδά θα αποτελέσει τη βάση για μια εθνική ψηφιακή ταυτότητα θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο θα προωθήσει η κυβέρνηση την «κοινή χρήση πληροφοριών» και την «ενσωμάτωση».
Προς το παρόν, οι αλλαγές είναι θαμμένες βαθιά & αθόρυβα μέσα στον προϋπολογισμό, αλλά η κατεύθυνση είναι αδιαμφισβήτητη & ξεκάθαρη.
Ένας αργός, σταθερός ψηφιακός μετασχηματισμός βρίσκεται σε εξέλιξη, που επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο οι Καναδοί αλληλεπιδρούν με την κυβέρνησή τους, τον τρόπο με τον οποίο επαληθεύονται οι ταυτότητές τους και τον βαθμό ελέγχου που έχει το κράτος στην πρόσβαση τους στις καθημερινές υπηρεσίες.
Και μόλις κατασκευαστεί ένα σύστημα ψηφιακής ταυτότητας, η ιστορία δείχνει ότι σπάνια σταματά μόνο στην «ευκολία», και δύσκολα δεν επεκτείνει τα ψηφιακά πλοκάμια της στην πλήρη επιτήρηση & έλεγχο.
