Μέχρι το 2027, η ΕΕ θα έχει πραγματοποιήσει μια τριπλή αναδιάρθρωση του συστήματος συναλλαγων (αγορά & πώληση). Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση του ευρωσυστήματος από το 1999. Τα μετρητά θα περιοριστούν αυστηρά και το Bitcoin και άλλα κρυπτονομίσματα θα ρυθμιστούν περαιτέρω, γράφει ο Thomas Oysmüller.
Ιανουάριος 2027: Κάθε ευρώ άνω των 10.000 ευρώ καθίσταται παράνομο νόμισμα. Κάθε Bitcoin για να είναι νόμιμο θα απαιτεί έγκριση από την κυβέρνηση. Κάθε συναλλαγή γίνεται σημείο δεδομένων στο δίκτυο επιτήρησης των Βρυξελλών. Αυτοί οι τρεις κανόνες θα εφαρμοστούν σε ολόκληρη την επικράτεια της ΕΕ το 2027. Ένα σύστημα αχρήματων συναλλαγών σαν αυτό, όχι μόνο υπονομεύει την ελευθερία των μετρητών και την οικονομική ελευθερία, αλλά ανοίγει και το δρόμο για το ψηφιακό ευρώ.
Το νομικό πλαίσιο για αυτό υπάρχει ήδη. Ο Κανονισμός κατά του ξεπλύματος του μαύρου χρήματος, δηλαδή, της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες (AMLR 2024/1624) και ο Κανονισμός για τις Αγορές Κρυπτονομισμάτων (MiCA 2023/1114). Ο Αυστραλός οικονομικός εμπειρογνώμονας Shanaka Anslem Perera δημοσίευσε την Κυριακή μια ολοκληρωμένη ανάλυση των οικονομικών σχεδίων της ΕΕ. Η εκτίμησή του είναι ζοφερή & απαισιόδοξη:
«Μόλις τεθούν σε εφαρμογή αυτοί οι μηχανισμοί, θα δημιουργήσουν ένα πρωτοφανές σύστημα χρηματοοικονομικής ιχνηλασιμότητας – ένα σύστημα που, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκούς θεσμούς – θα προστατεύει τους πολίτες, αλλά το οποίο – σύμφωνα με τους επικριτές- αντιφρονούντες – θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για μια οικονομική επιτήρηση ολοκληρωτικού τύπου».
Ο Perera προσδιορίζει τρεις κανόνες – οι οποίοι έχουν ήδη υιοθετηθεί – και οι οποίοι θα αντιπροσωπεύουν μια οικονομική αναδιάρθρωση, μια οικονομική επανεκκίνηση:
- ● Όριο Μετρητών – Από το 2027, οι συναλλαγές άνω των 10.000 ευρώ δεν θα μπορούν πλέον να πληρώνονται με μετρητά. Με αυτό τον τρόπο, τα μεγαλύτερα ποσά μετρητών θα χάσουν έτσι τη λειτουργικότητα τους ως νόμιμο μέσο πληρωμής για τις καθημερινές συναλλαγές, όπως είναι π.χ. οι αγορές αυτοκινήτων ή ακινήτων. Η ΕΕ δικαιολογεί την εφαρμογή του μέτρου αυτού ως ένα αποτελεσματικό μέσο καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Εκτιμάται ότι 500 δισεκατομμύρια ευρώ νομιμοποιούνται ετησίως στην Ευρώπη, από παράνομες οικονομικές δραστηριότητες. Επιπλέον, οι τράπεζες και ορισμένοι έμποροι λιανικής πώλησης θα υποχρεούνται να διενεργούν ελέγχους πελατών (πόθεν έσχες) για πληρωμές άνω των 3.000 ευρώ.
- ● Κρυπτονομίσματα υπό Έλεγχο — Τα ανώνυμα πορτοφόλια και τα κρυπτονομίσματα που είναι πλήρως ανώνυμα (όπως το Monero) θα απαγορευτούν. Κάθε συναλλαγή άνω των 1.000 ευρώ θα απαιτεί επαλήθευση ψηφιακής ταυτότητας (KYC). Τα αυτοδιαχειριζόμενα πορτοφόλια χωρίς κρατική άδεια θα καταργηθούν. Τα ανταλλακτήρια κρυπτονομισμάτων θα υποχρεούνται να αναφέρουν κάθε συναλλαγή. «Αυτό δεν είναι πλέον πρόταση, είναι νόμος».
- ● Ψηφιακό Ευρώ – Ο Perera γράφει στο άρθρο του: Το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για την εισαγωγή ενός ψηφιακού νομίσματος, το οποίο βρίσκεται επί του παρόντος σε φάση αρχικού πρωτοτύπου και αναμένεται να εφαρμοστεί το 2029, ολοκληρώνει την αρχιτεκτονική του. Σε αντίθεση με το Κινεζικό Ψηφιακό Γιουάν, το οποίο επιτρέπει προγραμματιζόμενους περιορισμούς και παρακολούθηση των συναλλαγών, η ΕΚΤ έχει δεσμευτεί για μια προσέγγιση «που θα δίνει προτεραιότητα στην προστασία της ιδιωτικής ζωής των πολιτών». Οι τεχνικές προδιαγραφές υποδεικνύουν ότι το ψηφιακό ευρώ θα χρησιμεύει ως μετρητά για συναλλαγές εκτός διαδικτύου, με ενισχυμένα μέτρα προστασίας προσωπικών δεδομένων για τις συνήθεις πληρωμές κάτω από τα κανονιστικά νόμιμα όρια.
Το ψηφιακό ευρώ θα προσφέρει μια εναλλακτική λύση, που θα εκδίδεται από την κυβέρνηση και θα διασφαλίζει ─ τουλάχιστον θεωρητικά ─ την ιδιωτικότητα στις συναλλαγές, λειτουργώντας ταυτόχρονα εντός του νέου κανονιστικού πλαισίου. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι παρουσιάζουν αυτή την φόρμουλα ως την ιδανική λύση ακριβώς για να καθησυχάσουν τις ανησυχίες των Ευρωπαίων πολιτών, που έχουν δημιουργήσει όλες οι άλλες πολιτικές τους – ως έναν τρόπο προστασίας της ιδιωτικής ζωής στις συναλλαγές χαμηλής αξίας και ταυτόχρονης διασφάλισης της ιχνηλασιμότητας των ύποπτων παράνομων δραστηριοτήτων, της μαύρης παραοικονομίας.
Έλεγχοι μετρητών της ΕΕ από 3.000 € και πάνω το 2027 💶🔍
Ο έλεγχος ταυτότητας (CDD) θα ισχύει για εμπόρους/τράπεζες σε πληρωμές για αγαθά/υπηρεσίες. Στόχος είναι η καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες οικονομικές δραστηριότητες. … Οι πολίτες γίνονται διαφανείς, ενώ η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν διαγράφει τα SMS της για να κρύψει τις παράνομες συναλλαγές της. Χωρίς ενδοιασμούς. Χωρίς τιμή. Μην αφήνετε την Ευρώπη στα χέρια της φον ντερ Λάιεν 🇪🇺📉
EU-Bargeldkontrollen ab 3.000 € in 2027 💶🔍
Identitätsprüfung (CDD) kommt für Händler/Banken bei Zahlungen für Waren/Dienste. Ziel sei Bekämpfung von Geldwäsche/Terrorfinanzierung. Gleichzeitig schicken sie aber unser Steuergeld an die Hamas nach Gaza und verschleiern, welche… pic.twitter.com/bogDt3WJ5i
— Techaktien (@Techaktien1) November 9, 2025
Ωστόσο, εγείρονται σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τον στραγγαλισμό της οικονομικής ελευθερίας και της ιδιωτικότητας με το ψηφιακό ευρώ, που επέρχεται σαν οδοστρωτήρας των πάντων. Οι συζητήσεις επικεντρώνονται στα όρια κατοχής ρευστού χρήματος ανά άτομο, την ημερομηνία λήξης των χρημάτων και τον προορισμό των χρημάτων. Κάθε συναλλαγή (αγορά/πώληση) θα είναι ανιχνεύσιμη, από τα κεντρικά κομπιούτερ των Μεγάλων Δεδομένων των Βρυξελλών, και όχι μόνο, σε πραγματικό χρόνο.
Η ΕΚΤ – υποτίθεται ότι – δίνει έμφαση στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και στην «ελευθερία επιλογής», ενώ οι επικριτές-αντιφρονούντες τη συγκρίνουν με το προγραμματιζόμενο ψηφιακό γιουάν της Κίνας, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο των δαπανών ή για την ακύρωση των ψηφιακών χρημάτων.
Στην λεπτομερή ανάλυσή του – “Μια Αυστραλιανή Οπτική Γωνία για τη Γραφειοκρατία της ΕΕ” – ο Perera συνοψίζει, τα εξής:
Η χρηματοοικονομική μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2027 εγείρει ένα θεμελιώδες ερώτημα σχετικά με τη σχέση μεταξύ ασφάλειας και ελευθερίας στις σύγχρονες κοινωνίες. Μπορεί η πλήρης χρηματοοικονομική ιχνηλασιμότητα να συνυπάρξει με την ουσιαστική προστασία της ιδιωτικής ζωής του ατόμου; Απαιτούν τα αποτελεσματικά μέτρα καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες σχεδόν πλήρη διαφάνεια όλων των οικονομικών συναλλαγών ή μπορούν οι τεχνικές και πολιτικές έννοιες να διατηρήσουν την ανωνυμία των νόμιμων δραστηριοτήτων, και ταυτόχρονα να αποκαλύψουν τις εγκληματικές ροές των μαύρων χρημάτων;
Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι απαντούν κατηγορηματικά σε αυτό το ερώτημα με ένα ηχηρό ναι – Ναι μπορούν ! Το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο καταπολεμά την εγκληματικότητα και ταυτόχρονα προστατεύει τους πολίτες. Όμως οι επικριτές-αντιφρονούντες υποστηρίζουν ότι το ερώτημα περιέχει μια εσφαλμένη προϋπόθεση. Ότι αυτοί οι στόχοι είναι συμβατοί και όχι αμοιβαία αλληλοαποκλειόμενοι. Η τεχνική ψηφιακή υποδομή για ευρύτατη επιτήρηση όλων των συναλλαγών, μόλις δημιουργηθεί & τεθεί σε λειτουργία, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς που υπερβαίνουν την αρχική της αιτιολόγηση. Οι μελλοντικές κυβερνήσεις, που θα αντιμετωπίζουν ποικίλες πιέσεις & καταστάσεις, θα μπορούσαν κάλλιστα να δώσουν προτεραιότητα στην ασφάλεια έναντι της ιδιωτικότητας, στον έλεγχο έναντι της ελευθερίας και στη σταθερότητα έναντι της ελευθερίας.
Επομένως, η προτεινόμενη φόρμουλα-λύση της ΕΕ παραμένει αβέβαιη, μέχρι να την δούμε να εφαρμόζεται στην πράξη, στην πραγματικότητα. Η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για ένα σχέδιο ψηφιακού νομίσματος που θα πληροί τις απαιτήσεις προστασίας των δεδομένων, εάν εφαρμοστεί στην πράξη, θα διαφοροποιήσει το ευρωπαϊκό μοντέλο από τον κινεζικό αυταρχισμό. Η προσέγγιση επιβολής της αρχής καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες — καταπολέμηση των εγκληματικών δικτύων με σεβασμό στην νόμιμη ιδιωτικότητα των πολιτών — θα καθορίσει εάν το πλαίσιο επιτυγχάνει τους δηλωμένους στόχους του ή επιτρέπει μια σταδιακή επέκταση των αρμοδιοτήτων του προς τον αυταρχισμό.
Μέχρι το 2027, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα λειτουργεί υπό θεμελιωδώς διαφορετικούς νομισματικούς κανόνες από εκείνους που διαμόρφωσαν τον χρηματοπιστωτικό κόσμο τον προηγούμενο αιώνα. Αυτό το πείραμα θα μπορούσε να αποδείξει ότι οι προηγμένες οικονομίες μπορούν να εγγυηθούν τόσο την ασφάλεια όσο και την ελευθερία, παρέχοντας έτσι ένα μοντέλο, ένα πρότυπο, που θα μπορεί να ακολουθηθεί και άλλες χώρες σε παγκόσμιο επίπεδο. Ή θα μπορούσε να αποδείξει ότι η ολοκληρωτική ιχνηλασιμότητα των συναλλαγών (αγορά/πώληση) και η ατομική ιδιωτική ζωή (ιδιωτικότητα) δεν μπορούν να συνυπάρξουν, αναγκάζοντας τις κοινωνίες να επιλέξουν μεταξύ αυτών των δύο.
Ο κόσμος παρακολουθεί με απορία αυτό το ευρωπαϊκό πείραμα, καθώς ξεδιπλώνεται αυτή η επικίνδυνη δοκιμασία ανταγωνιστικών αξιών – ασφάλεια έναντι ιδιωτικότητας, έλεγχος έναντι ελευθερίας, συλλογική ασφάλεια έναντι ατομικής ελευθερίας. Η απόφαση της Ευρώπης θα καθορίσει όχι μόνο το δικό της μέλλον, αλλά και την εξέλιξη της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής για τις επόμενες δεκαετίες.
