(συνέχεια από www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-επισκοποι-ή-επισκοτο/)
Ασφαλώς θα ρωτήσει κάποιος ή και οι ίδιοι οι επίσκοποι : “πώς γνωρίζεις ότι δεν προσευχηθήκαμε και δεν λάβαμε την Αλήθεια;”. Ασφαλώς είναι αδύνατος η αμφισβήτησις της προσευχής τους αλλά είναι πανεύκολος ο έλεγχος της ληφθείσας από αυτούς “αληθείας”, εφόσον διαφέρει από την προαναφερθείσα παραδοθείσα Αλήθειαν του Θεού Λόγου και των πραγματικών Ορθοδόξων Συνόδων (όχι τύπου Κολυμπαρίου). Υπάρχει όμως και κάτι πολύ επιβαρυντικότερον, αν η “αλήθεια” εκάστου επισκόπου διαφέρει των άλλων (όπως συνέβη την εποχή του κορωνοϊού, όπου ο καθείς έλεγε κάτι διαφορετικόν των άλλων), ενώ η μία καθολική Αλήθεια είναι του Χριστού. Απορώ, γιατί κανείς δεν διαμαρτύρεται για τον παραγκωνισμόν του Πηδαλίου; Για να μην υπάρχει η δυνατότης επαληθεύσεως της Αληθείας; Τόσο την μισούν; Τι είπε άραγε ο Χριστός; «19 αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα. 20 πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· 21 ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν Θεῷ ἐστιν εἰργασμένα» (Ιω.γ’19-21 Αυτή δε είναι και η αιτία της καταδίκης των απίστων· ότι δηλαδή το φως, ο Υιός του Θεού, ήλθεν στον κόσμον, αλλά οι άνθρωποι ηγάπησαν και έδωσαν μάλλον την καρδιά τους στο σκοτάδι και όχι στο φως. Τούτο, διότι τα έργα των ήσαν πονηρά. Διότι κάθε ένας που αμετανοήτως πράττει έργα κακά και διεστραμμένα, αντιπαθεί και αποστρέφεται το φως και δεν έρχεται στο φως, δια να μη φανερωθούν τα φαύλα έργα του. Καθένας δε που ζη και πράττει σύμφωνα με την αλήθειαν του Θεού, έρχεται στο φως, πλησιάζει με εμπιστοσύνην στον Κυριον Ιησούν, δια να φανερωθή η ποιότης και η αξία των έργων του, να πληροφορηθή δε και ο ίδιος ότι πράγματι αυτά έχουν γίνει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού).
Αδελφοί,
ο Χριστός μας, ο Ένας και Μοναδικός Θεός, ο Δημιουργός ορατών τε και αοράτων, μας δήλωσε :
«ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι» (Ματθ.κδ’35 & Λουκ.κα’33), «ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ ἐμοὶ λόγοι οὐ μὴ παρελεύσονται» (Μαρκ.ιγ’31), «οὕτω γὰρ ἐντέταλται ἡμῖν ὁ Κύριος· τέθεικά σε εἰς φῶς ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς» (Πραξ.ια’47) αλλά και «τὸ δὲ ρῆμα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μένει εἰς τὸν αἰῶνα» (Ησ.μ’8) κυρίως όμως τονίζει «ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται» (Ματθ.ε’18).
ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΙΩΤΑ, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΕΡΑΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΧΘΕΙ.
Ποιός τολμά να αλλάξει τα λόγια του Χριστού όταν ο Απόστολος των εθνών δηλώνει κατηγορηματικώς : «ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μὴ τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω»; (Γαλ.α’7-8 Αυτό δε το ψευδοευαγγέλιον δεν είναι τίποτε άλλο, ει μη ότι υπάρχουν μερικοί, οι οποίοι σας αναταράσσουν και θέλουν να μεταβάλουν και νοθεύσουν το Ευαγγέλιον του Χριστού. Αλλά προσέξατε τούτο· Εάν και ημείς ακόμη οι Απόστολοι η και άγγελος από τον ουρανόν σας κηρύττη Ευαγγέλιον διαφορετικόν από εκείνο, το οποίον ημείς απ’ αρχής σας έχομεν κηρύξει, ας είναι αυτός αναθεματισμένος και χωρισμένος από τον Θεόν).
ΟΥΤΕ ΑΓΓΕΛΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ και μπορείς να το κάνεις εσύ ταλαίπωρε επίσκοπε; Σου είπα, αδυνατώ να διαψεύσω ότι προσευχήθηκες αλλά συ πρόσεξες σε ποιόν προσευχήθηκες; Προσευχήθηκες στο Ανέσπερον Φως, ώστε να δηλώσεις επίσκοπός Του ή αλλού και καταντάς ΕΠΙΣΚΟΤΟΣ;
Είναι θλιβερό το γεγονός ότι κατά την χειροτονίαν επισκόπων τίθεται άνωθεν της καφαλής τους το Ευαγγέλιον, καταδεικνύον από πού έλκουν την Αλήθεια και επί των ημερών μας διακηρύσσει μητροπολίτης ότι «το Ευαγγέλιον το έφτιαξαν οι χριστιανοί και όχι το Ευαγγέλιον τους χριστιανούς”»!!!Αλήθεια η Ιερά Σύνοδος, πώς αντιμετωπίζει την “καραμπινάτη” ύβριν του Αγίου Πνεύματος, δεδομένου ότι ο Θείος Λόγος ονοματίζεται ανθρώπινο ένταλμα, ενώ διώκει κληρικούς για την Πίστιν τους ως ιερά εξέτασις! Πόσον ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ της τηρήσεως της Αληθείας του Χριστού αναδεικνύονται; Πόσον αποστολικοί διάδοχοι μπορούν να ισχυρισθούν, όταν ο Απόστολος Παύλος ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ;
Για να τελειώνουμε με τις γελοιότητες του γενικώς, αορίστως και αδιακρίτως «μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε» ας αναφερθούν τα λεχθέντα του Ιερού Χρυσοστόμου :
«Τό μή κρίνετε, ἵνα μή κριθῇτε, περί βίου ἐστίν, οὐ περί πίστεως» (PG 63,σ.232) & «Ὅταν οἱ Θεῖοι νόμοι ὑβρίζονται καί ἐμεῖς διατελοῦμε ἐν σιγῇ καί ἀδιαφορία, τότε, ἡ κόλαση μᾶς περιμένει».
Έχομεν λοιπόν όχι απλώς δικαιοδοσίαν αλλά και εντολήν για τον έλεγχον της τηρήσεως των Θείων Ενταλμάτων και ας δούμε ένα ιστορικόν επ’αυτού :
«Υπάρχει ειδικός λόγος πολλές φορές, που ο Θεός δεν μας απαντάει απευθείας, αλλά στέλνει ανθρώπους να μας καθοδηγήσουν, ώστε να ταπεινωθούμε»
Ένας ιερομόναχος ζούσε σε ένα νησί μόνος του. Καθημερινά τού έστελνε ο Θεός έναν άγγελο για να τον βοηθάει στην Θεία Λειτουργία. Κάποια μέρα, τον επισκέφτηκε ένας μοναχός και δεν έστειλε ο Θεός τον άγγελο να τον διακονήσει. Τον διακόνησε ο μοναχός, που είπε στον ιερομόναχο, όταν έκανε την προσκομιδή :
– Γέροντα, να σου κάνω μια μικρή παρατήρηση. Την μερίδα της Θεοτόκου, την βάζετε αριστερά [ως προς τη μερίδα του Χριστού και όχι όπως κοιτά ο ιερέας], αλλά το σωστό είναι να την βάλετε δεξιά.
– Ξέρω τι κάνω, απάντησε ο ιερομόναχος. «Εμένα με διακονεί άγγελος και θα μου έκανε την παρατήρηση αυτήν ο άγγελος. Και μου την κάνει ο μοναχός;», συλλογίστηκε ο ιερομόναχος.
Ο μοναχός δεν επέμενε στην παρατήρηση και υποχώρησε. Ολοκλήρωσαν την Θεία Λειτουργία και το απόγευμα έφυγε ο μοναχός από το νησί. Την άλλη μέρα στη Θεία Λειτουργία, ήρθε κανονικά ο άγγελος για την διακονία του. Τον έτρωγε, όμως, μέσα του η παρατήρηση που του έκανε ο μοναχός και όταν έφτασαν στο σημείο της προσκομιδής, ρώτησε τον άγγελο:
– Σε ποιό σημείο πρέπει να πάει η μερίδα της Θεοτόκου;
– Δεξιά πρέπει να τη βάλεις.
– Καλά, του λέει τότε ο ιερομόναχος, τόσο καιρό που συλλειτουργούσαμε γιατί δεν μου το είχες πει; Γιατί δεν με διόρθωνες. Και ο άγγελος τού απάντησε:
– Δεν με έστειλε ο Κύριος να σε διδάξω, αλλά να σε διακονήσω. Για να σε διδάξει και να ταπεινωθείς, σου έστειλε χθες άνθρωπο!
Υπάρχει ειδικός λόγος πολλές φορές, που ο Θεός δεν μας απαντάει απευθείας, αλλά στέλνει ανθρώπους να μας καθοδηγήσουν, ώστε να ταπεινωθούμε. (ιεροκ.Δημήτριος Παναγόπουλος – https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2023/01/blog-post_522.html )
Να που επανερχόμεθα στην διδασκαλία του Μεγάλου Αντωνίου : με ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΝ θα υπερπηδηθούν οι παγίδες του διαβόλου! Έχεις καμμιά εντύπωσιν κύριε επίσκοπε, ότι δεν θα ασχοληθεί με σένα ο διάβολος και θα σωθείς χωρίς να υποβληθείς σε εξετάσεις (~πειρασμούς);
Εκτός αν έχεις αλλοτρίους στόχους… που το απεύχομαι.
Αν λοιπόν θες να είσαι όντως επίσκοπος, θυμίσου αυτό που μας κατηχείς :
«ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται» (Λουκ.ιη’14).
Θυμίσου επίσης πώς ό μέγας Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως πήγε ταπεινά και ανώνυμα στους Δανιηλαίους του Αγίου Όρους (και αποκαλύφθηκε Θεία βουλήσει) αλλά και πόσον διώχθηκε από τους συλλειτουργούς σου εν ζωή, ώστε να είναι παρεστηκώς του θρόνου του Χριστού αιωνίως. Θυμίσου τους συλλειτουργούς σου, για τους οποίους έτερος αιωνίως παρεστηκώς του Χριστού, ο Ιερός Χρυσόστομος δήλωσε : «Οὐδένα δέδοικα ὡς τούς Ἐπισκόπους, πλήν ενίων» (https://trelogiannis.blogspot.com/2023/01/blog-post_803.html ). Κυρίως όμως θυμίσου ότι (πλην του Αρείου) όλες οι αιρέσεις από συλλειτουργούς σου ξεκίνησαν, χάριν της ανακαλύψεως της γνώσεως. Μιας γνώσεως, που όταν επεδίωξαν οι Πρωτόπλαστοι, έμαθαν μόνον ότι είναι γυμνοί (και ΤΙΠΟΤΑ). Αν ο λαός λέει “τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν και επιδέξιους κ@λους”, φαντάσου τί απαιτεί η Αλήθεια του κόσμου.
Τολμώ μίαν παρομοίωσιν, ώστε να γίνει αντιληπτόν : αν εις πολεμικήν σύγκρουσιν, αναθέσει ο διοικητής αποστολήν σε κάποιον αξιωματικόν, δεν δημαίνει ότι καθίσταται ήρως, αλλά θα αναδειχθεί αν την φέρει εις πέρας. Είναι απαράδεκτον να υψηλοφρονεί ο αξιωματικός ότι ανέλαβεν την δύσκολην αποστολήν προ της εκτελέσεως. Ομοίως οι επίσκοποι ας μην “κορδόνωνται” με τα ωμοφόρια ως κυρίες με χρυσαφίζουσες εσάρπες σε κοσμικά “σουαρέ”. Ο Μέγας Αντώνιος, ο μετά τον Τίμιον Πρόδρομον διδάκτωρ της ασκητικής της ερήμου, θνήσκων και αναβαίνουσα η ψυχή του προς τον Ουρανόν εδέχετο πειρασμούς :
– Εύγε Αντώνιε, κέρδισες τον Παράδεισον! έλεγε ο πονηρός.
– Όχι, όχι! έλεγε ο Μέγας Αντώνιος.
– Εύγε Αντώνιε, κέρδισες τον Παράδεισον! συνέχιζε ο πονηρός, όταν είχε βάλει το ένα πόδι του στον Παράδεισον.
– Όχι, όχι, όχι! διεμαρτύρετο ο Αντώνιος αλλά “βάζοντας” και το δεύτερο πόδι του εντός, είπε :
– Τώρα ναι, ΚΕΡΔΙΣΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ!
Εκεί λοιπόν γίνεται η καταξίωσις από τον Τελικόν Κριτήν Χριστόν και ούτε δευτερόλεπτον πριν.
Ωραία είναι αυτά, όταν τα κατηχούν οι επίσκοποι, αλλά ωφέλιμα γίνονται όταν τα τηρούν. Αλλά τα κατηχούν; Κατηχούν όσα μας δίδαξαν οι Άγιοι του 20ου και 21ου αιώνος; Τόσοι και τόσοι φωτισμένοι γέροντες, που κάποιοι είχαμε την ευκαιρία να τους συναντήσουμε (έστω και μέσω των βιβλίων ή ομιλιών τους) και όχι μόνον να κατηχηθούμε από αυτούς αλλά και χάριν αυτών να αλλάξει η ζωή μας επί το χριστότερον! Γιατί τους θυμούνται οι επίσκοποι μόνον την ημέρα συνάξεως αυτών; Μήπως γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών πιστών της παραγωγικής ηλικίας, εστράφησαν προς την Ορθοδοξίαν χάριν των προαναφερθέντων Αγίων; Πόσους πιστούς δύνανται οι επίσκοποι να ισχυριστούν ότι έφεραν στην Πίστιν του Χριστού; Όλοι μαζί δύνανται να αντιπαρατεθούν εις την “μαγιά” του Οσίου γ.Παϊσίου; Αλλά και πόσοι εξ αυτών δύνανται να παραβληθούν στο έργον πολλών φιλοχρίστων κληρικών, που πάντοτε υπάρχουν και παράγουν έργον αρεστόν του Κυρίου.
Τελικώς τί πταίει; η επισκοπική μίτρα ή το εγώ σου; Διότι η επιλογή σου ως επίσκοπος δεν είναι απόδειξις αξιότητος αλλά ο προσωπικός σου σταυρός και η καταξίωσις θα δοθεί με το πέρας του λειτουργήματός σου. Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι οι εξουσίες του κόσμου (και οι εκκλησιαστικές) έχουν ταχθή απὸ τον Θεό, ο οποίος δίνει άρχοντες κατά την καρδίαν του λαού, όπερ σημαίνει ότι είσαι αντανάκλασις της σημερινής δραματικής κοινωνικής πτώσεως (σχετικόν https://ethnegersis.blogspot.com/2022/11/blog-post_405.html ). Ασφαλώς αυτό αντανακλά και στην στάσιν όλων μας ανεξαιρέτως, ας μην το αγνοούμε! Όμως ο καθείς μας δύναται να σωθεί μόνος του (ασφαλώς Θεία Χάριτι), συ όμως ο επίσκοπος χωρίς το ποίμνιον αδυνατείς, διότι θα σου ζητηθεί λόγος απωλείας έστω και ενός προβάτου. Μην λησμονείς ότι συ επεδίωξες την επιλογή σου (πλην ενίων). Οπότε άσε κατά μέρος τα δαιμονικά φληναφήματα περί κοσμικής προόδου, άσε την γονυκλισία ενώπιον των κοσμικών σκοτεινών (δαιμονικών) αρχόντων και κλίνε γόνυ στον Χριστόν, επιστρέφων στην Παράδοσιν της Εκκλησίας, όπου είναι η Αλήθεια και η Σωτηρία. Θυμίσου «καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Μαρκ.ι’45). Έδωσες την ψυχήν σου υπέρ των προβάτων ή μόνον στα λόγια τα κατήχησες, ως μισθωτός; Εμείς πάντως θα σου το θυμίζουμε συνέχεια και μην κρύβεσαι πίσω από το “η σιωπή μου προς απάντησίν σας”, διότι “και στου βοδιού το κέρατο να κρυφθείτε θα σας βρουν” (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός).
Τέλος θέλω να διευκρινήσω ότι δεν αφορούν τα προαναφερθέντα το σύνολον των επισκόπων-μητροπολιτών. Υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις αλλά δυστυχώς ολίγες, ελάχιστες. Οπότε προσεύχομαι : «ΦΩΤΙΣΙΝ aeternam dona eis Domine» (Φώτισιν αιώνιον δος αυτοίς Κύριε), ώστε να προλάβω το «Requiem aeternam dona eis Domine».
