Συνάντησα ένα γνωστό στην στρατιωτική παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου 2019. Τι γίνεται τον ρώτησα; Καλά είμαι μου απάντησε κοφτά. Τι έχεις τον ρώτησα; Τίποτα μου απάντησε, απλώς δεν θέλω να θυμάμαι… Παρόλο που κατάλαβα τι ήθελε να μου πει. Τον ρώτησα τότε γιατί ήρθες; “Έχω πολλά στο μυαλό μου”, μεταξύ άλλων ήρθα στην παρέλαση , θα παρελάσει και η μονάδα μου που υπηρέτησα τότε που ήμουν κληρωτός. Κυπριανέ δεν θέλω να θυμάμαι. Δεν τον ρώτησα κάτι άλλο και έφυγα από κοντά του.
Θυμήθηκα που τον είχα ξανασυναντήσει πριν χρόνια και μου είπε μεταξύ άλλων « Ήμουν κληρωτός στρατιώτης στην εισβολή 1974. Ήμουν και εγώ ένας 18 χρόνος νεαρός με ελπίδες και όνειρα. Μέχρι τότε δεν ήξερα ούτε εγώ τι ήταν ο πόλεμος, δεν ήξερα τι είναι η κόλαση του πυρός. Ούτε φυσικά γνώριζα τι είναι προδοσία… ήταν άνισος ο πόλεμος από την πρώτη στιγμή μέχρι και την τελευταία. Δεν ήξερα εάν θα ζήσω, εάν θα ξαναδώ τους γονείς μου, τα αδέρφια μου.» Εκτός από τα ψυχικά τραύματα που του δημιούργησε ο πόλεμος, τραυματίστηκε και σε μια μάχη. Το σύνολο της θητείας του ήταν σχεδόν 3 χρόνια. Ένας νέος που και αυτός πολέμησε για την Ελευθερία της Πατρίδας μας.
Αλήθεια, ίσως και να έχει δίκιο που δεν θέλει να θυμάται… πολλές φορές θα ρωτά τον εαυτό του τα βράδια, γιατί πολέμησα μεταξύ άλλων και εγώ; Πέρασαν 46 χρόνια και κανένας δεν πλήρωσε για τα εγκλήματα που έκανε στον τόπο μας, ούτε φυσικά θα πληρώσει κανένας. Αντίθετα μερικοί έγιναν μεγάλοι και τρανοί και όχι μόνο. Αρκετοί πήραν εξουσία στα χέρια τους. Κάνουν κατάχρηση εξουσίας, ούτε με την αξία τους πήραν τις θέσεις «κλειδιά». Ζούμε εδώ και χρόνια σε σκάνδαλα, σε φαγοπότια… ποιός τιμωρήθηκε;
Θα υπάρχει δίκαια επίλυση του Κυπριακού ; Η Τουρκία θα καταφέρει μεταξύ άλλων όπως θέλει πάντα να είναι εγγυήτρια Χώρα στην Κύπρο; Θεέ μου πρόσεχε μας από τους φίλους μας και εμείς θα προσέχουμε από τους Τούρκους.
Γιατί να θυμάται; Να θυμάται ότι o αδελφός σκότωσε αδελφό; Να θυμάται τα λόγια του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας του Γεώργιου Μαύρου; «Μεταξύ πολέμου και ταπεινώσεως», κατέληγε η δήλωσή του, «θα προτιμήσουμε τον πόλεμο». Να θυμάται τα λόγια των Τουρκοκυπρίων ότι η «Μάνα» Τουρκία ήρθε να τους βοηθήσει στον πόλεμο; και όχι μόνον».
Να θυμάται ότι το Κράτος η Κοινωνία δεν έκανε το καθήκον της προς αυτούς που πολέμησαν που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα τη Θρησκεία για τη Δημοκρατία …
Με πήρε τηλέφωνο το βράδυ, Κυπριανέ τα θυμήθηκα ξανά…. Δεν του απάντησα τι να του πω αλλώστε …
Πέρασαν σχεδόν 46 χρόνια και ακόμα η Κύπρος είναι ημικατεχόμενη και όχι μόνον. Η Τουρκία εδώ και καιρό είναι στην κυπριακή ΑΟΖ · Κάθε λίγο απειλεί την Κύπρο και την Ελλάδα ότι θα πάρει και άλλη ελληνική γη, με ότι αυτό συνεπάγεται …
Σχεδόν μισός αιώνας μετά τον πόλεμο του 1974 και ακόμα η Κύπρος αναζητά τους αγνοούμενους της…
Πριν λίγες μέρες ήταν η κηδεία ακόμα ενός ήρωα . Ντροπή που δεν ήταν σύσσωμη η πολιτική ηγεσία στην κηδεία του Ήρωα Καταδρομέα Γεώργιου Κατσάνη.
Η κόρη του ήρωα, είπε κάτι απλό και σημαντικό στην κηδεία του πατέρα της: «Δεν κυνηγούσες τον θάνατο αλλά τον διάλεγες. Η ψυχή σου θα είναι έτοιμη να γιορτάσει μαζί μας, όταν θα ‘ρθει η μεγάλη και πολυπόθητη μέρα της λευτεριάς για το πολύπαθο νησί».
Λευκωσία / Κύπρος
