Επειδή αυτό το διάστημα εκατοντάδες χιλιάδες μελίσσια υπήρχαν στην Βόρειο Εύβοια για την νομή του Πεύκου.
Για να δοθεί μια σωστή εκτίμηση της κατάστασης ενδεικτικά αναφέρω ότι το 60% της συνολικής παραγωγής μελιού στην Ελλάδα παράγεται αυτή την εποχή στα πευκοδάση της Ευβοίας, της Θάσου και Χαλκιδικής.
Το μεγαλύτερο μέρος του 1.200.000 κυψελών που διαθέτει η χώρα πηγαίνει σε αυτές τις τρεις περιοχές με την μερίδα του λέοντος να καταλήγει στην Εύβοια.
Αν υπήρχε μέρος που δεν έπρεπε με τίποτα να πλήξουν οι πλημμύρες για το καλό της μελισσοκομίας τότε αυτό θα ήταν πρώτα η Εύβοια, η Θάσος και η Χαλκιδική λόγο του όγκου των μελισσιών που βρίσκονται εκεί αυτή την εποχή.
Πρέπει να τονιστεί ότι κάποιος που έχασε τα μελίσσια του αυτή την εποχή στην Εύβοια έχασε και την ποσότητα μελιού που είχαν μέσα αυτά, η οποία δεν αποζημιώνεται μάλιστα.
Ο ΕΛΓΑ αποζημιώνει το ζωικό κεφάλαιο, αλλά όχι κηρήθρες, ούτε κυψέλες ούτε μέλι.
Και αν την ώρα που η καταιγίδα είναι σε εξέλιξη μετράμε αισίως περισσότερα από 400 πνιγμένα μελίσσια, φανταστείτε τι θα δούμε αύριο που ο κόσμος θα μπορέσει να παει να κάνει έλεγχο….
Τέλος να πούμε για όσους μελισσοκόμους έχουν υποστεί ζημιές ότι πρέπει να πάνε άμεσα να δηλώσουν την καταστροφή στον κοντινότερο ΕΛΓΑ της περιοχής χωρίς να μετακινήσουν τα μελισσοσμήνη από την θέση τους.
