Για πρώτη φορά η τουρκική κυβέρνηση, παρουσία διεθνούς μεσολαβητή, δηλαδή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατηγόρησε ευθέως την Ελλάδα ότι αυτή παραβιάζει τις Διεθνείς Συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο και κάλεσε την Αθήνα να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τη λύση όλων των ελληνοτουρκικών προβλημάτων και όχι μόνο για τη λύση του θέματος της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, όπως σταθερά ζητά η Ελλάδα.
Αυτή ήταν η θέση που κράτησε ο κ. Καλίν, εκπρόσωπος του Τ. Ερντογάν, στη μυστική συνάντηση που έγινε στο Βερολίνο, αμέσως μετά το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών, με τη συμμετοχή της κας Σουρανή, διευθύντριας του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη και του εκπροσώπου της Γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ.
Όπως αποδεικνύεται, η συνάντηση αυτή των εκπροσώπων Ελλάδας, Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Προεδρίας μόνο ξαφνική και μόνο μυστική δεν ήταν.
Αντιθέτως, ήταν μια καλά προετοιμασμένη και συνεννοημένη προσπάθεια Βερολίνου – Άγκυρας για μια «πιλοτική- διερευνητική» συνάντηση των τριών μερών, προκειμένου να διερευνηθεί η δυνατότητα έναρξης διαλόγου Ελλάδας – Τουρκίας για τα μεταξύ τους προβλήματα, υπό τις ευλογίες και την επιτήρηση της Ευρωπαϊκής Προεδρίας.
Το σκηνικό της μυστικής συνάντησης στήθηκε τις παραμονές της συνεδρίασης του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών, με την Ελλάδα να έχει σηκώσει υπερβολικά τους τόνους και να προϊδεάζει τα ελληνικά ΜΜΕ ότι η Ελλάδα θα ζητήσει από το Συμβούλιο κατάλογο οικονομικών κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η σχεδόν ανεξέλεγκτη πλέον εχθρική ρητορική και πρακτική της Τουρκίας σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών κυριαρχικών συμφερόντων.
Η Τουρκία, το μόνο που πήρε σοβαρά υπόψη της ήταν η πιθανότητα στις ελληνικές κυρώσεις να συμπεριληφθεί και η πορεία της Τελωνειακής Ένωσης Ε.Ε.- Τουρκίας, από την οποία η Άγκυρα αντλεί πακτωλό χρημάτων ετησίως σε βάρος των αγροτικών και όχι μόνον οικονομιών των κρατών μελών του Νότου της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.
Προς τούτο η τουρκική πλευρά δήλωσε στη Γερμανική Προεδρία έτοιμη για τριμερή συνάντηση προκειμένου να διατηρηθεί ανοιχτός ο διάλογος και να πεταχτούν οι ελληνικές κυρώσεις στην εξέδρα.
Πράγμα το οποίο έγινε μέσα στο Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε., με πρωταγωνίστρια την Ιταλία και κομπάρσο τη Γερμανική Προεδρία.
Η Ιταλία, μέσα στο Συμβούλιο, παρατήρησε ότι προτού οι εταίροι δεσμευθούν τελεσίδικα σε κατάλογο κυρώσεων, σε βάρος της Τουρκίας, που πρότεινε ο Έλληνας ΥΠΕΞ, θα πρέπει να δοθεί τόπος και χρόνος για διερευνητικό διάλογο ανάμεσα στα μέρη, όπως έχει ήδη προτείνει και δεσμευθεί το Συμβούλιο Υπουργών στην προηγούμενη συνεδρίασή του, 15 Μαΐου 2020, αλλά και σε προγενέστερες.
Έτσι δια ριπής οφθαλμού η κα Μέρκελ κάλεσε σε «μυστική συνάντηση» τους εκπροσώπους των ηγετών Ελλάδας και Τουρκίας στο Βερολίνο, χωρίς ποτέ να ρωτήσει κανείς ή να αιτιολογήσει η προεδρία, γιατί έπρεπε να είναι μυστική αυτή η συνάντηση.
Κατά τη συνάντηση, αναφέρουν απολύτως αξιόπιστες και ακριβείς διπλωματικές πηγές, η κα Σουρανή ζήτησε από τον κ. Καλίν να ματαιώσει η Τουρκία το τουρκο/λιβυκό Μνημόνιο για την ΑΟΖ, γιατί είναι παράνομο και ανύπαρκτο.
Ο εκπρόσωπος του Ερντογάν υπερασπίστηκε το τουρκο/λιβυκό Μνημόνιο ως νόμιμο, διότι έχει ήδη γίνει αποδεκτό από τον ΟΗΕ και αντέτεινε ότι αν η Ελλάδα έχει αντίρρηση, τότε να δεχθεί την προσφυγή Ελλάδας και Τουρκίας στο ΔΔΧ «για όλα τα θέματα που έχουν».
Στην ελληνική ερώτηση «Τι να συζητήσουμε;», ο κ. Καλίν αναφέρθηκε στα θέματα του Αιγαίου, τονίζοντας ότι η Ελλάδα είναι αυτή που παραβιάζει τις Διεθνείς Συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο και αυτά «θα τα ακούσετε στο Δικαστήριο…».
Ο εκπρόσωπος της Γερμανικής Προεδρίας παρατήρησε ότι αν αρχίσει συζήτηση για το Αιγαίο, αυτό συνιστά πρόοδο.
Η ελληνική πλευρά δε σήκωσε το γάντι της τουρκικής πρότασης για το Δ.Δ. Χάγης και η συνάντηση έληξε εκεί, για να δημοσιοποιηθεί λίγο αργότερα από τον ίδιο τον Τούρκο ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου.
Η ελληνική κυβέρνηση έδειξε δυσαρέσκειά της για το «μαρτυριάρη» κ. Τσαβούσογλου, δείχνοντας έτσι ότι υποστηρίζει τη «μυστική διπλωματία» και γι’ αυτό παραπονέθηκε ο κ. Μητσοτάκης στην κα Μέρκελ.
Παρά ταύτα, η αποκάλυψη Τσαβούσογλου μάλλον δεν έδειξε δυσαρέσκεια της Άγκυρας για τη συνάντηση αυτή – αφού η Άγκυρα την είχε «μαγειρέψει» στο παρασκήνιο με το Βερολίνο- αλλά μάλλον ανάγκη να «κατοχυρωθούν» οι τουρκικές θέσεις για εφ’ όλης της ύλης πολιτικό διάλογο με την Ελλάδα και, μάλιστα, παρουσία τρίτου διεθνούς παρατηρητή, όπως η Γερμανική Προεδρία.
Στο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. της 13ης Μαΐου οι εταίροι ακολούθησαν, όσο το πάτημα της γάτας, την ελληνική πρόταση για άμεση επιβολή «λίστας κυρώσεων» σε βάρος της Τουρκίας για τις εχθρικές και παράνομες ενέργειες και απειλές της Άγκυρας σε βάρος της κυριαρχίας της Ελλάδας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.
Το κείμενο των Συμπερασμάτων μάς πληροφορεί επισήμως ότι «το Συμβούλιο είχε συζήτηση για την Τουρκία», αλλά πουθενά στο επίσημο κείμενο δεν αναφέρεται η λέξη «κυρώσεις» (sanctions) σε βάρος της Τουρκίας, όπως ήθελε η ελληνική πλευρά. Μόνον στην τελευταία παράγραφο γίνεται αναφορά «στην ευρεία υποστήριξη στην ανάθεση καθήκοντος στον Ύπατο Αρμοστή να εξερευνήσει επιπλέον οδούς που θα συνεισέφεραν στην ελάττωση της έντασης και στην κατάληξη σε αμοιβαίες συμφωνίες σε θέματα που προκαλούν αυξητικές εντάσεις στη σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας».
Αμέσως μετά το Συμβούλιο Υπουργών και πριν από τη Σύνοδο Κορυφής που αρχίζει σήμερα, η Αθήνα ανακοίνωσε ότι από κοινού με την Κύπρο, Αίγυπτο, Μπαχρέιν και Σαουδική Αραβία υπέβαλαν ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ για την ΑΟΖ Τουρκίας- Λιβύης.
Η κίνηση αυτή αποτελεί επικίνδυνη πολιτική που στερείται σοβαρότητας, αξιοπιστίας και νομικής βάσης. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει δυσμενή σχόλια για την Ελλάδα, δεδομένου ότι, εκτός της Ελλάδας, οι άλλες χώρες δεν έχουν έννομο συμφέρον για την ΑΟΖ Τουρκίας-Λιβύης.
Κι αυτό, διότι τα 200 νμ ΑΟΖ από τις ακτές Κύπρου και Αιγύπτου δε φτάνουν στην ΑΟΖ Τουρκίας-Λιβύης (πόσο μάλλον του Μπαχρέιν και της Σαουδικής Αραβίας) από την περιοχή του Κόλπου. Όμως, οι τρεις μουσουλμανικές χώρες (Αίγυπτος, Μπαχρέιν, Σαουδική-Αραβία) είναι μουσουλμανικές αντίπαλες χώρες στον Ερντογάν. Και ξαφνικά οι τρεις αυτές μουσουλμανικές χώρες βάζουν την Ελλάδα στη μέση (…και άλλοι μόνο σε πιθανές τρομοκρατικές ενέργειες).
Αντί να προετοιμαστεί από το Σεπτέμβριο 2019 για να προλάβει την τουρκο/λιβυκή ενέργεια σε βάρος της Ελλάδας, όταν ο Ερντογάν ενημέρωσε αυτοπροσώπως τον Κ. Μητσοτάκη στη συνάντησή τους στο περιθώριο της ΓΣ του ΟΗΕ, η ελληνική κυβέρνηση αδιαφόρησε για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Εξόχως επικίνδυνο είναι το γεγονός ότι όταν κατατέθηκε στον ΟΗΕ το τουρκο/λιβυκό Σύμφωνο για την ΑΟΖ, η Ελλάδα αδράνησε και δεν κατήγγειλε Τουρκία και Λιβύη στον ΟΗΕ (δηλαδή, δεν τους έστειλε στον εισαγγελέα), αλλά αρκέστηκε σε επιστολές παραπόνων δίκην δικολάβου…
Όσον αφορά στις δηλώσεις Δένδια στο STAR ότι θα ζητήσει από την Ε.Ε. την ενεργοποίηση άρθρου 42 παρ. 7 για στρατιωτική υποστήριξη στην Ε.Ε. σε περίπτωση ελληνοτουρκικών επιχειρήσεων, αυτό λόγω των αργόσυρτων ευρωπαϊκών πολιτικο-επιχειρησιακών διαδικασιών θα ενεργοποιηθεί μετά δυο-τρία χρόνια, όταν θα έχουν τελειώσει οι τουρκικές επιχειρήσεις σε βάρος της χώρας.
Φαίνεται ότι οι αρμόδιοι δεν έχουν μελετήσει σε βάθος το άρθρο 42.
Της Κύρας Αδάμ
