Να συνεχίσει να γράφει ένας αγωνιστής δημοσιογράφος ή να… σιωπά μεγαλοφώνως; Ιδού η απορία και προβληματισμός. Απορία: Οι χρήσιμες Ιδέες και οι Γνώσεις του που μεταδίδει με τον γραπτό του λόγο δημόσια… επιτυγχάνουν τον στόχο τους; Προβληματισμός: Η «βαθύτερη» ενημέρωσή του θα τύχει της ανάλογης ανταπόκρισης, από το αναγνωστικό κοινό του;
Αν γράφει για ενημέρωση «πτωχών τω πνεύματι», μάταιος κόπος. Αν γράφει για σκεπτόμενους συνανθρώπους του… θέλει πολύ σκέψη. Άλλωστε σήμερα πολλοί καλοί αρθρογράφοι και ερευνητές αποκαλύπτουν τα φρικτά εγκλήματα των προδοτών πολιτικών εναντίον του λαού. Τί έχει να προσθέσει ένας ακόμα ασυμβίβαστος Έλληνας πολίτης; Ρητορική η ερώτηση…
Πώς να συνεχίσει να γράφει, όταν με πίκρα βλέπει τους συμπολίτες του υποταγμένους και να μην αντιδρούν στην γενοκτονία τους; Αυτό σημαίνει, πως δεν βρίσκει ανταπόκριση η δική του ενημέρωση; Ρητορική και η απάντηση… όμως θεωρεί χρέος του να διοχετεύσει την ενέργειά του στην κατοχική πατρίδα του και να συμβάλει στην Απελευθέρωσή της.
Η αδιαπραγμάτευτη πατριωτική αγάπη του είναι το πρώτο ενδιαφέρον του και η πηγή της ενέργειάς του. Τουλάχιστον ώσπου να ξαναδεί ελεύθερη την πατρίδα του. Μετά θα είναι ένας περήφανος Έλληνας και ευτυχισμένος άνθρωπος, με γαλήνη στην ψυχή του. Μετά θα χαίρεται με το χαμόγελο, που θα φωτίζει τα πρόσωπα των απελευθερωμένων Ελλήνων.
Προς το παρόν επιστρατεύει την δύναμη και τις ικανότητές του, για πληκτρολόγηση των σκέψεών του, τόσο για τα δικά του συναισθήματα, όσο και για των πληγέντων συμπολιτών του. Φυσικά με ανανεωμένη την ελπίδα ανταπόκρισης, αφού τώρα πια φανερά η αδίστακτη Κυβέρνηση επιδιώκει την δολοφονία των Ελλήνων, για εξαφανίσει από την γη το Ελληνικό Έθνος.
Επιθυμητό θα ήταν η επιστροφή του στην αρθρογραφία, να γίνει η αρχή για μια ζεστή συναγωνιστική σχέση μεταξύ των ήδη μαχόμενων πολιτών και των αφυπνισμένων. Είθε να ευοδωθεί ο κοινός Αγώνας για την απαλλαγή τους από την φασιστική Κυβέρνηση. Είθε να ακολουθήσει η απαλλαγή της Ελλάδας από τους σατανικούς επικυρίαρχους της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ.
