Το “ΕΓΩ” είναι ένα δέντρο μέσα μας ,αν το ποτίσεις με “ΦΟΒΟ” θα σου δώσει για καρπούς ” ΠΑΘΗ ” ,αυτά θα γίνουν “ΤΡΟΦΗ ” που θα τρέφει και θα δημιουργεί τις πράξεις σου ,οι πράξεις είναι αυτό που θα πάρεις μαζί σου φεύγοντας και αυτές είσαι “ΕΣΥ” .
Αν μεγαλώσει μέσα σου και “ριζώσει” , “ταϊσμένο” με φόβο μεγαλώνει και ο “κορμός ” του και βγάζει “κλαριά” βαριά ,τότε και οι “πικροί ” καρποί του ,θα “μοιάζουν με το μέλι στην γεύση άλλα θα καίνε την “καρδιά” και το “στομάχι ” σαν δηλητήριο .
Η καρδιά σου θα γίνει “πέτρα από τον “πόνο” που δεν αντέχεται, μέχρι να συμβεί στην ζωή σου “η πτώση” που θα συντρίψει την “πέτρα”.
Για να φανεί το φως και θα συμβεί να είσαι σίγουρος και ο πόνος θα είναι μεγάλος ,οδύνη λέγετε .
Όσο και να το κρύβεις στο σκοτάδι ,όσο και να το σκεπάζεις ,με απολαύσεις ,μεγαλώνει !!!
Και ίσως στο σώμα σου ξεσπάσει μία αρρώστια για να σε ταπεινώσει.
Από την μία οι επιτυχίες θα μοιάζουν “βάλσαμο “, θα κρατάει λίγο , θα γίνεται “πίκρα ” γρήγορα και θα θες “νέα δόση” .
Η ζωή σου θα κυλά, μα μέσα σου θα είσαι σαν “καλογυαλισμένος τάφος” επιβλητικός από έξω ,μέσα σήψη και Θάνατος .
Από παιδιά μας ποτίζει η οικογένεια ,το περιβάλλον μας ,η κοινωνία με “φόβο” μην σε περάσει κάποιος και είναι καλύτερος ,μην σε υποτιμήσει κάποιος ,να προσέχεις την υπερηφάνεια σου ,μην επιτρέψεις σε κανέναν ,τίποτα .
Είσαι ανώτερος ,Τρέξε , φροντιστήρια ,πτυχία ,μετάλλια ,πρωταθλητισμός ,πέρνα πάνω από τους άλλους ,πονάς όταν χάνεις ,λυπάσαι όταν σε περνάνε ,δεν χαίρεσαι με τίποτα ,θέλεις ψηλότερα ,συνέχεια , αρρωσταίνεις ,σε κολλάνε την “αρρώστια τους ” δεν βλέπεις πλέον ,δεν ακούς για εσένα εσύ είσαι ο ΘΕΟΣ …
Αν αυτό το δέντρο όμως το ποτίσεις ή σε μάθουν να το ποτίζεις με ΑΓΑΠΗ ,παύει το δέντρο σου να λέγεται ΕΓΩ αλλά λέγεται ΕΜΕΙΣ και δεν σε νοιάζει πλέον “το καλό σου ” άλλα “το καλό του ” και ” το καλό μας” .
Που σημαίνει ταπείνωση ,ειρήνη ,ηρεμία και μόνο κοντά σε αυτόν γίνεται
Βγές από το “σκοτάδι ” που σε έκλεισαν ,σε περιμένει στο “φως” ‘στο λέει
Εγώ ειμι το φως του κόσμου· ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής.
Καλό Αγώνα
Πνευματικό εννοώ …
