Δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι με την Τουρκία παρά το γεγονός ότι συμμετέχουμε και οι δύο στο ΝΑΤΟ, τονίζει ο Eπίτιμος Aρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της Ελλάδας ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, αποκαλύπτοντας παράλληλα το μεγαλύτερο όπλο απέναντι στις διαθέσεις και τα εξοπλιστικά συστήματα της Τουρκίας.
Ο τρόπος εκπαίδευσης
Μιλώντας στην «Πρώτη εκπομπή» του Ράδιο Πρώτο της Κύπρου, ο κος Χρηστίδης δήλωσε ότι βάση όλων αποτελεί η Παιδεία και οι τρόποι με τους οποίους γίνεται η εκπαίδευση στα πληρώματα των πλοίων.
«Πρόκειται για ένα κρίσιμο σημείο. Το ελληνικό Ναυτικό την τελευταία δεκαετία και παρά την οικονομική κρίση, εξακολουθεί να εκπαιδεύει τα πληρώματά του με όσο πιο πραγματικές συνθήκες μπορεί. Για παράδειγμα, από το 2004 και μετά, τα πληρώματα εκπαιδεύονται αναχαιτίζοντας πραγματικούς πυραύλους “exocet”, δηλαδή τους πιο δύσκολους πυραύλους για ναυτικές επιχειρήσεις», ανέφερε.
Οσον αφορά στο ισοζύγιο δυνάμεων ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία στο Αιγαίο, σύμφωνα με τον κ. Χρηστίδη, αν παρατηρήσει κανείς μεμονωμένα τα νούμερα και τα όπλα σε επίπεδο hardware, ίσως προβληματιστεί, ωστόσο ειδικά σε ό,τι αφορά το Πολεμικό Ναυτικό, η ναυτική εμπειρία και η ναυτική τέχνη του ελληνικού Ναυτικού είναι πάρα πολύ σεβαστή στην Ανατολική Μεσόγειο από όλες τις μεγάλες δυνάμεις.
Τι συμβαίνει όμως με τη στρατηγική «επίδειξης σημαίας», την επιχειρησιακή παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού και τις δυνατότητες στην Ανατολή Μεσόγειο;
Η Ανατολική Μεσόγειος
«Δεν κρύβω ότι οι εξ ανατολών σύμμαχοι – και αναφέρομαι στους Τούρκους – θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο δικιά τους, κλειστή λίμνη. Το Πολεμικό Ναυτικό είχε πάντα παρουσία εκεί με μόνιμες δυνάμεις στην Κύπρο. Εξακολουθεί να έχει παρουσία, ωστόσο σήμερα αυτή είναι “κεκαλυμμένη”», επισήμανε.
Στην επισήμανση ότι, με βάση τις συνθήκες, η Τουρκία αποτελεί τυπικά «σύμμαχο χώρα» της Ελλάδας εντός πλαισίου του ΝΑΤΟ, αλλά κι έναν εξαιρετικά ασταθή γείτονα, ο κος Χρηστίδης διευκρίνισε ότι «δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι».
«Τυπικά η Τουρκία είναι σύμμαχος. Σύμφωνα με την δική μου αντίληψη και βάσει της Ιστορίας, έχω την εντύπωση ότι δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ φίλοι με τους εξ ανατολών συμμάχους. Μπορούμε όμως να διαχειριστούμε μια κατάσταση για να ζούμε ως επί το πλείστον ειρηνικά.
«Να πάρει ό,τι περισσότερο»
»Ο εξ ανατολών σύμμαχος πάντα θα έχει μέσα του την αίσθηση της στρατιωτικής βίας. Το ζήσαμε τόσο στο παρελθόν, όσο και πρόσφατα και θα το ζήσουμε ξανά στο μέλλον. Ο “επιτήδειος ουδέτερος” θα συνεχίσει να πιέζει προκειμένου να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει το ζήτημα των υδρογονανθράκων προς όφελός του.
»Αυτό που ζητάει για τη λεγόμενη “Γαλάζια Πατρίδα” ή για την ΑΟΖ, μπορεί να είναι παραλογισμός σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, ωστόσο το απαιτεί για να πάρει ό,τι περισσότερο μπορεί. Ελλάδα και Κύπρος ως χώρες θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικές», τόνισε.
Ο κος Χρηστίδης δεν δίστασε να αναφερθεί στο πάλαι ποτέ «Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου» ανάμεσα σε Ελλάδα και Κύπρο, την επαναφορά του οποίου χαρακτήρισε επιτακτική ανάγκη.
«Ωστόσο αυτό θα πρέπει να γίνει με πράξεις», υπογράμμισε.
«Η εγκληματική αμέλεια»
Στην ερώτηση αν κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου στο οποίο βρίσκονται πλέον οι δύο χώρες, απάντησε ότι το Δόγμα απαιτεί αποτρεπτικό χρηματικό κεφάλαιο εκ μέρους και των δύο χωρών, ωστόσο η επαναφορά του είναι απαραίτητη.
«Οταν ξεκίνησε, ήταν πάρα πολύ θετικό και είχε πολύ καλά αποτελέσματα σε επίπεδο αποτροπής. Το γεγονός ότι παραμελήθηκε αποτελεί εγκληματική αμέλεια», σημείωσε.
Κάλεσε δε τις χώρες του ελληνισμού (Ελλάδα-Κύπρο) να σχηματίσουν αντίστοιχο ενιαίο αμυντικό δόγμα σε διπλωματικό επίπεδο και να αυξήσουν τη ναυτική ισχύ τους, χρησιμοποιώντας οικονομικούς πόρους από την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.
Πρεσβυωπία, μυωπία και μακιαβελισμός…
Στην επισήμανση ότι κατά καιρούς για κάποιους πολιτικούς της Ελλάδας η Κύπρος ήταν «μακριά» κι ερωτηθείς πώς αισθάνεται – σύμφωνα με την εμπειρία του – το πραγματικό έμψυχο δυναμικών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο κος Χρηστίδης απάντησε:
«Οι στρατιωτικές σχολές βγάζουν στελέχη με αριστοτελική σκέψη. Αντιθέτως, η ελληνική πολιτική “σχολή” βγάζει στελέχη με μακιαβελική σκέψη. Για τους τελευταίους, η Κύπρος μπορεί να είναι μακριά.
Οσοι έχουν πρόβλημα πρεσβυωπίας, τη βλέπουν μακριά. Οσοι έχουν πρόβλημα μυωπίας, τη βλέπουν κοντά. Για το στράτευμα και ιδιαίτερα για το Πολεμικό Ναυτικό, η Κύπρος έχει συγκεκριμένη θέση και μπορεί να υποστηριχθεί».
