Διανύουμε τη μεγαλύτερη χρονικά κρίση που έχει περάσει η Ελλάδα στην νεότερη ιστορία της. Οι κομματικοί εργατοπατέρες και οι κομματικοί συνδικαλιστές του κρατικοδίαιτου δημόσιου τομέα έχουν πλήρως εξαφανιστεί και υπενθυμίζουν μόνο την παρουσία τους, με κάποιες στάσεις εργασίες και κάποιες πανηγυρικές 24ωρες απεργίες, που δεν ενοχλούν καθόλου το μνημονιακό σύστημα.
Ο κομματικός συνδικαλισμός μας, που στην εποχή
των παχέων αγελάδων παρίστανε το δήθεν αδούλωτο και υπερήφανο κίνημα, ξαφνικά και ως εκ θαύματος, έγινε πολιτικά «αρνάκι» και συναίνεσε απόλυτα στη μνημονιακή κατοχή της χώρας. Ουδέποτε διανοήθηκε να πάει σε πλήρη ρήξη με τις μνημονιακές πολιτικές και τις μνημονιακές κυβερνήσεις.
Τώρα, πάμε και πάλι για ένα τέτοιο «πανηγυράκι» και καπέλωμα της λαϊκής αγωνίας και μετά πίσω στους καναπέδες μπροστά από τις τηλεοπτικές οθόνες.
