- Με τo Ελληνοσκόπιο
Από την Συντακτική Ομάδα του Helleniscope
Την περασμένη Κυριακή ήμουν στην τοπική μου εκκλησία και δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου όταν ο ιερέας διάβασε και επαίνεσε το μήνυμα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την 1η Σεπτεμβρίου, την αρχή της Ινδίκτου. Η Εκκλησία εισέρχεται στο νέο εκκλησιαστικό έτος με με ευχαριστήριες προσευχές και ανανεωμένη δέσμευση στον Χριστό. Παραδοσιακά, αυτή η ημέρα – γνωστή ως Ινδίκτιον – είναι μια στιγμή μετάνοιας, επιστροφής στον Θεό και παρακλήσεως για τις ευλογίες Του για το επόμενο έτος.
Αλλά φέτος, για άλλη μια φορά, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επέλεξε να αντικαταστήσει τη φωνή του Ευαγγελίου με τη ρητορική της παγκοσμιοποιητικής ιδεολογίας. Το μήνυμά του, που μεταδόθηκε από την Κωνσταντινούπολη, είναι λιγότερο μια θεολογική προτροπή και περισσότερο ένα πολιτικό μανιφέστο για τον περιβαλλοντισμό από πάνω μέχρι κάτω. Ενεργώντας με αυτόν τον τρόπο, ενίσχυσε την εικόνα του μεταξύ των πιστών ως πληρωμένου ηθοποιού στην παγκόσμια πολιτική – και έτσι τον αντιλαμβάνονταν ευρέως λόγω της εμπλοκής του στην Ουκρανία, αλλά και αλλού.
Ένας Μανδύας «Εφαρμοσμένης Οικολογίας» αντί για Ορθοδοξία
Σύμφωνα με τα δικά του λόγια, η Ορθοδοξία είναι «η οικολογική μορφή του Χριστιανισμού» («Ἡ Ὀρθοδοξία … εἶναι ἡ οἰκοφιλική μορφή τοῦ Χριστιανισμοῦ»), και η ζωή της Εκκλησίας δεν είναι τίποτα λιγότερο από «εφαρμοσμένη οικολογία» («ἐφηρμοσμένη οἰκολογία»). Ισχυρίζεται μάλιστα ότι η ανακήρυξη της 1ης Σεπτεμβρίου ως ημέρα προσευχής για το περιβάλλον δεν ήταν μια απλή απάντηση στις σύγχρονες ανησυχίες, αλλά «συνέπεια και επέκταση της ζωής της Εκκλησίας».
Ωστόσο, πουθενά στη μακροσκελή δήλωσή του δεν ζητά μετάνοια εν Χριστώ, αγιότητα ή σωτηρία ψυχών. Ο άξονας του μηνύματος δεν είναι ο Σταυρός και η Ανάσταση, αλλά η «βιωσιμότητα», η «οικολογική μετάνοια» και η «αλληλεγγύη». Η Πίστη αδειάζει από το σωτήριο περιεχόμενό της και αναδιαμορφώνεται ως πολιτικό εργαλείο.
Οικουμενισμός Μεταμφιεσμένος σε Περιβαλλοντισμό (Οικολογία)
Ο Πατριάρχης δηλώνει ανοιχτά την πρόθεσή του να κάνει την οικολογία «κεντρικό θέμα διαχριστιανικού και διαθρησκευτικού διαλόγου» («εἰς τήν ἀνάδειξιν τῆς οἰκολογικῆς θεματικῆς εἰς κεντρικόν ζήτημα τοῦ διαχριστιανικοῦ καί τοῦ διαθρησκειακοῦ διαλόγου»). Καυχιέται ότι προωθεί «χριστιανικές αρχές φιλικές προς το περιβάλλον» σε «διεθνείς θεσμούς, οικολογικούς οργανισμούς, επιστημονικά ιδρύματα και την κοινωνία των πολιτών».
Αυτή είναι η γνωστή οικουμενιστική και παγκοσμιοποιητική ατζέντα που έχει σημαδέψει ολόκληρη τη θητεία του. Αντί να υπερασπίζεται την αλήθεια της Ορθοδοξίας ενάντια στην Κακοδοξία, ο Βαρθολομαίος θέτει την Εκκλησία στην υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) και άλλων κοσμικών παγκοσμιοποιητικών γραφειοκρατιών. Οι Άγιοι Πατέρες προειδοποίησαν για την μη υπαγωγή της Εκκλησίας σε κοσμικές δομές· ο Βαρθολομαίος τις ασπάζεται με ενθουσιασμό.
Λάθος Διάγνωση της Κρίσης
Ίσως το πιο ανησυχητικό είναι η δραματική του διακήρυξη: «Το μέλλον της ζωής στον πλανήτη μας θα είναι είτε οικολογικό και ειρηνικό — ή ανύπαρκτο» («Τό μέλλον τῆς ζωῆς εἰς τόν πλανήτην μας ἤ θά εἶναι οἰκολογικόν καί εἰρηνικόν ἤ ἀνύπαρκτον»).
Αυτού του είδους η απολυταρχική κινηματογράφηση του φόβου ανήκει σε αποτυχημένα περιβαλλοντικά κινήματα των τελευταίων πενήντα ετών, όχι στο στόμα ενός Πατριάρχη. Αγνοεί εντελώς την πραγματική παρακμιακή πολιτισμική κρίση της εποχής μας. Την κατάρρευση των ποσοστών των γεννήσεων, τις αμβλώσεις, τη στειρότητα, την καταστροφή της οικογένειας, την αποστασία από την πίστη και την ηθική παρακμή.
Όπου κι αν κοιτάξουμε, οι πληθυσμοί μειώνονται — όχι μόνο στη Δύση, αλλά και στην Κίνα, την Ιαπωνία, τη Ρωσία, ακόμη και σε διάφορα μέρη της Αφρικής. Ολόκληρα έθνη αντιμετωπίζουν δημογραφική αυτοκτονία. Αντί λοιπόν να καλεί τους Ορθόδοξους Χριστιανούς να «αυξάνονται και να πληθύνονται» (Γένεση, 1:28), να υπερασπιστούν τη ζωή και να ξαναχτίζουν την οικογένεια, ο Βαρθολομαίος στρέφει την προσοχή στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και στα συνθήματα για το κλίμα.
Πολιτική Ιδεολογία κάτω από Θρησκευτικό Μανδύα
Ο ίδιος ο Βαρθολομαίος καυχιέται ότι το Πατριαρχείο θα συνεχίσει να προβάλλει το μήνυμά του «εντός διεθνών θεσμών, οικολογικών οργανώσεων, επιστημονικών ιδρυμάτων και της κοινωνίας των πολιτών». («εἰς τήν προβολήν … ἐν τῷ πλαισίῳ διεθνῶν θεσμῶν, οἰκολογικῶν ὀργανώσεων, ἐπιστημονικῶν ἱδρυμάτων καί τῆς κοινωνίας τῶν πολιτῶν»).
Αυτό μετατρέπει την Εκκλησία σε ομάδα πίεσης, σε μια ομάδα λόμπινγκ. Το έργο του Πατριαρχείου δεν είναι πλέον η καθοδήγηση των ψυχών, αλλά η προώθηση πολιτικών εκστρατειών. Αυτή η αντιστροφή είναι επικίνδυνη. Το Ευαγγέλιο δεν είναι πλέον το μέτρο της πολιτικής, αλλά η πολιτική γίνεται το μέτρο του Ευαγγελίου. Η Ορθοδοξία, περιορίζεται σε περιβαλλοντικό ακτιβισμό, καθίσταται αδιακρίτως όμοια με οποιαδήποτε κοσμική ΜΚΟ.
Συμπέρασμα: Αίρεση Ντυμένη στα Πράσινα
Το μήνυμα της Ινδίκτου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου αποτελεί τραγική μαρτυρία της μακράς απομάκρυνσής του από την Ορθοδοξία. Αντί για μετάνοια και σωτηρία εν Χριστώ, κηρύττει «οικολογική μετάνοια». Αντί για θέωση, προσφέρει «βιωσιμότητα, αειφόρο ανάπτυξη». Αντί για Σταυρό, προσφέρει «αλληλεγγύη».
Σε μια στιγμή που ο ίδιος ο πολιτισμός φθείρεται & διαφθείρεται μέσα από τη στειρότητα και την αποστασία, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δεν έχει τίποτα να πει για τη ζωή, την οικογένεια ή την αγιότητα. Κηρύττει ένα ψευδές Ευαγγέλιο οικολογικής ιδεολογίας τυλιγμένο σε θρησκευτικά ενδύματα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί πιστοί Χριστιανοί δικαίως τον αποκαλούν όχι «Οικουμενικό Πατριάρχη», αλλά «Πράσινο Πατριάρχη» ─ έναν ιεράρχη που ανταλλάσσει τον πλούτο της Ορθοδοξίας με το νόμισμα της παγκοσμιοποίησης, τυλιγμένος κυριολεκτικά σε πράσινα δολάρια αντί για τον μανδύα του Χριστού.
Πατερικές Αντιθέσεις: Η Ορθόδοξη Άποψη για τη Δημιουργία
Οι Άγιοι Πατέρες μίλησαν με δύναμη για τη δημιουργία — αλλά ποτέ με τον πολιτικοποιημένο, κινδυνολογικό τρόπο του Βαρθολομαίου.
- Ο Μέγας Βασίλειος στο βιβλίο του «Εξαήμερον» δίδαξε ότι η κτίση, η δημιουργία αποκαλύπτει τη σοφία και τη δόξα του Θεού, αλλά ότι η σωστή τάξη της μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο όταν ο ίδιος ο άνθρωπος καθαρθεί, εξαγνιστεί μέσω της μετάνοιας. Η ομορφιά του κόσμου μας δείχνει τον Δημιουργό, όχι τα πολιτικά συνθήματα.
- Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής εξήγησε ότι ο κόσμος βρίσκει την εκπλήρωσή του μόνο στον Χριστό, στον οποίο «παντελώς συνοψίζεται η κτίση». Δεν είναι τα οικολογικά προγράμματα, αλλά η αγιότητα της ζωής που μεταμορφώνει τον κόσμο.
- Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος περιέγραψε πώς ακόμη και οι πέτρες και τα δέντρα φαίνονται γεμάτα φως στον αγιασμένο άνθρωπο. Το αληθινό «οικολογικό όραμα» προέρχεται από την ένωση με τον Θεό, όχι από τις διασκέψεις των Ηνωμένων Εθνών (OHE).
Με άλλα λόγια, η αυθεντική Ορθόδοξη προσέγγιση της δημιουργίας είναι βαθιά θεολογική και ασκητική. O άνθρωπος μετανοεί, αγιάζεται και μέσω αυτού η ίδια η δημιουργία θεραπεύεται και ανανεώνεται. Αυτό απέχει έτη φωτός από τον κούφιο περιβαλλοντισμό του λεγόμενου «Πράσινου Πατριάρχη».
Μήνυμα της Α. Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου για την ημέρα προσευχής υπέρ της Προστασίας του Φυσικού Περιβάλλοντος (1 Σεπτεμβρίου 2025)
Ανάρτηση 27/08/2025
† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ
ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
* * *
Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,
Εὐδοκοῦντος τοῦ πανδώρου Θεοῦ, εἰσερχόμεθα σήμερον εἰς τό νέον ἐκκλησιαστικόν ἔτος, δοξολογοῦντες τό ὑπερουράνιον ὄνομα Αὐτοῦ διά τήν ἀδιάσπαστον δαψιλῆ καρποφορίαν τῶν πρωτοβουλιῶν τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας εἰς τόν χῶρον τῆς προστασίας τῆς κτίσεως. Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ὄχι μόνον ἐπεσήμανεν ἐγκαίρως τήν σοβαρότητα τῶν περιβαλλοντικῶν προβλημάτων, ἀλλά ἔστρεψε τήν προσοχήν εἰς τά αἴτιά των, εἰς τάς ἐσωτερικάς, πνευματικάς καί ἠθικάς καταβολάς των, καί προέτεινε λύσεις ἐπί τῇ βάσει τοῦ Ὀρθοδόξου ευχαριστιακοῦ καί ἀσκητικοῦ ἤθους.
Ἡ Ὀρθοδοξία ὡς πίστις, θεία λατρεία καί ἐγκόσμιος μαρτυρία εἶναι ἡ οἰκοφιλική μορφή τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ἡ ἀνακήρυξις τῆς ἑορτῆς τῆς Ἰνδίκτου εἰς Ἡμέραν προσευχῆς ὑπέρ τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος δέν ὑπῆρξεν ἁπλῶς ἀντίδρασις εἰς τήν σύγχρονον οἰκολογικήν κρίσιν, ἀλλά συνέπεια καί προέκτασις τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας ὡς «ἐφηρμοσμένης οἰκολογίας». Ἐξ ἀρχῆς διεκηρύξαμεν καί τό ἀδιαίρετον τοῦ σεβασμοῦ τῆς δημιουργίας καί τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί ἀνεδείξαμεν τήν κοινήν ρίζαν καί τήν ἀλληλουχίαν περιβαλλοντικῶν καί κοινωνικῶν προβλημάτων. Ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τόν Θεόν γεννᾷ τήν κτητικήν καί ἐκμεταλλευτικήν στάσιν καί συμπεριφοράν ἔναντι τῆς κτίσεως καί τοῦ συνανθρώπου, ἐνῷ ἡ ἐν Χριστῷ καί κατά Χριστόν ζωή εἶναι πηγή περιβαλλοντικῆς εὐαισθησίας καί φιλανθρώπου δράσεως. Συμφώνως πρός τόν Κυριακόν λόγον, «πᾶν δένδρον ἀγαθόν καρπούς καλούς ποιεῖ, τό δέ σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεῖ. Οὐ δύναται δένδρον ἀγαθόν καρπούς πονηρούς ποιεῖν, οὐδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ποιεῖν» (Ματθ. ζ’, 17 – 18).
Ὁ σεβασμός τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν, ὀξύνει τό αἰσθητήριόν μας διά τό ἀγαθόν καί τό πρακτέον. Ἡ ἀδιαφορία διά τό Ὑπερβατικόν καί ὁ συνακόλουθος «ἀνθρωπομονισμός» ὁδηγοῦν εἰς ἐγκλωβισμόν τοῦ ἀνθρώπου εἰς τά γεώδη, εἰς συρρίκνωσιν τῆς ἐλευθερίας του εἰς πραγματιστικάς ἐπιλογάς καί ἀποφάσεις, συνυφασμένας πάντοτε μέ ἐπιφανειακάς θεωρήσεις τῶν πραγμάτων καί μέ τήν ταύτισιν τοῦ ἀγαθοῦ μέ τό «περιστασιακῶς χρήσιμον». Ὁ ἐπίκαιρος λόγος περί «οἰκολογικῆς μετανοίας», πέραν τῆς κλήσεως εἰς μεταμέλειαν διά τήν ἐπιτελεσθεῖσαν οἰκολογικήν ζημίαν καί εἰς ριζικήν ἀλλαγήν νοοτροπίας καί συμπεριφορᾶς ἔναντι τῆς δημιουργίας, ἀναφέρεται καί εἰς τήν ἀνάγκην ὑπερβάσεως τῆς σφαλερᾶς τοποθετήσεως, ἡ ὁποία στηρίζει τήν θεώρησιν τῆς καταστροφικῆς διά τό φυσικόν περιβάλλον «ἰδιονομίας τῆς οἰκονομίας» ὡς μονοδρόμου πρός τήν ἀνάπτυξιν, καί τροφοδοτεῖ τήν ἀφελῆ πίστιν εἰς τήν δυνατότητα τῆς φύσεως νά ἀναζωογονῆται ἀφ᾿ ἑαυτῆς εἰς τό διηνεκές, παρά τάς ἀνθρωπογενεῖς ἐπιβαρύνσεις της, ὡς ἡ ἐντεινομένη κλιματική ἀλλαγή καί αἱ καταστροφικαί πλανητικαί συνέπειαί της. Εἰς ὅλα αὐτά προστίθεται σήμερον τό πανδαιμόνιον τῶν πολεμικῶν ἰαχῶν, τῶν βομβαρδισμῶν, τῶν πυραύλων καί τῶν ἐκρήξεων, τό ὁποῖον ἐπικαλύπτει τήν κραυγήν τῶν ἀθώων θυμάτων τῆς ἀνηλεοῦς βίας καί τούς στεναγμούς τῆς δημιουργίας. Τό μέλλον τῆς ζωῆς εἰς τόν πλανήτην μας ἤ θά εἶναι οἰκολογικόν καί εἰρηνικόν ἤ ἀνύπαρκτον.
Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ὁμοῦ μετά τοῦ ἀγῶνος διά τήν εἰρήνην, τήν δικαιοσύνην καί τήν ἀλληλεγγύην, θά συνεχίσῃ νά πρωτοστατῇ εἰς τήν προστασίαν τῆς φύσεως, εἰς τήν ἀνάδειξιν τῆς οἰκολογικῆς θεματικῆς εἰς κεντρικόν ζήτημα τοῦ διαχριστιανικοῦ καί τοῦ διαθρησκειακοῦ διαλόγου, εἰς τήν προβολήν τῆς σημασίας τῶν χριστιανικῶν οἰκοφιλικῶν ἀρχῶν καί παραδόσεων ἐν τῷ πλαισίῳ διεθνῶν θεσμῶν, οἰκολογικῶν ὀργανώσεων, ἐπιστημονικῶν ἱδρυμάτων καί τῆς κοινωνίας τῶν πολιτῶν. Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ σύμπραξις εἰς τόν τομέα τῆς οἰκολογίας ἐνισχύει τήν αἴσθησιν τῆς κοινῆς εὐθύνης διά τήν πορείαν πρός τό μέλλον καί δημιουργεῖ νέας εὐνοϊκάς προοπτικάς.
Ἐπανερχόμενοι εἰς ὅσα ἀνεφέρομεν εἰς παλαιότερον Μήνυμά μας, καλοῦμεν ἐκ νέου τάς ἀνά τήν οἰκουμένην Ἐπαρχίας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, τάς ἐνορίας καί τάς ἱεράς Μονάς, νά ἀναπτύξουν συντονισμένας δράσεις καί συγκεκριμένας παρεμβάσεις διά τήν κινητοποίησιν τῶν πιστῶν, μετ᾿ ἐμφάσεως εἰς τήν διαπαιδαγώγησιν τῆς νέας γενεᾶς. Ἡ ἐφαρμογή τῶν οἰκολογικῶν συνεπειῶν τῆς πίστεώς μας ἐν τῇ πράξει ἀποτελεῖ καθοριστικήν διάστασιν τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν ἰδιοπροσωπίας.
Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, εὐχόμενοι πρός πάντας ὑμᾶς αἴσιον καί πολύκαρπον ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς καί θεαρέστοις τόν νέον ἐκκλησιαστικόν ἐνιαυτόν, καλοῦμεν τά ἀνά τήν ὑφήλιον τέκνα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας νά ζοῦν οἰκοφιλικῶς καί φιλαδέλφως, νά προσεύχωνται διά τήν κτίσιν καί τήν εἰρήνην, νά ἀγωνίζωνται διά τήν ἀκεραιότητα τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καί τήν ἀειφορίαν, καθώς καί διά τήν ἐμπέδωσιν τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀλληλεγγύης, καί ἐπικαλούμεθα ἐφ᾿ ὑμᾶς, μεσιτείᾳ καί προστασίᾳ τῆς Παναγίας Θεοτόκου τῆς Παμμακαρίστου, τήν ζείδωρον χάριν καί τό μέγα ἔλεος τοῦ πανσθενοῦς Κτίστου τῶν ἁπάντων καί παντελεήμονος Θεοῦ τῆς ἀγάπης.
Εὐλογημένον ἐκκλησιαστικόν ἔτος, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ!
,βκε’ Σεπτεμβρίου α’
Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν
Ο Καρδινάλιος Τέρκσον Επιπλήττει τους Επισκόπους και τους Ιερείς που Συνεχίζουν να «Αρνούνται την Κλιματική Αλλαγή»
Ο Καρδινάλιος Πίτερ Τέρκσον (Peter Turkson), καγκελάριος της “Παπικής Ακαδημίας Επιστημών” και της “Παπικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών”, εξέφρασε τη λύπη του σε μία συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετοί Καθολικοί επίσκοποι και ιερείς που «αρνούνται την κλιματική αλλαγή» παρά την υποτιθέμενη πρόοδο που έχει επιτευχθεί με την ιστορική εγκύκλιο “Laudato Si’” του Πάπα Φραγκίσκου, η οποία ζητούσε «κλιματική και οικολογική δικαιοσύνη».
Σε συνέντευξή του στην Αυστριακή εφημερίδα Der Sonntag, η οποία δημοσιεύθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2025, μετά το συνέδριο της Παπικής Ακαδημίας Επιστημών που είχε σαν τίτλο «Από την Κλιματική Κρίση στην Ανθεκτικότητα στο Κλίμα στην Ευρώπη σε Τοπικό και Περιφερειακό Επίπεδο» που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη, ο Τέρκσον εξύμνησε τη δέσμευση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην καταπολέμηση της «κλιματικής αλλαγής» στη δεκαετία που ακολούθησε τη δημοσίευση του Laudato Si’. Ωστόσο, ο Αφρικανός Καρδινάλιος άσκησε επίσης έντονη κριτική και σε εκείνους τους κληρικούς που συνεχίζουν να αρνούνται την «κλιματική αλλαγή» ή να την απορρίπτουν ως άσχετη με την Χριστιανική πίστη.
«Γνωρίζω επισκόπους και ιερείς που αρνούνται την κλιματική αλλαγή και θεωρούν το ζήτημα τελείως άσχετο. Αλλά γνωρίζω επίσης πολλούς νέους που έχουν έντονο πάθος για την προστασία του κλίματος», δήλωσε ο Καρδινάλιος. «Υπάρχει λοιπόν τόσο άγνοια όσο και έλλειψη ανάληψη ευθύνης & δέσμευσης».
«Αλλά η Εκκλησία δημιούργησε ένα αξιόπιστο εργαλείο με το Laudato Si’. Και πολλοί από εμάς που την εκπροσωπούμε το κάνουμε με μεγάλη πεποίθηση», αναφώνησε ο Τέρκσον.
Από τη δημοσίευσή της το 2015, η παπική εγκύκλιος Laudato Si’ έχει γίνει το κείμενο αναφοράς για πολλές πρωτοβουλίες του Βατικανού και του Πάπα που επικεντρώνονται στην αποκαλούμενη «Πράσινη Ατζέντα». Σε αυτήν, ο αείμνηστος Αργεντινός πάπας Φραγκίσκος μιλούσε για μια «αληθινή οικολογική προσέγγιση» που ακούει «τόσο την κραυγή της γης όσο και την κραυγή των φτωχών», γράφει το LifeSite.
Το έγγραφο αυτό έδωσε αφορμή για τη δημιουργία του “Κινήματος Laudato Si’”, το οποίο στοχεύει να «μετατρέψει την εγκύκλιο Laudato Si’ του Πάπα Φραγκίσκου σε δράση για την κλιματική και οικολογική δικαιοσύνη», καθώς η μαζική απεξάρτηση από τα «ορυκτά καύσιμα είναι εμπνευσμένη από τα περιβαλλοντικά κείμενα του Πάπα φραγκίσκου.
Αργότερα στη συνέντευξη, ο Καρδινάλιος Τέρκσον τόνισε ότι είναι αντιφατικό για τους Καθολικούς Χριστιανούς να αγνοούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα.
«Όποιος πιστεύει στον Θεό πιστεύει στον Δημιουργό. Και όποιος λατρεύει τον Θεό ως Δημιουργό δεν μπορεί ταυτόχρονα να αγνοεί ή να καταστρέφει το δημιούργημά Του», δήλωσε ο υψηλόβαθμος κληρικός από την Γκάνα της Αφρικής. «Αυτό θα ερχόταν σε αντίθεση με την ίδια του την πίστη. Δεύτερον, στον Ψαλμό 19 διαβάζουμε: «Οι ουρανοί διηγούνται τη δόξα του Θεού». Η ίδια η δημιουργία είναι λοιπόν μια δοξολογία στον Θεό».
«Ένας Χριστιανός που δεν σέβεται ή έστω εκμεταλλεύεται την κτίση, την δημιουργία, δεν ζει σε αρμονία με την πίστη του», βροντοφώναξε ο πρώην πρόεδρος του “Παπικού Συμβουλίου για τη Δικαιοσύνη και την Ειρήνη” (2009-2016), προΐστάμενος του Υπουργείου για την Προώθηση της Ολοκληρωμένης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (2016-2021), ο καγκελάριος της Παπικής Ακαδημίας Επιστημών (2022-2025), και ο πρύτανης της Παπικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών (2022-2025).
Αν και ο Καρδινάλιος Τέρκσον έχει δίκιο όταν λέει ότι οι πιστοί Χριστιανοί έχουν καθήκον να είναι φύλακες του φυσικού περιβάλλοντος, δεν είναι όμως υποχρεωμένοι να πιστεύουν στην «Κλιματική Αλλαγή», ούτε ότι το περιβαλλοντικό ζήτημα είναι το πιο επείγον για τους Χριστιανούς, όπως φαίνεται να υποδηλώνει ο εν λόγω Καρδινάλιος.
Ο Καρδινάλιος Τέρκσον του Cape Coast (Κάστρο του Ακρωτηρίου, της Γκάνας), έχει γίνει πασίγνωστος για την προώθηση του περιβαλλοντισμού, της οικολογίας και τον έλεγχο του ανθρώπινου πληθυσμού. Το 2015, ο Καρδινάλιος της Γκάνας αναγκάστηκε να δικαιολογηθεί μετά από μια αμφιλεγόμενη συνέντευξη στο BBC, στην οποία ισχυρίστηκε ότι ο Πάπας Φραγκίσκος είχε ζητήσει «σε ένα ορισμένο βαθμό τον έλεγχο των γεννήσεων μέσω αντισύλληψης» για να αντιμετωπιστεί η έλλειψη τροφίμων και τα άλλα περιβαλλοντικά προβλήματα, ενισχύοντας έτσι τη θεωρία των παγκοσμιοποιητών ότι στον πλανήτης υπάρχει υπερβολικός αριθμός ανθρώπων, δηλαδή έχουμε υπερπληθυσμό που πρέπει να μειωθεί.
Ο Τέρκσον διετέλεσε επίσης ο κύριος σύνδεσμος του Βατικανού με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) στο Νταβός του Κλάους Σβαμπ. Ο Kαρδινάλιος έχει εκφωνήσει διάφορες ομιλίες στις ετήσιες συνόδους κορυφής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) κατά τη διάρκεια της θητείας του Πάπα Φραγκίσκου και φιλοξένησε τη «Στρογγυλή Τράπεζα» του WEF στο Βατικανό το 2020. Επομένως, μεταξύ Βατικανού & WEF υπάρχει στενή συνεργασία και συντονισμός.
Το 2021, ο Καρδινάλιος Τέρκσον υποστήριξε επίσης την ιδέα ότι ο τότε μαχητικά υπέρμαχος των αμβλώσεων Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, θα έπρεπε να συνεχίσει να λαμβάνει Θεία Κοινωνία, γιατί είναι “καλός Καθολικός”. Ο Καρδινάλιος από την Γκάνα δήλωσε ότι ο υπέρμαχος των αμβλώσεων και υπέρμαχος των Καθολικών Δημοκρατικών Τζο Μπάιντεν δεν βρισκόταν σε «κατάσταση αμαρτίας» και ότι «η Θεία Ευχαριστία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιείται ως όπλο».
Απαντώντας στις κριτικές του Τέρκσον, οι Ρωμαιοκαθολικοί Επίσκοποι της χώρας του, της Γκάνας, υπερασπίστηκαν σθεναρά τους νόμους κατά του σοδομισμού & της ομοφυλοφιλίας που εφάρμοσαν οι βουλευτές της Γκάνας.
Τα περιβαλλοντικά ζητήματα του Πάπα Μπεργκόλιο έφτασαν σε επίπεδα ενοχλητικού παροξυσμού, όπως όταν άρχισε να επικαλείται την οικο-κυβερνοφεμινίστρια θεωρητικό του ρευστού φύλου Αμερικανίδα Ντόνα Χάραγουεϊ (Donna Haraway), στην αποστολική του εγκύκλιο-προτροπή Laudate Deum (2023). Η Χάραγουεϊ είναι γνωστή για τη θεωρία της για την Chtulucene, δηλαδή την υπέρβαση της λεγόμενης Ανθρωπόκαινου εποχής, δηλαδή την έναρξη μιας Νέας Eποχής στην οποία ο άνθρωπος δεν θα βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος [*σ.μ. δηλαδή, κοντολογίς τερματίζεται η περίοδος του Ανθρωπισμού, “ο άνθρωπος μέτρο των πάντων”]. Όπως είναι γνωστό, η Κθούλου (Chtulhu) είναι μια τρομακτική αρχαία θεότητα (ένας από τους Μεγάλους Παλαιούς Δαίμονες) με πρόσωπο που μοιάζει με μοχθηρό πολυπλόκαμο χταπόδι, η οποία, στη λογοτεχνική φαντασία του συγγραφέα Χ.Π. Λάβκραφτ (H.P. Lovecraft) ( = Αγαπώ την μαγική τέχνη), θα επιστρέψει στη Γη για να εξοντώσει τους ανθρώπους ή να τους κάνει σκλάβους του. [*σ.μ. Αν γκουκλίσεις την λέξη Κθούλου θα εκπλαγείς από το πόσα πολλά σχετικά βιβλία, κόμικς, παιδικά, παιχνίδια κλπ. κυκλοφορούν στα ελληνικά και γίνονται ανάρπαστα από τους ανίδεους νεοέλληνες με το πιο γνωστο το βιβλίο “Κάλεσμα του Κθούλου και Άλλες Ιστορίες” (2006). Επομένως, η νεοεποχική διάβρωση των Ελλήνων έχει προχωρήσει σε αφάνταστο βαθμό, χωρίς καμία αντίσταση.]
Ένα από τα πολλά βιβλία που γίνονται ανάρπαστα από το Ελληνικό κοινό
«Τι θα συμβεί, λοιπόν, όταν το ανθρώπινο γένος, ολόκληρη η ανθρωπότητα, αφού έχει αλλοιώσει & καταστρέψει ανεπανόρθωτα την οικολογική ισορροπία του πλανήτη Γη, σταματήσει να είναι το κέντρο του κόσμου; Και εν μέσω αυτής της οικολογικής κρίσης, ποιες σχέσεις είναι δυνατόν να αποκατασταθούν όχι μόνο μεταξύ των ανθρώπων, αλλά και μεταξύ όλων των άλλων ζωντανών ειδών που κατοικούν στον πλανήτη;» αναρωτιέται το βιβλίο Cthulucene (που περιγράφει τον τρομακτικό στην όψη “θεό” Κθούλου).
Η απάντηση, λέει η Αμερικανίδα συγγραφέας Ντόνα Χάραγουεϊ, είναι να εφαρμόσουμε σε αυτόν τον μολυσμένο πλανήτη μια «πολυδιάστατη» σκέψη, μια αλλαγή παραδείγματος όπου, όπως εξηγήθηκε παραπάνω, αντί να γεννάμε παιδιά, να δημιουργούμε «συγγένειες» με «προσωπικές και οικείες αποφάσεις για να δημιουργήσουμε ευημερούσες και γενναιόδωρες ζωές χωρίς να φέρνουμε παιδιά στον κόσμο».
Δεν υπάρχει κανένα αισιόδοξο σημάδι, καμία απολύτος ένδειξη, ότι ο νέος Πάπας Πρεβόστ (Λέων) θέλει να αντιστρέψει την αντιανθρώπινη τάση του περιβαλλοντισμού του Βατικανού που πήρε μεγάλες διαστάσεις, επί Πάπα Φραγκίσκου, συνονιζόμενη με τους άλλους θεσμούς των παγκοσμιοποιητών (WEF, OHE κλπ.).
Πριν από δύο μήνες ο νέος Πάπας Πρέβοστ τέλεσε μια νέα «θεία λειτουργία για τη φροντίδα της δημιουργίας», στην οποία προειδοποίησε ότι «ο κόσμος καίγεται» λόγω της «υπερθέρμανσης του πλανήτη». Η τοποθεσία στην οποία πραγματοποιήθηκε αυτή η νέα «θεία λειτουργία» ήταν επίσης πολύ σημαντική και σημαδιακή. Έλαβε χώρα στους παπικούς κήπους που χρησιμοποιούνται ως το κέντρο «Borgo Laudato Si’» στο Castel Gandolfo, στην ιταλική περιοχή του Λάτσιο, μια τοποθεσία που γεννήθηκε από την οικο-μαοϊκή εγκύκλιο του Πάπα Μπεργκόλιο (Φραγκίσκου).
