“Αν θέλαμε να προτεραιοποιήσουμε τις εξοπλιστικές ανάγκες πολύ συνοπτικά θα έλεγα: • Υποστήριξη των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων (συντήρηση,λειτουργικότητα, διαθεσιμότητα) • Ενίσχυση του Στόλου (νέες μονάδες, εκσυγχρονισμός υπαρχόντων) και σκάφη για τις Ειδικές Δυνάμεις στο χώρο του Αιγαίου”. Αυτή είναι η εκτίμηση ενός Στρατηγού. Του Επίτιμου Α/ΓΕΣ Κωνσταντίνου Γκίνη, όπως τη διατύπωσε στην ομιλία που έκανε πρόσφατα στην ημερίδα για την εξωτερική πολιτική και την Εθνική Άμυνα. Αν ένας στρατηγός “φωνάζει” για τον Στόλο τότε είναι εύκολο να καταλάβουμε πόσο κρίσιμη είναι η ενίσχυσή του.
Είναι σπάνιο ένας Αρχηγός του ΓΕΣ να εκφράζει την ανησυχία του για τις ανάγκες άλλου Όπλου. Λίγες ώρες μετά από την ομιλία του Στρατηγού Γκίνη είχαμε το ατύχημα με την έκρηξη του OTO MELARA στην ΤΠΚ ΤΡΟΥΠΑΚΗΣ. Από θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα. Δεν ήταν το πρώτο περιστατικό. Έχουν γίνει πολλά. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, για να μην πούμε στο 100% όλα τα ατυχήματα οφείλονται σε παλαιότητα του υλικού. Το προσωπικό παλεύει με “πατέντες” να κρατήσει τον Στόλο σε υψηλό επίπεδο. Αλλά οι άνθρωποι έχουν και όρια.
Δυστυχώς στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια έχουμε ξεχάσει ότι η υπεράσπιση των συμφερόντων μας ξεκινά και τελειώνει στη θάλασσα. Παραδόξως οι κυβερνήσεις των τελευταίων 20 ετών εγκατέλειψαν τον Στόλο. Το πιο άσχημο είναι ότι την ίδια περίοδο οι Τούρκοι “έχτισαν” νέο στόλο και συνεχίζουν να προσθέτουν σ΄ αυτόν νέα πλοία. Σε λίγα χρόνια θα ΄χουν και τα νέα υποβρύχια.
Δυστυχώς αυτή τη στιγμή οι οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν είναι ανύπαρκτες. Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των F-16 έχει “στεγνώσει” όλα τα ταμεία. Κι αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο αφού φαίνεται ότι πάμε σε μια σκληρή “ναυμαχία” μεταξύ Γάλλων και Αμερικανών για το ποιος θα μας προμηθεύσει νέα πλοία. Η γαλλική λύση των Belhara είναι πιο προσιτή, αφού υπάρχει τρόπος χρηματοδότησης μέσω των “χρωστούμενων” από ελληνικά ομόλογα, αλλά το πρόβλημα είναι ότι το Παρίσι δεν δείχνει “ζεστό” να χρησιμοποιήσει τα ελληνικά ναυπηγεία στο πρόγραμμα. Πολύ περισσότερο δεν έχει δείξει ενδιαφέρον αν “μπει” στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.
Από την άλλη οι Αμερικανοί δείχνουν ενδιαφέρον για τα Ναυπηγεία αλλά…δεν έχουν πλοίο. Τώρα το σχεδιάζουν και στην καλύτερη περίπτωση θα το ΄χουν περί το …2028. Μόνο που εμείς “καιγόμαστε” τώρα. Μπορούν να δώσουν ο Αμερικανοί πλοία “ενδιάμεσης λύσης”;
Όπως και να ΄χει θα πρέπει πρώτα απ΄ όλα να υπάρξει ένα σχέδιο άμεσης δράσης για την συντήρηση των υπαρχόντων πολεμικών πλοίων. Αυτό θα ΄πρεπε να ΄χε γίνει …χθες.
