Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης
Προσκλήθηκα, ως εκπρόσωπος της Δημοτικής Κίνησης Θεσσαλονίκης «Υψίπολις» με υποψήφιο δήμαρχο τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη (Κοσμήτορα της σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ), να εμφανιστώ την Παρασκευή 5 Απριλίου στον τοπικό τηλεοπτικό δίαυλο Atlas tv και πιο συγκεκριμένα στην απογευματινή εκπομπή της δημοσιογράφου Κατερίνας Σμυρλή με θέμα τη «θαλάσσια συγκοινωνία» στον κόλπο της Θεσσαλονίκης. Παρόντες στη συζήτηση και οι εκπρόσωποι των υποψηφίων δημάρχων Χ.
Αηδονόπουλου και Π. Ψωμιάδη, υποψηφιότητες, οι οποίες κινούνται στο χώρο της πολιτικής «δεξιάς», αλλά δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι είναι και οι δύο άκρως «συντηρητικές». Η υποψηφιότητα του Χ. Αηδονόπουλου και των συνεργατών του είναι πιο «ανοικτή» και αποτελεί –κατά την κρίση μου – ένα συνομιλητή για το μέλλον της Θεσσαλονίκης, πέρα από τις κεντρικές ή όποιες άλλες διαφορές και ενστάσεις μπορεί να έχει κανείς για τον προγραμματικό λόγο της και για τη γενικότερη πολιτική της.
Δε θα μπορούσα να πω το ίδιο και για την υποψηφιότητα του Π. Ψωμιάδη. Δεν εστιάζω εδώ στην ούτως ή άλλως προβληματική γενική αντίληψη, αν μπορούμε να μιλήσουμε για γενική πολιτική αντίληψη στην περίπτωση Ψωμιάδη, αλλά στα επιμέρους ζητήματα που αφορούν στην Θεσσαλονίκη. Η υποψηφιότητα Ψωμιάδη εκφράζει με τον πιο ακραίο τρόπο εκείνο το οποίο έχουμε αποκαλέσει ως Δημοτική Κίνηση «Υψίπολις» φαινόμενο των μπετατζήδων και έχει διατυπώσει δημοσίως με διάφορους τρόπους ο υποψήφιος δήμαρχος του συνδυασμού μας, Γρηγόρης Ζαρωτιάδης. Στην τηλεοπτική εμφάνισή μου, ο εκπρόσωπος της πλευράς του Π. Ψωμιάδη, δεν άφησε κανένα περιθώριο για ενδοιασμούς. Ο υπόδικος πρώην νομάρχης ονειρεύεται για τον εαυτό του πρωταγωνιστικό ρόλο για την περαιτέρω «τσιμεντοποίηση» και «μπετονοποίηση» της Θεσσαλονίκης. Δε θα αναφερθώ στη σχέση αυτού του είδους των προτεραιοτήτων με τους εργολάβους δημοσίων έργων και τις κατασκευαστικές εταιρίες, αλλά θα επιμείνω στους κινδύνους που ενέχει για το μέλλον της πόλης μια τέτοια πολιτική κατεύθυνση, η οποία εστιάζει και εξαντλεί όλο τον προγραμματισμό της στο να ρίχνει μπετά στην πόλη χωρίς καμία διάκριση και καμία μέριμνα για τους χώρους πρασίνου και τους χώρους αναψυχής των κατοίκων.
Με έκπληξή μου άκουσα στην τηλεοπτική συζήτησή μας για τη θαλάσσια συγκοινωνία και το παραλιακό μέτωπο την πλευρά Ψωμιάδη να επαναφέρει στο προσκήνιο την «πρόταση» – από την εποχή του άλλου λάτρη του μπετόν Ντίνου Κοσμόπουλου – για μπάζωμα της παλιάς παραλίας, η οποία στο παρελθόν είχε ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών από πολλές πλευρές. Και με ακόμη μεγαλύτερή μου έκπληξη άκουσα να γίνεται λόγος για κατασκευή μαρίνων και άλλων διαφόρων έργων με πρόσχημα την ανάπτυξη της πόλεως. Οι άνθρωποι είτε είναι απατεώνες, είτε δεν γνωρίζουν τι τους γίνεται. Φαντασιώνονται ότι η κατασκευή μαρίνων θα προσελκύσει στην Θεσσαλονίκη υψηλού επιπέδου τουρισμό, ότι όσοι «αγκυροβολούν» τα σκάφη τους στις ακτές της Ιωνίας, απέναντι στην Τουρκία, θα στραφούν στην Θεσσαλονίκη, χωρίς ωστόσο να εξηγούν για ποιους λόγους να τον κάνουν αυτό. Και μάλιστα στη συζήτηση, κατόπιν παρεμβάσεως-ερωτήσεως της δημοσιογράφου συντονίστριας Κατερίνας Σμυρλή, διευκρινίστηκε ότι δεν γινόταν λόγος για μια μαρίνα για να προσαράζουν σκάφη, αλλά για περισσότερες!
Ο Π. Ψωμιάδης και οι συνεργάτες του έχουν τις δικές τους αναπτυξιακές ονειρώξεις, αλλά αυτές δεν μπορούν να γίνονται εις βάρος των μελλοντικών κατοίκων της πόλης. Οφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας, στα παιδιά των παιδιών μας και εκείνα στα δικά τους τη Θεσσαλονίκη πιο ωραία, πιο λειτουργική, πιο ανθρώπινη από ό,τι την παραλάβαμε. Δεν είναι δυνατόν οι σημερινοί πολίτες και κυρίως οι δημοτικοί άρχοντές της να συμπεριφέρονται ως αιώνιοι διαχειριστές της, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις επόμενες γενιές. Στο όνομα της «ανάπτυξης» δεν μπορεί να τσιμενταριστεί το σύμπαν. Όπως δήλωσα και κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής συζήτησης δεν πρέπει να προβαίνουμε σε κινήσεις που θα είναι μη-αναστρέψιμες για τις επόμενες γενιές: δεν έχουμε το ηθικό δικαίωμα. Πρέπει να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές μια πόλη που να είναι στο μέτρο του δυνατού διαχειρίσιμη. Δεν πρέπει να επαναληφθεί στην Θεσσαλονίκη το εθνικό έγκλημα διαρκείας που συντελέστηκε και συντελείται στο Λεκανοπέδιο της Αττικής.
Παρέκβαση: Η συζήτηση περιελάμβανε και έναν μικρό εκτροχιασμό από την πλευρά μου: «επιτέθηκα» στον υποψήφιο της πλευράς Ψωμιάδη σε κάποια στιγμή κάπως άκομψα, αλλά θεώρησα εντελώς προσβλητικό προς τους πολίτες της Θεσσαλονίκης να αναφέρεται απαξιωτικά για την «παιδεία» τους. Οι τελευταίοι που δικαιούνται να ομιλούν για «παιδεία» είναι ο Π. Ψωμιάδης και όσοι συστρατεύονται μαζί του και σε αυτόν τον προεκλογικό αγώνα. Δήλωσα επίσης ότι η όλη πολιτική παρουσία του Π. Ψωμιάδη είναι προσβλητική για εμάς τους Ποντίους, διότι μας έχει εκθέσει ανεπανόρθωτα και το εννοούσα. Η καταγωγή του θα ήταν αδιάφορη, όπως είναι και η δική μου, εάν δεν την εργαλειοποιούσε πολιτικά προβάλλοντάς την διαρκώς. Από την στιγμή που την εργαλειοποίησε εξέθεσε και πρόσβαλλε όλους τους ποντιακής καταγωγής Έλληνες. Και προσθέτω εκ των υστέρων: αυτή η προσβολή και ντροπή για τον ποντιακό ελληνισμό πρέπει μe κάποιον τρόπο να «ξεπλυθεί». Ας αναλογιστούν οι ποντιακής καταγωγής Έλληνες τι επιλογές έχουν…
Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την ΔΚΘ «Υψίπολις» (www.ipsipolis.gr ) και υποψήφιο δήμαρχο τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη
