Οι ορφικές πινακίδες είναι επιγραφές πάνω σε λεπτές πλάκες χρυσού που βρέθηκαν μέσα σε τάφους στον Ελλαδικό χώρο και στις Ελληνικές αποικίες της νότιας Ιταλίας.
Ο σκοπός των πλακών αυτών γίνεται σαφής από το περιεχόμενό τους. Δίδουν οδηγίες στους νεκρούς για το ταξίδι της ψυχής μετά τον θάνατο, ποια κατεύθυνση να ακολουθήσουν και ποια λόγια να πουν στους φύλακες που θα συναντήσουν.
Σε μία απ αυτές τις πινακίδες που βρέθηκε στην νότια Ιταλία οι οδηγίες είναι:
«Θα βρεις στα αριστερά του Οίκου του Άδη μια Πηγή και πλάι σε αυτήν βρίσκεται ένα λευκό κυπαρίσσι – σ αυτήν την πηγή μην πλησιάσεις.
Θα βρεις δεξιά μια άλλη, από τη λίμνη της Μνημοσύνης που τρέχει κρύο νερό και μπροστά της υπάρχουν φύλακες . Πες: Είμαι παιδί της Γης και του Έναστρου Ουρανού και το γένος μου είναι Ουράνιο . Αυτό και εσείς οι ίδιοι το ξέρετε. Καίγομαι από δίψα και χάνομαι. Δώστε μου γρήγορα το κρύο νερό που ρέει από τη Λίμνη της Μνήμης (Μνημοσύνης). Και μόνοι τους θα σου δώσουν να πιεις από την ιερή πηγή και από τότε ανάμεσα στους άλλους ήρωες θα έχεις εξουσία».
Ο Πλάτωνας και ο Πυθαγόρας δέχονταν την μετενσάρκωση- για τον Πυθαγόρα,λένε ότι όταν κάποτε είδε κάποιον να δέρνει ένα σκυλί, του είπε: «Σταμάτα, μη το χτυπάς, γιατί είναι ψυχή ενός αγαπητού μου ανθρώπου».
Ο ορφικός μύστης Εμπεδοκλής περιγράφει και αυτός μια εμπειρία της μετενσάρκωσης: «Ήμουν άλλοτε αγόρι και κορίτσι, θάμνος, πουλί και ψάρι ταξιδιάρικο, που έξω πηδούσε απ’ το νερό».
