Αφού το σιωνιστικό κίνημα παραδέχτηκε την αδυναμία του να καταστρέψει τη Hamas και τη Hezbollah, φαίνεται να στρέφεται στη Συρία για να ενσαρκώσει τα όνειρα του «Μεγάλου Ισραήλ» με την έμμεση βοήθεια των τζιχαντιστών και φυσικά με την ανωτέρα… παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Με την καταστροφή σχεδόν του συνόλου του στρατιωτικού εξοπλισμού της Συρίας και την εγκαθίδρυση συνθηκών κατοχής του νοτίου τμήματος της χώρας, ο Benjamin Netanyahu και η ομάδα του, που αποτελείται από φανατικούς του κυβερνητικού συνασπισμού, επιδιώκουν να υλοποιήσουν το παλιό σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ.
Αυτό το σχέδιο υπονοεί ότι η Δυτική Όχθη, η Συρία και ακόμη και η Ιορδανία βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο, με την προσάρτηση αυτών των περιοχών να θεωρείται ζήτημα χρόνου.
Η κατάσταση επιδεινώνεται, καθώς η νέα αμερικανική ηγεσία υπό τον Donald Trump αναμένεται να υποστηρίξει τέτοιες ενέργειες με κάθε τρόπο.
Οι σιωνιστικές δυνάμεις φέρονται να εξαναγκάζουν τους κατοίκους των περιοχών που καταλαμβάνουν στη νότια Συρία να παραδώσουν τα όπλα τους, ενώ ταυτόχρονα κατάσχουν τα εναπομείναντα σοβιετικής κατασκευής άρματα μάχης.
Την ίδια στιγμή, η αδράνεια χιλιάδων τζιχαντιστών, που επιδίδονται σε δημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συναντήσεις με διεθνείς διπλωμάτες, έχει προκαλέσει έντονη κριτική.
Οι κατακτητές αξιοποιούν την έλλειψη αντίστασης για να εγκαταστήσουν δίκτυο ραντάρ, που επιτρέπει την παρακολούθηση της Συρίας και του Λιβάνου.
Παράλληλα, ενισχύουν τις δυνατότητές τους στην αναχαίτιση αεροσκαφών και drones.
Σύμφωνα με το Ισραηλινό Στρατό, οι επιτιθέμενες δυνάμεις που προσεγγίζουν το Ισραήλ «θα βρίσκονται στο έλεος των ισραηλινών drones, πυραύλων επιφανείας-επιφανείας και κατευθυνόμενων βολών λέιζερ».
Παγωμένοι οι Σύροι – Η αντίσταση εξασθενεί
Παράλληλα, στις 14 Δεκεμβρίου, έγινε γνωστό ότι οι μαχητές του «Southern Operations Center» κινήθηκαν προς την εθνική οδό Δαμασκού-Ντεράα, ενώ λίγες ημέρες αργότερα οι σιωνιστικές δυνάμεις εισέβαλαν στην επαρχία Ντεράα, στην περιοχή της λεκάνης του ποταμού Γιαρμούκ.
Ωστόσο, η απουσία αντίδρασης από τις τοπικές δυνάμεις εγείρει ερωτήματα για τη δυναμική τυχόν αντιστάσεων στη νέα πραγματικότητα που σχηματοποιείται στη Συρία.
Στο έλεος των… αντιφάσεών τους οι τζιχαντιστές – Αναπόφευκτη η άμεσξη σύγκρουση Τουρκίας – Ισραήλ
Οι διαφωνίες στο εσωτερικό της τζιχαντιστικής Tahrir al-Sham σχετικά με την προσέγγιση του ηγέτη Ahmed al-Jolani έναντι της σιωνιστικής επέμβασης αποκαλύπτουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η οργάνωση.
Παράλληλα, οι φόβοι για μια ξαφνική, βίαιη αντίδραση από άλλες φατρίες της αντιπολίτευσης καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο εύθραυστη.
Η στρατηγική της τζιχαντιστικής Tahrir al-Sham περιλαμβάνει την αποστρατιωτικοποίηση των πρώην αντιπολιτευτικών ομαδώσεων και την τοποθέτηση δικών του ανθρώπων στις υπηρεσίες ασφαλείας.
Ωστόσο, η έλλειψη εμπιστοσύνης από τον τοπικό πληθυσμό και η ανάγκη προετοιμασίας για την αντιμετώπιση της σιωνιστικής επέμβασης περιπλέκουν τις προσπάθειές τους.
Την ίδια στιγμή, η επέκταση του Ισραήλ προς βορρά δημιουργεί συνθήκες για άμεση σύγκρουση με την Τουρκία.
Οι φιλοσιωνιστικές αντιλήψεις του al-Jolani αργά ή γρήγορα αναμένεται να προκαλέσουν την αντίδραση της «προστάτιδας» Άγκυρας, στην καρατόμηση του de facto ηγέτη της Συρίας, και, τελικά σε πόλεμο του καθεστώτος του Erdogan με το σιωνιστικό καθεστώς του Netanyahu…
Ο Bahceli κόβει τον βήχα του al-Jolani – Η τελική σύγκρουση του Παντουρκισμού εναντίον του Μεγάλου Ισραήλ θα γίνει στο γήπεδο… της Συρίας
Παρά την ανοιχτά φιλοσιωνιστική στάση του al-Jolani, είναι ενθαρρυντικό ότι ορισμένες φωνές υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας εξακολουθούν να ακούγονται από τη Συρία.
Επιπλέον, ένας βασικός σύμμαχος του σημερινού προστάτη της συριακής αντιπολίτευσης κάλεσε σε άμεση «δημιουργία γραμμής αντίστασης στις ισραηλινές παρεμβάσεις».
Οι σχετικές δηλώσεις από τον Devlet Bahceli φέρουν ένα κρυφό μήνυμα με μεγάλη δόση κριτικής προς τον al-Jolani.
Υπενθυμίζουμε ότι το Nationalist Movement Party της Τουρκίας (MHP) είναι ο κύριος σύμμαχος του κόμματος του Erdogan.
Μάλιστα, μπορεί να ειπωθεί ότι το MHP είναι, σε κάποιο βαθμό, ο «γκρίζος καρδινάλιος» της σύγχρονης Τουρκίας.
Συνεπώς, η νέα συριακή ηγεσία της HTS θα πρέπει να εξαγάγει τα σωστά συμπεράσματα, προκειμένου να μην εξοργίσει τους παντουρκιστές συμμάχους της…
O Erdogan αντιλήφθηκε το μυστικό σχέδιο Netanyahu και τορπίλισε τις κινήσεις του Ισραήλ
Ως προς την Άγκυρα, πρέπει να σημειωθεί ότι τα μυστικά σχέδια του Ισραήλ για τη Συρία είχαν προκαλέσει ανησυχία στην Άγκυρα πολύ πριν εξελιχθούν τα γεγονότα που άλλαξαν δια παντός τον πολιτικό χάρτη της Συρίας.
Τον Οκτώβριο, το τουρκικό κοινοβούλιο συγκάλεσε κλειστή συνεδρίαση για να εξετάσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ, τις οποίες η τουρκική ηγεσία χαρακτήρισε «απειλή για την εθνική ασφάλεια».
Δύο μήνες πριν από την ομιλία του Saar, ο Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan δήλωσε στο κοινοβούλιο τον Σεπτέμβριο ότι το Ισραήλ επιδιώκει επεκτατικούς στόχους που θα μπορούσαν να απειλήσουν «μέρη της Ανατολίας».
«Η επεκτατική ατζέντα του Ισραήλ, που καθοδηγείται από θρησκευτικό φανατισμό, δεν σταματά στη Γάζα.
Ο επόμενος στόχος τους μπορεί κάλλιστα να είναι η πατρίδα μας», είπε ο Erdogan.
Από την πλευρά του, ο Υπουργός Εξωτερικών Hakan Fidan, πρώην επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, επανέλαβε το μήνυμα σε συνέδριο στη Ντόχα, την ώρα που η κυβέρνηση Assad κατέρρεε.
Μάλιστα, ο Fidan ξεκαθάρισε δημόσια: «Το Ισραήλ δεν ήθελε ποτέ την απομάκρυνση του Assad».
Επισήμανε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ενημερώσει την Τουρκία ότι «το μόνο που ήθελε το Ισραήλ ήταν τον Assad».
Όταν ρωτήθηκε αν ο Assad ήταν ποτέ ενεργό μέλος του ιρανικού άξονα αντίστασης, ο Fidan απάντησε: «Κατά τη διάρκεια των 13 ετών που ήμουν επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, διατηρούσα επαφή με το Ιράν. Τους έλεγα ότι η ιδέα του Assad ως πρόσωπο της αντίστασης ήταν ανέκδοτο. Στην πραγματικότητα, εξυπηρετούσε το Ισραήλ».
www.bankingnews.gr
Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα. Υπάρχει σύγκρουση, ανάμεσα στο Ισραήλ και στη Τουρκία, διότι το Ισραήλ του Βενιαμίν Νετανιάχου θέλει τη δημιουργία του μεγάλου Ισραήλ και η Τουρκία του Ερντογάν θέλει την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτές οι δυο αντίθετες δυνάμεις φαίνεται ότι θα συγκρουστούν μέχρι το τέλος. Ο Κύριος αντίπαλος όμως του Ισραήλ ήταν, είναι και θα είναι η Ορθοδοξία. Ο Σταυρός του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα, από την συμπεριφορά των Ισραηλινών στρατιωτών στο όρος Ερμών, στο μέρος εκείνο, που κατά την παράδοση έπεσαν οι πεπτωκότες άγγελοι και είχε τοποθετηθεί ο σταυρός του Κυρίου. Πραγματικά ποτέ δεν είχα δει πιο ευτυχισμένο τον Νετανιάχου, από τη στιγμή που πήγε στο Όρος Ερμών και οι στρατιώτες του είχαν γκρεμίσει το Σταυρό του Κυρίου. Γελούσε. Ένιωθε, επειδή τόσα χρόνια που τον βλέπουμε, είμαστε σε θέση να τον καταλαβαίνουμε, ότι είχε φθάσει η στιγμή εκπλήρωσης των προφητειών. Ότι τώρα πλέον μετά την διάλυση της αντίστασης των Ισλαμιστών έχει φθάσει η ώρα που οραματίστηκε από την περασμένη χρονιά ο Μπεν Γκβηρ, άλλος φανατικός σιωνιστής, να γκρεμίσουν το Τέμενος του Ομάρ και να φτιάξουν τον Γ Ναό, για να φέρουν τον ψευτομεσσία τους, τον αντίχριστο. Θα γίνει ότι παραχωρήσει ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος έχει το κλειδί της ιστορίας και όχι ότι θέλουν αυτοί. Ο σταυρός είναι ο Φύλαξ πάσης της Οικουμένης, των Ορθοδόξων Βασιλέων το Κραταίωμα, των αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το Τραύμα. Όλοι αυτοί που έχουν μεθοδεύσει και δημιουργήσει όλα αυτά θα καταρρεύσουν, όπως κατέρρευσε ο Πύργος Βαβέλ και όπως θα γκρεμιστεί η πόρνη η Βαβυλώνα, η Βασίλισσα των Πορνών και των Βδελυγμάτων, με την οποία μεθύσκονται οι άρχοντες και οι Ισχυροί της Γης. Το γκρέμισμα του σταυρού όμως δεν θα είχε γίνει, εάν δεν είχαν φύγει οι Ρώσοι από τη Συρία. Εάν υπήρχε, έστω και μία μικρή δύναμη Ορθοδόξων που να στηρίζει την Ορθοδοξία. Η Ρωσία όμως δεν το θέλησε. Δεν θέλησε να υπερασπιστεί την Ορθοδοξία. Εξουσιοδότησε τον Ερντογάν να κάνει ότι θέλει και να χειριστεί τα πράγματα όπως θέλει. Πήρε κάποια όπλα και τα υπόλοιπα άφησε να τα χρησιμοποιήσουν, κατά βούληση το Ισραήλ και ο Ερντογάν. Με το Θεό όμως δεν παίζεις. Δεν γίνεται να είσαι εν μέρει Ορθόδοξος, εν μέρει μουσουλμάνος, εν μέρει σιωνιστής. Λίγο και από όλα. Τους ανθρώπους τους κοροϊδεύεις, το Θεό όμως όχι. Θα δούμε που θα βγάλει αυτό. Στο γκρέμισμα της Ορθοδοξίας φαίνεται να συμφωνούν όλοι. Από εκεί και πέρα τσακώνονται στη μοιρασιά. Το γεγονός ότι οι Εβραίοι γκρέμισαν το σταυρό και γελούσαν, όπως οι στρατιώτες που ενέπαιζαν τον Κύριο στη πορεία του στο Γολγοθά, αλλά και κατά τη Σταύρωση Του και διαμοίραζαν τα ιμάτιά του, δείχνει καθαρά τις προθέσεις όλων και κυρίως των Ρώσων, που δεν τους ενδιαφέρει τίποτε απολύτως και δεν έχουν καμία πνευματικότητα. Τώρα το τι θα καταφέρουν θα το δούμε στην περαιτέρω πορεία. Ας το καταλάβουν όλοι ότι, πέρα από αυτά που θα γίνουν, κατά παραχώρηση του Κυρίου πάντα, ο μεγάλος νικητής θα είναι ο Ιησούς Χριστός. Ζει Κύριος ο Θεός. Καλά Χριστούγεννα