Η «μεγάλη ένωση των πατριωτικών κομμάτων», που «θα φέρει τα πάνω κάτω» είναι η σύμπραξη Κανελλόπουλου –Νικολόπουλου; Πλάκα έχετε ρε παιδιά. Ο Κασιδιάρης όντως έχει πολλούς και φανατικούς οπαδούς και πέραν αυτών μπορεί να τσιμπήσει και κάποιο ποσοστό δυσαρεστημένων και δεξιών αντισυστημικών· οι άλλοι δύο τι ψήφους θα προσθέσουν; Ο ένας δεν θα πάρει ούτε τις ψήφους των αδελφών του, ακριβώς γιατί πήγε με τον Κασιδιάρη.
Η συνεργασία με τον Κασιδιάρη είναι δίκοπο μαχαίρι, ιδίως για τους μη εθνικιστές, όσο και για τους δημοκράτες εθνικιστές. Πολλοί θα πουν «μα δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία πολιτών». Λάθος· υπάρχει, αλλά δυστυχώς δεν έχει προβεβλημένα στελέχη και κανένα συγκροτημένο κόμμα, τουλάχιστον όχι προβεβλημένο. Αυτόν τον ρόλο προσπαθεί να παίξει ο Βελόπουλος, αλλά ελάχιστους πείθει και με τις τελευταίες εξελίξεις κινδυνεύει να μείνει εκτός Βουλής. Αλλωστε οι Ελληνοκεντρικές θεωρίες διαπερνούν σχεδόν το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας και φυσικά δεν είναι όλοι οι Ελληνες νεοναζί. [Σημ. Εμένα δεν με διαπερνούν αυτές οι ιδέες λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, αλλά συντάσσομαι πάντα με τους πατριώτες, γιατί δεν μπορεί κάποιος να αγαπάει τον κόσμο όλο, αν δεν αγαπάει την πατρίδα και τους συμπατριώτες του έστω με τα σουσούμια τους.]
Το να συνεργαστούν όλοι οι δημοκράτες εθνικιστές μαζί με άλλους πατριώτες του κέντρου και της αριστεράς θα ήταν ευχής έργον, αλλά δυστυχώς δεν έγινε και το να τρέχουν τελευταία στιγμή να αλιεύσουν τις ψήφους της Χ.Α. γλείφοντας τον Κασιδιάρη, τους εξέθεσε όλους (ίσως) ανεπανόρθωτα.
Σίγουρα πρόκειται για πολύ μεγάλη μαγιά ψήφων και σίγουρα όλοι αυτοί που ψήφισαν την Χ.Α. δεν είναι ακροδεξιοί τραμπούκοι· εγώ γνωρίζω ανθρώπους που δεν είναι καν δεξιοί. Αλλά αυτούς μπορούσαν να τους είχαν κερδίσει από χρόνια και μόνο οι ίδιοι φταίνε, που δεν έφτιαξαν έναν αξιόλογο συνασπισμό, αλλά τόσα χρόνια αλληλοϋπονομεύονταν, γιατί κανείς τους δεν ήθελε να παραχωρήσει την αρχηγία σε άλλον. Τώρα είναι αργά και μάλιστα ο ίδιος ο Κασιδιάρης τους πέταξε έξω, θέλοντας να διατηρήσει την ιδεολογική καθαρότητα στο εκλογικό σχήμα, που θα δώσει την ευλογία του και τα στελέχη του. Δηλαδή να είναι καθαρά εθνικιστικό και όχι ευρύτερα πατριωτικό.
Κατά την γνώμη μου έξυπνα έπραξε, γιατί αντί να του υφαρπάξουν τις ψήφους, θα ωφεληθεί εκείνος από την ψήφο της δυσαρέσκειας, καθώς όλα τα άλλα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα δεν έχουν τον ελάχιστο δημοσκοπικό αέρα. Το κόμμα που θα χρίσει, μπορεί να μαζέψει την αντιεμβολιαστική ψήφο τουλάχιστον του δεξιού χώρου και μάλιστα εκείνων που είτε εξαναγκάστηκαν, είτε ξεγελάστηκαν και έκαναν το εμβόλιο και τώρα πνέουν τα μένεα κατά του συστήματος γενικώς. Κακά τα ψέματα· ο Βελόπουλος δεν πείθει για αντισυστημικός· έχει πιάσει ταβάνι και οι τελευταίες εξελίξεις τον αποδυναμώνουν, ίσως και καθοριστικά, γιατί και ο ίδιος είναι ύποπτος για αποστασία –υποστήριξη της ΝΔ. Ο Κασιδιάρης έχει χτίσει προφίλ άγριου, αλλά ντόμπρου αγωνιστή. Τις ναζιστικές του ιδέες εύκολα θα τις παραβλέψουν ως μία ανεκτή γραφικότητα ενός ανεπιτήδευτου ανθρώπου, που δεν αποτελούν άμεσο κίνδυνο. Οι κίνδυνοι από το ίδιο το σύστημα για την ίδια μας την ζωή είναι πολύ μεγαλύτεροι και πολύ πιο άμεσοι.
Ακόμα και ο ρατσισμός του έχει πρακτική ωφέλεια για την φτωχολογιά, καθώς η ρατσιστική βία έφτασε να είναι η μόνη ασπίδα για τους απόκληρους, που αφέθηκαν έρμαια του εργασιακού ανταγωνισμού και της εγκληματικής δράσης από όλον τον «καλό κόσμο», όλα τα «δημοκρατικά» κόμματα. Εκεί έφεραν τον κόσμο οι διεφθαρμένοι· να βλέπει ως Ρομπέν των δασών έναν νεοναζί.
Και βέβαια έχει πάρα πολλά πατήματα για να διατηρεί αυτήν την εικόνα και του δίνουν πρόσθετα να την ενισχύει κιόλας. Αλλωστε δεν έχει αποδειχτεί τόσο ατράνταχτα η ενοχή του για τον φόνο του Φύσσα, ούτε για την σύσταση συμμορίας. Ολοι καταλαβαίνουμε, ότι η ρητορική μίσους που εκπέμπει συνέβαλε σε αυτό, αλλά από πού προσλαμβάνουμε άραγε ρητορική αγάπης και συμφιλίωσης σε αυτήν την κοινωνία; Μήπως και το ίδιο το θύμα δεν συνέβαλε στο πνεύμα του διχασμού από την άλλη πλευρά; Η Χ.Α. απλά έκανε πρωταθλητισμό στο μίσος, που χαρακτηρίζει όλους τους φανατικούς και δεν ήταν η μόνη που ξεπέρασε τα εσκαμμένα.
Για σημαντικό μέρος της κοινωνίας πλέον ακόμη και οι φόνοι της Χ.Α. είναι απλά παράπλευρες απώλειες ενός κοινωνικού αγώνα και μάλιστα του παρελθόντος. Η αναβάπτιση μέσα από άλλο όνομα και νέες συνεργασίες με άτομα που δεν έχουν στιγματιστεί, η εξιλέωση για την ρητορική μίσους από την προφυλάκιση και η βελτιωμένη εικόνα ωρίμανσης και μετριοπάθειας, ταυτόχρονα με την αντισυστημική συνέπεια και το πατριωτικό προφίλ, είναι αρκετά για να εισπράξουν μεγάλο ποσοστό της αντισυστημικής ψήφου. Η είσοδος τους στην Βουλή είναι βέβαιη και μάλλον θα είναι θριαμβευτική, ακριβώς γιατί δεν έχει σοβαρούς ανταγωνιστές στην αντισυστημική ψήφο και την ψήφο διαμαρτυρίας.
Όμως υπήρχε χώρος και δεξαμενή ψήφων (πολύ μεγαλύτερη από τους ψηφοφόρους της Χ.Α.) για τουλάχιστον δύο ακόμα συνασπισμούς κομμάτων αντισυστημικού χαρακτήρα. Είναι η τεράστια δεξαμενή της αποχής και τις δυσαρέσκειας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας δεν θα ψήφιζε ποτέ Κασιδιάρη, ή ανάλογο κόμμα. Ενας συνασπισμός δημοκρατών εθνικιστών και άλλων δεξιών (που θα αντικαθιστούσε την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ) και ένας κεντρώων και αριστερών πατριωτικών κομμάτων. Θα είχαμε δηλαδή στην επόμενη Βουλή τρείς πολύ δυνατούς συνασπισμούς πατριωτικών αντισυστημικών κομμάτων από όλο το ιδεολογικό φάσμα της κοινωνίας μας. Μάλιστα οι αριθμοί (κυρίως της αποχής) το δείχνουν, ότι τα δύο άλλα κόμματα –συνασπισμοί θα μπορούσαν να μπουν στην Βουλή με πολύ πιο θριαμβευτικό ποσοστό από αυτό του Κασιδιάρη. Επιπλέον κανείς δεν θα μπορούσε να κατηγορήσει αυτούς τους δύο συνασπισμούς ως νεοναζιστικούς και κανείς πλέον δεν θα μπορούσε να κατηγορήσει τον πατριωτισμό ως ακροδεξιά αντίληψη.
Αυτή η προσπάθεια των τελευταίων ημερών να ενωθούν τα τρία σε ένα, ήταν πράγματι μία κυοφορούμενη τερατογένεση και ο Κασιδιάρης το κατάλαβε και το απέτρεψε. Υπάρχουν ελάχιστες ημέρες να το καταλάβουν και οι άλλοι…
