Μια Συνέντευξη στο Χείλος της Αβύσσου…
Στο Χείλος του Γκρεμού
Ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής Πέπε Εσκομπάρ, σε μια εκτενή συζήτηση με τον Nima Alkhorshid, αναλύει την εκρηκτική κατάσταση στη Δυτική Ασία, ακριβώς τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής επιχείρησης στην Ουκρανία. Η συνομιλία, που έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 2026, φωτίζει τον κίνδυνο πολέμου κατά του Ιράν, τη συμμαχία Κίνας-Ρωσίας-Ιράν και την αντίθεσή της με τα τεράστια έργα υποδομών που ενώνουν την Ευρασία.
Ο Εσκομπάρ, επιστρέφοντας πρόσφατα από το Ιράν, παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ για τον Διεθνή Διάδρομο Βορρά-Νότου (INSTC), αντιπαραθέτοντας την καταστροφική νοοτροπία της Δύσης με το οικοδομητικό όραμα των χωρών BRICS.
Ο Τραμπ Μεταξύ Σφύρας και Άκμονος
Ο Εσκομπάρ χαρακτηρίζει την κατάσταση ως «κόψη ξυραφιού» – ένα ιστορικό σταυροδρόμι που εξαρτάται αποκλειστικά από τις αποφάσεις του Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος κατέστρεψε τη συμφωνία JCPOA του 2015 και τώρα ζητά ολοκληρωτική παράδοση της Τεχεράνης: εγκατάλειψη του πυρηνικού προγράμματος, των βαλλιστικών πυραύλων και της υποστήριξης προς τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι και τις ιρακινές πολιτοφυλακές.
Το Ιράν απορρίπτει κατηγορηματικά τα πάντα. Δέχεται να συζητήσει μόνο για το πυρηνικό πρόγραμμα – ευγενικά αλλά αμετακίνητα.
Οι συνομιλίες στη Γενεύη ίσως αποτελούν την τελευταία διπλωματική ευκαιρία, αλλά τα σημάδια δείχνουν καταιγίδα. Ένας τεράστιος αμερικανικός στόλος βρίσκεται στην Αραβική Θάλασσα, μακριά από τα Στενά του Ορμούζ, έτοιμος για δράση. Ο Εσκομπάρ βλέπει σενάρια που κυμαίνονται από ένα «μίνι σοκ και δέος» μέχρι ισραηλινή επιχείρηση «αποκεφαλισμού» της ιρανικής ηγεσίας. Η απόφαση έχει ληφθεί – απομένει μόνο το «πώς».
Ο Τραμπ βρίσκεται παγιδευμένος. Οι μεγάλοι χορηγοί του, τα σιωνιστικά δίκτυα, η AIPAC και το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα τον πιέζουν για πόλεμο. Μια υποχώρηση θα τον κατέστρεφε πολιτικά. Ωστόσο, ακόμα και αναλυτές του Πενταγώνου προειδοποιούν για καταστροφικές ιρανικές αντεπιθέσεις: χτυπήματα σε αμερικανικές βάσεις, κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, άμεσες επιθέσεις στο Ισραήλ.
Όπως σημειώνει ο Εσκομπάρ, ο Τραμπ περιβάλλεται από μέτριους φιλοσιωνιστές συμβούλους χωρίς καμία γνώση για το Ιράν, με «διάρκεια προσοχής τετράχρονου παιδιού», όπως έχει πει ο αναλυτής Τζέφρι Σακς.
Ένας Πόλεμος για το Ισραήλ, Όχι για την Αμερική
Ο Εσκομπάρ το λέει καθαρά: οι ΗΠΑ δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από έναν πόλεμο με το Ιράν. Αφορά αποκλειστικά ισραηλινά συμφέροντα – την καταστροφή του Ιράν ως περιφερειακής δύναμης. Πρόσωπα όπως ο Μάικ Χάκαμπι διακηρύσσουν ανοιχτά ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να προσαρτήσει ό,τι θέλει στη Δυτική Ασία. Τα διπλωματικά προσχήματα έχουν πέσει.
Μια επίθεση στο Ιράν θα στρέψει εναντίον των ΗΠΑ τον μουσουλμανικό κόσμο, τα αραβικά κράτη – ακόμα και τα υποτελή – και ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο. Θα ήταν ουσιαστικά πόλεμος εναντίον τριών-τεσσάρων χωρών BRICS ταυτόχρονα: Ιράν, Ρωσία, Κίνα και έμμεσα Ινδία μέσω του διαδρόμου INSTC.
Για την Κίνα, το Ιράν αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας: κορυφαίος προμηθευτής ενέργειας, κρίσιμος κρίκος στους Νέους Δρόμους του Μεταξιού και στην πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος». Η στρατηγική συνεργασία αξίας 450 δισεκατομμυρίων δολαρίων βασίζεται σε εμπορικές σχέσεις που ξεκινούν από τις δυναστείες των Σασσανιδών και των Τανγκ.
Ρωσία και Κίνα ήδη στηρίζουν μαζικά το Ιράν: στρατιωτική τεχνολογία, πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, μεταγωγικά IL-76, κινεζικά μαχητικά και διπλωματική κάλυψη στους BRICS και τον Παγκόσμιο Νότο. Μια αμερικανική επίθεση θα σήμαινε πόλεμο εναντίον ολόκληρης της Ευρασίας.
Οικονομική Αυτοκαταστροφή
Ο Εσκομπάρ προειδοποιεί για τις παγκόσμιες συνέπειες. Ένας αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ, έστω και μερικός, θα κατέρρευσε την παγκόσμια οικονομία. Η φούσκα των παραγώγων έχει φτάσει σε τετρακισεκατομμύρια. Ο Τραμπ θα έμενε στην ιστορία ως ο αυτοκράτορας που κατέστρεψε τη δική του αυτοκρατορία.
Το Ιράν διαθέτει αμέτρητα σενάρια: ναρκοθέτηση, drones, ασύμμετρες τακτικές. Η πρωτοβουλία θα ανήκει στην Τεχεράνη.
Οι Ιρανοί εμφανίζονται με νέα αυτοπεποίθηση: χωρίς φόβο, πλήρως προετοιμασμένοι. Ο Εσκομπάρ και ο Νίμα το επιβεβαιώνουν: καμία ευθραυστότητα, βαθιά πολιτιστική ανθεκτικότητα. Το Ιράν παλεύει για την ύπαρξή του – οι ΗΠΑ κάνουν πόλεμο για εκλογικούς λόγους και για το Ισραήλ. Το Ιράν δεν θα παραδοθεί, όπως δεν παραδόθηκε στον οκταετή πόλεμο με το Ιράκ, όταν βρισκόταν απολύτως μόνο εναντίον ΗΠΑ, ΕΣΣΔ και Ευρώπης.
Διάδρομοι Σύνδεσης Αντί για Πόλεμο
Μέσα στα τύμπανα του πολέμου, ο Εσκομπάρ παρουσιάζει την εναλλακτική. Το νέο του ντοκιμαντέρ «Golden Corridor» στο Press TV είναι το πρώτο αγγλόφωνο ντοκιμαντέρ για τον Διεθνή Διάδρομο Βορρά-Νότου. Ταξίδεψε από την Κασπία μέσω Τεχεράνης στο λιμάνι Τσαμπαχάρ στον Ινδικό Ωκεανό.
Αυτός ο νέος Δρόμος του Μεταξιού συνδέει τρία έθνη BRICS: Ρωσία, Ιράν, Ινδία. Δημιουργεί εναλλακτικές διαδρομές ανθεκτικές στις κυρώσεις, παρακάμπτει το Σουέζ, ενισχύει το εμπόριο. Το Ιράν γίνεται ο logistics κόμβος της Ευρασίας – γέφυρα μεταξύ Κασπίας, Περσικού Κόλπου, Καυκάσου και Κεντρικής Ασίας. Μια συνέχεια της Βασιλικής Οδού των Αχαιμενιδών και του Δρόμου του Μεταξιού των Σασσανιδών.
Το σύνθημα του Εσκομπάρ: «Χτίστε διαδρόμους σύνδεσης, όχι πόλεμο». Ενώ η Δύση σχεδιάζει καταστροφή, η Ευρασία χτίζει εμπορικούς δρόμους – ειρηνική ολοκλήρωση και ευημερία.
Η Ώρα της Κρίσης
Η ανάλυση του Εσκομπάρ είναι ταυτόχρονα ζοφερή και ελπιδοφόρα. Μια αμερικανική επίθεση θα πυρπολούσε τη Δυτική Ασία, θα απειλούσε την παγκόσμια οικονομία και θα ένωνε τον Παγκόσμιο Νότο εναντίον ενός τοξικού ολιγαρχικού δικτύου. Αλλά η πραγματική μετατόπιση ισχύος γίνεται μέσω συνεργασίας: το Ιράν ως κεντρικός κόμβος του νέου Δρόμου του Μεταξιού. Αν του επιτρέψουν να υπάρξει.
Η συνέντευξη κλείνει με έκκληση: δείτε το ντοκιμαντέρ, κατανοήστε την εναλλακτική. Σε έναν κόσμο στο χείλος της καταστροφής, η Ευρασία μπορεί να ηγηθεί – όχι με βόμβες, αλλά με γέφυρες.
Οι επόμενες μέρες θα κρίνουν αν η ιστορία θα γραφτεί με όπλα ή με δρόμους που ενώνουν.
