Γράφει η Παρασκευή Σιδέρη
Είναι σύνηθες για μένα,να γράφω για προσωπικά μου βιώματα καί για να αποδεικνύω κατά κάποιο τρόπο τα γραφόμενα μου αλλά πρωτίστως για να στέλνω τα δικά μου αισιόδοξα μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση, και ας τσαλακώνομαι..
Δυστυχώς λίγοι έχουν αντιληφθεί ότι το δώρο της ζωής δεν μας χαρίστηκε έτσι… για να τρώμε να πίνουμε και να κοιμόμαστε αλλά μέσα από τον πολυτάραχο δρόμο της να αντλούμε δύναμη, πίστη και να αναζητούμε εκ νέου τον κύριο Ιησού Χριστό μας…
Να τονίσω ότι τον Κυριο δεν τον ανακαλύπτει κανείς ,είναι φανερός από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης Του, απλά εμείς είμαστε οι τυφλοι..
Κάθε φορά όμως είμαστε σε θέση να μας αποκαλύπτεται μέσα από την ελεημοσύνη Του, την φιλανθρωπία Του, την αγαπη Του και αυτή η αποκάλυψη Του είναι κάτι το συγκλονιστικό!
Έτσι και γω,είχα την ευλογία να “ξανασυστηθω” μαζί Του και να ζήσω το θαυμα Του μέσα από το άπειρο έλεος Του..
Είχα αφιερώσει ολόκληρο άρθρο για την ιστορία της ζωής μου, και επέλεξα στο σημερινό να σταθώ στο θαύμα που βίωσα..
Στις πρωτόγνωρες δυσκολίες που έρχονται, να ξεκαθαρίσω ότι χωρίς την θεία επέμβαση Του να μην περιμένει σωτηρία κανείς!
Οι περισσότεροι λοιπόν εύλογα αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να σωθούμε, αφού μας έχουν περικυκλώσει από παντού και οι καταστάσεις όπως προανέφερα είναι άγνωστες και τρομάζουν ..
Και γω τρομάζω,και οι άνθρωποι που παλεύουν να σε αφυπνίσουν τρομάζουν αλλά δεν σημαίνει ότι παραιτουμαστε και αφηνομαστε στο έλεος του εχθρού!
Πάμε να δούμε τώρα πώς βίωσα το θαύμα και πως εμπιστεύτηκα την ύπαρξη μου και την ύπαρξη όλης της οικογένειας μου στον Θεό..
Εξαιτίας της απελπιστικής κατάστασης,επί κορωνοϊου,που βίωνε η Ελλάδα,και λόγω της παράνοιας των παρανοϊκών μέτρων της, έγινα εμιγκρέ…
Εγκατέλειψα εν νυκτί λοιπόν την χώρα μου σαν κοινός εγκληματίας και πήγα σε μέρη που μόνο ο Θεός ξέρει πως τα καταφέραμε, και όχι απλά δεν πήγαμε χαμένοι αλλά απεναντίας εξελίχθηκαμε θα έλεγε κανεις..
Όταν πήρα την απόφαση(γιατί ήταν αποκλειστικά δική μου απόφαση, και όχι του συζύγου) καθόμουν μόνη μου στα βράχια της λατρεμένης μου θάλασσας σε κάποια παραλία της Ιεράπετρας και ατενιζα το μεγαλείο της ομορφιάς της, με δέος και μεγάλο πόνο…
Καθόμουν λοιπόν στο αγαπημένο μου βραχάκι κάθε μέρα και ρωτούσα, μια βδομάδα περίπου πριν φύγω, τον Θεό αν κάνω το σωστό…τον εκλιπαρούσα να στείλει τα σημάδια Του και χωρίς να το καταλάβω βρέθηκα σε μια χώρα, τελείως άχαρη, για τα δικά μου γούστα και κυρίως ταπί αλλά ψύχραιμη!
Τις λεπτομέρειες όπως σας εξήγησα τις έγραψα στην ιστορία της ζωής μου αλλά εδώ θα γράψω για το θαύμα Του, που όταν κάνω φλας μπακ δεν πιστεύω ότι επιβιώσαμε χωρίς λεφτά, χωρίς σπίτι, χωρίς γλώσσα, χωρίς τα απαραίτητα χαρτιά, χωρίς σχολείο τα παιδιά, και το αστείο ήταν ότι κόλλησα κορωνοϊό και ενώ όλοι λαχταρησαν με την διάγνωση εγώ πέταξα την σακουλαρα με τα φάρμακα και την άραξα στο στρώμα, γιατί ένα στρώμα μοιραζόμασταν ολόκληρη οικογένεια στην αρχή…
Έναν ολόκληρο χρόνο η στέρηση της καλοπέρασης ήταν εμφανής αλλά δεν απελπίστηκα!
Εκεί λοιπόν βίωσα το πρώτο θαύμα.. το γεγονός ότι δεν απελπίστηκα! Οτι συνέχιζα νορμάλ την ζωή μου παρά τις στερήσεις το αποδίδω αποκλειστικά στην παντοδυναμία και το έλεος του κυρίου!
Ήμουν δημόσιος υπάλληλος, είχα μια άνετη ζωή και είχα μπρος στα πόδια μου, την μεγάλη μου αγάπη, την θάλασσα…
Και τώρα…; Τώρα επιβιώνω σε μια τρωγλη, κάπου στην Αίγυπτο! Ο Θεός με στήριξε, με “τύφλωσε” θα έλεγα, και δεν ένιωθα παράσιτο…. ι άλλοι με βλέπανε έτσι (οικογένει, φίλοι), που πίστευαν ότι αυτοκτόνησα με αυτην την απόφαση μου και ο καιρός περνάει…
Ο άντρας μου επέστρεψε Ελλάδα και μεις μείναμε πίσω ..
Εκεί συντελείται το δεύτερο θαύμα!
Μόνη με 3 μικρά παιδιά και δεύτερος χρόνος με στερήσεις και όμως… πάλι δεν απελπίστηκα, πάλι συνέχιζα, παρόλες τις δυσκολίες, την ζωή μας κανονικά και πάλι μας έδειξε την παντοδυναμία Του και το έλεος Του, και ήρθε το καλοκαίρι και επισκεφτήκαμε την Ελλάδα μας..
Και εκεί να δεις τώρα γλέντια! Μέναμε σε ένα χωριουδάκι, το σπίτι, ο Θεός να το κάνει σπίτι, και μας αναλογούσαν 20 € ημερησίως πενταμελής οικογένεια… μετρούσαμε και τα μπισκότα μέσα στο σακουλακι, και τα μοιράζαμε δίκαια στον καθένα μας!
Η ίδια η οικογένεια μας αντιμετώπισε σαν τρίτης κατηγορίας πολίτες και εξηγούσαν στα παιδιά μου πως λειτουργούν τα complam παράθυρα γιατί εμείς πλέον ξέραμε μόνο από αχυροκαλύβες…
Στον λόγο της τιμής μου, δεν ένιωσα δυσφορία, δεν ένιωσα υποδεέστερη, δεν ένιωσα φτωχιά και δόξα τω θεώ δεν πείνασα, δεν ξέπεσα και απλά στερήθηκα την καλοπέραση και τα χρωστάω όλα στον παντοδύναμο Θεό μας και come back to Egypt..
Τώρα όμως οι στερήσεις μας, η υπομονή μας και προπάντων η φιλοδωρια και δικαιοσύνη του Κυρίου, μας ανταμείβουν…
Με την ισοτιμία του νομίσματος και την επικράτηση του θελήματος Του, τα παιδιά μου πάνε σε ωραίο σχολείο, το σπίτι μου το έφτιαξα έτσι όπως ακριβώς το ονειρευομουνα, τρώω καλύτερα από τον μέσο άνθρωπο και ναί, δεν πήγαμε χαμένοι, και ναι επιβιώσαμε αξιοπρεπώς αλλά με στερήσεις, και ναί, όταν έφθασε η ώρα η σωστή, ανταμειφθήκαμε με το παραπάνω και μεγάλη η χάρη Του και το έλεος Του!
Πείτε μου τώρα,αν δεν είναι αυτό θαύμα, τί είναι;
Μονοήμερη πας κάπου και χρειάζεσαι λεφτά και οργάνωση, όχι τώρα μετεγκατάσταση σε μια νύχτα σε άλλη χώρα, πενταμελής οικογένεια..!
Τα μηνύματα λοιπόν που θέλω να σας περάσω είναι ότι εμπιστευτείτε απόλυτα τον Θεό, συζητήστε το οτιδήποτε μαζί Του, μην δειλιαζετε και βάζετε εμπόδια μπροστά σάς, και απλά αντιμετωπιστε τα! Όταν έχουμε οδηγό τον Θεό μας, καμία έλλειψη χρημάτων και καμία στέρηση δεν μπορεί να μας λυγίσει παρά μόνο η ολιγοπιστια μας και η ανάμνηση των “καλουδιων” του αντίθεου..
Μην σκεφτόμαστε λοιπόν όλοι μας, πώς θα τα καταφέρουμε στις δύσκολες μέρες που θα έρθουν γιατί το μόνο που θα πετύχουμε είναι να απελπιστούμε και να παραδοθούμε άνευ όρων, και απλά ας τον ακολουθήσουμε! Αυτός θα βρει τον τρόπο να μας περάσει απέναντι!
Παρακαλαω μέρα νύχτα να με φωτίζει και να μου δίνει δύναμη να ακολουθώ το θέλημα Του, όποιο και αν είναι αυτό! Αυτός ξέρει.. εμείς είμαστε αυτοί που νομίζουμε ότι ξέρουμε!
Υ.Γ Αλλαξα και φωτογραφία γιατί είμαι υπέρ της ανανέωσης και γιατί πολύ θα ήθελα να με βλέπετε όπως ακριβώς είμαι και να σας βλέπω όλους από κοντά ❤️
Υ.Γ Νατο και το σικε κελί του Άντριου και φτου ξελευθερια..το κελί του Σαρκοζί και φτου ξελευθερια,το κελί της δικιάς μας Qatargate και φτου ξελευθερια,το κελί της Maxwell και που θα πάει θα πει και αυτή το φτου ξελευθερια,και θα κάνουν και άλλοι πασαρέλα από τα κελιά των 1×1 τ.μ,έτσι για το θεαθηναι και όπως είπα σε προηγούμενο άρθρο για να έχουν γνώση οι φύλακες, και όταν με το καλό έρθει η ώρα της βασιλείας τους θα επικρατεί τάξης και ηθική αλλιώς το κελί 33 θα είναι πάντα διαθέσιμο…η περατζαδα λοιπόν από τα “μπουντρούμια” είναι για παραδειγματισμό!
