Γράφει η Παρασκευή Σιδέρη
Πριν προχωρήσω στο θέμα του άρθρου θα ήθελα να απευθυνθώ στους αγαπημένους αναγνώστες με απόλυτη ειλικρίνεια και πάντα με στόχο την μετάδοση της αλήθειας μου και μόνο..
Βέβαια, τί μας λές τωρα κορίτσι μου…εμεις καιγόμαστε για τα του πολέμου και το μέλλον μας, για κανένα ετοιματζιδικο χαρτί να ξεμπερδευουμε, και για καμια πατέντα που θα “ρουφήξει” τα εμβόλια που πήρα και άσε που έρχεται και το “καθαρόαιμο” ροτβαιλερ που ακούει στο όνομα Κοβετσι..
Μόνο που δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά ο πόλεμος αυτός είναι καραμπινατος φτιαχτος και γελοιοδεστατος, άρα παγερά αδιάφορος, και η σωτηρία σου, δεν ξέρω επίσης αν το καταλάβατε, αλλα δεν θα έρθει από το άσκοπο χαλβαδιασμα του και από κάποιο ανθρώπινο χέρι.. όσο για την πρεμουρα για το μέλλον, δεν τρέξαμε όταν έπρεπε, τώρα με την κατρακύλα θα επιταχύνεις; Και πότε θα τινάξεις από πάνω σου την σκόνη του ραγιά, που έδωσες αξία και τρέμεις στο άκουσμα κάθε Κοβετσι; Οι πρόγονοι μας πολεμούσαν για να διώξουν τους κατακτητές και μεις τους υποδεχόμαστε σαν ηρωες! Γι’αυτό ας ασχοληθώ με τα δικά μου..
Όταν ξεκίνησα να γράφω λοιπόν, είχα αναφέρει σε κάποιο άρθρο, ότι θα έρθει κάποια στιγμή που θα μ’ενδιαφέρει η ανάγνωση της δικιάς μου γραφής να γίνεται συνειδητά και δεν θα στοχεύει στην “κατανάλωση” και ένα το κρατούμενο..
Επίσης έχω αναφέρει κατά καιρούς ότι θα σταματήσω την αρθρογραφία και πάλι επανέρχομαι, χωρίς να σημαίνει ότι είμαι του γιατρού ή έτσι λέω και ξελεω για να σπάω πλάκα..
Οι λόγοι που το έχω πράξει είναι δύο: Ο ένας εμπεριέχει το πνευματικό στοιχείο και ο άλλος το ανθρώπινο, το μάταιο..
Όπως έχω αναφέρει ,για το οτιδήποτε πιάνω κουβέντα με τον Θεό μέσω της προσευχής και των λογισμών μου και κάθε φορά προσπαθώ να αφουγραστω το θέλημα Του και τί εννοώ..
Με προβλημάτισε πολλές φορές το θέμα της αρθρογραφίας, αν είναι σύμφωνα με το θέλημα Του ή είναι δικιά μου ανάγκη και επιθυμία και ζητούσα τα σημάδια του π.χ να χαθεί το τηλέφωνο μου, να μην μπορώ να έχω πρόσβαση στο ίντερνετ κ.α και έτσι να μην μπορώ να γράψω, χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει αυτό ακόμη μέσα μου!
Βέβαια ακόμη γραφω χωρίς εμπόδια, και θα το εκλαβω ως θετικό..
Όπως αναρωτήθηκα, γιατί να αντίκειται στο θέλημα Του; Στα άρθρα μου κυριαρχεί η αλήθεια μου, τα περισσότερα έχουν να κάνουν με πνευματικά ζητήματα και δόξα τω θεώ δεν γράφω για κουτσομπολιά, ούτε βάλθηκα να ξεβλαχεψω κανέναν μέσα από άρθρα για την μόδα..
Εν ολίγοις ακόμη το ψάχνω ..
Πάμε τώρα στον ανθρώπινο παράγοντα Σιδέρη, όπου δεν το κρύβω, μ’εχει επηρέασει η αποδοχή των άρθρων ή η μη κατά καιρούς, όχι για “ψωνιστικους” λόγους και ούτε για τα shares.. δεν είμαι influencer να πάω με το κομμάτι – share αλλά αναρωτήθηκα γιατί να κάθομαι να γράφω στον αέρα για 20 shares..
Ευτυχώς ξύπνησα γρήγορα, και κατάλαβα ότι τωρα αξίζει να γράφω, γιατί αυτοί οι 1000 αναγνώστες είναι οι 1000 πιστοί αναγνώστες και θα τους γράφω με την καρδιά μου, πρώτα ο Θεός, γιατί έχουν μεσα τους το στοιχείο της πίστης!
Κάποτε, ποιο πολύ χρόνο αφιέρωνα στον τίτλο του άρθρου παρά στο περιεχόμενο του, αλλά πλέον ο τίτλος του είναι ξεκάθαρος, όπως ξεκάθαρο είναι ότι οι αναγνώστες επιλέγουν την δική μου αλήθεια όπως την βιώνω και όπως την αντιλαμβάνομαι και σας ευχαριστώ ❤️
Καθώς να αναφέρω ότι δεν ακυρώνω κανενα απολύτως άρθρο, κανέναν αρθρογράφο και απλά ο καθένας έχει το “γκέλ” του.. αγαπητέ Βας, αγαπητέ cyanous περιμένω άρθρο σας ❤️
Και πάλι πολλά είπα και πάμε ..
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι ο ψαλμός 50 είναι ο ψαλμός της ειλικρινούς μετάνοιας, και αν μιλήσουμε με σύγχρονους όρους είναι δικαιωματικά ο πιο viral ψαλμός…
Κοντά 3 χρόνια τωρα, μετά το αμάρτημα μου, μπορώ να πω ότι τον έλιωσα.. τον ξέρω εννοείται απ’έξω και ανακατωτά, καί στ’αρχαία καί στην δημοτική τον ξέρω, καί το βαθύτερο νόημα του ξέρω, και τρίχες κατσαρές ξέρω!
Πίστευα ότι κατείχα την “τέχνη” της μετανοίας μέχρι την στιγμή εκείνη που ο Κύριος μου αποκαλύφθηκε για άλλη μια φορά και ένιωσα ότι διαβάζω έναν τελείως καινούριο ψαλμό!
Την αποκάλυψη Του την ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο (οι αναφορές μου σε προηγούμενα άρθρα δεν είναι εκ του πονηρού και γίνεται καθαρά για εξοικονόμηση χώρου και καλύτερης κατανόησης) και ας δούμε κομμάτι κομμάτι τον ψαλμό και την βαθύτερη ερμηνεία του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι βάζω την πινελιά μου και απλά, σημεία που πρίν τα προσπερνούσα, τώρα αγγίζουν την καρδιά μου και θα βάζω ένα *
Επίσης να τονίσω για ότι γράφω, ειδικά στο συγκεκριμένο άρθρο, είναι 100% ότι μου κατέβηκε στο κεφάλι και γι’αυτό ζητάω να με συγχωρέσει ο Θεός και οι γενικα όσοι κατέχουν τον θείο λόγο γιατί τυχόν παρερμηνειες..
Το συγκεκριμένο λοιπόν,λόγω του θέματος του,είναι αφιερωμένο για τους λίγους και πιστούς…
Ζητάμε λοιπόν όπως και ο ψαλμωδος, τον Θεό να μας ελεήσει γιατί αναγνωρίζουμε το απέραντο έλεος Του και ευσπλαχνία Του..
* Δεν διστάζει, δεν ντρέπεται, και ζητάει να σβηστεί ΟΛΌΤΕΛΑ το ομολογουμένως βαρύ χρέος της αμαρτίας, όχι γιατί είναι θρασύς και ότι το αξίζει, αλλά έτσι αποδεικνύει ότι όντως το έλεος Του είναι άπειρο.. αν ήταν διστακτικός και ολιγαρκής, σημαίνει ότι αμφιβάλει για το ατελείωτο έλεος Του και άλλα λόγια ν’αγαπιομαστε..
Είθισται λοιπόν να ζητάμε τα περισσότερα από εκείνον που έχει τα περισσότερα,και ο Θεός μας,τα έχει όλα άπειρα!
* Το διπλό αυτό επίρρημα “ΞΑΝΆ και ΞΑΝΆ” κάνει όλη την διαφορά, δηλώνοντας πλήρη επίγνωση της βαρύτητας του αμαρτήματος του, που χρήζει σχολαστικό και επαναλαμβανόμενο καθαρισμό καθως και την σφόδρα διάθεση του να απαλλαγεί απ’ αυτό οριστικά!
Το σκέτο “ξανά”,άνετα δηλώνει μια πιο πρόχειρη αντιμετώπιση,το ενδιαφέρον φαντάζει μειωμένο,σαν να λέμε άντε άλλη μία και τέλος,καθώς και “ελαφραίνει” το βάρος του ανομήματος του..
*Ζητάει λοιπόν να τον σπλαχνιστει ο Θεός και αν και Βασιλιάς ο ίδιος, ταπεινώνεται όπως ένα αφελές αλλά ειλικρινές μικρό παιδί που λέει “μαμά δεν το κατάλαβα, συγγνώμη, αλλά το έκανα” και λέει χωρίς περιστροφές ότι τώρα κατάλαβα ότι αμάρτησα,τότε ήμουν τυφλωμένος και η ειλικρίνεια πάντα είναι σωτήρια..
* Τώρα εδώ, η καταστάση που βιώνει ο ψαλμωδος είναι δίκοπο μαχαίρι.. από την μία συνειδητοποιεί ότι μεχρι να κλείσει τα μάτια του, το αμάρτημα θα τον ακολουθεί, δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση να εξαφανιστεί (δεν εννοει να συγχωρεθεί) από μπροστά του, και από την άλλη η οδυνηρή αυτή ενθύμηση είναι που τον οδηγεί στην πολύτιμη και αρεστή από τον Κύριο μας, αδιάκοπη συντριβή που γεννά την ταπείνωση και ταυτόχρονα αποτελεί δικλείδα ασφαλείας για την αποτροπή μιας μελλοντικής αμαρτίας..
Οι αμαρτίες λοιπόν,ακόμη και οι συγχωρεμενες, δεν φεύγουν από το μυαλό μας παρά μόνο όταν με το καλό πάμε στον παράδεισο.. εκεί μόνο θα βιώσουμε την απόλυτη ανάπαυση!
*Από τα πιο κατατοπιστικα(για μας τους ανίδεους) και συγκλονιστικα από κάθε άποψη σημεία του ψαλμου,και ηρθε η ώρα της ανάληψης ευθυνών με την ανάλογη διευθέτηση τους,και δεν τρέχει να ζητήσει συγχώρεση φερειπειν από τα οικεία πρόσωπα του θανόντα αλλά από τον ίδιο τον Θεό..
Και όχι μόνο επιλέγει αυτοβούλως να Του ζητήσει συγγνώμη, αλλά αναδεικνύει περίτρανα ότι η κυριότητα των πάντων, ακόμη και των αμαρτιών του κόσμου,(και άνετα μπορεί να θεωρηθεί ότι προαναγγέλλει την Σταύρωση του Κυρίου και την εξαγορά όλων των αμαρτιών μας) ανήκουν στον Κυρίο, αφού παρακάμπτει την συγχώρεση από οποιαδήποτε πρόσωπο, αφού όλα καταλήγουν σε Εκεινον!
Και μας το δηλώνει πιο ξεκάθαρα παρακάτω ομολογώντας ότι σέ εσένα ΚΑΙ ΜΌΝΟ,και με το ΚΑΙ αυτό,δεν αφήνει περιθώρια για κάποιον άλλον παρά στον Θεό και μόνο αμάρτησε, γιατί οποιαδήποτε αμαρτία και οποιαδήποτε ασέβεια στον οποιοδήποτε,καταλήγει στον Κύριο..
Αυτός σηκώνει όλο το βάρος των αμαρτιών μας!
Δεν μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους, τί πόνο προκαλούμε έτσι στον Θεό!
Φανταστείτε ότι την αμαρτία του καθενός την χρεώνεται,να το πω απλά, ο Θεός,και ανυπολόγιστος ο θρήνος Του. .
Εμείς δεν μπορούμε να αντέξουμε το βάρος της δικιάς μας της αμαρτία, και ο Πανάγαθος αντέχει ολονων!
Άρα, πηγαία και δικαιωματικά δεν άξιζει να ζητήσουμε συγγνώμη από τον Θεό για την θλίψη που του προκαλέσαμε;
*ΔΗΜΌΣΙΑ μας δηλώνει λοιπόν ο ψαλμωδος, και αυτό το ΔΗΜΌΣΙΑ εμπεριέχει δύο αρετές..
Πρωτίστως,με την πρωτοβουλία του αυτή,αυτομάτως ταπεινώνεται,αφού ομολογεί την αμαρτία του μπροστά σε πλήθος άρα αναδεικνύει την αρετή της ταπείνωσης και δεύτερον πηγάζει από μέσα του η αρετή της ευσπλαχνίας και επιθυμεί την ανταπόδοση της ευσπλαχνίας στο πρόσωπο του Κυρίου, με την αμέριστη στήριξη του στην δικαιοσύνη Του,αφού τον σπλαχνίζεται και δεν θέλει επουδενί να τον θεωρήσει κανείς ότι κρίνει και λειτουργεί αυθαίρετα και άδικα,εδραιώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο την αρετή της Δικαιοσύνης και της ορθής Κρίσης του Κυρίου..
Φανταστείτε τώρα τί θα γινόταν αν για οποιοδήποτε λόγο κλωνιζόταν η εμπιστοσύνη μας στην δικαιοσύνη και στην ορθή κρίση του ίδιου του Θεού..
Συνεπώς, οφείλουμε να επιδεικνύουμε ακλόνητη πίστη στον Δημιουργό μας!
Έτσι και μεις,πολλές φορές την πατάμε και αναφωνουμε “πω,πω,τι συμφορές τον βρήκαν τον έρμο!”
Αν γνωρίζαμε όμως τις αμαρτίες του,σίγουρα θα αναθεωρουσαμε και θα δικαιώναμε τον Κύριο μας!
Εδώ τώρα,αρκετοί είναι αυτοί που παρερμηνεύουν το γεγονός ότι ο ψαλμωδος επικαλείται το προπατορικό αμάρτημα(Π.Α εν συντομία)και του το χρεώνουν για “ίδιον όφελος”
Δηλαδή, τί να κάνω και γω ο καψερος,όπως αμάρτησαν οι άλλοι έτσι αμάρτησα και γω και μεγα πλάνη..
Στις μέρες μας πάντως είναι πολύ της μοδος αυτή η τακτική…
*Καταρχήν με την παραδοχή του προπατορικού αμαρτήματος,δηλώνει ευθέως ότι είναι φύσις αδύνατον να μην αμαρτάνει και αυτός,όχι όμως για να δικαιολογήσει τις πράξεις του, αλλά από την στιγμή που εξυπακούεται ότι θα αμαρτήσει στην ζωή του,η κατάσταση ξεφεύγει από τα χέρια του, δηλώνει αδυναμία,μην μπορώντας να αναμετρηθεί με μια παγιωμένη κατάσταση όπως το Π.Α,και η πολυπόθητη απαλλαγή από την αμαρτία,μέσω της συγχώρεσης,”επιβάλλεται” να επιτευχθεί με κάτι ανώτερο και παντοδύναμο..
Και τέτοια χαρακτηριστικά φέρει μόνο ένας,ο Θεός!
Συνεπώς,για άλλη μια φορά δηλώνει ταπεινωτική ταπείνωση, βάζοντας τον εαυτό του στην θέση του 100% αδύναμου που εξαρτάται 100% από τον παντοδύναμο,τον ίδιο τον Θεό! Συγκλονιστικό..
Εδώ τώρα ο ψαλμωδος με το ΑΛΛΆ διαχωρίζει τον Θεό από το Π.Α σε επίπεδο ευθύνης,και μας δηλώνει ότι μπορεί να ισχύει το προπατορικό αμάρτημα αλλά αυτό δεν είναι αποτέλεσμα δικό Του και ότι ο Θεός αποστρέφεται οτιδήποτε αμαρτωλό απορρέει εξαιτίας του Π.Α…
Δεν ειναι χαιρέκακος ο Θεός,ούτε οπαδός του “καλά να πάθεις”,αλλα σαν Θεός της αγάπης και του ελέους που είναι,δεν τον άφηνει μετέωρο και έκπτωτο και του ζητάει απλά(ας πούμε σαν αντάλλαγμα ) ειλικρίνεια..αλλά ποια ειλικρίνεια;
Όχι αυτήν που βγαίνει μεσα από τα χείλη,με τα λόγια,αλλά αυτήν του νου και της καρδιάς…
Δειχνει δηλαδή την προτίμηση Του σε κάτι πιο βαθύ,που πηγάζει από τον λογισμό του νου και τα τρίσβαθα της καρδιάς!
Εδώ τώρα έχουμε σε όλο τους το μεγαλείο, την γενναιοδωρία Του, την δικαιοσύνη Του,και την καλή διάθεση Του να σώσει!
Βλέποντας λοιπόν ο Κύριος ότι ο ψαλμωδος διαθέτει τα επιθυμητά χαρακτηριστικά, δεν τσιγκουνεύεται και του χαρίζει την πολύτιμη Σοφία Του, όπλο απαραίτητο για την πραγματοποίηση της σωτηρίας του..
Δηλαδή του αποκαλύπτεται και τον καθοδηγεί με τον “φωτισμό” Του,και όντως,ανεκτίμητος ο πλούτος!
Ο Δαυίδ επικαλείται δύο φορές το Π.Α,δείχνοντας έτσι πάλι την σωτηρία ταπείνωση του με την άνευ όρου εξάρτηση του από τον Θεό, και μας το δηλώνει και ευθέως ότι χωρίς την βοήθεια Του τίποτα απολύτως δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί!
Εμείς πάλι ποντάρουμε στο χρήμα,στην τύχη,και στις ικανότητες μας…
Εδώ τώρα έχουμε το στάδιο του τελικού και ολοκληρωτικού καθαρισμού από την αμαρτία, τόσο των καινούργιων όσο και των παλιών του αμαρτιών, που χάρη στον επίμονο και σχολαστικό καθαρισμό θα επιτευχθεί το τελειωτικό αποτέλεσμα της απομακρυνσης κάθε ίχνους βρωμιάς και θα γινει πιο λευκός από το χιονι!
*Εδώ τώρα υπάρχουν κάποια σημεία εξέχουσας σημασίας που αναδεικνύονται..
Καταρχήν δηλώνει την αχρειοτητα του και την ταπεινότητα του,γιατί η συγχώρεση θα προέλθει αποκλειστικά επειδή θα του την χαρίσει ο Θεός, και δεύτερον λόγω του απέραντου ελέους Του,το οποίο ο ψαλμωδος δεν σταματά να επικαλείται…
Δειχνει, και είναι συγκλονιστικό, ότι για τον τελικό καθαρισμό του δεν θα χρειαστεί κουβάδες από το έλεος Του παρά μόνο λίγο ράντισμα..
Δεν θέλει να αναδειχθεί βεβαίως η φειδωλότητα του θεού αλλά αντίθετα το μεγαλείο της παντοδυναμίας Του και του άπειρου ελέους που διαθέτει, όπου μόλις λίγο ΡΆΝΤΙΣΜΑ,είναι ικανό να τον ξεπλύνει από την αμαρτία..και όχι απλά να τον ξεπλύνει αλλά θα επιτύχει τον τέλειο καθαρισμό που θα τον κάνει πιο λευκό από το χιόνι..
Το άλλο εξίσου αξιοσημαντο είναι ότι δεν θα χρειαστεί κλωνάρια ολόκληρα υσσώπου για τον καθαρισμό της αμαρτίας του, αλλά επιλέγει το υποκοριστικο ΚΛΩΝΑΡΑΚΙΑ, που δηλώνει τόσο την ποσότητα όσο και την ταπεινότητα, θέλοντας να εξάρει για άλλη μια φορά το μεγαλείο και την Παντοδυναμία του Θεού καθως και την ταπεινότητα την δικιά του, γιατί ο υσσωπος ήταν ένα ταπεινό φυτό το οποίο το χρησιμοποιούσαν σύμφωνα με αναφορές στην Παλιά Διαθήκη οι Ιουδαίοι για τους καθαρμούς.
Εδώ τώρα μας προϊδεάζει για το πολυπόθητο, και όχι μόνο θα συγχωρεθεί η αμαρτία, αλλά ότι μιαρό υπάρχει μεσα του, χάρη στο έλεος Του θα απομακρυνθεί!
* Και σαφώς μια τέτοια παραχώρηση (συγχώρεση )συνοδεύεται και από το αντίστοιχο μεγαλειώδες δώρο που είναι το σκίρτημα ακόμη και των οστών..
Και δεν επιλέχθηκαν τυχαία τα οστά, γιατί τα οστά βρίσκονται στο εσωτερικό τους σώματος και παραπέμπουν σε κάτι πιο βαθύ..
Καθώς και το σύνολο των οστών αποτελεί το οικοδόμημα του σώματος και γι’αυτό λέμε “ο σκελετός του σχεδίου”, “ο σκελετός του κτιρίου” γιατι συμπεριλάμβανει το σύνολο, την ολοκλήρωση και ταυτόχρονα το βάθος..
Η συγχώρεση λοιπόν ευδοκιμεί τους δικούς της καρπους που μόνο ο Θεός είναι σε θέση να τους αξιώσει να καρποφορήσουν όπως το σκίρτημα των οστών..
Αλλά αυτό που αποδεικνύει πόσο ευεργετική και επιδραστική είναι η πολυπόθητη συγχώρεση, είναι αυτό το ΑΚΌΜΗ ..
Ναι, ΑΚΌΜΗ και αυτά τα οστά,που κανείς δεν μπορεί να τα θεραπεύσει, γιατί είναι κάτι εσωτερικό και αποτελεί ολόκληρο το οικοδόμημα του σώματος,ο Θεός μπορεί!
Άλλη μια φορά ταπεινώνεται και δηλώνει την παντοδυναμία του Θεού και την εξαρτηση του από Αυτον,που επιτέλους χάρη στο έλεος Του,θα τον συγχωρέσει και συνεπώς θα πλημμυρίσει από χαρά λόγω της γιατρειάς που θα του προσφέρει…
Παρακάτω,ο ψαλμωδος έχει πλήρης συναίσθηση της ασχήμιας των αμαρτιών του,καθώς και επίγνωση για την θλίψη που προκάλεσε στον Θεό και θέλει να απαλλαγεί από την βρωμιά τους, στρέφοντας το βλέμμα του στον παντοδύναμο και Παντελεήμωνα Θεό..
Τι ευεργητική ταπείνωση !!Εγώ είμαι που πλήγωσα και πρόδωσα,εσενα τον Θεό,και πάλι εγώ είμαι που θα ζητήσω το έλεος από σένα τον Θεό…
Πόσοι από εμάς αμαρτησαμε στον αδερφό μας, μετανιώσαμε για την πράξη μας,αλλά στο δια ταύτα,στο να ρίξουμε δηλαδή τα μούτρα μας και να του ζητήσουμε συγγνώμη, σκαλώνουμε;
* Δεν ζητάει όμως απλά να τις ξεχάσει ο Θεός ,να τον συγχωρέσει δηλαδή, αλλά επιζητά κάτι πιο βαθύ…να τις ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΊ από το πρόσωπο Του!(Όχι του ψαλμωδου)
Αυτοβούλως λοιπόν ζητά να καθαριστεί τελείως,όσο επίπονο και αν είναι..τόσο συντετριμμένος είναι από τα αμαρτηματα του ,που επιλέγει, η απαραίτητη ανακαίνιση που επιζητά,να εστιάσει σε κάτι πιο βαθύ… ΚΑΡΔΙΆ -τρισβασθα, ΝΟΥ-λογισμοι, ΨΥΧΉ- το πολυτιμότερο συστατικό της υπαρξεως μας, σύμφωνα με τον ψαλμωδο!
Πόσοι από εμάς, όταν αμαρτήσουμε, ζητάμε να συγχωρέσει μόνο την πράξη μας; Δηλαδή, επιφανειακο καθαρισμό;
Αν π .χ έκλεψα, ζητάμε διακαώς να μας συγχωρέσει για την αμαρτωλή πράξη του κλεψιματος και αρκουμαστε σ’αυτό.. τί προχειράτζα!
Ταυτόχρονα μας αποκαλύπτει ότι έχει επίγνωση της δράσης του κακου,το οποίο καραδοκεί, έτοιμο να τον ξανα επιτεθεί λόγω του Π.Α, και γι’αυτό θέλει να γίνει τέλεια η δουλειά της “ανακαίνισης”..
Εμείς πάλι,είμαστε διατεθειμένοι να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη για την ανακαίνιση του σπιτιού,αλλά για την εσωτερική μας ανακαίνιση κάνουμε τσαπατσουλιες και αρκουμαστε στα πανω-πανω..
Μίσησε λοιπόν τόσο πολύ το κακό, που ζητάει από τον Κύριο να συνδράμει, για να μην ξανακυλησει, και ζητάει να καθαριστουν πλήρως όλα .. καρδιά, νους και ψυχή!
Οι επιλογές των τριών αυτών, είναι ιδανικές, πετυχαίνει τον πλήρη συντονισμό τους, όπου καί τα τρία αυτά μαζί, ισχυροποιουν την επιθυμία του για αποφυγή του κακού..
Είναι ξεκάθαρο, ότι ο ψαλμωδος έχει επίγνωση της αιτίας του κακού, ότι δηλαδή η παρεκτροπή αυτών των τρίων προκαλούν το κακό, και γι’αυτό δεν επιλέγει τον καθαρισμό της σάρκας..
Η αμαρτία της σάρκας είναι απόρροια της αμαρτίας του λογισμού,της καρδιάς και της ψυχής!
Εδώ ο ψαλμωδος δήλωνει πλήρως εξαρτημένος από τον Θεό, επιβεβαιώνει το “μεθ’ημων ο Θεός” και είναι πλήρως συνειδητοποιημένος ότι χωρίς το έλεος Του και χωρίς τον φωτισμό Του,πάει χαμένος..
Πόσοι από εμάς,όταν μας βρίσκουν δυσκολίες επιζητάμε αυτά τα δύο;
Αν π.χ με βρήκε φτώχια,ζητάμε από τον Θεό εμμέσως πλην σαφώς,χρήματα, (ευτελή πράγματα δηλαδή),για να σωθούμε,λες και δεν γνωρίζει ο Κύριος από πριν τις ανάγκες μας!Εμάς περιμένει να τους τις χιλιοπουμε..
Πάλι άστοχο το αίτημα μας!
Το έλεος,τον φωτισμό μέσω του Αγίου Πνεύματος και την επικράτηση του θελήματος Του, οφείλουμε να επιζητάμε και όλα τ’αλλα θα τ’αναλαβει ο ίδιος,σύμφωνα πάντα με το θέλημα Του…
Εδώ τώρα ο ψαλμωδος,πλήρως εξαρτημένος από τον Θεό και δηλώνοντας έτσι,απόλυτη ταπείνωση,αφού συγχωρεθεί και αφού τον ελεήσει και αφού τον φωτίσει, επιθυμεί να ξανανιώσει χαρά!
Η χαρά όμως αυτή,πάλι στα χέρια του Κυρίου είναι,και γι’αυτό ταπεινώνεται πάλι και του την ζητά..
Δεν αρκείται όμως στην δωρεά αυτή του θεού, αλλα ζητά να τον στηρίξει,σαν πλήρης εξαρτημένος που είναι από τον Θεό,για να αποκτήσει το πιο σημαντικό εφόδιο απέναντι στο κακό…την ΑΚΛΌΝΗΤΗ ΠΊΣΤΗ στον Θεό και στο καλό που πρεσβεύει,για να μην ξανακυλησει στην αμαρτία!
Πόσοι από εμάς,όταν με το καλό μας συγχωρέσει ο Θεός και πάρουμε αυτό που επιθυμούμε,επιζητάμε από τον Θεό να μας βοηθήσει για μην ξανακυλησουμε; Ρητορικό το ερώτημα και το πολύ πολύ να τον ευχαριστήσουμε και μέχρι εκεί..
Εδώ ο ψαλμωδος αρχίζει να βιώνει τις ευεργεσίες από τις δωρεές του Θεού,και η συγχώρεση που θα του προσφέρει μαζί με την χαρά που θα την διαδεχτεί,θα τις χρησιμοποιήσει παράγοντας έργα από αυτές..
Δεν θα τα κρατήσει δηλαδή για τον εαυτό του,αλλά επιθυμεί όχι μόνο να μην κλονιστεί η πίστη κανενός στον Θεό αλλά αντιθέτως να διαδώσει παντού το έλεος και την ευσπλαχνία που επέδειξε ο Θεός στον ίδιο και έτσι να τον μιμηθούν και άλλοι που βρίσκονται στην ίδια θέση με αυτον..
Εδώ αναδύεται το μεγαλείο της ανταπόδοσης του καλού,της ευγνωμοσύνης,επιβεβαιώνει εμπράκτως το “αγαπάτε αλλήλους”..
Πόσοι από εμάς,μετά την ειρήνευση στην καρδιά μας,μας ενδιαφέρει και η ειρήνευση της καρδιάς των αδερφών μας;Άλλο ένα ρητορικο ερώτημα…
ΕΛΕΥΘΈΡΩΣΕ με λέει ο ψαλμωδος από τις ενοχές!
Πριν,ζητούσε να τον συγχωρέσει για να μπορέσει να επιστρέψει η χαρά..
Τώρα,ζητάει να απαλλαγεί καί από τις ενοχές,για να μπορέσει επιτέλους να αισθανθεί ελεύθερος…
Τί ευλογημένη κατάσταση!!!
Και πρώτη φορά επικαλείται κάτι σαρκικο,όπως η γλώσσα,γιατί είναι κάτι εξωτερικό,και θέλει να εξωτερικευσει αυτό που νιώθει στα σωθικά του προς τα έξω…
Θέλει που λέμε,να το φωνάξει,να ακουστεί παντού..να δοξολογήσει την δικαιοσύνη Του που τιμωρεί ΣΠΛΑΧΝΙΚΑ το κακό!
Σπλάχνα…το πιο βαθύ εσωτερικό όργανο από το οποίο ξεκινά η δημιουργία της ζωής του εμβρύου!
Όλη αυτήν η διαδικασία της συγχώρεσης λοιπόν και της σωτηρίας,ο Θεός δεν την πραγματοποίησε με εκδικητικά και καταστροφικα μέσα, έχοντας εκ των πραγμάτων την όποια εξουσία,αλλά επέλεξε μεθόδους όπου κυριαρχούν η αγάπη και η ευσπλαχνία,για να μπορέσει έτσι να έρθει από “ιδία βουλήσει” ο άνθρωπος στην επιθυμητή σωτηρία του και όχι από καταναγκασμό που προέρχεται από τον φόβο της οργής του Θεού..
To μεγαλείο του Θεού σε όλο του το μεγαλείο!
Πόσοι από εμάς που διαθέτουμε ισχυρή εξουσία,κάνουμε σωστή χρήση και όχι κατάχρηση αυτής;
Ακόμη και εμείς οι γονείς ασκούμε εξουσία στα παιδιά μας καί λόγω του ρόλου μας αλλά καί λόγω της σωματικής μας υπεροχής και καταφεύγουμε έτσι σε αντιθεες τακτικές..
Ακούτε εσείς οι εξουσιαστές;Αν πραγματικά νοιαζόσασταν για εμάς θα μας συμμορφώνατε με χίλιους δυο άλλους τρόπους και όχι υπό την απειλή προστίμων και εκβιασμών!
Οι δωρεές του Θεού δεν σταματούν και συνεχίζουν και μετά την συγχώρεση,μετά την επιστροφή της χαράς,μετά την απαλλαγή των ενοχών,και τώρα έχουμε και την απομάκρυνση της ντροπής και του ελέγχου της συνείδησης (ότι πιο βασανιστικό) και σιγά σιγά επανέρχεται η φυσιολογική λειτουργία των σαρκικών μελών του σώματος για ένα και μόνο σκοπό…
Για να τα χρησιμοποιήσει, δοξολογώντας και υμνώντας τον Θεό!
Ο ψαλμωδος εδώ τώρα,δεν μπορεί να κρύψει την ευγνωμοσύνη και την χαρά που νιώθει,και θέλει να προσφέρει όσα περισσότερα μπορεί στον Θεό για να τον ευχαριστήσει και προσθέτει και την συμμετοχή της καρδιάς!
Με τα χείλη και με το στόμα θα υμνήσει τον Κύριο,αλλά δεν θα γίνει διεκπεραιωτικά η δοξολογία..θα συμμετέχει η καρδιά,και οι ύμνοι θα πηγάζουν από τα τρίσβαθά της!
Με εκείνο το ΕΣΎ ΌΜΩΣ,γίνεται αντιληπτό ότι ειναι συνειδητοποιημένος,γιατί μεσα από όλη αυτήν την διαδικασία της συγχώρεσης πλησίασε τον Θεό,τον γνώρισε,και κατάλαβε ότι δεν τον ευχαριστούν οι υλικές θυσίες και τα τυπικά λατρευτικά..
Μπορεί να αναλογιστεί κανείς,τί σημαίνει να φτάσει να γνωρίζει καποιος θνητός τον Θεό,σε σημείο που να ξέρει τις επιθυμίες Του;
Θα παρακαλούσαμε όλοι να αμαρτάνουμε συνέχεια για να έχουμε την ευκαιρία να μετανοουμε που λέει ο λόγος όμως,γιατί μία μόνο φορά αν εφαρμόσουμε επιτυχώς τον ορθό τρόπο της μετανοίας θα μείνει χαραγμένος στην καρδιά μας και απλά θα εστιαζαμε στην αποφυγή του κακού για να μην τον πληγώσουμε ξανά…
Εδώ τώρα ο ψαλμωδος, βασισμένος στην δική του επιτυχή δοκιμασία, προσφέρει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα το πιο αισιόδοξο μήνυμα!
ΠΟΤΕ λοιπόν ο Θεός δεν θα απαρνηθεί κάποιον που νιώθει συντριβή ψυχή τε και σώματι και που η ταπείνωση του εκμηδένισε την περηφάνια του,και όλα αυτά όταν πηγάζουν από την καρδιά…
Η ειρήνη που έχει ο ψαλμωδος,θεριευει και δεν αρκείται στην δική του πνευματική αναγέννηση,ούτε στην πνευματική αναγέννηση των αμαρτωλών αλλά γιγαντώνεται και επιθυμεί ολόκληρη η Ιερουσαλήμ,δηλαδή ολόκληρος ο λαός του Θεού,όλοι οι πιστοί του Θεού,να αναγεννηθουν..
Η ευτυχία που προέρχεται από τον Θεό,δίνει φτερά στον άνθρωπο και θέλει να πετάξει σε όλον τον κόσμο,να μοιραστεί,να διαδώσει,να σώσει όλον τον κόσμο,και το “αγαπάτε αλλήλους” δεν διδάσκεται,δεν αναγκάζεται,δεν βαρυγκομεί,και το νιώθει κανείς αβίαστα και απλά το πράττει με όλη του την καρδιά,με όλη του την ψυχή και όλο του τον νου..
Αυτό είναι ο Θεός μας,και αυτό επιθυμεί για το τελειότερο δημιούργημα Του..
Όλα τα άρθρα μου,ακόμη και αυτά που πήγαν άπατα τα αγαπάω, αλλά το συγκεκριμένο το κατα ευχαριστήθηκα και ο λόγος είναι προφανής..
Υ Γ 1
Ξεκαρδιστειτε στα γέλια άφοβα…μετά θα κλαίμε, αλλά δεν πειράζει,μαθημενοι είμαστε!
Έχουμε και λέμε: Νόμιμο ΑΛΚΟΌΛ, νόμιμα ΝΑΡΚΩΤΙΚΆ, νόμιμη ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΊΑ, νόμιμοι ΦΟΝΟΙ (ευθανασία,έκτρωση), νόμιμη ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ=Νόμιμοι σκλάβοι του Σ@τ@ν@
Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου, αλλά τις τελευταίες μέρες το θανατικό χτύπησε κόκκινο.. μάλιστα είχαμε και μαζικούς θανάτους παιδιών στην Λουιζιάνα από έναν “δαιμονισμένο” όπως ειπώθηκε και όσο για τα μέρη μας τί αυτοκτονίες, τι ατυχήματα, τι σκοτωμοί…
Αυτές τις μέρες,ο δικός του διψάει για αίμα και κάποιος θα αναρωτηθεί πώς γίνεται από την μια να αναφέρεσαι σε κάτι τόσο πνευματικό όπως η μετάνοια και από την άλλη να αναφέρεσαι σ’αυτά τα χαζά!
Η απάντηση θα μπορούσε να δωθεί μέσα από την διδασκαλία του ίδιου του Θεού, αλλά δεν είναι της στιγμής..
Υ.Γ 2 Έχουμε και το φόρουμ στους Δελφούς και μας ήρθε λοιπόν διαβασμενο το μέλος της Bildeberg έτοιμο να πάρει κεφάλια και θα πούμε το ψάρι ψαράκι ..θα βοηθήσουν λέει την αλιεία!Αλήθεια γιατί οι περισσότερες συνεδριάσεις είναι κεκλεισμένων τών θυρών;
Και εννοείται δεν κατακρίνουμε πρόσωπα, και εννοείται μια προκλητική πράξη ελέγχεται,και εύχομαι να εισακουστω τόσο εγώ όσο και αυτοί που συμφωνούν μαζί μου και να φτάσει στα αυτιά της χαροκαμμενης μάνας ..
Η μητέρα έβαλε τηλεοπτικές κάμερες στο δωμάτιο του παιδιού της;Πριν δώσει ακόμη μια συνέντευξη, φρόντισε να βάλει τεράστιες ψεύτικες βλεφαρίδες για να γράφει στην κάμερα;
Καταλαβαίνουμε λοιπόν όλοι οτι ο σ@τ@ν@ς έχει ρημάξει τα πάντα,έτσι δεν είναι;Ακόμα και την ώρα του θανάτου μας γλενταει κανονικά ..
Δεν την γνωρίζω λοιπόν την εν λόγω κυρία, συνεπώς δεν μπορώ να την χαρακτηρίσω,αλλά η πράξη της αυτή πιστεύω έχει προκαλέσει και τον πιο καλοπροαίρετο…
