Θυμάστε πριν από μερικά χρόνια — την πρώτη θητεία του Τραμπ — όταν οι Δημοκρατικοί — ολοένα και πιο γνωστοί ως DemoRats — επινόησαν την απάτη του “Russiagate” ότι τάχα ο Τραμπ, με τη βοήθεια της Ρωσίας, είχε κλέψει τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016; Η πλεκτάνη των Δημοκρατικών εναντίον του Τραμπ αφορούσε τα υψηλότερα κλιμάκια του FBI και του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ και υποστηρίχθηκε από τον διευθυντή της CIA. Η φάρσα ισχυριζόταν ότι οι εκλογές της Αμερικής ήταν στα χέρια της Ρωσίας, μιας ξένης δύναμης που έβαζε τους πράκτορές της επικεφαλής της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η πόρνη των αμερικανικών ΜΜ ενημέρωσης έδωσε στις αβάσιμες κατηγορίες πολλά χρόνια ζωής, και ακόμα συναντάς ανθρώπους που πιστεύουν κάθε λέξη τους.
Όλο αυτό το διάστημα υπήρχαν πραγματικά ξένα χρήματα που έλεγχαν τις εκλογές στις ΗΠΑ, μόνο που είναι αντισημιτικό να μιλάμε γι’ αυτό, επειδή είναι χρήματα της AIPAC, τα χρήματα της «Αμερικανοϊσραηλινής Επιτροπής Δημοσίων Υποθέσεων».
32 εκατομμύρια δολάρια, ένα πρωτοφανές ποσό για μια προκριματική εκλογή υποψηφίου της Βουλής των Αντιπροσώπων, δόθηκαν από την AIPAC και Εβραίους δισεκατομμυριούχους για να απομακρύνουν τον βουλευτή του Κεντάκι, Τόμας Μάσι, πιθανώς το πιο αμερικανικό μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Το γεγονός ότι ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ δεν έσωσε τον Μάσι από την AIPAC.
Ένα άλλο θύμα της AIPAC ήταν η Marjorie Taylor Green, μια άλλη ένθερμη υποστηρίκτρια του Τραμπ που εγκαταλείφθηκε, όπως και η Massie, από τον Τραμπ κατόπιν εντολής της AIPAC. Επίσης, δεν ενέκρινε τη γενοκτονία της Παλαιστίνης από το Ισραήλ, η οποία χρηματοδοτήθηκε με Αμερικανικά χρήματα, όπλα και διπλωματική κάλυψη. Αντιμέτωπη με την υποστηριζόμενη από τον Τραμπ εκστρατεία συκοφαντίας της AIPAC εναντίον της στις προκριματικές εκλογές, παραιτήθηκε, με το σκεπτικό ότι η υποστήριξη της Αμερικής σε αντίθεση με την υποστήριξη του Ισραήλ ήταν πολύ ακριβή.
Τώρα έχουμε από το Truthout μια έκθεση που αναφέρει ότι «Η τεράστια εισροή από τις Επιτροπές Δημοσίων Υποθέσεων της Αμερικανοϊσραηλινής Επιτροπής Δημοσίων Υποθέσεων αποτελεί μελέτη περίπτωσης στην πολιτική που στρεβλώνει το χρήμα». Ο συγγραφέας γράφει:
«Η Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων, ή AIPAC, έχει δαπανήσει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε πολιτικές αναμετρήσεις κατά τη διάρκεια του τρέχοντος εκλογικού κύκλου, με στόχο να νικήσει προοδευτικούς υποψηφίους που ασκούν κριτική στο Ισραήλ και εκφράζουν υποστήριξη στους Παλαιστίνιους. Πολλοί ψηφοφόροι μπορεί να μην το γνωρίζουν καν αυτό, επειδή οι διαφημίσεις και τα email που χρηματοδοτούνται από την AIPAC συχνά παραλείπουν οποιαδήποτε αναφορά στο Ισραήλ, παρόλο που η ενίσχυση της υποστήριξης των ΗΠΑ προς το Ισραήλ και η εκλογή φιλοϊσραηλινών υποψηφίων είναι μεταξύ των κινητήριων στόχων της ομάδας.»
«Το δίκτυο άσκησης πίεσης και εκλογών της AIPAC έχει δαπανήσει μέχρι στιγμής 67,2 εκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια του τρέχοντος εκλογικού κύκλου, από 29,3 εκατομμύρια δολάρια κατά τον κύκλο 2021-2022. Αυτά τα τεράστια ποσά δαπανών έχουν αφιερωθεί στην προσπάθεια να νικηθούν υποψήφιοι όπως ο Abdul El-Sayed στο Μίσιγκαν, η Aisha Wahab στην Καλιφόρνια, η Melat Kiros στο Κολοράντο και πολλοί άλλοι.»
«Η AIPAC έχει μια σειρά από συνδεδεμένες και ευθυγραμμισμένες Super PACs και άλλες οντότητες. Μερικές από τις πιο σημαντικές είναι η AIPAC PAC, η επιτροπή πολιτικής δράσης της ομάδας, η οποία συγκεντρώνει χρήματα για να συνεισφέρει απευθείας στους υποψηφίους· το United Democracy Project, το super PAC της AIPAC, το οποίο συγκεντρώνει και ξοδεύει πολύ περισσότερα χρήματα για ανεξάρτητες εκλογές· και η Δημοκρατική Πλειοψηφία για το Ισραήλ (DMFI) PAC, η οποία ευθυγραμμίζεται με την AIPAC και επικεντρώνεται ειδικά στις Δημοκρατικές κούρσες.»
Ο συγγραφέας, Ντέρεκ Σάιντμαν, είναι Εβραίος σύμφωνα με το AI (την Τεχνητή Νοημοσύνη), το οποίο αναφέρει ότι «ο Σάιντμαν είναι ένα παραδοσιακό εβραϊκό επώνυμο Ασκενάζι. [1, 2]» Και έτσι έχουμε έναν έντιμο Εβραίο. Υπάρχουν. Γνωρίζω μερικούς. Ο καθηγητής μου στην Οξφόρδη ήταν ένας από αυτούς στον οποίο αφιέρωσα το πρώτο μου βιβλίο με αξιολόγηση από ομοτίμους καθηγητές.
Από πού προέρχονται τα χρήματα της AIPAC που ελέγχει τις εκλογές στις ΗΠΑ; Ο Σάιντμαν μας λέει:
Προέρχεται από δισεκατομμυριούχους της Wall Street, όπως ο Paul Singer.
Προέρχεται από τον Μαρκ Ρόουαν, δισεκατομμυριούχο επικεφαλής μιας από τις κορυφαίες ιδιωτικές επενδυτικές εταιρείες στον κόσμο.
Προέρχεται από τον Daniel Loeb, τον δισεκατομμυριούχο επικεφαλής ενός μεγάλου hedge fund.
Προέρχεται από τον δισεκατομμυριούχο μεγιστάνα του θεάματος, Χάιμ Σαμπάν.
Προέρχεται από τον δισεκατομμυριούχο Jan Koum, συνιδρυτή του WhatsApp.
Προέρχεται από τον Ρόμπερτ Κραφτ, τον πολύ-δισεκατομμυριούχο ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου Kraft και ιδιοκτήτη των NFL New England Patriots.
Προέρχεται από πλούσιους Εβραίους όπως η Στέισι Σούστερμαν, η Ντέμπορα Σάιμον, ο Τζόναθαν Τις, και πιθανώς ένα μεγάλο ποσοστό των πολλών δισεκατομμυρίων που οι Αμερικανοί παραδίδουν στο Ισραήλ κάθε χρόνο, επιστρέφουν για να επανεκλέξουν τα μέλη της Βουλής και της Γερουσίας που υποστηρίζουν πιστά το Ισραήλ, με όλα τα μέσα για τη γενοκτονία.
Αντιμέτωποι, όπως βρισκόμαστε, με την ικανότητα του Ισραήλ να εξαγοράζει τις αμερικανικές εκλογές, πώς πιστέψαμε ποτέ ότι η Ρωσία το έκανε αυτό; Γιατί πέσαμε στην παγίδα των Δημοκρατικών και των ψεύδων των ΜΜ ενημέρωσης; Ο λόγος είναι ότι τα πόρνα ΜΜ ενημέρωσης — New York Times, NPR, CNN, Fox News και τα υπόλοιπα — εμποδίζουν να φτάσουν σε εμάς οποιαδήποτε ακριβή πληροφορία. Απλώς σκεφτείτε τους ανέμελους Αμερικανούς που κάθονται δίπλα σε ανειδίκευτους ομιλητές και δεν έχουν κανέναν τρόπο να κρίνουν τι τους λένε. Τα αμερικανικά νέα είναι μια διαδικασία κατήχησης.
Για να ανακαλύψει ένας Αμερικανός το τι συμβαίνει, πρέπει να καταβάλει μια πραγματικά αφοσιωμένη προσπάθεια, και λίγοι μπορούν να το κάνουν, και πρέπει να χρησιμοποιήσει την κριτική σκέψη που δεν ξέρει πώς να την χρησιμοποιήσει, επειδή αντί να εκπαιδευτεί, έχει υποστεί προπαγανδιστική κατήχηση.
Τι πρέπει να συμπεράνουμε, για παράδειγμα, από την πρόσφατη δήλωση του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να αφήσει τις πολιτικές της στη Μέση Ανατολή να είναι «υποτακτικές» σε εκείνες του Ισραήλ και πρέπει να θέσει τα δικά της συμφέροντα πάνω απ’ όλα; https://www.timesofisrael.com/vance-us-cannot-let-its-mideast-foreign-policy-be-subservient-to-israel/
Ο Βανς συνέχισε λέγοντας ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος να θέσει τη χώρα του πάνω απ’ όλα «αν χρειαστεί». Ο Βανς δεν λέει ποια μπορεί να είναι η ανάγκη. Προφανώς η ανάγκη δεν έχει καμία σχέση με την παύση μιας γενοκτονίας, καμία σχέση με τη διακοπή της υποστήριξης της ισραηλινής επιθετικότητας εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου, καμία σχέση με την επιθετική πολιτική του Ισραήλ για το Μεγάλο Ισραήλ. Καμία σχέση με την επιρροή του Ισραήλ στις αμερικανικές εκλογές.
Φαίνεται ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη. Η Βουλή των Αντιπροσώπων, η Γερουσία και ο Πρόεδρος Τραμπ και το Σιωνιστικό του καθεστώς είναι μαριονέτες του Ισραηλινού Λόμπι. Εκπροσωπούν το Ισραήλ, όχι την Αμερική.
Η ισραηλινή κυβέρνηση είναι σίγουρη ότι αυτή, και όχι οι Αμερικανοί, ελέγχει την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, τα μέλη της ισραηλινής κυβέρνησης δεν διστάζουν να μιλήσουν ειλικρινά. Ο Χανόχ Μιλβίντσκι, μέλος του κόμματος του Νετανιάχου, Λικούντ, στην Κνεσέτ, δήλωσε δημόσια χωρίς αμηχανία: «Δεν είμαστε σαν όλους τους άλλους, και γι’ αυτό όλοι οι νόμοι που ισχύουν για όλους τους άλλους δεν ισχύουν για εμάς». Οι νόμοι που δεσμεύουν άλλες χώρες δεν ισχύουν για το Ισραήλ, επειδή η εβραϊκή υπεροχή είναι μια θεόσταλτη εξαίρεση από ό,τι ισχύει για τους άλλους. «Ο εβραϊκός λαός έχει γεννηθεί για να είναι ένας ανώτερος λαός». https://israelpalestinenews.org/we-are-not-like-everyone-else-laws-that-bind-other-nations-do-not-apply-to-israel-says-likud-lawmaker/
Πόσοι αντιλαμβάνονται ότι αυτός ο ισχυρισμός υπερβαίνει σε ρατσισμό από αυτά που έλεγε & έκανε ο Χίτλερ για τους Γερμανούς και την Άρια φυλή;
Ακούμε ατελείωτα από λευκούς φιλελεύθερους για «λευκή υπεροχή». Κι όμως, εδώ έχουμε μια αξίωση υπεροχής που ξεπερνά κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη έχει γίνει ποτέ, και οι λευκοί φιλελεύθεροι σιωπούν. Γιατί; Ξέρουν ότι αν ανοίξουν το στόμα τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας, οι Εβραίοι θα τους πιάσουν. Και έτσι σιωπούν.
Όταν οι ισχυρισμοί περί υπεροχής δεν αμφισβητούνται, τότε θεσμοθετούνται και γίνονται αποδεκτοί ως αληθινοί από τις λαϊκές μάζες.
Και μας οδηγούν σε ολέθριο πόλεμο.
Το Ισραήλ έχει παγιδεύσει τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Ισραήλ με το Ιράν και έχει προκαλέσει ήττα στην Αμερική. Ο Τραμπ υποφέρει από αυτή την ήττα και ζυγίζει & ξανασκέφτεται αν θα μετατρέψει την ήττα σε νίκη χρησιμοποιώντας πυρηνικά όπλα εναντίον του Ιράν. Κατά τη γνώμη μου, ο Νετανιάχου γνώριζε από την αρχή ότι η ισραηλινοαμερικανική επίθεση στο Ιράν θα οδηγούσε σε αμερικανική ήττα και βασίζεται στην ήττα για να σώσει το κύρος του ο Τραμπ εξαπολύοντας τα πυρηνικά. Το Ιράν θα πρέπει να σταματήσει να τρίβει τη μύτη του Τραμπ στην ήττα του Τραμπ, επειδή αυτό θα κάνει πιο πιθανό να απαντήσει ο Τραμπ με βία που το Ιράν δεν μπορεί να αντέξει.
Τα πυρηνικά όπλα έχουν τεθεί εκτός συζήτησης από το 1945, όταν χρησιμοποιήθηκαν χωρίς δικαιολογία εναντίον δύο ιαπωνικών αστικών πόλεων, ακόμη και όταν οι Ιάπωνες ήταν έτοιμοι να συνθηκολογήσουν. Αν ο Τραμπ επαναφέρει τα πυρηνικά όπλα στο προσκήνιο για να σώσει το πρόσωπό του από την ντροπή της ήττας, το ταμπού κατά της χρήσης τους θα έχει σπάσει. Αυτό θα ήταν ένα απερίσκεπτα επικίνδυνο πράγμα, καθώς οι ηλίθιοι στην Ουάσιγκτον έχουν επιλέξει τη Ρωσία και την Κίνα ως τους βασικούς εχθρούς.
Οι διάφορες κοινότητες εξωτερικής πολιτικής του κόσμου δεν αντιλαμβάνονται πλήρως την φρίκη ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος στο οποίο οδηγεί ολόκληρο τον πλανήτη η υπερφίαλη σιωνιστική ατζέντα του Μεγάλου Ισραήλ. Και αν το έκαναν, θα σιωπούσαν, γιατί θα ήταν αντισημιτικό να το πουν, και θα απομακρυνόντουσαν από τις πανεπιστημιακές και κυβερνητικές τους θέσεις.
Επομένως, η σιωπή τους ανοίγει τον δρόμο προς τον Αρμαγεδδώνα.
