Αναμενόμενος οπουδήποτε στη δυτική ακτή των ΗΠΑ
Οι ερευνητές λένε ότι ένας τεράστιος σεισμός και τσουνάμι θα μπορούσαν σύντομα να χτυπήσουν τις βορειοδυτικές ακτές των ΗΠΑ, σκοτώνοντας περισσότερους από 10.000 ανθρώπους, πλημμυρίζοντας ολόκληρες πόλεις και προκαλώντας οικονομικές ζημίες συνολικού ύψους 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Μια ανησυχητική έκθεση που δημοσιεύεται από τη Συμβουλευτική Επιτροπή για την Πολιτική της Σεισμολογικής Ασφάλειας του Όρεγκον προειδοποιεί για τις άσχημες επιπτώσεις του σεισμού και
ισχυρίζεται ότι είναι επικείμενος και μπορεί να χτυπήσει οποιαδήποτε στιγμή. Η έκθεση, η οποία συντάχθηκε από ομάδα περισσότερων από 150 εθελοντών εμπειρογνωμόνων, ζητήθηκε από τον νομοθέτη του Όρεγκον προκειμένου να προετοιμαστεί κατάλληλα για την καταστροφή.
Ο τελευταίος σεισμός μεγάλης έκτασης στην περιοχή συνέβη το 1700 μ.Χ. στη Ζώνη Cascadia. Ο σεισμός είχε μέγεθος μεταξύ 8,7 ρίχτερ και 9,2 ρίχτερ και οι γεωλόγοι το 2010 προέβλεπαν ότι υπάρχει 37% πιθανότητα ενός ακόμα τέτοιου σεισμού που θα συμβεί μέσα στα επόμενα 50 χρόνια. Η νέα έκθεση ισχυρίζεται ότι υπάρχει 100% πιθανότητα ενός σεισμού τέρας που θα συμβεί στην περιοχή.
“Θα εξαπλωθεί από τον Καναδά στην Καλιφόρνια πάνω από 800 μίλια”, δήλωσε ο παλαιοεσαινολόγος State University του Όρεγκον, Chris Goldfinger, στο CBN News.
Μια μέρα θα συμβεί. Με μικρή ή και καθόλου προειδοποίηση, η Ζώνη Cascadia θα προκαλέσει καταστροφικό σεισμό και συνοδευτικό τσουνάμι που θα καταστρέψει ουσιαστικά τα πάντα στα δυτικά του Interstate 5 στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό.
Σύμφωνα με τη σημαία δεδομένων, το ύψος (βάθος) της στήλης νερού έπεσε απότομα μέσα σε λίγα λεπτά από την ακτή του Όρεγκον, σηματοδοτώντας ξαφνικά τη γη κάτω από τον ωκεανό. Εδώ είναι τα γραφήματα που δείχνουν τι καταγράφηκε από τον ωκεανό:
Από 0231: 30, το αρχικό ύψος στήλης νερού είναι 2738,80 μέτρα βάθος (8985,56 πόδια). Δύο λεπτά και τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα, το ίδιο ύψος στήλης νερού είχε πέσει στα 2738,66 μέτρα βάθος (8985,10 πόδια). Από πού εξαφανίστηκαν τα τέσσερα εκατοστά του νερού; Απάντηση: Η γη βυθίστηκε και συνέχισε να βυθίζεται και τις επόμενες ώρες.
Όπως μπορείτε να δείτε από το δεύτερο διάγραμμα παραπάνω, από 0230 GMT έως 0600 GMT, ο ωκεανός συνέχισε να βυθίζεται σε 2737,7 μέτρα βάθος (8981,95 πόδια). Ο σημαντήρας είναι πολύ μακριά από την ακτή για να επηρεαστεί από την υψηλή / χαμηλή παλίρροια, έτσι πού εξαφανίστηκαν τα τέσσερα πόδια του νερού των ωκεανών;
Αυτό σημαίνει ότι μια τεκτονική πλάκα στον ωκεανό με την ονομασία “Juan de Fuca Plate” έκανε μια ξαφνική κίνηση προς τα ανατολικά και γλίστρησε κάτω από μια άλλη τεκτονική πλάκα που ονομάζεται “Βορειοαμερικανική πλάκα”. Αυτός ο τύπος εκδήλωσης συνήθως ακολουθείται από μια μαζική ανοδική κίνηση η Βορειοαμερικανική πλάκα προκαλώντας έναν πολύ σοβαρό σεισμό.
Εδώ είναι ένας χάρτης των σχετικών τεκτονικών πλακών:
Κατά το έτος 1700 μ.Χ. μια παρόμοια κίνηση των πιάτων πιστεύεται ότι ήταν η αιτία ενός σεισμού μεγέθους 9.0 ρίχτερ, ο οποίος κατέστρεψε τη δυτική ακτή της βόρειας Αμερικής.
Αν δεν νομίζετε ότι τα βάρη των τεσσάρων ποδιών του ωκεανού δεν πρέπει να ανησυχούν, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ολόκληρη η στήλη του νερού. . . όλα 8985 πόδια από αυτό. . . είναι αυτό που έπεσε τέσσερα πόδια. Και το έκανε σε μια περιοχή με αρκετά μίλια!
Όταν η τεκτονική πλάκα ασφαλίσει πίσω προς τα πάνω, μπορεί να εκτοξεύσει ολόκληρη τη στήλη 8985 ποδιών του νερού προς τα πάνω και προς την ακτή!
Καθώς η υφαλοκρηπίδα υψώνεται προς την ακτή (ο ωκεανός γίνεται πιο ρηχός), η 8985 στήλη ύδατος του ποδιού αρχίζει να συσσωρεύεται στον εαυτό της καθώς κινείται προς την ακτή, μετατρέπεται σε ένα μαζικό κύμα, ίσως 45-50 πόδια ψηλό, που χτυπά την ακτή για είκοσι λεπτά !
Τώρα βλέπετε γιατί αυτή είναι μια μεγάλη υπόθεση;
Αν κάτι τέτοιο επρόκειτο να συμβεί σήμερα, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα σκοτώνονταν καθώς ένας τοίχος νερού δεκαπέντε μέτρων (45 πόδια) έφθασε στην ξηρά και βρισκόταν στην ενδοχώρα, περνώντας από το Διεθνές Σταθμό 5 και καταστρέφοντας όλα τα μονοπάτια του από την παραλία μέχρι το Διακρατικό 5.
Εδώ είναι ένας χάρτης του I-5, τα πάντα προς τα αριστερά του (προς τα δυτικά) θα εξαφανιστούν:
Το Ηφαίστειο του Mount Hood μπορεί να εκραγεί!
Αυτός ο τύπος της Τεκτονικής Κίνησης έχει άμεση επίδραση στα ηφαιστειακά, στην Ηφαιστειακή Αλυσίδα Cascadia, και συγκεκριμένα στο Όρος Hood.
Όταν η τεκτονική πλάκα του Juan de Fuca πηγαίνει κάτω από την πλάκα της Βόρειας Αμερικής, αρχίζει να συνθλίβεται. Η θερμότητα από την τριβή των δύο μαζικών πλακών που τρίβονται μεταξύ τους, λιώνει την πλάκα Juan de Fuca σε μαγνήτη (λάβα).
Ακριβώς δίπλα στη ζώνη Cascadia βρίσκεται το ηφαίστειο Mount Hood. Ακολουθεί μια γραφική παράσταση που σας δείχνει τα σχετικά στοιχεία:
Σε όλη τη ζώνη της Cascadia υπάρχουν ηφαίστεια. Τα περισσότερα από αυτά είναι ανενεργά, αλλά ορισμένα είναι αρκετά ενεργά. Εδώ είναι ένας χάρτης των ηφαιστείων στην οροσειρά Cascade Mountains, οπότε έχετε κατανοήσει τις βαλβίδες της πίεσης (ηφαίστεια) που δημιουργήθηκαν για εκατομμύρια χρόνια από αυτές τις δύο τεκτονικές πλάκες που ξύνονται μαζί. Το Mount Hood είναι στα δεξιά (ανατολικά του) Πόρτλαντ, Όρεγκον. .
Υπάρχει μια σήραγγα μάγματος που οδηγεί κατευθείαν από τη ζώνη Cascadia κατευθείαν στο Mount Hood! Καθώς η τεκτονική πλάκα του Juan de Fuca θρυμματίζεται (αυτή τη στιγμή) , λιώνει στο μάγμα (λάβα). Το αν υπάρχει ή όχι αρκετό μάγμα για να προκαλέσει έκρηξη στο Όρος Hood είναι άγνωστο.
Υπήρξε απλώς ένα “γεγονός” στον Ειρηνικό Ωκεανό, έξω από την ακτή του Όρεγκον, στη ζώνη υποδιπλασιασμού του Cascadia. Πρόκειται για ένα πολύ σπάνιο περιστατικό με σοβαρές επιπτώσεις. Αξίζει να παρακολουθείται στενά από άτομα που βρίσκονται σε περιοχές που ενδέχεται να πληγούν. Αυτό το συμβάν είναι πιθανή προειδοποίηση για πιθανό μεγάλο σεισμό που εκκρεμεί στη δυτική ακτή.Θα μπορούσε επίσης να υπάρξει έκρηξη στο Όρος Hood.
Οι λαοί στην Ουάσινγκτον, το Όρεγκον και τη Βόρεια Καλιφόρνια, καθώς και στο Βανκούβερ, Βρετανική Κολούμπια, ΚΑΝΑΔΑ, πρέπει να βεβαιωθούν ότι είναι έτοιμοι να λάβουν μέτρα έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση που ένας μεγάλος σεισμός χτυπήσει.
https://youtu.be/ACy9LwhNOFY
Στην πραγματικότητα, η επιστήμη είναι ισχυρή και ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες πίσω από αυτήν είναι ο Chris Goldfinger. Χάρη στη δουλειά του και των συναδέλφων του, γνωρίζουμε τώρα ότι οι πιθανότητες του μεγάλου σεισμού στην Cascadia που θα συμβεί μέσα στα επόμενα πενήντα χρόνια είναι περίπου ένας στους τρεις. Οι πιθανότητες του πολύ μεγάλου είναι περίπου ένας στους δέκα. Ακόμη και αυτοί οι αριθμοί δεν αντικατοπτρίζουν πλήρως τον κίνδυνο – ή, περισσότερο στο σημείο, πόσο απροετοίμαστος είναι ο Βορειοδυτικός Ειρηνικός. Τα πραγματικά ανησυχητικά στοιχεία αυτής της ιστορίας είναι αυτά: Πριν από τριάντα χρόνια, κανείς δεν ήξερε ότι η ζώνη της Cascadia είχε ποτέ προκαλέσει μεγάλο σεισμό. Πριν από σαράντα πέντε χρόνια, κανείς δεν ήξερε ότι υπήρχε.
Τον Μάιο του 1804, ο Meriwether Lewis και ο William Clark, μαζί με το Σώμα της Ανακάλυψης, ξεκίνησαν από το Σεντ Λούις στην πρώτη επίσημη αποστολή της Αμερικής. Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, έφθασαν στον Ειρηνικό Ωκεανό και έκαναν στρατόπεδο κοντά στην σημερινή πόλη Aστόρια, του Όρεγκον. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν, τότε, είκοσι εννέα ετών.
Ο Καναδάς δεν ήταν ακόμη χώρα. Οι μεγάλες εκτάσεις της ηπείρου ήταν τόσο άγνωστες στους λευκούς εξερευνητές της που ο Thomas Jefferson, ο οποίος ανέθεσε το ταξίδι, πίστευε ότι οι άντρες θα έβλεπαν μαμούθ.
Οι ντόπιοι Αμερικανοί είχαν ζήσει στα βορειοδυτικά για χιλιετίες, αλλά δεν είχαν γραπτή γλώσσα και τα πολλά πράγματα στα οποία υποβλήθηκαν οι Ευρωπαίοι που έφθασαν, δεν περιελάμβαναν σεισμολογικές έρευνες. Οι νεοφερμένοι πήραν τη γη που αντιμετώπισαν με την ονομαστική τους αξία, και με την ονομαστική τους αξία ήταν ένα εύρημα: τεράστιο, φθηνό, εύκρατο, εύφορο και, σε όλες τις εμφανίσεις, αξιοσημείωτα καλοήθη.
