Πώς η Αμερικανική Κυβέρνηση και οι ΜΚΟ Δημιούργησαν την “Gay Pride” από το Μηδέν

Συντάχθηκε από τον Brandon Smith μέσω του Alt-Market.us

Μεγαλώνοντας στην Αμερική κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, υπήρχε μια γενική αίσθηση του “ζήσε και άσε να ζήσουν” ανάμεσα στις γενιές X και Y, η οποία πραγματικά χαρακτήριζε την εποχή και τις αντιλήψεις μας για το πώς θα έπρεπε να μοιάζει μια κοινωνία. Όλοι γνωρίζαμε ότι οι ομοφυλόφιλοι ήταν μια μόνιμη πραγματικότητα στην κοινωνία. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, κανείς δεν τους ενοχλούσε και εκείνοι κρατούσαν την ομοφυλοφιλία τους για τον εαυτό τους (και μακριά από τα παιδιά). Ειλικρινά, αυτό λειτουργούσε αρκετά καλά.

Υπήρχαν κάποιες διαδηλώσεις και πορείες, αλλά το μόνο “ατομικό δικαίωμα” που είχαν οι ετεροφυλόφιλοι και δεν είχαν οι ομοφυλόφιλοι ήταν το δικαίωμα του νόμιμου γάμου. Οι περισσότεροι άνθρωποι πίστευαν ότι μόλις αυτό άλλαζε, δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο να διαμαρτυρηθούν. Αυτό που δεν καταλαβαίναμε τότε ήταν ότι η φαινομενικά ακίνδυνη άνοδος της “Gay Pride” στη δεκαετία του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 θα γινόταν η αφετηρία για την τρελή “woke” τρέλα που εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά από το 2014 και μετά.

Όπως τώρα γνωρίζουμε, πολλά από αυτά τα παράλογα είχαν τις ρίζες τους σε προγράμματα που χρηματοδοτούνταν από την αμερικανική κυβέρνηση. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε, ωστόσο, ότι η κυβέρνηση είναι ένα εργαλείο, όχι το χέρι που κρατάει το εργαλείο. Οι ελιτιστικές συμφέροντες μέσω ΜΚΟ και think tanks όπως το Ίδρυμα Ford και το Ίδρυμα Rockefeller ήταν η πραγματική κινητήρια δύναμη πίσω από τη δημιουργία του κινήματος “woke”. Πέρασαν δεκαετίες χτίζοντας μια δυναμική που μεταφέρει δημόσια χρήματα μέσω υπηρεσιών όπως η USAID στις τσέπες των ΜΚΟ.

Με άλλα λόγια, είναι λάθος να σκεφτόμαστε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ως τον εγκέφαλο. Αντίθετα, η κυβέρνηση και οι πολιτικοί της πληρώνονται (ή εκβιάζονται) από πλούσιους παγκοσμιοποιητές για να υποστηρίξουν νομοθεσία που χρηματοδοτεί και ενδυναμώνει παγκοσμιοποιητικά προγράμματα.

Η διεθνής εξάπλωση του “ακτιβισμού queer” ή “ακτιβισμού pride” ήταν ένας στόχος των ελίτ από την εποχή του Ινστιτούτου Kinsey, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Rockefeller και έγινε η πηγή της εισβολής της ιδεολογίας LGBT στη σύγχρονη ακαδημαϊκή κοινότητα από το 1947. Το Ίδρυμα Rockefeller μέχρι σήμερα καυχάται ότι χρηματοδότησε την άνοδο της “σεξουαλικής επανάστασης” και την έννοια της “μη δυαδικής σεξουαλικότητας”.

Το κίνημα των τρανς ανθρώπων συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις διανοητικά ανειλικρινείς και διαταραγμένες μελέτες του John Money που πραγματοποιήθηκαν στη δεκαετία του 1950-1960. Τα πειράματά του χρηματοδοτήθηκαν μέσω του Johns Hopkins School, το οποίο ιδρύθηκε και χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από το Ίδρυμα Rockefeller.

Μόλις αυτές οι ιδεολογίες, που παρουσιάζονταν ως κοινωνικές επιστήμες, μόλυναν τις αίθουσες της ανώτερης εκπαίδευσης, οι φοιτητές μετατράπηκαν σε πιστούς της λατρείας. Στη συνέχεια εξαπλώθηκαν σαν πανώλη στην πολιτική και την ομοσπονδιακή γραφειοκρατία. Θα συνέχιζαν να μεγαλώνουν το απρόσεκτο γραφειοκρατικό σύστημα που τώρα μεταφέρει δημόσια χρήματα από ομοσπονδιακές υπηρεσίες στα ταμεία των ΜΚΟ. Η μεγάλη απάτη είχε τεθεί σε κίνηση – Χρησιμοποιώντας αμερικανικά χρήματα για να χρηματοδοτήσουν την πτώση του δυτικού πολιτισμού.

Ένα μεγάλο μέρος αυτής της ατζέντας βασίζεται στη μαφιόζικη επιβολή της κανονικοποίησης του LGBT σε κάθε πτυχή της κοινωνίας, ακόμα και στα δημόσια σχολεία όπου οι δάσκαλοι τώρα κρεμούν σημαίες pride και εκθέτουν τα παιδιά σε θεωρίες για τη ρευστότητα του φύλου χωρίς καμία βάση σε επιστημονικά δεδομένα.

Στο διεθνές επίπεδο, μια λιγότερο γνωστή υπηρεσία που ονομάζεται “USAID” ξεκίνησε το 1961 με σκοπό την παροχή υλικής υποστήριξης σε ξένους πληθυσμούς σε μεγάλη ανάγκη (και για την καταπολέμηση της απειλής του κομμουνισμού). Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1990 και μετά, ο οργανισμός εμπλέκεται όλο και περισσότερο σε αριστερή προπαγάνδα με συγκεκριμένο ενδιαφέρον για την DEI (Διαφορετικότητα, Ισότητα, Συμπερίληψη). Το μηχανισμός που χτίστηκε για να σταματήσει τον κομμουνισμό ανασχεδιάστηκε για να προωθήσει τον κομμουνισμό.

Προχωρώντας στη δεκαετία του 2020, αυτό που έχουμε σήμερα είναι μια εχθρική επικράτηση, μια επανάσταση χρωμάτων που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση και τις ΜΚΟ, η οποία επιδιώκει να εξαφανίσει τις δυτικές αξίες, τις χριστιανικές ηθικές και τη γενική αμερικανική εκτίμηση για την ελευθερία του λόγου και της σκέψης. Το κίνημα “woke” δεν είναι απλώς Πολιτιστικός Μαρξισμός (αυτό είναι μέρος του), είναι μια τεράστια καλά χρηματοδοτούμενη ιδεολογική μηχανή. Μια νέα θρησκεία, κατά κάποιο τρόπο, που επιδιώκει να εξαφανίσει τις θεμελιώδεις αρχές που κρατούν την κοινωνία μας ενωμένη.

Για τον δυτικό κόσμο, το εκκρεμές ταλαντεύεται από τα αριστερά προς τα δεξιά, αλλά πιο εμφανώς προς τα αριστερά και λιγότερο προς τα δεξιά με την πάροδο του χρόνου. Κάποιοι το αποκαλούν “Παράθυρο Overton”. Με άλλα λόγια, οι συντηρητικές ή παραδοσιακές ιδέες και αξίες που ήταν αποδεκτές πριν από 20 χρόνια σταδιακά και σταδιακά πνίγονται από τεχνητές κοινωνικές και νομικές πιέσεις μέχρι να μην υπάρχουν πλέον στην επόμενη γενιά.

Οι ιδέες και οι αξίες “woke” που θέλει το κατεστημένο να υιοθετήσει το κοινό προωθούνται ευρέως, αλλά αυτό απαιτεί εκτεταμένη οικονομική υποστήριξη. Οι εκστρατείες κοινωνικής μηχανικής είναι ακριβές και χρειάζονται πολλά χρόνια για να επιτύχουν αποτελέσματα.

Με τις αποκαλύψεις γύρω από την USAID (και τουλάχιστον μια ντουζίνα άλλων ιδρυμάτων), φαίνεται ότι η υπηρεσία ήταν ένας κύριος κινητήρας πίσω από την ταχεία εξάπλωση της DEI σε κάθε γωνιά της χώρας μας, χωρίς να αναφέρουμε πολλές άλλες χώρες. Οι λειτουργίες τους για το LGBT είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και θα ισχυριζόμουν ότι ήταν η USAID που ειδικά εισήγαγε τον “woke” κανιβαλισμό στο δημόσιο σχολικό σύστημα.

Ήταν ο οργανισμός που ενθάρρυνε τους σχολικούς αξιωματούχους και τους δασκάλους να κατηχούν τα παιδιά με την ηθική του “woke” και την πολιτική των τρανς, ενώ ενθάρρυνε επίσης ενεργά τους δασκάλους να κρύβουν αυτές τις δραστηριότητες από τους γονείς.

Ένα έγγραφο που περιγράφει τη βασική ατζέντα είναι το “Integrating LGBTQI+ Considerations Into Education Programming” της USAID. Το PDF συντάχθηκε και παρέχεται στους υπαλλήλους και τους εργαζόμενους στο πεδίο του Inclusive Development Hub και του Center for Education. Εξηγεί πώς να εισάγουν την DEI και την προπαγάνδα LGBT σε διάφορες δημόσιες εκπαιδευτικές ιδρύσεις, χρησιμοποιώντας δασκάλους και σχολικούς αξιωματούχους ως “υποστηρικτές”.

Ερευνώντας πίσω σε κάποιες από τις δραστηριότητες της USAID από το 2014 και μετά, υπήρξε μια ξεκάθαρη αύξηση στη χρηματοδότηση γύρω από προγράμματα LGBT για δασκάλους και διαχειριστές. Λόγω της πρόσφατης διακοπής και των ελέγχων, πρέπει να χρησιμοποιήσετε τον ιστότοπο Wayback Machine για να δείτε πολλά από αυτά τα πράγματα, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν.

Το έγγραφο αναφέρει:

“Ο σκοπός αυτού του εγγράφου είναι να υποστηρίξει το προσωπικό της USAID που εργάζεται στον τομέα της εκπαίδευσης να ενσωματώσει τις θεωρήσεις για λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους, τρανς, queer και intersex (LGBTQI+1) στον προγραμματισμό και σε όλο τον κύκλο του προγράμματος…”

Η δήλωση αποστολής της USAID χρησιμοποιεί την ίδια δικαιολογία όπως οι περισσότεροι προωθητές της DEI: Ισχυρίζονται ότι τα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα σε όλο τον κόσμο “δεν είναι ασφαλή” για τους μαθητές και τους δασκάλους LGBT. Η λύση τους; Να χρησιμοποιήσουν την τεράστια χρηματοδοτική δύναμή τους για να κινήσουν (να δωροδοκήσουν) κυβερνήσεις και εκπαιδευτικά ιδρύματα να εισάγουν την προπαγάνδα gay στο αναλυτικό πρόγραμμα.

Δηλαδή, επιδίωξαν να ευαγγελίσουν εκπαιδευτικούς οργανισμούς με το σύστημα πεποιθήσεων του “woke” στο όνομα της “διαφύλαξης ζωών”.

Η επικεφαλής της USAID, Samantha Power, συνδέει άμεσα την “wokification” του πολιτισμού με την “πάλη για τη δημοκρατία”, δημιουργώντας μια προοδευτική σταυροφορία. Αυτό σημαίνει ότι οι ελίτ πλαισιώνουν την κατήχηση του LGBT ως μια υπαρξιακή αναγκαιότητα για τη σωτηρία του πλανήτη (παραλείψτε στο 24:40 στο βίντεο).

Μου θυμίζει λίγο την ταινία “Εισβολή των Υπερκατακτητών” (Invasion of the Body Snatchers), όπου εξωγήινοι αργά και σταθερά κατακτούν τον κόσμο καταλαμβάνοντας κάθε άνθρωπο και απορροφώντας τον στο συλλογικό. Μπορεί να θεωρήσετε ότι είναι παρανοϊκή υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι η USAID ήθελε να κάνει όλους τους ανθρώπους gay, αλλά θα κάνετε λάθος. Σκεφτείτε για μια στιγμή το κυρίαρχο επιχείρημα υπέρ των gay τη δεκαετία του 1990:

“Γεννήθηκαν έτσι και δεν μπορούν να αλλάξουν, ακριβώς όπως ένα άτομο δεν μπορεί να αλλάξει την εθνικότητά του. Γι’ αυτό αφήστε τους ήσυχους…”

Ποιο είναι το κυρίαρχο επιχείρημα τώρα; (Το ίδιο επιχείρημα παρουσιάζεται στα έγγραφα της USAID.)

“Το φύλο και η σεξουαλικότητα είναι εντελώς ρευστά και οποιοσδήποτε, συμπεριλαμβανομένων παιδιών ηλικίας 3-5 ετών, μπορεί να αλλάξει τις προτιμήσεις του ανά πάσα στιγμή και για οποιονδήποτε λόγο. Οι ετεροφυλόφιλοι υπάρχουν μόνο επειδή αναγκάζονται να είναι έτσι μέσω κοινωνικών κατασκευών…”

Με άλλα λόγια, το κίνημα των gay συμφωνεί τώρα με τους παλιούς χριστιανικούς αντιπάλους του – Η ομοφυλοφιλία είναι μια προσωπική επιλογή τρόπου ζωής, όχι μια μόνιμη κατάσταση με την οποία γεννιέται κανείς. Όταν το κίνημα για τα δικαιώματα των gay μεταμορφώθηκε στο “Κίνημα Pride”, ο στόχος δεν ήταν πλέον η ισότητα στα δικαιώματα, αλλά η εξάλειψη της βιολογικής και αντικειμενικής πραγματικότητας.

Όπως σημειώνει η USAID:

“Η ανάπτυξη και η πραγμάτωση της σεξουαλικής προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου είναι μια διαδικασία, παρά ένα μεμονωμένο γεγονός. Αυτό υπονοεί ότι η αυτο-ταυτοποίηση της σεξουαλικής προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου μπορεί να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να μην είναι συνεπής, και οι νέοι μπορεί να χρειάζονται διαφορετικά επίπεδα υποστήριξης, χώρου και προσοχής κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας…”

Η USAID έχει διατηρήσει μια εστιασμένη προσοχή στα σχολεία, την εκπαίδευση και τα παιδιά. Παραδέχονται ότι στοχοποίησαν 120 διευθυντές σχολείων στο Κόσοβο για “εκπαίδευση ένταξης LGBT”. “Ευαισθητοποίησαν” τους εκπαιδευτικούς στην Ονδούρα για την ένταξη του LGBT. Ανέπτυξαν πανεπιστημιακά προγράμματα στην Τζαμάικα για τη διακρίσεις κατά του LGBT, κ.λπ.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια ομάδα που ονομάζεται Stonewall προειδοποιεί ότι ίσως χρειαστεί να κλείσει μετά την απώλεια χρηματοδότησης που διοχετεύονταν μέσω της USAID. Η Stonewall είναι γνωστή για το ότι στοχεύει τα παιδιά με προπαγάνδα τρανς στα σχολεία και χρηματοδοτεί προπαγάνδα pride σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλες χώρες.

Όχι μόνο η USAID (μαζί με άλλες υπηρεσίες και ΜΚΟ) εισέβαλαν στα σχολεία με λατρεία LGBT, αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι έχουν αρκετά επιτυχία. Διάφορες δημόσιες έρευνες δείχνουν ότι η Γενιά Z, η πιο στοχευμένη γενιά, ταυτίζεται ως LGBT σε ποσοστό από 7% έως 28%, ανάλογα με την έρευνα που κοιτάτε. Μια γενεακή αύξηση από 2% σε 28% είναι επιστημονικά αδύνατη. Μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω κοινωνικής μηχανικής.

Δεν είναι ότι αυτά τα παιδιά είναι πραγματικά gay. Δεν είναι ότι τώρα είναι πιο αποδεκτό να είναι ανοιχτά γι’ αυτό (οι δημοσκοπήσεις ήταν πάντα ανώνυμες έτσι κι αλλιώς). Δεν είναι καν ότι το να είσαι gay θεωρείται μόδα για τη Γενιά Z. Αντίθετα, έχουν πλυθεί εγκέφαλο να πιστεύουν ότι το να είσαι ετεροφυλόφιλος είναι μια μορφή κοινωνικής καταπίεσης.

Έχουν διδαχθεί μέσω προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από την USAID και τις ΜΚΟ να αποδεχτούν τη σχετικότητα του φύλου ως κοινωνικά συνειδητή και ηθικά ανώτερη. Ποτέ δεν θα είναι ρευστά στο φύλο ή θα νιώθουν έλξη προς το ίδιο φύλο, αλλά θέλουν να είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Έτσι, ταυτίζονται ως LGBT για να νιώθουν ότι είναι καλοί άνθρωποι. Το να ταυτίζεσαι ως gay δεν έχει να κάνει με σεξουαλική προτίμηση, είναι ένα σήμα αρετής.

Κάποιος μπορεί να θεωρήσει τους βαθύτερους σκοπούς πίσω από τις προσπάθειες της USAID – Υπάρχει η θεωρία ότι το κίνημα pride σχεδιάστηκε για να μειώσει την αύξηση του πληθυσμού για χάρη της επίτευξης των στόχων “net zero” διοξειδίου του άνθρακα (οι gay συνήθως δεν έχουν παιδιά και τα παιδιά τρανς συχνά στειρώνονται με ορμονοθεραπεία).

Στη συνέχεια, υπάρχει η θεωρία ότι το pride είναι ένας πρόδρομος για την κανονικοποίηση της “παιδικής διαφώτισης” και τη νομιμοποίηση των παιδοφίλων ως μιας “ομάδας που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση” (η παγκοσμιοποιητική συμμορία του νησιού Epstein θα το λάτρευε αυτό). Αυτός είναι ένας μεγάλος λόγος για τον οποίο πολλοί gay άνθρωποι αντιτίθενται στην ατζέντα των τρανς – Δεν θέλουν να συνδέονται με τις προφανείς υπονοούμενες πρακτικές “διαφώτισης” του ακτιβισμού των τρανς.

Και ας μην ξεχνάμε τη σύνδεση μεταξύ της κατήχησης του LGBT και των προοδευτικών πολιτικών οργανώσεων που επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια μόνιμη ψηφοφορική βάση. Τα αριστερά πολιτικά κόμματα χρησιμοποιούν κοινωνική πίεση για να παγιδεύσουν “ομάδες που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση” σε φυτείες ψηφοφόρων. Δεν επιτρέπεται να είσαι gay και να ψηφίζεις κατά των Δημοκρατικών, για παράδειγμα. Αν το κάνεις, θεωρείσαι προδότης και αιρετικός.

Πιστεύω ότι τα στοιχεία υποστηρίζουν όλα αυτά σε κάποιο βαθμό. Η προσωπική μου θεωρία είναι ότι το “Pride” και το κίνημα “woke” γενικότερα είναι οι πρόδρομοι μιας νέας κοσμικής θρησκείας της λατρείας του εαυτού και της λατρείας της κυβέρνησης. Μια παγκοσμιοποιητική θεολογία στην οποία η μεγαλύτερη αρετή είναι η άρνηση της αντικειμενικής πραγματικότητας και η αποδοχή της σχετικότητας σε όλα, από το βιολογικό φύλο έως την ηθική πυξίδα.

Υπήρξε ΠΟΤΕ ένα πραγματικό “Κίνημα Pride”; Ήταν όλο αυτό απλώς μια χρηματοδοτούμενη από το κατεστημένο προσποίηση από την αρχή; Φαίνεται έτσι.

Καθώς οι περικοπές στη χρηματοδότηση συνεχίζονται και πολλές από αυτές τις υπηρεσίες και τις ΜΚΟ τελικά αποχρηματοδοτούνται, προβλέπω ότι θα δούμε μια ταχεία πτώση στους νέους ανθρώπους που ταυτίζονται ως LGBT. Προβλέπω επίσης ότι η πλειονότητα των παρελάσεων pride που βλέπουμε κάθε Ιούνιο θα εξασθενήσει και ότι ο ακτιβισμός των τρανς θα εξαφανιστεί κυρίως, εκτός από μια χούφτα τρελών. Το κίνημα Pride δεν ήταν ποτέ βάσης. Ήταν μια κατασκευή· μια ψευδαίσθηση που δημιουργήθηκε μέσω της απλής δύναμης των κρατικών χρημάτων και της χειραγώγησης των ΜΚΟ.

zerohedge.com