από τον Δρ. Πίτερ Φ. Μάγιερ
Η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ προχωρά με την πυρηνική κλιμάκωση — μέχρι τα ρωσικά σύνορα. Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να αυξήσει τις πυρηνικές δυνάμεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη κατά 200% έως 250%, με στόχο τη Ρωσία.
Είναι μια από εκείνες τις στιγμές που αναρωτιέσαι αν οι υπεύθυνοι έχουν τρελαθεί. Ενώ οι Ευρωπαίοι πολίτες παλεύουν να τα βγάλουν πέρα με τον πληθωρισμό, τις ενεργειακές κρίσεις και ένα σταθερά αυξανόμενο ψηφιακό κράτος επιτήρησης, το ΝΑΤΟ σχεδιάζει κρυφά τίποτα λιγότερο από τη μεγαλύτερη πυρηνική συσσώρευση στην Ευρώπη από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Και όλα αυτά χωρίς καμία δημόσια συζήτηση, «εν κρυπτώ και παραβύστω»
Όπως αναφέρει το περιοδικό Military Watch, η συμμαχία εξετάζει μια μαζική επέκταση της πυρηνικής της παρουσίας. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επιβεβαίωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων στα μέσα Ιουλίου ότι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν επιπλέον πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Αρνήθηκε να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες «για λόγους ασφαλείας» — η συνήθης δικαιολογία όταν απειλούνται με άβολες ερωτήσεις.
100 έως 150 νέες Πυρηνικές Κεφαλές – ακριβώς πάνω στα Σύνορα με τη Ρωσία
Σύμφωνα με έρευνα του DPA, τα εν λόγω όπλα είναι συγκεκριμένα μη στρατηγικά πυρηνικά όπλα, που σημαίνει ότι είναι όπλα πεδίου μάχης με χαμηλότερη εκρηκτική ικανότητα από τους μεγάλους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους. Αναπτύσσονται από μαχητικά αεροσκάφη ή πυραύλους μικρής εμβέλειας — και αυτό ακριβώς τα καθιστά πολύ επικίνδυνα.
Επειδή το όριο για τη χρήση τέτοιων «τακτικών» πυρηνικών όπλων είναι σημαντικά χαμηλότερο. Αυτό που πλασάρεται στρατιωτικά ως «αποτροπή» είναι στην πραγματικότητα η ομαλοποίηση του αδιανόητου.
Ο Αμερικανός πυρηνικός εμπειρογνώμονας Ρόμπερτ Πίτερς του άκρως συντηρητικού “Ιδρύματος Κληρονομιάς” – σε καμία περίπτωση αριστερός ακτιβιστής για την ειρήνη – θεωρεί απαραίτητη την ανάπτυξη επιπλέον 100 έως 150 μη στρατηγικών πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Κατονομάζει την Πολωνία και τη Φινλανδία ως πιθανές τοποθεσίες.
■ Φινλανδία. Μια χώρα που ήταν ουδέτερη για δεκαετίες και εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ μόλις το 2023. Τώρα πρόκειται να φιλοξενήσει πυρηνικά όπλα – ακριβώς στα σύνορα μήκους 1.340 χιλιομέτρων με τη Ρωσία.
Ο Πίτερς δικαιολογεί αυτό με το υποτιθέμενο «υπερδεκαπλάσιο πλεονέκτημα» της Ρωσίας σε μη στρατηγικά πυρηνικά όπλα. Οι νέες εγκαταστάσεις αποθήκευσης θα μπορούσαν να κατασκευαστούν «μέσα σε λίγους μήνες».
Η Πολωνία ως Πυρηνικός Κόμβος
Η Πολωνία είναι η πιο πιθανή υποψήφια. Η χώρα έχει πολιτική υποστήριξη, αναπτυσσόμενη στρατιωτική υποδομή και έναν στόλο μαχητικών αεροσκαφών F-35A που μπορούν να πιστοποιηθούν για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Όπως αναλύει το Army Recognition, πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από απλές πρόσθετες κεφαλές. Η μετεγκατάσταση της πυρηνικής υποδομής προς τα ανατολικά θα μείωνε δραστικά τους χρόνους πτήσης προς στόχους στη Ρωσία.
■ Από την Πολωνία, η πτήση προς το Καλίνινγκραντ διαρκεί μόνο λίγα λεπτά – όπου η Ρωσία διατηρεί πυραύλους, αεράμυνα και ναυτικές εγκαταστάσεις.
■ Η Λευκορωσία, η οποία φιλοξενεί ρωσικές πυρηνικές υποδομές από το 2023, θα ήταν άμεσα προσβάσιμη.
■ Η Δυτική Στρατιωτική Περιφέρεια της Ρωσίας θα ήταν πιο γρήγορα προσβάσιμη από τις πολωνικές βάσεις παρά από τις τρέχουσες τοποθεσίες στη Δυτική Ευρώπη.
Οι μικρότερες διαδρομές προσέγγισης σημαίνουν υψηλότερη ταχύτητα επίθεσης, λιγότερη προσπάθεια ανεφοδιασμού και μεγαλύτερη επιχειρησιακή ευελιξία. Για τη Ρωσία, αυτό σημαίνει περισσότερες βάσεις που θα πρέπει να παρακολουθούνται και να εξουδετερώνονται σε περίπτωση κρίσης. Μια σπείρα κλιμάκωσης.
Το F-35: Η Πρώτη Πυρηνική Επίθεση κατόπιν Αιτήματος
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2030, τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ θα χρησιμοποιούν από κοινού πάνω από 600 μαχητικά αεροσκάφη F-35 — τη μεγαλύτερη συγκέντρωση μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς stealth εκτός των ΗΠΑ.
Αυτά τα μηχανήματα δεν είναι απλώς σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη. Είναι κατασκευασμένα για να διαπερνούν τις εχθρικές αεράμυνες — ακριβώς το σενάριο που απαιτείται για ένα πρώτο πυρηνικό χτύπημα.
Αυτή τη στιγμή, περίπου 100 Αμερικανικές πυρηνικές βόμβες B61-12 βρίσκονται αποθηκευμένες σε έξι αεροπορικές βάσεις στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ιταλία, την Ολλανδία και την Τουρκία. Στη Γερμανία, βρίσκονται στην αεροπορική βάση Büchel στη Ρηνανία-Παλατινάτο. Γερμανικά μαχητικά αεροσκάφη θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις βόμβες σε περίπτωση κρίσης – η διαβόητη συμφωνία «κοινής χρήσης πυρηνικών όπλων».
Η Ρωσία σίγουρα δεν έχει ξεχάσει τον επιθετικό πόλεμο της ναζιστικής Γερμανίας, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 27 εκατομμύρια Σοβιετικοί.
Η Μυστικότητα ως Αρχή
Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται αυτές οι αποφάσεις: Αθόρυβα, χωρίς δημόσια συζήτηση, χωρίς κοινοβουλευτική συζήτηση.
Όταν ρωτήθηκαν πώς θα μπορούσαν να γνωστοποιηθούν οι πιθανές αποφάσεις σχετικά με τον πυρηνικό επανεξοπλισμό, πηγές της συμμαχίας έδωσαν αόριστες απαντήσεις. Μια επιλογή θα ήταν να κρατηθεί η Ρωσία στο σκοτάδι σχετικά με τα συγκεκριμένα βήματα — κάτι που αποτελεί συνήθη πρακτική.
Με άλλα λόγια, ο απλός & ανίδεος λαός δεν θα το μάθει ποτέ ούτως ή άλλως.
Τον Απρίλιο, στο “Συμπόσιο Πυρηνικής Πολιτικής” του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη, ο Ρούτε είχε ήδη δηλώσει ότι χρειάζονταν «κρίσιμες αποφάσεις» σχετικά με το πώς η πυρηνική στάση του ΝΑΤΟ θα έπρεπε να προσαρμοστεί στο «επιδεινούμενο περιβάλλον ασφαλείας». Τον Ιούνιο, η Ομάδα Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ δημοσίευσε την πρώτη της δήλωση εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες – δεσμευόμενη για τον εκσυγχρονισμό των πυρηνικών δυνατοτήτων.
Αυτό που πλασάρεται ως «εκσυγχρονισμός» είναι στην πραγματικότητα ένα ποιοτικά νέο επίπεδο κλιμάκωσης.
Η Ευρωπαϊκή Ατομική Βόμβα ως Φύλλο Συκής
Παράλληλα, συζητείται μια ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα, με επικεφαλής τη Γαλλία. Αλλά ειδικοί όπως ο πρώην Διευθυντής Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ, Τζιμ Στόουκς, το ξεκαθαρίζουν: η γαλλική προσφορά είναι απλώς «συμπληρωματική» και όχι υποκατάστατη.
Ο ίδιος ο Ρούτε δήλωσε ότι η πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ παραμένει η «απόλυτη εγγύηση» για την ελευθερία και την ασφάλεια των συμμάχων τους. Η γαλλική πρωτοβουλία απλώς προσθέτει «ένα ακόμη επίπεδο».
Το μήνυμα είναι σαφές: Η Ευρώπη παραμένει ο πυρηνικός υποτελής της Ουάσιγκτον. Η πολυδιαφημισμένη «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης αποδεικνύεται κενή περιεχομένου όσον αφορά τα πραγματικά δύσκολα ζητήματα ισχύος.
Ποιος Ωφελείται από Αυτό;
Το κρίσιμο ερώτημα δεν τίθεται πουθενά: Ποιος ωφελείται από αυτή την πολεμική κλιμάκωση;
Σίγουρα όχι ο απλός λαός. Ο ευρωπαϊκός πληθυσμός δεν έχει κανένα συμφέρον να γίνει πεδίο πυρηνικής μάχης. Οι ωφελούμενοι βρίσκονται αλλού.
■ Η βιομηχανία όπλων επωφελείται από κάθε νέο σύστημα όπλων, κάθε νέα βάση, κάθε εκσυγχρονισμό.
■ Η στρατηγική των ΗΠΑ στοχεύει να διατηρήσει την Ευρώπη εξαρτημένη – τόσο την πυρηνική όσο και την συμβατική.
■ Η γραφειοκρατία του ΝΑΤΟ δικαιολογεί την ύπαρξή της και την επέκταση των προϋπολογισμών της με τη ρωσική «απειλή».
Το ότι η Ρωσία δεν θα απαντήσει στην πυρηνική περικύκλωση με κατευνασμό είναι προφανές. Η ενίσχυση των πυραύλων Iskander στο Καλίνινγκραντ, η επέκταση των συστημάτων αεράμυνας S-400 και S-500 και η ανάπτυξη πρόσθετων πυραύλων στη Λευκορωσία — όλες αυτές είναι προβλέψιμες αντιδράσεις.
Συμπέρασμα: Όσοι Σχεδιάζουν το Αδιανόητο, το κάνουν Εφικτό.
Η λογική της αποτροπής έχει ένα μοιραίο σχεδιαστικό ελάττωμα: λειτουργεί μόνο μέχρι να σταματήσει να λειτουργεί. Κάθε επιπλέον όπλο, κάθε μειωμένος χρόνος πτήσης, κάθε νέα βάση αυξάνει την πιθανότητα λανθασμένου υπολογισμού, ατυχήματος ή κλιμάκωσης.
Το γεγονός ότι αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονται κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς δημόσιο διάλογο και με αδύναμες «ανησυχίες για την ασφάλεια» δείχνει την δημοκρατική κατάσταση της λεγόμενης κοινότητας αξιών μας.
Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί θα πρέπει να αναρωτηθούν αν θέλουν πραγματικά να καταλήξουν ως πυρηνική ζώνη ασφαλείας για τις ΗΠΑ ή αν είναι καιρός να σταματήσει η τρέλα προτού γίνει μη αναστρέψιμη.
