Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Κατά καιρούς επανέρχονται στη δημόσια σφαίρα φήμες για την υγεία του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενός από τους μακροβιότερους ηγέτες της Τουρκίας. Δημοσίευμα του Nordic Monitor υποστηρίζει ότι ο Τούρκος Πρόεδρος υπεβλήθη σε επέμβαση αφαίρεσης όγκου ενώ πάσχει και από επιληψία, μεταξύ άλλων επιπλοκών που «μπορεί να εξηγούν καμιά φορά την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του, τα ξεσπάσματα οργής και τα αντιφάσκοντα σχόλιά του που μπερδεύουν πολλούς εξωτερικούς παρατηρητές.
Το δημοσίευμα αναφέρεται σε μερικά περιστατικά που επιβεβαιώνουν ότι ο Τούρκος ηγέτης αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Αυτά, όμως, ήταν γνωστά. Βεβαίως κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα σε σχέση με την υγεία του Τούρκου ηγέτη.
Ο ιατρικός φάκελος ενός ηγέτη, αφορά ασφαλώς την κοινή γνώμη και συνήθως σε δημοκρατικές χώρες, οι πολίτες ενημερώνονται από τον ίδιον. Στην Τουρκία δεν ισχύει το ίδιο καθώς πρόκειται για μια χώρα με σοβαρά δημοκρατικά ελλείμματα ενώ ο ηγέτης της έχει μια αλαζονική προσωπικότητα, που επιβάλλει διά πυρός και σιδήρου τόσο την παρουσία του όσο και τις πολιτικές του.
Η πολιτική του συμπεριφορά πρέπει να τυγχάνει πάντα ερμηνείας. Εκεί, βέβαια, που είναι δυνατόν να δίνεται πολιτική ερμηνεία. Όσο δύσκολο μπορεί μερικές φορές να είναι τούτο.
Την ίδια ώρα, είναι σαφές πως αξιολογώντας την πολιτική διαδρομή Ερντογάν, εκείνο που θα πρέπει να επισημανθεί είναι πως ο πυρήνας της τουρκικής πολιτικής σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο δεν έχει αλλάξει επί της εποχής του νυν Προέδρου της Τουρκίας σε σχέση με τους προκατόχους του. Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας είναι διαχρονικές και πολλές ήταν οι φορές, κατά τις οποίες έγιναν βήματα προς την κατεύθυνση της υλοποίησης.
Είναι πρόδηλο πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι πιο επιθετικός αλλά και πιο αποφασιστικός σε σχέση με την Ελλάδα και Κύπρο. Είτε λόγω συγκυριών είτε γιατί είναι πιο αποφασιστικός από τους προκατόχους του, τα βήματα που γίνονται επί της εποχής του είναι πιο συγκεκριμένα και ξεκάθαρα και στηρίζονται από τακτικές κινήσεις. Υπενθυμίζεται, ωστόσο, ότι προκάτοχοι του προκάλεσαν και πολέμους με τον ελληνισμό.
Σημειώνεται συναφώς ότι μόνο την πρώτη περίοδο της θητείας του, όταν ήθελε να προσεγγίσει το διεθνή παράγοντα, να οικοδομήσει την εικόνα του «ισλαμοδημοκράτη», παρουσιαζόταν προσεκτικός. Ποτέ, όμως, δεν είχε αλλάξει τους στόχους του. Ποτέ δεν είχε αποκρύψει κατά βάθος τις επιβλητικές του βλέψεις και επιδιώξεις. Όταν, μάλιστα, την πρώτη περίοδο παρουσιαζόταν η Τουρκία του Ερντογάν από τους τρίτους ως «μοντέλο» για τον μουσουλμανικό κόσμο, τα δώρα έφθαναν στην Άγκυρα με φορτία. Αργότερα, τα δώρα αυτά τα εκβίαζε, τώρα επιχειρεί να τα επιβάλλει διά της ισχύος. Υπάρχουν, βεβαίως και οι διάφοροι τρίτοι, οι οποίοι συνεχίζουν να είναι γενναιόδωροι με την Άγκυρα.
Όσοι θεωρούν πως όταν θα φύγει ο Ερντογάν θα αλλάξει η τουρκική πολιτική θα πρέπει να ζουν σε ψευδαισθήσεις. Υπενθυμίζεται πως αυτό λεγόταν κι όταν ο Ερντογάν ανερχόταν στην εξουσία, εξουδετερώνοντας τους πολιτικούς του αντιπάλους. Δεν άργησε να διαψεύσει όσους φλέρταραν με τον νέο ηγέτη της Τουρκίας. Μεταξύ αυτών και κάποιοι αιθεροβάμονες σε Ελλάδα και Κύπρο.
Ο Ερντογάν δεν άλλαξε. Κάποιοι συνεχώς αλληθωρίζουν προς την Τουρκία.
Η υγεία του Ερντογάν, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση, έχει την ανθρώπινη διάσταση. Πολιτικά ερμηνεύονται οι πολιτικές δράσεις του Τούρκου ηγέτη, ακόμη κι εάν χαρακτηρίζονται αλλοπρόσαλλες, καθώς προφανώς και με αυτόν τον τρόπο θέλει να επιβάλλει τους μεγαλεπήβολους σχεδιασμούς του.
