Σε μια νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη φάση εισέρχεται η τουρκική ρητορική κατά της Ελλάδας, καθώς τα μέσα ενημέρωσης στη γειτονική χώρα επιδίδονται σε ένα μπαράζ προκλητικών αναφορών και ανοιχτών απειλών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Άγκυρα προετοιμάζει νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη διεκδίκηση θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η προπαγανδιστική μηχανή της χώρας καλλιεργεί κλίμα επικείμενης πολεμικής σύρραξης. Οι αναφορές αυτές δεν μένουν σε γενικόλογες αιχμές, αλλά προσδιορίζουν τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο ως πιθανή περίοδο σύγκρουσης, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να απειλούν με βύθιση ελληνικών σκαφών.
Το «μπλόκο» σε ενεργειακά έργα και υποδομές
Όπως μεταδίδει η ανταποκρίτρια του OPEN, Μαρία Ζαχαράκη, η τουρκική πλευρά επιχειρεί να επιβάλει ένα καθεστώς «συνδιοίκησης» στο Αιγαίο, υποστηρίζοντας πως καμία ελληνική ενέργεια δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την πρότερη συγκατάθεση της Άγκυρας. Στο στόχαστρο μπαίνουν πλέον στρατηγικής σημασίας έργα, όπως η πόντιση καλωδίων, η κατασκευή αγωγών αλλά και υποδομές που συνδέονται με τον οικονομικό διάδρομο IMEC. Η Άγκυρα επιδιώκει να εμφανίσει ένα τεράστιο τμήμα της θαλάσσιας περιοχής ως δική της δικαιοδοσία, εγείροντας αξιώσεις που συγκρούονται με κάθε έννοια διεθνούς δικαίου.
Ανοιχτές απειλές για βύθιση πλοίων και αλιευτικά
Η κλιμάκωση της έντασης αποτυπώνεται με τον πλέον ωμό τρόπο σε τηλεοπτικά ρεπορτάζ, όπου διατυπώνονται προειδοποιήσεις για δυναμική αντίδραση του τουρκικού ναυτικού. Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως εάν ελληνικά περιπολικά σκάφη εμποδίσουν τη δραστηριότητα τουρκικών αλιευτικών, τότε η Τουρκία θα είναι έτοιμη να απαντήσει ακόμη και με βύθιση του ελληνικού πλοίου. Αυτό το αφήγημα συνοδεύεται από εκτιμήσεις για μια προδιαγεγραμμένη εμπλοκή των δύο στόλων μέσα στους επόμενους μήνες, δημιουργώντας ένα κλίμα τεχνητής κρίσης.
Η αμφισβήτηση της Κρήτης και των νησιών
Πέρα από τα θαλάσσια σύνορα, η τουρκική προπαγάνδα προχωρά σε μια πρωτοφανή αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί του εδάφους. Με επίκληση σε μια στρεβλή ερμηνεία ιστορικών συνθηκών, όπως αυτή του Λονδίνου, διατυπώνονται οι εξωφρενικοί ισχυρισμοί ότι τα τρία τέταρτα της Κρήτης ανήκουν δικαιωματικά στην Τουρκία. Ταυτόχρονα, επαναφέρονται οι γνωστές διεκδικήσεις για τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, συνθέτοντας ένα συνολικό αναθεωρητικό σχέδιο που στοχεύει στην αποδόμηση των ελληνικών δικαιωμάτων.
Η στάση της Αθήνας απέναντι στην κλιμάκωση
Η ελληνική πλευρά διατείνεται ότι παρακολουθεί με ψυχραιμία τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση, αναλύοντας κάθε κίνηση της Άγκυρας. Οι αρμόδιες αρχές στην Αθήνα αντιλαμβάνονται ότι αυτές οι τοποθετήσεις δεν αποτελούν απλώς επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, αλλά εντάσσονται σε μια οργανωμένη προσπάθεια νομιμοποίησης των τουρκικών διεκδικήσεων στο εσωτερικό της γείτονος. Η προσπάθεια σύνδεσης της αλιείας, της ενέργειας και της εθνικής κυριαρχίας με ένα αφήγημα «τουρκικών δικαιωμάτων» αποτελεί τη βάση μιας στρατηγικής που επιδιώκει να ασκήσει διαρκή πίεση στην ελληνική εξωτερική πολιτική, της οποίας η αντίστοιχη στρατηγική κατευνασμού δεν φαίνεται να αποδίδει τα δέοντα.
