Υπάρχουν κάποια βασικά πολιτικά συμπεράσματα που προέκυψαν από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις στις οποίες απεικονίζεται ότι ενώ όλα τα δεξιά κόμματα (όπως και τα υπόλοιπα πλην Πλεύσης Ελευθερίας) πέφτουν σε σχέση με τις μετρήσεις του Φεβρουαρίου, το μόνο που ανέβηκε είναι το κόμμα της «Νίκης».
Έπεσε σε ποσοστά ακόμα και η «Φωνή Λογικής» της Αφροδίτης Λατινοπούλου.
Γιατί αυτό; Διότι απλούστατα ο κόσμος θέλει πλέον ακτιβιστικές ενέργειες. Θέλει πράξεις γιατί έχει βαρεθεί τα λόγια.
Διότι τα λόγια δεν επέφεραν καμία βελτίωση στην ζωή των πολιτών και συνεχίστηκαν οι ίδιες εθνοκτόνες και καταστροφικές πολιτικές από τα χρόνια των Mνημονίων μέχρι και σήμερα.
Πλην της Νίκης, που στην χθεσινή μέτρηση της Pulse εμφανίζει άνοδο μίας μονάδας στην πρόθεση ψήφου και φτάνει στο 4% στην εκτίμηση ψήφου «ισοφαρίζοντας» την Φωνή Λογικής που εμφανίζει ζημιά μισής μονάδας, όλα τα κόμματα έχουν χαμηλότερα ποσοστά σε σχέση με τον Φεβρουάριο (με εξαίρεση βέβαια το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου που έχει σχεδόν τριπλασιάσει το ποσοστό της μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2025 που μπορεί να μην προβαίνει σε ακτιβιστικές ενέργειες αλλά σίγουρα έχει ακτιβιστικό λόγο).
Σε ό,τι αφορά την Αφροδίτη Λατινοπούλου διέπραξε ένα λάθος πολιτικής ως προς το ζήτημα των Τεμπών.
Τρεις στους τέσσερις ψηφοφόρους όσον αφορά το έγκλημα των Τεμπών, το θεωρούν ως το πιο σημαντικό ή ένα από τα σημαντικά ζητήματα που τους απασχολούν, με τις γυναίκες από 17 ως 44 χρόνων, όπως και τους άνδρες της ίδιας ηλικιακής κατηγορίας να απαντούν έτσι σε ποσοστά που ξεπερνούν το 90%.
Με λίγα λόγια η Αφροδίτη Λατινοπούλου, η οποία είχε πρόσβαση στους νέους ανθρώπους καθότι νέα και η ίδια, με το λάθος χειρισμό της στο έγκλημα των Τεμπών, σταμάτησε την διείσδυση της σε αυτό το εκλογικό κοινό.
Ένα λάθος το οποίο δεν έγινε επίτηδες αλλά συνέβη λόγω πολιτικής απειρίας.
Θα χρειαστεί καιρός για να ξεχαστεί και να μπορέσει εκ νέου να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων.
Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι και ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης ο Κυριάκος Βελόπουλος πριν κάποια χρόνια πούλαγε την χριστιανική πίστη με τις περιβόητες «επιστολές του Ιησού» (τις οποίες όπως έλεγε τις είχε συγγράψει ο ίδιος ο Θεάνθρωπος).
Μετά όταν κατανόησε πόσο λάθος ήταν αυτοί οι ισχυρισμοί έλεγε πως δεν το είχε πει ποτέ αυτό (κάτι που φυσικά δεν ήταν αλήθεια)!
Παρόλα αυτά τα λάθη συνεχίζει στις δημοσκοπήσεις να βρίσκεται ψηλά.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου θα έχει τις ευκαιρίες στο μέλλον να αποδείξει ότι επρόκειτο για μία λάθος εκτίμηση και όχι για την στάση και την θέση της απέναντι στο κίνημα των Τεμπών.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου έθιξε ένα ζήτημα το οποίο μπορεί να υφίσταται σε κάποιο βαθμό αλλά δεν ήταν προς «συζήτηση επί του παρόντος».
Η ίδια η Μαρία Καρυστιανού, δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά, άρα η θέση της Αφροδίτης Λατινοπούλου ότι στο Ευρωκοινοβούλιο «θα συκοφαντούσαν την πατρίδα μου οι αριστεροί και γι’ αυτό δεν έπρεπε να πάει προς συζήτηση το θέμα του εγκλήματος των Τεμπών» (πιθανότατα οι ψήφοι της ομάδας της Α.Λατινοπούλου να μην ήταν αρκετοί ούτε για να πάει, ούτε για να μην πάει προς συζήτηση το ζήτημα των Τεμπών), μπορεί ιδεολογικά να είχε κάποια βάση αλλά τα Τέμπη δεν είναι… η Αριστερά.
Τα Τέμπη είναι ένα πανελλήνιο κίνημα. Έκανε λοιπόν μία κακή εκτίμηση την οποία την έχει πληρώσει ακριβά στις δημοσκοπήσεις.
Μπορεί στην συνέχεια να συνέλθει με κάποιες κινήσεις που θα κάνει στο μέλλον. Αυτό μένει να φανεί.
Έχει τον χρόνο και την πρόθεση για να τα καταφέρει.
Όσο για την «Νίκη», για να είμαστε απόλυτα ακριβείς, «εξαργύρωσε» δημοσκοπικά την ακτιβιστική ενέργεια του βουλευτή της Νίκου Παπαδόπουλου, όταν έσπασε προθήκες στην Εθνική Πινακοθήκη που περιείχαν βλάσφημα έργα ως προς τα πρόσωπα του Κυρίου Ιησού Χριστού και της Παναγίας.
Η πράξη του αυτή αν και στην αρχή δεν έτυχε αποδοχής από την ηγεσία του κόμματος, πρόσφερε στην «Νίκη» σημαντικό πολιτικό κέρδος και το κυριότερο εμπέδωσε στους πολίτες ότι είναι αξιόπιστη.
Η ηγεσία του κόμματος όταν κατανόησε λίγο αργότερα το μέγεθος της πράξης και το πόσο σημαντική είναι για την κοινωνία την στήριξε με τον πρέποντα τρόπο.
Δεν μπορεί κανείς να προσβάλει καμία θρησκεία και καμία ιδεολογία.
Και αν οι ιδεολογίες ανάγονται στο πολιτικό τμήμα της ζωής ενός ανθρώπου η θρησκεία όμως είναι η ψυχή του.
Όταν κάποιος προσβάλλει και αποδομεί την ψυχή του τότε αποδομεί την ίδια του την ύπαρξη κι αυτός θα αντιδράσει.
Προκαλεί μεγάλη εντύπωση πως κάποιοι θεωρούν ότι μπορούν να έχουν τέτοιες συμπεριφορές και απαιτούν να μην έχουν και να μην υποστούν συνέπειες.
Στο ζήτημα των θρησκειών, αυτό ήταν και το μεγάλο λάθος των Ευρωπαίων οι οποίοι «μαγάρισαν» τα σύμβολα του Ισλάμ σε κάποιες περιπτώσεις προκαλώντας μίσος και επαναφέροντας στο συλλογικό ασυνείδητο τους, την αναβίωση των Σταυροφόρων.
Aπό τέτοιες συμπεριφορές γεννήθηκε το ISIS.
Στη συνέχεια η Ευρώπη πέρασε στο άλλο άκρο: Να «βεβηλώνει» τα χριστιανικά σύμβολα, για να νιώθουν καλύτερα όλοι οι αλλόθρησκοι που συγκεντρώθηκαν στις ευρωπαϊκές χώρες λόγω της παράλογης μεταναστευτικής πολιτικής.
Τα λάθη δεν διορθώνονται με νέα λάθη. Τα λάθη διορθώνονται με αποκατάσταση. Μετά όλα βρίσκουν το δρόμο τους φυσιολογικά και όμορφα.
Είναι νομοτελειακό ζήτημα.
pronews.gr
