ΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΑΝ ΤΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΣΧΕΔΟΝ 7 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
H ειρωνεία είναι ότι, η αύξηση βάρους που σχετίζεται με το lockdown ενδέχεται να έχει επιδεινώσει τους κινδύνους
Γιατί η COVID είναι σαν το AIDS
Το 1981, οι γιατροί στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες έβλεπαν υγιείς νεαρούς άνδρες να αρρωσταίνουν και να πεθαίνουν μέσα σε μήνες, το ανοσοποιητικό τους σύστημα προφανώς είχε καταστραφεί.
Οι θάνατοι πυροδότησαν μια ξέφρενη αναζήτηση για τον ένοχο.
Μέχρι το 1983 οι ιολόγοι είχαν εντοπίσει ένα νέο παθογόνο που θα αποκαλούσαν ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας
Κατά την επόμενη δεκαετία, οι επιστήμονες έμαθαν πολύ περισσότερα για τον ιό HIV, ο οποίος από νωρίς είχε ποσοστό θνησιμότητας κοντά στο 100 τοις εκατό, χειρότερο ακόμη και από τον Έμπολα ή την ευλογιά. Τελικά τον εξημέρωσαν – ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία για την επιστημονική και ιατρική έρευνα στα τέλη του 20ού αιώνα.
Αλλά η πολιτική ιστορία του AIDS είναι πολύ πιο περίεργη. Οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν γρήγορα ότι οι ομοφυλόφιλοι και οι χρήστες ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών διέτρεχαν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από τον ιό HIV από το ευρύ κοινό. Φοβόντουσαν όμως ότι εάν εξηγούσαν την πραγματικότητα ανοιχτά οι άνθρωποι δεν θα υποστήριζαν τη χρηματοδότηση για την έρευνα για το AIDS και θα στιγμάτιζαν αυτές τις ομάδες περαιτέρω .
Κι έτσι δεν το έκαναν.
Όπως ανέφερε το περιοδικό Smithsonian το 2013:
«Οι ομοσπονδιακά χρηματοδοτούμενες εκστρατείες προσπάθησαν να απευθυνθούν σε μεγάλο αριθμό ατόμων από όλα τα υπόβαθρα – άνδρες, γυναίκες, ομοφυλόφιλοι ή ετεροφυλόφιλοι. Η εκστρατεία America Responds to AIDS, που δημιουργήθηκε από το CDC, ξεκίνησε από το 1987 έως το 1996 και έγινε κεντρικό μέρος του μηνύματος “όλοι κινδυνεύουν” … “
Η εξαπάτηση πιθανώς αύξησε την προθυμία του κοινού να χρηματοδοτήσει την έρευνα. Αλλά αυτό ήρθε με σοβαρές παρενέργειες. Το Smithsonian εξηγεί παρακάτω:
«Ορισμένες οργανώσεις του AIDS, ειδικά εκείνες που παρέχουν υπηρεσίες σε κοινότητες με τον υψηλότερο κίνδυνο να προσβληθούν από τον ιό HIV, είδαν την εκστρατεία ως εκτροπή χρημάτων και προσοχής μακριά από τις κοινότητες που τη χρειάζονταν περισσότερο.»
Προκάλεσε επίσης άσκοπο φόβο σε άτομα με χαμηλό κίνδυνο, ειδικά ετεροφυλόφιλες γυναίκες.
Ίσως το πιο σημαντικό από όλα ήταν ότι το όλο θέμα ήταν ουσιαστικά αναληθές.
Αυτό το γεγονός πρέπει να έχει σημασία για όποιον πιστεύει ότι η αλήθεια – ακόμη και η δυσάρεστη αλήθεια – πρέπει να οδηγεί τις αποφάσεις δημόσιας πολιτικής.
Αυτό μας φέρνει στην COVID.
Ο SARS-COV-2 δεν είναι καν στο ίδιο επίπεδο με τον ιό HIV ως δολοφόνος. Αλλά είναι σαν τον HIV με έναν κρίσιμο τρόπο. Κάνει διακρίσεις.
Μετά από ένα χρόνο, οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε ότι οι ηλικιωμένοι διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από κοροναϊό (αν και ακόμη και οι καλά ενημερωμένοι άνθρωποι μπορεί να μην γνωρίζουν ΠΟΣΟ υψηλότερος είναι αυτός ο κίνδυνος)
Ωστόσο, αυτό που οι αρχές δημόσιας υγείας προσπάθησαν για να αποκρύψουν το πόσο η παχυσαρκία – ιδιαίτερα η σοβαρή παχυσαρκία – οδηγεί στον κίνδυνο εμφάνισης ιών κοροναϊού σε νεότερους ανθρώπους.
Τον Απρίλιο, Βρετανοί ερευνητές δημοσίευσαν ένα οριστικό έγγραφο σχετικά με το θέμα στο The Lancet Diabetes & Endocrinology, ένα περιοδικό αξιολογούμενο από ομοτίμους.
Οι ερευνητές εξέτασαν τα ιατρικά αρχεία σχεδόν 7 εκατομμυρίων ανθρώπων στην Αγγλία για να εξετάσουν τη σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και των σοβαρών αποτελεσμάτων του Covid, συμπεριλαμβανομένης της νοσηλείας και του θανάτου.
Τα πρώτα ευρήματα δείχνουν μόνο μια μέτρια σχέση μεταξύ επιπλέον βάρους και κινδύνου Covid. Αλλά όταν οι ερευνητές κοίταξαν πιο προσεκτικά, διαπίστωσαν ότι αυτό συμβαίνει επειδή σε ηλικιωμένους, το υπερβολικό βάρος ΔΕΝ προκαλεί υπερβολικό κίνδυνο.
Έτσι, οι ερευνητές χώρισαν τους ασθενείς σε τέσσερα εύρη ηλικιών: 20-39, 40-59, 60-79 και άνω των 80 ετών. Διαπίστωσαν ότι στις δύο νεότερες ομάδες – συμπεριλαμβανομένων των ενηλίκων έως 60 ετών – η παχυσαρκία είχε σχέση με τον κίνδυνο η Covid να οδηγήσει σε εντατική θεραπεία ή θάνατο. Τα ευρήματα που διατηρήθηκαν ακόμη και μετά την προσαρμογή τους ανάλογα με πολλούς διαφορετικούς πιθανούς παράγοντες που θα μπορούσαν να τα ανατρέψουν, όπως το κάπνισμα, ασθένειες που δεν σχετίζονται με το βάρος και τον πλούτο.
Η επικινδυνότητα ήταν εξαιρετικά υψηλή ακόμη και για άτομα που δεν ήταν παχύσαρκα – με δείκτη μάζας σώματος 40 ή περισσότερο. Ένα άτομο μεταξύ 40 και 60 με ΔΜΣ 35 – κάποιος που είναι 100 κιλά και 176 εκ.”- διέτρεχε περίπου πέντε φορές περισσότερο τον κίνδυνο θανάτου από Covid από ένα άτομο φυσιολογικού βάρους. Για τους νεότερους ενήλικες, η επικινδυνότητα ήταν ακόμη υψηλότερη, και για τα νοσηρά παχύσαρκα άτομα ακόμα υψηλότερα.
Αντίθετα, άτομα φυσιολογικού βάρους κάτω των 40 ετών ουσιαστικά δεν διατρέχουν κίνδυνο θανάτου από το Covid. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ποσοστό τους ήταν κάτω από 1 στα 10.000 ανά έτος. Ακόμα και στην ηλικιακή ομάδα 40 έως 59 ετών, οι ενήλικες κανονικού βάρους είχαν ετήσιο κίνδυνο κάτω από 1 στους 1.000.
Οι ερευνητές δεν συμπεριέλαβαν αυτά τα εντυπωσιακά ευρήματα στο κύριο σώμα του εγγράφου, αλλά μόνο το παράρτημά του. Ωστόσο, ήταν σαφείς στη συζήτησή τους σχετικά με τα συνολικά αποτελέσματα:
“Τα ευρήματά μας από αυτήν τη μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα υπογραμμίζουν ότι το υπερβολικό βάρος σχετίζεται με σημαντικά αυξημένη επικινδυνότητα σοβαρών αποτελεσμάτων από την COVID-19 και έναν από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου που έχουν προσδιοριστεί μέχρι σήμερα.”
Στην πραγματικότητα, τα ευρήματα δείχνουν ότι για άτομα κάτω των 60 ετών, η απώλεια βάρους θα ήταν ο μοναδικός καλύτερος τρόπος για τη μείωση του κινδύνου Covid – πιθανώς ακόμη περισσότερο από ένα εμβόλιο (και χωρίς παρενέργειες).
Αλλά φυσικά δεν έχετε ακούσει για αυτό το άρθρο.
Κανείς δεν έχει. Το ίδρυμα δημόσιας υγείας έχει αποφασίσει ότι μια ειλικρινής συζήτηση για το ποιος πραγματικά κινδυνεύει από την Covid μπορεί να χτυπήσει συγκεκριμένες κατηγορίες των θυμάτων – όπως έκανε πριν από μια γενιά με τον ιό HIV.
Αυτή τη φορά, όμως, δεν φοβερίσαμε απλώς μια ομάδα ανθρώπων που ουσιαστικά δεν διατρέχουν κίνδυνο. Αυτό το θέατρο των lockdown ήταν πολύ πιο καταστροφικό, για παιδιά που έχουν χάσει ένα χρόνο σχολείου και για όλους τους άλλους. Και η ειρωνεία είναι ότι, η αύξηση βάρους που σχετίζεται με το lockdown ενδέχεται να έχει επιδεινώσει τους κινδύνους πέρυσι.
Πάει πολύς καιρός που έπρεπε να πούμε την αλήθεια.
