Όταν εξελέγη ο Ντόναλντ Τραμπ, υπήρξαν πολλοί στην Ελλάδα που είπαν ότι μπορεί και να αποδειχτεί θετική για τη χώρα μας η εκλογή του. Στήριζαν την άποψή τους στο γεγονός ότι με τους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ δεν περάσαμε και τις καλύτερες ημέρες μας…Προς το παρόν δεν φαίνεται να δικαιώνεται αυτή η άποψη.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ασκεί εξωτερική πολιτική με “μπίζνες πλαν”. Χαρακτηριστικό το πως αντιμετωπίζει την Τουρκία και όσα ασύλληπτα κάνει, εκπέμποντας κι ένα μήνυμα περιφρόνησης κάποιες φορές για την Ουάσινγκτον. Ο Τραμπ στην εξωτερική πολιτική που ασκεί προφανώς θα ακούει τι του λένε τα άλλα κέντρα αποφάσεων, όπως το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μόνο που όπως φαίνεται το κριτήριο του οικονομικού συμφέροντος της Αμερικής που θέλει να την “κάνει ξανά ισχυρή”, υπερτερεί σε σημείο υπερβολής.
Ανακοίνωσε την αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35 “σκασμένος” από στεναχώρια, σκεπτόμενος μάλλον όχι μόνο τη ζημιά που μπορεί να ΄χει η Lockheed Martinαλλά και την παραγγελία μαμούθ της Τουρκίας στην Boeing για 100 πολιτικά αεροσκάφη…Καλή η εξωτερική πολιτική αλλά οι θέσεις εργασίας προέχουν για τον Τραμπ.
Η Τουρκία κάνει αίσχη όχι μόνο στα ελληνοτουρκικά και στην Κύπρο. Είναι ενάντια στα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ και σ΄ άλλες περιοχές.Στη Βενεζουέλα και στη Λιβύη για παράδειγμα. Είναι αγκαλιά με τον Πούτιν και έχει εξαιρετικές σχέσεις σ΄ όλα τα επίπεδα με την χώρα που οι ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια θεωρούν νούμερο ένα κίνδυνο, “δαιμονοποιώντας” την σε πολύ μεγάλο βαθμό: το Ιράν .
Κι όμως ο τρόπος που αντιμετωπίζουν την Τουρκία δεν θυμίζει σε τίποτα τις “αποφασιστικές” ΗΠΑ που ξέραμε.
Κι ερχόμαστε στα “δικά μας”! Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο τις τελευταίες ημέρες έχει απειλήσει ανοιχτά την Ελλάδα, ότι αν δώσει οποιαδήποτε διευκόλυνση στο ιρανικό δεξαμενόπλοιο που πλέει στη Μεσόγειο θα θεωρηθεί ακόμη και ως “στήριξη της τρομοκρατίας”!!! Το λέει αυτό ο κ.Πομπέο σε μια χώρα η οποία:
•Έχει δώσει τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ ότι έχει ζητηθεί σε επίπεδο στρατιωτικών διευκολύνσεων.
•Η Σούδα είναι το…λιγότερο αυτή τη περίοδο. Οι Αμερικανοί έχουν αναπτύξει δυνάμεις σ΄ όλη την Ελλάδα, χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.
•Η Ελλάδα μέσα στη θύελλα της κρίσης έκανε το χατήρι των ΗΠΑ και προχώρησε σε εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, από τα οποία κέρδισε η αμερικανική αμυντική βιομηχανία.
•Η Ελλάδα “φορτώθηκε” μεταχειρισμένο αμυντικό υλικό των ΗΠΑ που σε κάποιες περιπτώσεις μάλλον περισσότερα προβλήματα θα δημιουργήσει.
•Η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έφερε ποτέ καμία αντίρρηση στα αμερικανικά “θέλω” και η κυβέρνηση Μητσοτάκη μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά της, πριν ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο έσπευσε να αναγνωρίσει τον Γκουαϊδό στην Βενεζουέλα!
Υπάρχει “καλύτερο παιδί” για τους Αμερικανούς στην περιοχή αυτή τη περίοδο;
Τι έχει πάρει η Ελλάδα ως αντάλλαγμα; Όχι πολλά και πάντως όχι όσα έπρεπε,τουλάχιστον στο θέμα της Άμυνας που μας ενδιαφέρει.
Σ΄ ότι έχουμε ζητήσει εμείς έχουμε εισπράξει όχι.
• Η Ελλάδα ζητά από το 2013 δύο μεταχειρισμένα αντιτορπιλικά Arleigh Burke. Η απάντηση ήταν σταθερά αρνητική κι έγινε κατηγορηματικά αρνητική μετά από τα δύο ατυχήματα που είχαν οι ΗΠΑ, χάνοντας δύο τέτοια πλοία.
•Εναλλακτικά ο Αποστολάκης και ως Α/ΓΕΕΘΑ αλλά και ως ΥΕΘΑ, πρότεινε να ελλιμενιστούν δύο τέτοια αντιτορπιλικά περίπου σε μόνιμη βάση στη Σούδα, ώστε να ενισχυθεί το περιβόητο “αμερικανικό αποτύπωμα” στην περιοχή. Η απάντηση είναι επίσης αρνητική.
•Η Ελλάδα ζητά εδώ και καιρό μεταχειρισμένα uav από τις ΗΠΑ. Οι συζητήσεις συνεχίζονται και λέγεται ότι είναι σε καλό δρόμο, αλλά ακόμη κι αν τα uav δοθούν, θα υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί στη χρήση τους.
•Η Ελλάδα ζητά μια πιο ξεκάθαρη στάση των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας, αλλά κακά τα ψέμματα, ούτε αυτό έχει πάρει.
Δεν υπάρχει κανένα απολύτως θέμα “αντιαμερικανισμού” σ΄ όλα αυτά. Στην Ελλάδα ο “αντιαμερικανισμός” έχει αποδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Θα λέγαμε ότι τη περίοδο της οικονομικής κρίσης περάσαμε στο άλλο άκρο, αναμένοντας “σωτηρία” από τις ΗΠΑ. Είπαν πολύ καλά λόγια, πίεσαν όσο μπορούσαν τη Γερμανία, αλλά μέχρι εκεί. Ήταν η ίδια περίοδος που μόνο το Ιράν δεχόταν να τροφοδοτεί την Ελλάδα με πετρέλαιο, για να μην ξεχνιόμαστε, με την ανοχή των ΗΠΑ βεβαίως.
Η αμερικανική στάση στο θέμα του δεξαμενόπλοιου έχει φέρει σε δύσκολη θέση την Αθήνα. Θα πρέπει να καταλάβει όμως η κυβέρνηση ότι δεν είναι ανάγκη να δείχνουμε τόσο πρόθυμοι και να το φωνάζουμε. Προφανώς η Ελλάδα θα ακολουθήσει το “μονόδρομο” της Δύσης στο θέμα του Ιράν. Δεν χρειάζεται να το διαλαλεί, λες και θέλει να αποδείξει πόσο “καλό παιδί” είναι. Το κάναμε και με τη Βενεζουέλα,την ίδια ώρα που ο Ερντογάν διατηρεί σχέσεις με το καθεστώς Μαδούρο, όχι βέβαια από απλή…καλοσύνη. Μπορούμε νομίζουμε να ασκήσουμε διπλωματία χωρίς δηλώσεις υποταγής. Διπλωματία με την οποία θα σκεφτόμαστε πρώτα τα δικά μας συμφέροντα και θα προσπαθούμε να τα εξασφαλίσουμε αναζητώντας ισορροπίες. Διπλωματία στην οποία όταν δίνουμε κάτι θα πρέπει εκ των προτέρων να το κοστολογούμε και να εισπράττουμε το κέρδος της όποιας παραχώρησης. Με τις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια έχουμε πολλά…βερεσέδια.
