Η δέσμη πνευματικών αντιδράσεων της εποχής του Σεραφειμικού καθεστώτος, παράλληλη με το περιοδικό «ΦΥΛΑΚΕΣ» της Θεσσαλονίκης, περιελάμβανε αξιόλογες εκκλησιολογικές κεντρικές στοχεύσεις, όπως καταγράφονται:
Α) Στον «Ορθ. Τύπο» Β) Στην εφημ. «ΕΠΑΛΞΕΙΣ» Γ) στο περιοδικό «ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ» του μακαριστού Επισκόπου Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφαρσάλων Κωνσταντίνου Δ) Στη «Χριστιανική Σπίθα» του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτου Ε) Στην αρθρογραφία του Ορθοδόξου Συλλόγου «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» κ.λπ.
Πολλές από τις κεντρικές στοχεύσεις των ανωτέρω περιοδικών – εφημερίδων, ήτο αναδημοσιεύσεις από τους «ΦΥΛΑΚΕΣ».
Το σύνθημα «ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ», περιέχει στο νόημά του δραματική έκκληση προς αφύπνιση των Διάσημων και των Άσημων, των επιφανών και αφανών, των μεγάλων και μικρών∙ προς αποτίναξη της σημερινής παθητικότητας των Ελλήνων έναντι των προκλήσεων – προσβολών σε βάρος της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, εις βάρος της πατρίδος μας.
Ανάγκη εκκινήσεως (θετική) της ιδεολογικής λειτουργίας του σχήματος: «κληροδοσία του παρελθόντος – οφειλή του παρόντος» (Παναγιώτης Νούτσος).
Ως ανασυγκρότηση των πνευματικών δυνάμεων – αντιστάσεων έναντι του οικουμενισμού και της Νεοταξικής πραγματικότητας, σε έντυπη μορφή, λειτουργεί στη Θεσσαλία η αγωνιστική εφημερίδα «ΑΓΩΝΑΣ» των συνειδητών Λαρισαίων αδελφών.
Αντίθετα, στο Βόλο, υπάρχει μια διαλλείπουσα χωλότητα σε επίπεδο αντι-οικουμενιστικής ενημέρωσης ή σε επίπεδο αγωνιστικού ιστολογίου.
1ο Σχόλιο: Υπάρχει μια ένδεια αντι-οικουμενιστικής προοπτικής. Χωρίς να έχει εκλείψει κάποιος αντι-οικουμενιστικός προσανατολισμός – αγώνας, σε επίπεδο προσώπων και Συλλόγων, πάντως έχει τεθεί σε λανθάνουσα κατάσταση ο αγώνας έναντι της παναιρέσεως του οικουμενισμού.
Παράδειγμα ο σύλλογος (Φιλολογικός – Θρησκευτικός) «Οι τρεις Ιεράρχες» του Βόλου. Οι παλαιότερες διοικήσεις του εκάλυπταν σοβαρά κοινωνικά και αντι-οικουμενιστικά κενά με την πρόσκληση αξιόλογων ομιλητών, όπως: π. Τιμόθεος Τζιουβάρας, Νίκος Ψαρουδάκης, Νικ. Σωτηρόπουλος, Στέργιος Σάκκος κ.λπ. Σήμερα, δυστυχώς, δεν κατορθώνει η διοίκησή του να προβάλει (μέσω των Πατέρων) την επικινδυνότητα – μολυσματικότητα της παναιρέσεως οικουμενισμός. Πώς να ξεμπλέξουμε τους κόμπους που δημιουργεί στους πιστούς ο (κατάλληλα) «σχηματοποιημένος» οικουμενιστικός λόγος, όταν υπάρχει έλλειψη ελέγχου και θεμελίωση της σιωπής; Ευτυχώς που υπάρχουν και δυο – τρία Μοναστήρια στην Μαγνησία, όπου δεν καταχωνιάζουν στο πεδίο του συμβιβασμού τον αντι-αιρετικό Ορθόδοξο λόγο (Μαρτυρία). Ένα από αυτά διώχθηκε και ποινικά, που αθωώθηκε – Δόξα τω Θεώ! (τέλος σχολίου).
Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία για τον σημαντικό ρόλο του περιοδικού «ΦΥΛΑΚΕΣ» στην παρουσίαση και κριτική του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, επί υπουργού παιδείας Γ. Ράλλη∙ έναν Καταστατικό Χάρτη που «συνέταξε μια νόθα Επιτροπή, διωρισμένη από τον Αρχιεπίσκοπο των τανκς».
Οι «ΦΥΛΑΚΕΣ» έγραψαν: (1η Σελίδα, 18 Μαΐου 1977, αρθ. 24)
«Η σύνταξι του Καταστατικού Χάρτου θα παραμείνη σαν τομεγαλύτερο μετα-δικτατορικό σκάνδαλο… Ο κ. Λούρος και αργότερα ο κ. Ράλλης έδωσαν στον κ. Σεραφείμ, στον επιστήθιο και εκλεκτό του Ιωαννίδη, με Νόμο ευνοιοκρατικό, το δικαίωμα να ορίση αυτός τα περισσότερα μέλη της Επιτροπής καταρτίσεώς του. Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, το ανώτατο αυτό διοικητικό Σώμα της Εκκλησίας παραμερίστηκε και περιφρονήθηκε αναιδώς οι Θεολογικές Σχολές, οι αρμόδιες να εκφέρουν γνώμη επί του θέματος αγνοήθηκαν προκλητικότατα. Άλλοι παράγοντες της Επιστήμης του Δικαίου και των Ιερών Κανόνων κρατήθηκαν έξω από τον περίβολο των υπόπτων συζητήσεων. Και προσεκλήθησαν στην αίθουσα των συνεδριάσεων και της συγγραφής του Καταστατικού Χάρτου εκείνοι μόνο, που συμφωνούσαν με τον κ. Σεραφείμ. Ωσάν να επρόκειτο να συνταχθή η προσωπική Διαθήκη του Αρχιεπισκόπου της Χούντας και να εξασφαλιζόταν σ’ αυτόν δια Νόμου το δικαίωμα να ορίση τους συμβολαιογράφους του και τους μάρτυρές του. Και η Επιτροπή αυτή εργάστηκε με τέτοια πονηρία και με τέτοια ανήθικη σκοπιμότητα, που δεν τόλμησε να παρουσιάση στο φως τον καρπό της ανομίας της. Έκλεισε το σχέδιο του Καταστατικού σ’ ένα τσουβάλι, το σφράγισε με βουλοκέρι, και το έστειλε στην Ιερά Σύνοδο. Και τούτο, γιατί κάτω από την κατακραυγή των βουλευτών και της κοινής γνώμης, την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή, ο κ. Φάλλης αναγκάστηκε να προσθέση στο χαριστικό Νομοσχέδιο μια διάταξι, σύμφωνα με την οποία, πριν πάη το νομοσχέδιο στο Υπουργείο, θα έπρεπε να εκφράση τη γνώμη της η Ιερά Σύνοδος.
Η Σύνοδος βρέθηκε προ του τέρατος κι άρχισε να τραβάη τα μαλλιά της. κάθησε και το επεξεργάστηκε όσο της ήταν δυνατό στο σύντομο χρονικό διάστημα, που το διάταγμα Ράλλη – «δημοκρατικότατα» – έθετε στη διάθεσί της. Έκανε μερικές αλλαγές. Όχι όσες θα έπρεπε. Αλλά όσες μπόρεσε. Και παρακάλεσε να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν.
Το Υπουργείο τις πήρε και – «δημοκρατικότατα» – τις πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων. Ωχ αδερφέ. Η γνώμη του Σεραφείμ είναι αρκετή. Αυτός διαθέτει το οκεϊ του Ιωαννίδη…
Οι άλλοι ιεράρχαι δεν έχουν τέτοιες περγαμηνές. Δεν κάθησαν στο ίδιο τραπέζι με τον Ιωαννίδη. Δεν φιλήθηκαν με τον Ανδρουτσόπουλο. Δεν σκόρπισαν στους πέντε ανέμους την εκκλησιαστική περιουσία. Δεν ευνόησαν όπως εκείνος με την κλίκα του τους ομοφυλόφιλους. Επομένως η γνώμη του δεν έχει καμμιά αξία για την οργάνωσι και για τη διοίκησι…
Η συμπεριφορά του σημερινού Υπουργού της Παιδείας και των Θρησκευμάτων (Γεωργ. Ράλλη), γιου του Πρωθυπουργού της Γερμανικής Κατοχής Γιάννη Ράλλη, θα προσμετρηθή στις εκδηλώσεις της δικτατορίας. Ενώ η σθεναρή άρνησι των βουλευτών να προσυπογράψουν την απαίτησί του, θα καταχωρηθή στις αγωνιστικές σελίδες της δημοκρατίας».
2ο Σχόλιο:
Αναμφίβολα, η πατρίδα μας κτυπήθηκε από την Δικτατορία (21ης Απριλίου) σε πολιτικό και εκκλησιαστικό επίπεδο. Ο πατερικός – φιλοσοφικός τρόπος σκέψης, ως σανίδα σωτηρίας από την κοσμική σύγχυση, που διαχέεται στο πολιτικό και εκκλησιαστικό χώρο (πολλές φορές), δεν ήταν ο οδηγός του Σεραφειμικού καθεστώτος∙ αντίθετα, κυριαρχούσε ο γύψος του «νόμου και της τάξης» (ανελευθερία).
Διάβασα: «Αν το 1974 δεν δικάζονταν μόνο οι πρωταίτιοι της χούντας αλλά και όσοι κάλυψαν τον αυταρχισμό τους κάτω από αυτή και όσοι πλούτισαν εξ αιτίας της, ίσως γλιτώναμε την ηθική διολίσθηση που ακολούθησε» (Γιώργος Ν. Πολίτης – βιβλίο «Να σηκωθούμε όρθιοι» – Σελ. 169).
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
