Έχουμε ακούσει πολλά, έχουμε διαβάσει λιγότερα, αλλά ποτέ κανείς δεν συνδέει άμεσα το πραξικόπημα με την τρομοκρατία. Προσπαθούν πολλοί να μιλήσουν για δημοκρατία σ’ ένα κράτος όπου δεν υπάρχει.
Ξαφνιάζονται όταν μιλάμε για πραξικόπημα και νομίζουν ότι είναι το ανάλογο απ’ αυτό που γνωρίζουν, δίχως ν’ αντιληφθούν ότι πρόκειται για το πέμπτο. Επιπλέον, δεν αντιλαμβάνονται ότι σχετίζονται με την απαράδεκτη και βάρβαρη θέση του κράτους που συνεργάζεται επί του πρακτέου κι όχι μόνο θεωρητικά με την τρομοκρατική οργάνωση Daesh.
Με άλλα λόγια, ποιος βλέπει ότι το πραξικόπημα είναι κίνηση απελευθέρωσης από τα δεσμά της τρομοκρατίας που δηλώνει ότι είναι δημοκρατία, ενώ καταπατά τους Αρμένιους, τους Ασσύριους, τους Έλληνες, τους Κούρδους, τους Σουφί αλλά βέβαια και τους Αλεβίτες; Ποιος αντιλαμβάνεται ότι ένα τέτοιο κράτος όχι μόνο δεν έχει τη θέση του στην Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω αντιμετώπισης με βάρβαρο τρόπο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά ούτε και στο ΝΑΤΟ, αφού είναι ανίκανο να συμβαδίσει με αξίες και με αρχές που παλεύουν την τρομοκρατία που προσπαθεί να κατασπαράξει τη Συρία και το Ιράκ.
Στην πραγματικότητα το πραξικόπημα, που δεν τελείωσε κι αυτό που ετοιμάζεται για την ανατροπή, συνδέεται άμεσα με τη θέση που παίρνει αυτό το κράτος σε σχέση με την τρομοκρατική οργάνωση Daesh.
Διότι το φιλικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ τους λόγω εμπειρίας στον τομέα της γενοκτονίας και του στόχου δημιουργεί μια αντεπίθεση σε όσους πιστεύουν ότι μια ακραία αίρεση που δεν έχει πια καμιά σχέση με το υπόβαθρό της, αφού επί της ουσίας πρόκειται για ένα έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας.
Nίκος Λυγερός
