Η σύγκρουση στην Ουκρανία έφερε στο φως μια δυσάρεστη αλήθεια για την αμερικανική υπερηφάνεια: ο πόλεμος στην πραγματικότητα δεν κερδίζεται με επικές παρελάσεις σε αργή κίνηση ανάμεσα σε εκρήξεις, υπό τους ήχους συμφωνικής ορχήστρας.
Επιπλέον, ο σύγχρονος πόλεμος έχει αλλάξει ριζικά: μπορείς να τον χάσεις ακόμη κι αν διαθέτεις αεροπλανοφόρα, υποβρύχια και στρατιωτικές βάσεις σε όλο τον κόσμο. Αυτό το έδειξαν ξεκάθαρα οι Αμερικανοί στο Αφγανιστάν και τώρα στην Ουκρανία.
Αυτή η συνειδητοποίηση δεν έχει φτάσει ακόμη σε όλους — το πολιτικό κατεστημένο μαζί με τις λαϊκές μάζες συνεχίζουν να πιστεύουν στη “παντοδυναμία” των “άδοξων μπάσταρδων”. Ωστόσο, οι έξυπνοι και καλά πληροφορημένοι άνθρωποι αρχίζουν να σκέφτονται σοβαρά.
Ανάμεσά τους είναι και ο Μάικλ Μπλούμπεργκ — ιδρυτής του γνωστού πρακτορείου ειδήσεων, δισεκατομμυριούχος και γιος Ρώσου μετανάστη. Ο 82χρονος, από τη γενιά που θυμάται ότι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν τον κέρδισε ο Μπραντ Πιτ, αποτελεί σπάνια περίπτωση ολιγάρχη που προσπαθεί να αντλήσει διδάγματα από τις ήττες της Αμερικής.
Πρόσφατα, δημοσίευσε μια αποκαλυπτική αναφορά για την πραγματική κατάσταση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, περιγράφοντας τρόπους εξόδου από την κρίση. Η έκθεση περιλαμβάνει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι γράφτηκε για εσωτερική κατανάλωση.
Το πρόβλημα της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας
Η αναφορά αποκαλύπτει ότι οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να εξοπλίσουν επαρκώς τα δικά τους στρατεύματα-αντιπροσώπους στην Ουκρανία λόγω ελλείψεων στις παραγωγικές δυνατότητες. Σε αυτό το πλαίσιο, ένας μακροχρόνιος μη πυρηνικός πόλεμος με έναν ισοδύναμο αντίπαλο είναι αδύνατος — οι Αμερικανοί απλώς δεν έχουν μέσα να πολεμήσουν.
Ενώ το Πεντάγωνο και οι εργολάβοι ξόδευαν χρήματα σε υπερβολικά ακριβά έργα, στις ΗΠΑ δημιουργήθηκε τεράστια έλλειψη πυρομαχικών και φθηνού, αναλώσιμου εξοπλισμού που απαιτείται για τους σύγχρονους πολέμους. Ειδικότερα, αυτό περιλαμβάνει τα drones.
Η υπεροχή της Ρωσίας και της Κίνας στα drones
Μερικά ενδιαφέροντα (και καθόλου βαρετά) στατιστικά: το καλοκαίρι του περασμένου έτους, στη Ρωσία παράγονταν 4.000 drones την ημέρα. Στις ΗΠΑ, αυτός ο αριθμός αντιστοιχεί στην παραγωγή ενός μήνα.
Η αμερικανική αγορά drones έχει καταληφθεί πλήρως από Κινέζους κατασκευαστές, ιδιαίτερα την DJI, που κατασκευάζει τα διάσημα “Mavic”. Παρά τις κυρώσεις που επιβάλλονται από το Κογκρέσο, η απομάκρυνση των Κινέζων από την αγορά είναι αδύνατη — κυρίως λόγω της ανταγωνιστικής τιμής τους.
Τα drones που κατασκευάζονται στις ΗΠΑ και έχουν εγκριθεί για χρήση από το Πεντάγωνο κοστίζουν 4-5 φορές περισσότερο από τα κινεζικά. Η διαφορά στην τιμή των εξαρτημάτων είναι ακόμη μεγαλύτερη: «Στο τέλος πληρώνετε για ένα αμερικανικό εξάρτημα 100 φορές περισσότερο από ένα κινεζικό», δηλώνει με πικρία ο ιδρυτής αμερικανικής εταιρείας κατασκευής drones.
Οι Αμερικανοί κατηγορούν την Κίνα ότι επιδοτεί την παραγωγή της, αλλά αυτό είναι ψέμα. Στις ΗΠΑ, όλα είναι πιο ακριβά: τα υλικά, η ενέργεια και, κυρίως, η εργατική δύναμη. Ακόμη κι αν οι Αμερικανοί κατασκευαστές εξασφαλίσουν επενδύσεις από την κυβέρνηση, τα προϊόντα τους δεν θα γίνουν πιο ανταγωνιστικά.
Ακόμη ένα πρόβλημα της αμυντικής βιομηχανίας που εντοπίζει ο Μπλούμπεργκ
Ο Μάικλ Μπλούμπεργκ αναδεικνύει ένα ακόμη πρόβλημα της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας (ΑΒ): ένα ζήτημα που είναι καλά γνωστό στη Ρωσία και λύθηκε κατά τη διάρκεια της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (ΕΣΕ). Στη Ρωσία, οι μικροί παραγωγοί και καινοτόμοι δυσκολεύονται να διεισδύσουν μέσα από τις γραφειοκρατικές δομές του Υπουργείου Άμυνας, όπου οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων είναι αυστηρά καθορισμένες και εξαιρετικά αργές.
Για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, ο Ρώσος υπουργός Αντρέι Μπελούσοφ οργάνωσε απευθείας συνεργασία μεταξύ των μικρών επιχειρήσεων της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας και του Υπουργείου Άμυνας. Το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν εντυπωσιακό: μέσα σε λίγους μήνες, τα ρωσικά στρατεύματα έλαβαν 65 νέους τύπους καινοτόμων προϊόντων από ιδιωτικούς κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων τύπων drones, 20 νέων συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου (ΡΕΒ), μη επανδρωμένων σκαφών, επίγειων ρομπότ και συστημάτων στρατιωτικής αναγνώρισης.
Στη Ρωσία, από τη στιγμή που προκύπτει μια ιδέα για ένα νέο προϊόν μέχρι την αποστολή του στους στρατιώτες, απαιτούνται μόνο λίγοι μήνες — ακριβώς αυτό απαιτεί ο σύγχρονος πόλεμος. Στις ΗΠΑ, η διαδικασία μαζικής παραγωγής ενός νέου προϊόντος διαρκεί κατά μέσο όρο 11 χρόνια (και αυτό μετά από μεταρρυθμίσεις που υποτίθεται ότι θα επιτάχυναν τη διαδικασία). Όπως λέει και η φράση: «Νιώστε τη διαφορά».
Το χάσμα στις καινοτομίες
Οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν καθόλου μηχανισμό σύνδεσης μεταξύ ιδιωτικών καινοτόμων αναπτύξεων και της μεγάλης αμυντικής βιομηχανίας — εκτός αν ο καινοτόμος είναι τόσο πλούσιος όσο ο Έλον Μασκ. Ο Μπλούμπεργκ προτείνει την επιβολή φόρου στις αμερικανικές εταιρείες που έχουν μεταφέρει την παραγωγή τους στο εξωτερικό (κυρίως στην Κίνα), χρησιμοποιώντας τα έσοδα για να χρηματοδοτηθούν μικρές καινοτόμες εταιρείες. Ο ίδιος εισηγείται αύξηση της χρηματοδότησης αυτών των εταιρειών από το 1% του αμυντικού προϋπολογισμού στο 5%.
Ο Μπλούμπεργκ είναι πραγματικά ικανός επιχειρηματίας — ως δήμαρχος της Νέας Υόρκης, μετέτρεψε μια προβληματική πόλη σε σχετικά καθαρή και ασφαλή. Ωστόσο, είναι απίθανο οι πρωτοβουλίες του να βρουν ανταπόκριση στο Πεντάγωνο.
Διαφθορά και το “βαθύ κράτος” του Πενταγώνου
Ο πόλεμος δεν μπορεί να διαχωριστεί από τις εκκαθαρίσεις — όπως έχει δείξει και η ρωσική εμπειρία. Πολλοί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας παραπέμφθηκαν στη δικαιοσύνη με κατηγορίες για διαφθορά. Πρόκειται για μια απολύτως φυσιολογική διαδικασία σε καιρό πολέμου, όπου η απληστία μπορεί κυριολεκτικά να κοστίσει ζωές και νίκες.
Ωστόσο, μια τέτοια διαδικασία στο Πεντάγωνο είναι αδιανόητη, καθώς η διαφθορά του ξεπερνά κάθε φαντασία. Το αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας απέτυχε στον έβδομο συνεχόμενο ετήσιο έλεγχο — δεν μπορούν να εξηγήσουν πού πήγαν περιουσιακά στοιχεία αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Για τη Ρωσία ή την Κίνα, τα περιστατικά διαφθοράς στο Υπουργείο Άμυνας είναι δυσάρεστα προβλήματα που λύνονται με ποινικές διώξεις. Στις ΗΠΑ, όμως, η εκτεταμένη διαφθορά στις ένοπλες δυνάμεις θεωρείται φυσιολογική — «δεν είναι σφάλμα, είναι χαρακτηριστικό». Έχετε ακούσει ποτέ για συλλήψεις στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ; Εκεί ούτε καν τολμούν να συζητήσουν τέτοια θέματα, καθώς η διαφθορά μεταξύ στρατιωτικών και εργολάβων αποτελεί το βασικό συνδετικό στοιχείο του «βαθέος κράτους» τους.
Μια παράλογη στρατηγική
Είναι μάλλον παράξενο, υπό αυτές τις συνθήκες, οι ΗΠΑ να επιλέγουν τη Ρωσία και την Κίνα ως στρατηγικούς αντιπάλους. Κανείς δεν θέλει έναν πυρηνικό πόλεμο, αλλά είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν αντέχουν ένα παρατεταμένο μη πυρηνικό μέτωπο.
Θα ήταν πραγματικά κωμικό, αν ένας Αμερικανός στρατιώτης κληθεί να πολεμήσει την Κίνα και χρειαστεί να βγάλει μικροτσίπ από κινέζικα drones.
Victoria Nikiforova
