Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη, των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά!
(Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Διονυσίου Σολωμού)
Την ώρα που ένα απίστευτο οικονομικών συμφερόντων παιχνίδι σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο παίζεται όσον αφορά τα μέσα ατομικής προστασίας, την δημιουργία και διακίνηση εμβολίων, την ενημέρωση και ειδησεογραφία πάνω σε αυτά τα ζητήματα και τα αίτια, πραγματικά ή φανταστικά, που δημιούργησαν όλον αυτόν τον ανασχηματισμό της λειτουργίας της κοινωνίας, οι πολίτες μουδιασμένοι από το απρόσμενο σοκ αυτής της τρέλας του κατ’ οίκον εγκλεισμού τους, λες και πρόκειται για εγκληματίες ή πολιτικούς κρατουμένους, αναζητούν μια διέξοδο, προτού το παγκόσμιο πλέον πολιτικό κατεστημένο με την σιωπηρή συγκατάθεσή των λαών διαμορφώσει και παγιώσει καταστάσεις που θα ζήλευε ακόμα και ο Χίτλερ ή ο οποιοσδήποτε ιστορικά θέλησε να διοικεί ένα σώμα κοινωνίας χωρίς βούληση, ηθική, δικαιώματα, γνώμη και αξίες.
Τί κι αν ο Π.Ο.Υ. με τρίμηνη τουλάχιστον καθυστέρηση βγήκε και ανακοίνωσε ότι πιστεύει ότι η ίωση αυτή είναι φυσικής προελεύσεως; Τον πίστεψε κανείς; Μπορεί να τον πιστέψει κανείς όταν ο ιός μεταδίδεται το ίδιο καλά σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης με διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες, ενώ την ίδια ώρα πλήττει κυρίως χώρες με αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα; Ειδικά όταν αυτό το πιστεύω του Π.Ο.Υ. δεν στηρίζεται σε επιστημονικές μελέτες. Ο ιός παράχθηκε σε εργαστήριο, αυτό εξάλλου οι επιμέρους κυβερνήσεις το παραδέχονται, κι απλά η διαμάχη εστιάζεται ποιανού τα συμφέροντα εξυπηρετεί η διασπορά του.
Άπαξ και διεσπάρει ο ιός, το πολιτικό προσωπικό των χωρών φάνηκε να αποφασίζει ταχύτατα και «σαν έτοιμο από καιρό» να επιτελέσει το μυστικό σχέδιό του, με την συνδρομή και αγαστή συνεργασία (καλοπροαίρετη ή μη είναι άλλο θέμα) φορέων όπως είναι η επιστήμη (εξαγοράζοντας τα χείλη και την γραφίδα επιστημόνων όλων των πεδίων), των σωμάτων ασφαλείας, των θρησκευτικών ιδρυμάτων και εν μέρει της ιεραρχίας της εκκλησίας, των ΜΜΕ, των πολιτικών σχηματισμών, ακόμα και των εξωκοινοβουλευτικών, των πολιτευτών, στελεχών και μελών του κομματικού σωλήνα, των πνευματικών ανθρώπων διά της σιωπής τους και των δημοσίων προσώπων διά της επ’ αμοιβή μελετημένης ραδιοτηλεοπτική προπαγάνδα τους.
Ποιο είναι αυτό το σχέδιο; Δε το γνωρίζω. Είναι όμως φανερό στα δικά μου μάτια και στα μάτια της πλειοψηφίας των πολιτών ότι υπάρχει, καθώς μία ασθένεια που προκαλεί πολύ λιγότερους θανάτους από άλλες αιτίες χρησιμοποιήθηκε, απρόσμενα και τάχιστα, σαν όχημα να περάσουν αντιλαϊκά μέτρα και λειτουργίες που περιορίζουν τα κατοχυρωμένα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, όπως αυτά ρυθμίζονται από το Σύνταγμα, που πλέον μόνο σαν όνομα πλατείας υπάρχει στη χώρα μας, που διοικείται με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και μεταφράσεις ευρωπαϊκών αναφορών και οδηγιών.
Με ελάχιστες λοιπόν εξαιρέσεις διαμορφώνεται ένα ισχυρό μπλοκ από πολιτικούς και κυβερνητικούς σχηματισμούς σε παγκόσμιο επίπεδο που υιοθετεί την ως άνω περιγραφόμενη διαδικασία και διαχείριση. Ένα πολιτικό σύστημα που λειτουργεί ενάντια στην κοινή λογική (που ακόμα κι αυτή βάλλεται τα τελευταία χρόνια ως μη έχουσα ύπαρξη
χιλιετιών) και το Σύνταγμα. Ένα σύστημα που ανεξάρτητα από δεξιές ή αριστερές ιδεοληψίες συνασπίζεται ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες.
Ένα σύστημα που πιο πολύ μοιάζει με μεσαιωνική παπική ιεροεξέταση παρά με σύγχρονη δημοκρατία που στηρίζεται στην επιστήμη (της παρατήρησης, του πειράματος και της τεκμηρίωσης) και την αξία και ελευθερία του προσώπου. Ένα σύστημα που λειτουργεί με γνώμονα πως θα καθυποτάξει την βούληση των πολιτών και παράλληλα πώς θα τους στερήσει την κοινή λογική. Πώς θα απεμπολήσουν οι ίδιοι οι πολίτες τα συνταγματικά δικαιώματά τους, πώς θα καταργήσουν οι ίδιοι με τις πράξεις και την σύμφωνη γνώμη τους προς τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου της κυβέρνησης το ίδιο το Σύνταγμα, αφού οι κυβερνήσεις διαπίστωσαν καιρό τώρα ότι δεν είχαν την δυνατότητα να το καταργήσουν ευθέως.
Οι κυβερνήσεις γνωρίζουν ότι με την τεχνολογική πρόοδο των τελευταίων ετών, έχουν πλέον την δυνατότητα πλήρους ελέγχου και παρακολούθησης κάθε πτυχής και στιγμής των πολιτών. Αυτό όπως είναι λογικό είναι πολύ ελκυστικό, για ηγέτες που έχουν γαλουχηθεί με πολιτικές ιδεολογίες εκπροσώπησης και εν μέρει με μεσσιανικού τύπου πιστεύω. Οι ηγέτες αυτοί είναι πολύ δύσκολο να αφήσουν ανέγγιχτο αυτό το λαχταριστό έδεσμα που θα τους επιτρέψει μεγαλύτερη κερδοφορία στις επιλογές τους και πολύ μικρότερες λαϊκές αντιδράσεις. Και επειδή η μετάβαση σε μια νέα κατώτερη κανονικότητα δεν είναι εύκολο να γίνει χωρίς αντιδράσεις και δίχως την ευρείας κλίμακας κατάλυση του υπάρχοντος Συντάγματος, για αυτόν τον λόγο χρησιμοποιείται η ίωση τούτη σαν δούρειος ίππος. Και σε όσους μπορούν να δουν το δάσος, το γενικό πλαίσιο, τούτο στ’ αλήθεια φαντάζει ως ένα από τα μεγαλύτερα αστεία της ανθρώπινης ιστορίας.
Ας αναρωτηθούμε, έχουμε το δικαίωμα, ακόμα κι αν οι ίδιοι το επιθυμούμε να μετατραπούμε σε πειθήνια πιόνια, να απεμπολήσουμε δικαιώματα και πανανθρώπινες αξίες; Όποιος έχει παιδιά ή όποιος νοιάζεται για την νέα γενιά, νομίζω έχει έτοιμη την απάντηση και αυτή είναι αρνητική. Τώρα είναι η ώρα της ατομικής και της συλλογικής δράσης του κάθενός μας, για να στηρίξουμε αυτήν την απάντηση. Γιατί, όπως λέει και το γνωστό άσμα, «όταν κοιμάσαι, άλλος γράφει ιστορία». Και την γράφουν και διαμορφώνουν την ιστορία όπως εκείνοι θέλουν και όχι όπως πραγματικά είναι. Είναι η ώρα, μια ώρα στ’ αλήθεια δύσκολη καθώς η ανέχεια κι ο εκφοβισμός χτυπάνε λυσσαλέα την πόρτα μας, να δείξει ο λαός, με την βοήθεια του Θεού, την δύναμή του, διατρανώνοντας με κάθε πρόσφορο μέσο που του παρέχει το ισχύον Σύνταγμα ότι δεν πρόκειται να απεμπολήσει δημοκρατικά δικαιώματα και προσωπικές ελευθερίες εξαιτίας μιας… ίωσης.
Φιλικά,
Δρ. Ηλίας Κοπανάκης
