Ελευθέριος Ανδρώνης
Η συμφωνία που έρχεται για να τσακίσει τους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους της Ευρώπης και να υποβαθμίσει τραγικά τα προϊόντα που έρχονται στο πιάτο μας, όπως αναμενόταν, έλαβε πράσινο φως από το Ευρωκοινοβούλιο. Ο λόγος για την εμπορική σύμπραξη με τη Mercosur (η οποία ενοποιεί την ΕΕ με την αγορά της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Παραγουάης και της Ουρουγουάης), που παρά την αντίθεση της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Αυστρίας, της Ιρλανδίας και της Ουγγαρίας, ψηφίστηκε κατά την απαιτούμενη πλειοψηφία.
Ο τεχνοκρατικός οδοστρωτήρας της ΕΕ απέδειξε για άλλη μια φορά ότι επιθυμεί διακαώς να ισοπεδώσει την παραγωγή της ευρωπαϊκής υπαίθρου, προκειμένου να εδραιώσει στην αγορά μια τριτοκοσμική αλυσίδα τροφής που θα εκτινάξει τα κέρδη της βιομηχανίας, θα κάνει τους πλούσιους παραγωγούς – πλουσιότερους, και τους φτωχούς – άνεργους.
Ο αθέμιτος ανταγωνισμός απέναντι στην πάμφθηνη Λατινική Αμερική θα απλωθεί σαν οικονομική μάστιγα σε ολόκληρο τον πρωτογενή τομέα και όχι μόνο θα αφανίσει τις υπάρχουσες (μικρομεσαίες) επιχειρήσεις των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά θα εξαλείψει κάθε κίνητρο να ασχοληθεί η νέα γενιά με την αγροτοκτηνοτροφία. Οι προσχηματικές εγγυήσεις που σήμερα τάζει η ΕΕ στους ευρωπαίους αγρότες για να τους καθησυχάσει, θα αποσυρθούν με τη γνωστή μέθοδο του σαλαμιού.
Η Ελλάδα παρόλο που θα έχει πενιχρά κέρδη από τη Mercosur, καθότι η κυβέρνηση έχει μετατρέψει τη χώρα σε μια μεταπρατική έρημο που δεν παράγει και δεν εξάγει παρά ελάχιστα προϊόντα, ψήφισε… δαγκωτό την καταστροφική συμφωνία. Την ώρα που χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία, θα εξάγουν στη Λατινική Αμερική οχήματα, πάσης φύσεως μηχανήματα, εξοπλισμούς ενέργειας και τηλεπικοινωνιών, φαρμακευτικά σκευάσματα, χημικά κ.λπ., η Ελλάδα ψήφισε «ναι» στον θάνατο της αγροτιάς της, για να προωθήσει μετά βίας καμιά εικοσαριά προϊόντα ΠΟΠ (φέτα, ελαιόλαδο, κρόκο Κοζάνης κ.λπ) που σε μερικά χρόνια δεν θα υπάρχει κανείς για να τα παράγει, παρά μια χούφτα βιομήχανοι.
Η Mercosur θα κατακλύσει την ευρωπαϊκή αγορά
Όπως η ΕΕ «μετακομίζει» τις δικές της εκπομπές ρύπων σε εργοστάσια στην Κίνα ώστε να επιβάλλει εντός ΕΕ οικοφασιστικές πολιτικές «μηδενικών ρύπων» (ενώ μολύνει μαζικά κάποιο άλλο μέρος του… ίδιου πλανήτη), έτσι και τώρα μετακομίζει την παραγωγή τροφής στη Mercosur για να εφαρμοστεί εντός ΕΕ η ατζέντα ελέγχου της διατροφής.
Και όπως η Κίνα εκμεταλλεύτηκε το «οffshore» ευρωπαϊκό χρήμα για να αναπτύξει πανίσχυρη βιομηχανία και να κατακλύσει την Ευρώπη με τα προϊόντα της, το ίδιο ακριβώς αναμένεται να γίνει και με τις τροφές της Λατινικής Αμερικής που θα κατακλύσουν τα ράφια μας. Οι τεχνητές κρίσεις στην αγορά θα είναι αφάνταστα πιο εύκολο να προκληθούν, όταν θα φύγει από τη μέση ο εξισορροπιστικός παράγοντας της ντόπιας παραγωγής, και οι εισαγωγές θα ορίζουν όλο και περισσότερο τον ανεφοδιασμό μας. Όπως σημειώσαμε σε προηγούμενο άρθρο, η Ευρώπη βαδίζει σε ένα πρωτοφανές αυτοκτονικό παράδοξο: χτίζει πολεμική οικονομία απεμπολώντας τη διατροφική της αυτάρκεια. Από τη μία οχυρώνεται και από την άλλη παραδίνεται στην ευχέρεια τρίτων κρατών, ακολουθώντας μια παρανοϊκή τακτική συσπειρωμένης παγκοσμιοποίησης.
Προϊόντα της Mercosur με ανύπαρκτες προδιαγραφές ασφαλείας και υπέρφορτα χημικών δηλητηρίων, όπως βοδινό κρέας, πουλερικά, ζάχαρη, (μεταλλαγμένη) σόγια, εσπεριδοειδή, σιτηρά, αμπελουργικά προϊόντα, βαμβάκι κ.α, πέραν του ότι θα εκτοπίσουν πλήρως τα προϊόντα της ευλογημένης ελληνικής υπαίθρου, θυμίζουν ανησυχητικά την προφητεία που αποδίδεται στον άγιο μας Πατροκοσμά: «τα πιάτα σας θα είναι γεμάτα, αλλά τα φαγητά δεν θα τρώγονται».
ΗΠΑ: στροφή στην υγεία – ΕΕ: στροφή στην αρρώστια
Την ίδια ώρα που η Ευρώπη κατακρημνίζει τη διατροφική ποιότητα για τους λαούς της, το υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ επανακαθορίζει τη διατροφική πυραμίδα, διαλύοντας ιατρικούς μύθους δεκαετιών που δαιμονοποιούσαν το παραδοσιακό διαιτολόγιο ώστε να προωθούν χορτοφαγικές υστερίες, καρκινογόνα «διαίτης» και επεξεργασμένα σκουπίδια όπου βασιλεύουν τα συντηρητικά, η ζάχαρη και η αβιταμίνωση.
Με έμφαση στις πρωτογενείς πηγές πρωτεΐνης (κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά, ψάρια κλπ) και δευτερευόντως τα φρέσκα λαχανικά και φρούτα, η Αμερική αναστρέφει τις διατροφικές προτεραιότητες στα πρότυπα της μεσογειακής διατροφής, για ένα μέλλον με περισσότερη υγεία.
Η αντίθεση που δημιουργείται εδώ, είναι αδυσώπητη. Ο εμπορικός «αρραβώνας» Mercosur – Ευρώπης φέρνει εισαγόμενο καρκίνο στα πιάτα μας, την ώρα που οι ΗΠΑ κάνουν το πρώτο ιστορικό βήμα για να τον καταπολεμήσουν. Όσο για την αγροτιά της Ευρώπης, η επικύρωση αυτής της άτιμης συμφωνίας πιστοποίησε ότι ο αγώνας τους είναι δίχως αύριο. Δεν τους απομένει καμία επιλογή, παρά να σείσουν τη γη που οι ίδιοι τίμησαν με το μόχθο τους.
Το πράσινο φως στη Mercosur όχι μόνο δεν δείχνει αρκετό να βάλει τέλος στις αγροτικές κινητοποιήσεις, αλλά ίσα – ίσα αναμένεται να τις πυροδοτήσει πολλαπλάσια. Είμαστε ενώπιον μιας γιγαντιαίας ταξικής σύγκρουσης που μοιάζει αναπόφευκτη. Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρωπαίων δεν μπορούν να δηλητηριάζονται για να πλουτίζουν 4-5 χώρες. Αυτή η διάλυση κάθε ευρωπαϊκής συνοχής, κάθε οράματος και κάθε ευθύνης προς τον πολίτη, δεν μπορεί να πάει μακριά. Η ιστορία έχει δείξει ότι η αγάπη δεν είναι το μόνο συναίσθημα που περνάει από το στομάχι. Εξίσου περνάει και η οργή…
