Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν με την Καγκελάριο της Γεμανίας Άγγελα Μέρκελ και την πρωθυπουργό της Δανίας, Mette Frederiksen στις Βρυξέλλες. EPA, YVES HERMAN / POOL
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ:
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal
Οι νέες επιθέσεις -διότι περί αυτού πρόκειται- της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας (στην περιοχή του Καστελόριζου) και της Κυπριακής Δημοκρατίας με τo άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής της κατεχόμενης Αμμοχώστου, της «νεκρής πόλης», όπως έχει χαρακτηριστεί, έπρεπε να εξαφανίσει κάθε αμφιβολία για τις προθέσεις του ισλαμο-εθνικιστή ηγέτης της Τουρκίας.
Και ο τελευταίος πολίτης στην Ελλάδα και την Κύπρο έπρεπε ήδη να έχει αντιληφθεί ότι η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία δέχονται άνανδρη επίθεση που δεν θα σταματήσει στο Καστελόριζο ή την Αμμόχωστο.
Πόσες φορές να το γράψουμε; Πόσες φορές να το αποδείξουμε; Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν κρύβεται. Μας το λέει κατάμουτρα ότι ο τελικός του στόχος είναι ο πλήρης έλεγχος της Κύπρου και αρκετών νησιών του Αιγαίου. Ότι και να κάνουμε, όσο και να τσακωνόμαστε μεταξύ μας, όσο και να επιρρίπτουμε ευθύνες ο ένας τον άλλο, τίποτα δεν μετρά, παρά οι διαθέσεις του ισλαμο-εθνικιστή ηγέτη της κατοχικής δύναμης.
Οι Τούρκοι πάντα σχεδίαζαν. Και πάντα υλοποιούσαν. Αλλά υλοποιούσαν τα σχέδια τους όταν έβρισκαν τον Ελληνισμό διχασμένο. Η ιστορία το αποδεικνύει. Δεν πρέπει να έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία, ότι εάν δεν βοηθούσαν οι χουντικοί που κυβερνούσαν το 1974 την Ελλάδα, δεν υπήρχε περίπτωση οι Τούρκοι να πατήσουν τον πόδι τους στην Κύπρο.
Όταν εισέβαλε η Τουρκία ο αδελφός σκότωνε τον αδελφό. Η Κύπρος έβγαινε από ένα αχρείαστο εμφύλιο, τον οποίο επίσης οργάνωσε η χούντα. Και το πραξικόπημα έκανε ακόμα χειρότερη την κατάσταση.
Πέρασαν 46 χρόνια, αλλά ακόμα συζητούμε και αναζητούμε το ποιος φταίει. Και στο μεταξύ, έχουν «μολυνθεί» με το μίσος παιδιά και εγγόνια.
Και έρχεται μία κίνηση του άθλιου Ερντογάν με στόχο την Αμμόχωστο για να μας επαναφέρει στην πραγματικότητα: ότι ο κίνδυνος της τουρκοποίησης της Κύπρου, εάν δεν ενωθούμε, είναι ορατός. Την ίδια στιγμή συνεχίζει την ακραία επιθετικότητά του από το Καστελόριζο μέχρι τον Έβρο.
Βλέπετε κάποια ξένη δύναμη ή διεθνή οργανισμό να τον σταματά; Εκτός της Γαλλίας είδατε κάποια άλλη χώρα να σπεύδει να μας δώσει χέρι βοήθειας; Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας μόλις πριν δέκα μέρες επιβράβευσαν τον νταή της Άγκυρας. Οι Ρώσοι; Οι Αμερικάνοι; Τους είδατε πουθενά;
Ότι είμαστε μόνοι μας το νοιώθουμε κάθε ώρα και στιγμή, όπου και να ζούμε. Απ’ όλους οι πιο απογοητευτικοί είναι οι Ευρωπαίοι. Η αλληλεγγύη τους είναι ανύπαρκτη. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ψέμα. Την αλληλεγγύη τους τη δείχνουν μόνο στην Τουρκία.
Είναι οι χειρότεροι όλων οι εταίροι μας στην ανύπαρκτη Ευρωπαϊκή Ένωση. Αφού εξευτέλισε όλους, από την Καγκελάριο Μέρκελ, μέχρι την κ. Ούρσουλα, τον Σαρλ Μισέλ και τον Μπορέλ, ο Ερντογάν αθέτισε κάθε συμφωνία και επανήλθε δριμύτερος. Αρκετοί σοβαροί αναλυτές πιστεύουν ότι θα επιχειρήσει πολεμική ενέργεια στο Αιγαίο, και μοιραία θα ανάψει η φωτιά ξανά στην Κύπρο.
Με αφορμή την νέα εισβολή στην Αμμόχωστο, διαβάσαμε πολλές αναλύσεις, με πιο ενοχλητικές αυτών που ξεκινούν με τη γνωστή φράση «αν είχαμε λύσει το Κυπριακό»… Υπονοώντας ότι ευθυνόμαστε για τα πάθη μας. Αλλά δεν μας λένε ποτέ πως θα λυνόταν το έρμο το Κυπριακό. Διότι αν αναλύουμε σωστά τους Τούρκους, απαιτούν να μοιραστεί όλη η προίκα της Κυπριακής Δημοκρατίας με τους Τουρκοκύπριους. Τα πάντα όλα, μισά-μισά.
Αυτό γράφουν, αυτό υποστηρίζουν, αλλά κρύβουν την αλήθεια: Από που κατάλαβαν ότι η κατοχική δύναμη δέχεται να εισέλθει σε πραγματικές συνομιλίες που θα οδηγήσουν σε μία λειτουργική λύση; Η Τουρκία, επαναλαμβάνω, έχει σχέδιο: Να ασκεί έλεγχο σε όλο το νησί. Και από την Ελλάδα να αρπάξει ότι μπορεί.
Από τη στιγμή που αποδεδειγμένα αυτός είναι ο τουρκικός στόχος, τι πρέπει να κάνουμε; Πολιτικοί και πολίτες. Να τον αποδεχθούμε; Και μπορεί κανείς να εγγυηθεί ότι θα τηρήσουν την υπογραφή τους οι Τούρκοι; Ξεχάσαμε ότι το περίφημο σχέδιο Ανάν, που σχεδιάστηκε από τους Τούρκους, δεν είχε ασφαλιστικές δικλείδες για την υλοποίησή του; Και όμως, θα μου πείτε. Το είχε δεχθεί ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και είχε υποσχεθεί στους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους ότι θα υπερψηφιστεί. Μόνο, που υπερψηφίστηκε πανηγυρικά η απόρριψη του.
Πολλοί άνθρωποι στην Κύπρο πίστευαν ότι ο Ερντογάν δεν θα τολμούσε την τρίτη εισβολή. Πίστευαν ότι δεν θα άγγιζε την Αμμόχωστο. Ήταν βέβαιοι πως δεν θα παραβίαζε τα ισχυρά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Τα έγραψε όλα στα παλιά του τα παπούτσια.
Για πολλοστή φορά δεν υπολογίζει κανένα. Ακριβώς επειδή οι Αμερικανοί, οι Ρώσοι και οι Ευρωπαίοι του το επιτρέπουν. Και αυτή είναι η δυστυχία μας. Ότι δεν σέβεται τίποτα, και παραμένει ατιμώρητος. Και ειδικά η γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση, που είχε οργανώσει και την τιμωρία της Ελλάδας και της Κύπρου με τα Μνημόνια και τα Προγράμματα, επέλεξε -μεταξύ των εταίρων της και της Τουρκίας- την κατοχική δύναμη.
Η παράνομη ενέργειά του Ερντογάν στην Αμμόχωστο, μαζί με την επιστροφή του Oruc Reis στην περιοχή του Καστελόριζου, ήταν ότι χειρότερο έχει πράξει η Τουρκία μετά την εισβολή του 1974. Στο Καστελόριζο θα επιμείνει και θα οδηγήσει τα πράγματα και σε σύγκρουση. Είναι σχιζοφρενής.
Στην Αμμόχωστο, σαράντα έξι χρόνια μετά, ο Ερντογάν έσβησε με μία κίνηση τις ελπίδες χιλιάδων ανθρώπων. Η Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2020, ήταν για πολλούς συμπατριώτες μας στην Κύπρο πιο μαρτυρική μέρα και από την 14η Αυγούστου του 1974.
Έλπιζαν οι πρόσφυγες της Αμμοχώστου ότι θα επέστρεφαν. Δυστυχώς, άλλες ήταν οι αποφάσεις του ισλαμο-εθνικιστή ηγέτη της Τουρκίας.
Στην Ελλάδα πρέπει να γίνει μάθημα η τραγωδία της Αμμοχώστου και γενικά της κατεχόμενης Κύπρου. Οι νόμιμοι κάτοικοι είναι 46 χρόνια στην προσφυγιά και ζουν με την ελπίδα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε πρόσφυγες και στην Ελλάδα. Ούτε με πόλεμο, ούτε με συμφωνία για μετακίνηση πληθυσμών.
