- 17– 07– 2025
- Γράφει ο Αλεξάντερ Ντούγκιν
Ο Ντούγκιν αποκαλύπτει την κρίση της Αμερικής και τον ρόλο της Ρωσίας ως Κατεχόν.
Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν αποκαλύπτει την ιδεολογική υποχώρηση του Τραμπ ως προδοσία της πολιτιστικής του αποστολής, προειδοποιεί για μια αυξανόμενη εσχατολογική μάχη μεταξύ της παγκοσμιοποίησης και της πολυπολικής αντίστασης και προτρέπει τη Ρωσία να εδραιωθεί ως το Κατεχόν ενάντια στο Αντιχριστιανικό ρεύμα.
Με βάση αρκετές από τις πρόσφατες αναρτήσεις μου στο Telegram, ορισμένοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είμαι απογοητευμένος από τον Τραμπ. Αλλά αυτό δεν είναι ακριβές. Έχω παρακολουθήσει την εξέλιξη του Τραμπ, τη διαμόρφωση της ιδεολογίας του – τον Τραμπισμό – πιο στενά και προσεκτικά από ό,τι έχω παρακολουθήσει την πολιτική οποιασδήποτε άλλης χώρας. Η όλη ιστορία της δεύτερης προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ ήταν, στην πραγματικότητα, μια ολοκληρωμένη επανάσταση, επειδή οι ιδέες που διατύπωσε – τις οποίες προώθησαν και εμβάθυναν οι υποστηρικτές του, βρίσκοντας απήχηση στον Αμερικανικό λαό – σχημάτισαν μια πολύ συνεκτική κοσμοθεωρία. Ήταν μια γνήσια ιδεολογία, όχι απλώς μια σειρά συνθηματικών φράσεων.
Συνδέοντας διάφορες δηλώσεις και θέσεις αυτού του προγράμματος, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο Τραμπισμός έχει έναν αρκετά σοβαρό ιδεολογικό πυρήνα. Ο Τραμπ πρότεινε μια εντελώς εναλλακτική όψη του κόσμου, σε πλήρη αντίθεση με εκείνη των παγκοσμιοποιητών και των φιλελεύθερων. Ο προσανατολισμός του ήταν μη φιλελεύθερος, αντι-παγκοσμιοποιητικός, με επίκεντρο ένα ισχυρό πολιτισμικό κράτος – το Αμερικανικό πολιτισμικό κράτος – με ομόλογους οικονομικούς υπολογισμούς, στοιχεία εξωτερικής πολιτικής, ακόμη και ένα εσωτερικό ιδεολογικό πρόγραμμα. Αυτό περιελάμβανε την αντίθεση στο κίνημα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ (LGBTQ+), το οποίο έχει απαγορευτεί στη Ρωσία, και σε άλλες πτυχές της “Woke” κουλτούρας, μαζί με την κατάργηση της ίδιας της «κουλτούρας της ακύρωσης».
Όλα αυτά διατυπώθηκαν με σαφήνεια στις πρώτες ημέρες της προεδρίας του Τραμπ. Ακριβώς λόγω της έκθεσής μου σε αυτό το ιδεολογικό στοιχείο, είχα την εντύπωση ότι ήταν σαν κάποιο παγοθραυστικό, που έσπαγε τον παγωμένο ωκεανό της παγκοσμιοποιημένης φιλελεύθερης δικτατορίας.
Ο Τραμπ το έκανε αυτό από το κέντρο, από τον κύριο «χώρο ελέγχου» του συστήματος. Φυσικά, αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση, ειδικά καθώς το παρακολουθούσα σε πραγματικό χρόνο μέσω αναρτήσεων, συνεντεύξεων, συνομιλιών και ζωντανών μεταδόσεων. Ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές βασιζόμενος σε αυτό το κίνημα ρεύμα και αρχικά ενήργησε σύμφωνα με αυτό το πρόγραμμα.
Η εντύπωση ήταν βαθιά. Φυσικά, η Αμερική δεν είναι μια παραδοσιακή κοινωνία. Μια τέτοια κοινωνία δεν υπήρξε ποτέ πραγματικά εκεί. Η Αμερική είναι ένα πείραμα Νεωτερικότητας. Ναι, με όλους τους προφανείς περιορισμούς της, και με τη συμμετοχή της Τεχνολογικής Δεξιάς που εκπροσωπούν ο Έλον Μασκ και ο Πίτερ Θιλ, των οποίων οι απόψεις είναι συχνά παράξενες και εξωφρενικές, και ακόμη και με τον άμεσο εθνικό λαϊκισμό του Στιβ Μπάνον. Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι δικό μας. Κατ’ αρχήν, δεν υπήρχε τίποτα εκεί για να μας γοητεύσει. Και όμως, βρισκόταν – και εξακολουθεί να βρίσκεται – σε άμεση εννοιολογική αντίθεση με την προηγούμενη πορεία της Αμερικανικής κυβέρνησης.
Όταν προσεγγίζουμε τον Τραμπ και τον Τραμπισμό χρησιμοποιώντας τα μέτρα της δικής μας πολιτιστικής παράδοσης, το όλο εγχείρημα συχνά φαίνεται τερατώδες και τρομακτικό. Ωστόσο, σε σύγκριση με τον φιλελευθερισμό και την παγκοσμιοποίηση, που εξακολουθούν να ενσωματώνουν τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης από αδράνεια, έμοιαζε με μια συντηρητική επανάσταση. Δεν ήταν τυχαίο που ο Μακρόν, μιλώντας σε συνεδρίαση της Μεγάλης Στοάς των Μασόνων της Γαλλίας, κήρυξε ιδεολογικό πόλεμο κατά του «Σκοτεινού Διαφωτισμού» που εκπροσωπεί ο Τραμπ. Ο Μακρόν το έκανε αυτό εκ μέρους αυτού που οι Μασόνοι, οι φιλελεύθεροι, οι παγκοσμιοποιητές, οι διεστραμμένοι και οι ομοφυλόφιλοι διακηρύσσουν ως «Φωτεινό Διαφωτισμό». Με άλλα λόγια, η λεπίδα συνάντησε την πέτρα.
Ωστόσο, η κλασική φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση που κυβέρνησε την Αμερική και τον κόσμο ολόκληρο τις τελευταίες δεκαετίες δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από την ανάδυση του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Αυτός έφερε μαζί του μια νέα ιδεολογία – ασαφή σε ορισμένα σημεία, αλλά αρκετά ελκυστική σε άλλα: Παραδοσιακές αξίες, απόρριψη των ξένων επεμβάσεων, απόρριψη των νεοσυντηρητικών, πλήρης ανατροπή της φιλελεύθερης δημοκρατικής ατζέντας του Δημοκρατικού Κόμματος, με όλες τις εκφυλιστικές της τάσεις και την υποχρεωτική της παρακμή. Αυτό ήταν και παραμένει συμπαθές σε εμάς.
Και όμως, με την πάροδο του χρόνου, ο Τραμπ άρχισε να υποχωρεί από όλα αυτά. Άρχισε να χάνει μέλη της αρχικής του ομάδας. Πλησίασε τους νεοσυντηρητικούς, όπως και κατά την πρώτη θητεία του. Δεν καταδίκασε τη γενοκτονία του Νετανιάχου στη Γάζα. Υποστήριξε τη δωδεαήμερη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ και, επιπλέον, Αμερικανικά βομβαρδιστικά έπληξαν το εθνικά κυρίαρχο Ιράν. Τώρα προετοιμάζει την ανατροπή του καθεστώτος Βελαγιάτ-ε Φακιχ εκεί. Με λίγα λόγια, ενεργεί με τρόπο αντίθετο προς ό,τι υποσχέθηκε και προς τις προσδοκίες όσων τον ψήφισαν. Διότι οι άνθρωποι που τον ψήφισαν ήθελαν κάτι άλλο. Αυτό έχει μεγάλη σημασία.
Ωστόσο, το κίνημα MAGA παραμένει πολύ ισχυρό. Ίσως ο Έλον Μασκ να γίνει ο νέος του ηγέτης. Έχει ήδη προτείνει τη δημιουργία ενός τρίτου κόμματος στην Αμερική και, δεδομένων των μεγάλων πόρων του, αυτό δεν είναι καθόλου αφελές. Ο Τόμας Μάσσι, σταθερός υποστηρικτής του Τραμπ και ακραίος παλαιοσυντηρητικός, έχει ταχθεί κατηγορηματικά κατά της επέμβασης στο Ιράν και ήδη γίνεται βασική φιγούρα σε ένα διαφορετικό ρεύμα του MAGA. Ο Μάσσι και ο Μασκ πλησιάζουν τώρα, κάτι που είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον. Ταυτόχρονα, ο Πίτερ Θιελ – ένας από τους αρχιτέκτονες της νίκης του Τραμπ – λέει πολύ σκοτεινά και πολύ εύστοχα πράγματα: ότι η παγκοσμιοποίηση είναι η ιδεολογία του πολιτισμού του Ανтιχρίστου. Παρεμπιπτόντως, ακόμη και ο Μάρκο Ρούμπιο έχει δηλώσει ότι οι Ιρανοί περιμένουν την επικείμενη άφιξη του Ιμάμη Μαχντί, που σηματοδοτεί το τέλος των καιρών.
Αυτό που βλέπουμε, λοιπόν, είναι μια νέα και πολύ ενδιαφέρουσα πολιτικο-θεολογική, εσχατολογική διαμόρφωση. Γι’ αυτό πρέπει να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να αρχίσουμε να μελετάμε σε βάθος τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την εσχατολογία και τη γεωπολιτική – πολύ πιο σοβαρά από ό,τι κάνει η σημερινή κοινότητα των ειδικών, η οποία απλώς αγγίζει την επιφάνεια, μειώνοντας τα πάντα στις τιμές του πετρελαίου. Τώρα είναι η ώρα για βαθιά ανάλυση, όχι για δηλώσεις ότι είμαστε γοητευμένοι ή απογοητευμένοι από τον Τραμπ.
Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου η Αμερική και όσοι την κυβερνούν καθορίζουν τις κύριες παγκόσμιες τάσεις. Υπάρχει μια άλλη δύναμη – η Κίνα – και μετά είμαστε εμείς. Δεν υπάρχουν ουσιαστικά άλλες πραγματικά κυρίαρχες δυνάμεις στον κόσμο. Έχουμε το δικό μας σχέδιο για έναν πολυπολικό κόσμο και επιδιώκουμε να τον οικοδομήσουμε μαζί με την Κίνα. Αυτή είναι μια σοβαρή απάντηση, αλλά η παγκόσμια ηγεσία εξακολουθεί να ανήκει στην Αμερική. Ούτε ιδεολογικά, ούτε στρατιωτικά, ούτε τεχνολογικά, ούτε οικονομικά μπορούμε – ακόμη και με την Κίνα – να ανατρέψουμε αυτή την ηγεσία. Επομένως, ό,τι συμβαίνει στην Αμερική έχει τεράστια σημασία και για εμάς.
Φυσικά, για να κατανοήσει κανείς πραγματικά όλα αυτά, πρέπει να γνωρίζει και να κατανοεί την ιστορία της Δύσης και τη φιλοσοφία του Ρενέ Γκενόν, του Ιούλιου Έβολα, του Νικολάι Ντανιλέφσκι, του Λεβ Τιχόμιροφ και του Όσβαλντ Σπένγκλερ. Για να αφομοιώσει κανείς απολύτως αυτά τα κείμενα θα χρειαζόταν μισή ζωή. Χωρίς αυτά, δεν καταλαβαίνει κανείς απολύτως τίποτα – ούτε για το τι συμβαίνει στην Αμερική ούτε για το τι συμβαίνει με εμάς. Επομένως, δεν πρέπει να θέτουμε στον εαυτό μας αδύνατα καθήκοντα. Αυτή είναι ευθύνη εκείνων που έχουν την ικανότητα και την απαραίτητη προετοιμασία. Μπαίνουμε πραγματικά σε μια σφαίρα όπου πολλά πράγματα θα σοκάρουν τον συνηθισμένο νου.
Επομένως, πρέπει να προσεγγίσουμε την ανάλυσή μου με διαφορετικό τρόπο. Δεν πρόκειται περί «απογοήτευσης από τον Τραμπ» ή «γοητείας από τον Τραμπ». Τέτοιες κατηγορίες δεν έχουν καμία σχέση με μένα. Είμαι Ρώσος πατριώτης και για μένα η Ρωσία είναι η απόλυτη αξία. Βλέπω τα πάντα από τη σκοπιά της χώρας μου, του πολιτισμού μου και της εσχατολογικής αποστολής της ως Τρίτη Ρώμη, ως το Κατεχόν, που συγκρατεί τον κόσμο από την κυριαρχία του Ανтιχρίστου. Αυτό είναι που έχει τη μεγαλύτερη σημασία.
ΠΗΓΗ: https://www.geopolitika.ru/el/article/o-tramp-arhise-na-ypohorei
