Παρασκευή Σιδέρη :🌹H ιστορία της ζωής μου…

Γράφει η Παρασκευή Σιδέρη

Αποφάσισα να ξεδιπλώσω πτυχές της προσωπικής μου ζωής όχι γιατί έχω να επιδειξω κάτι αξιόλογο, ένας απλός άνθρωπος είμαι όπως οι περισσότεροι.. αλλά για να στείλω μηνύματα αισιοδοξίας και κυρίως την ανάδειξη της παντοδυναμίας, του ελέους,

της οικονομίας και της ατέρμονης αγάπης του κυρίου Ιησού Χριστού μας προς τα πλάσματα του, καθώς και να δούμε τον εχθρό κατάματα.. ο εχθρός είναι πάντα εδώ πάντα ο ίδιος και απλά αλλάζει δέρμα έτοιμος να μας επιτεθεί…

Αφετηρία μου η εποχή της παράνοιας του κορωνοϊου.. από εκεί ξεκινάει και επισήμως το ξεκαθάρισμα τόσο σε προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ξεκαθαρισματος της σχέσης του χριστιανού με τον θεο! Ο εξαποδώ ποτέ δεν θα έθετε το διλλημα εμένα η τον Θεό σου αλλά ως μαέστρος της απάτης, του ψεύδους, της διχόνοιας βρήκε τρύπα και τρύπωσε και έφερε τα πάνω κάτω.. έτσι λοιπόν με την παγίδα του κορωνοϊου μπήκε δυναμικά και διεκδίκησε ανθρώπινες ψυχές με αντάλλαγμα ένα χάρτινο πασαπόρτι με την ιδιόχειρη σφραγίδα του! πάμε λοιπόν…

Ευτυχώς για μένα το προσκλητήριο του Κυρίου μου είχε φθάσει προ πολλού και άρχισα να αντιλαμβάνομαι πράγματα και να προβλέπω καταστάσεις χωρίς να είμαι “προφητης” και χωρίς να κατέχω ιδιαίτερη μόρφωση (μια απλή Δ.Ε νοσοκόμα είμαι) και να μην αναγνωρίζω τον εαυτό μου εγω η ίδια.. η σκέψη μου και τα λογια μου σιγουρα δεν είναι δικη μου έμπνευση και ακόμη ψάχνω τον εμπνευστή μου..! όταν μιλάει κάποιος για προσκλητήρια δέχεται συνήθως τον χλευασμό αλλά όποιος βιώνει μια ανάλογη κατάσταση τον νιώθει και “συμπάσχει” μαζι του και σαφώς αυτό δεν σημαίνει ότι ανήκω στους εκλεκτούς ..έχω πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μου και μακάρι όλοι οι προσκεκλημένοι να πάρουμε μέρος στην λαμπροτέρα αυτή δεξίωση, καθώς και επιθυμία μου είναι να αυξάνονται οι προσκεκλημένοι σύμφωνα πάντα με το θέλημα Του…

Έτσι λοιπόν και μένα με βρήκε η ” κεραμίδα” του επίκαιρου πάντα εχθρού – ιού πάνω στην γέννηση του τρίτου παιδιού μου και σαν λεχώνα έπρεπε να είμαι ιδιαιτέρως προσεχτική.. αμ δε! έπαιρνα ξεμασκωτη τα 3 μικρα παιδιά μου και απολάμβανα την ηρεμία της πόλης φάντασμα και μόνο κάποια απαξιωτικά βλέμματα και κάποιες συμβουλευτικές συμβουλές ήταν ικανά να την διαταράξουν… ούτε οι προστάτες του (παράνομου) νόμου δεν δίσταζαν να μου κόβουν τις επιταγές της ντροπής για την μη συμμόρφωση μου μπροστά στα εντρομα μάτια των παιδιών μου… και εκτός από το καθήκον μου να υπερασπιστώ τα δικαιώματα μου προστέθηκε και αυτό της μεγάλης ευκαιρίας για μένα να διδάξω στα παιδιά μου τι σημαίνει αξιοπρέπεια, να μην φοβούνται και να είναι περηφανα ασχέτως αν μέσα μου είχα φωτιά για την εικόνα που βίωναν ..αυτην της “αλήτισσας” μανας τους με τα πάρε δώσε με τους αστυνομικούς… που την έκανα ομως ημέρα γιορτής και τα πήγαινα να τα κεράσω το πιο μεγάλο παγωτό! 1-0 το σκορ με μένα τον loser..

Η οικογένεια τώρα… δόξα τον Θεό με τον σύζυγό τα βρήκαμε αλλά με το υπόλοιπο σόι; άπαντες παρόντες… οικειοθελώς υπερασπιστές της παράνοιας και γω το “βδελυγμα της ερημώσεως”.. αυτοί προσεύχονταν για μένα να βάλω μυαλό και γω πάλι γελούσα και στεναχωριομουνα για την δική τους κατάσταση.. 2-0 το σκορ! η χαμένη είπαμε..

Την πρώτη σεζόν του κορωνοϊου δεν έστειλα τα παιδιά μου σχολειο και εκεί να δεις γλεντια.. ξαφνικά τα παιδιά μου πέσανε κατηγορία και ίσα που τα χαιρετούσαν… άντε βρε τους έλεγα, έναν μήνα παραπάνω διακοπές, τυχερουλιδες! 3-0 το σκορ!

Όπου κι αν πήγαινα τα πηγαδάκια έδιναν και έπαιρναν.. τι σούπερ, τι εκκλησία, τι κηδείες.. τοίχο -τοιχο πήγαινα για να μην μου την πέσουν! αλλά το 131 δεν υπάρχει για μένα σαν αριθμός και μάσκα δεν φοράω και άσε που κρύβει και το ωραίο κοκκινο κραγιόν μου! α, και ούτε τέστ και εννοείται κουβέντα για το εμβόλιο.. 4-0 πηγε το σκορ..

Ήρθε και καλώς τον, η δεύτερη σεζόν του κορωνοϊου, και έπρεπε να επιστρέψω στην δουλειά μετά την άδεια.. τώρα..; τι κάνουμε τώρα; ελα που να πάρει που είμαι νοσηλεύτρια..! και με τα παιδιά; και μάσκες και τεστ και σεξουαλική διαπαιδαγώγηση; νι-έ-ντε!!! το σκορ ξέφυγε.. 6-0 με την μεγάλη χαμένη εμένα και ολόκληρη την οικογένεια μου…

Σαν άνθρωπος γενικά είμαι του “παρόντος”.. δεν κάνω ποτέ σχέδια, δεν περιμένω τίποτα, δεν έχω καβατζες στην τράπεζα και ούτε λόγος για δάνεια και πιστωτικες… ήρθε η ώρα της μεγάλης απόφασης !

– Δεν αποφασίζετε εσείς κυρία μου για τα παιδιά σας, το κράτος θα κρίνει αν δικαιούνται απαλλαγή από την υποχρεωτικότητα των μετρων.. γκαπ!

Λόγια κάποιου υψηλόβαθμου.. η χαριστική βολή επεσε..! Σήκω,πάμε Αίγυπτο! (Ο άντρας μου ακόμη δεν το πιστεύει).. τρέχω σαν τον κλεφτη να προλαβω, μην τυχόν και παρθούν νέα μέτρα… μπάι μπάι Δημοσιο (περίμενα αυτήν την μόνιμη θέση όλη μου την ζωή και όταν επιτέλους διορίστηκα στην αγαπημένη μου Κρήτη…κλάψ!) μπάι μπάι ωραία μου επιδόματα, μπάι μπάι λατρεμένη μου θάλασσα, μπάι μπάι οικογένεια και καλή ζωή και ήδη είμαι στο αεροδρόμιο… μου έμειναν 70 ευρώ και πάν και αυτά.. βγήκαν υπέρβαρες οι βαλίτσες και είμαι zero σε όλα.. δεν πτοουμαι, οτιδήποτε μου συμβαίνει το συζητάω με τον Κύριο μου και τον συμβουλεύομαι, τον ευχαριστώ, του ζητάω, τον μαλώνω.. αλλά ξέρω ότι με ακούει! είναι υπέραρκετο ..το μπεζ της άμμου με καλωσορίζει και εγώ απλά σκύβω το κεφάλι.. γιατί ξέρω τι με περιμένει, το πολιτισμικό σοκ! δεν πήγα και στο Ντουμπάι.. ο σύζυγος μου έχει ρίζες από Αίγυπτο και όταν πήγα μια φορά ίσαμε που επέζησα.. δεν έχω πλεον σπίτι, λεφτά, δουλειά, γλώσσα, οικογένεια αλλά έχω Θεό !και τι Θεό… Παντοδυναμο, Παντελεήμων, Πανάγαθο, Πάνσοφο…

Το σόι του συζύγου τώρα τι να πω.. ειναι λίγο το μακρυά και αγαπημένοι! πήρα μια ιδέα την πρώτη φορά που τους επισκέφθηκα και ευχαριστώ δεν θα πάρω! Τα πεθερικα όμως τωρα εχουν δικό τους σπίτι, τα αδέρφια του άνοιξαν σούπερ μάρκετ και είναι νούμερο ένα, και γω προσγειώθηκα στο σπίτι του πεθερού και με βοήθεια για αρχή απ’ τα αδέρφια του !ο Θεός λένε είναι μεγάλος.. και σ’ευχαριστω θεέ μου και δημόσια! τα βασικά τακτοποιήθηκαν αλλά οι δυσκολίες, δυσκολίες.. ένα χρόνο απλά επιβιωναμε ,ίσα να φάμε ένα πιάτο που λένε.. τα παιδιά εκτός σχολείου λόγω γραφειοκρατίας και οικονομικών και δωστου στεναχώρια και δώστου κρυφά κλαματα ..δεν πειράζει! τώρα επιτέλους έχω άφθονο χρόνο και επέλεξα να τον αφιερώσω στον Κύριο μου.. προσευχή και μελέτη της Αγίας γραφής ,το αγαπημένο μου ψαλτήρι και ψάξιμο στο ίντερνετ για τον Θεό μου.. τα πεθερικα ,μας λάτρευσαν ένα πράμα (εμ, Γρεβενιωτισσα ..να παινεψω και το σπίτι μου), και ότι είχαν και δεν είχαν μας τα έδωσαν και νοικιάσαμε δικό μας σπίτι και.. εκλαιγα και δεν το πιστεύα… χμ!έτσι ήταν το θέλημα Του.. γιατί είχα έναν παλιο λογαριασμό ανοιχτό και ήρθε ο καιρός να κλείσει… με ταπείνωση !ναι, ήρθε η ώρα μου να ταπεινωθω για την διαπαιδαγώγηση μου μπροστά στα αδέρφια του και στα πεθερικά μου.. όχι όμως να εξευτελιστω! ναι, σαυτους που τους κοιτούσα με χάλι μάτι, όταν τους γνωρισα πριν χρόνια, για την φτώχια τους και τον τρόπο ζωής τους! ήμουν βλέπεις αλλιώς μαθημένη.. έπρεπε όμως να διαπαιδαγωγηθώ.. ευτυχώς τόσο όσο… μα,πόσο νοικοκύρης και κύριος είσαι Κύριε μου, δεν θες να χρωστάω τίποτα και σε κανέναν! τώρα είμαστε πατσι.. ούτε εγώ μύτη ψηλα, ούτε αυτοί μύτη κάτω..

Εχω όμως οικογένεια και χρειάζεται πράμα..
-Γυρνα του λέω Ελλάδα! Εγώ εδω θα τα καταφέρω, εμβόλιο δεν κανω και έρχεται και η ταυτότητα!
Δόξα τον Θεό με την ισοτιμία τα 400 ευρώ είναι καλά για εμάς και άλλα τόσα ο σύζυγος στην Ελλάδα και τα παιδιά μου πάνε επιτέλους σχολείο! το σπιτικο μου το φτιάχνω σιγά σιγά.. αλλά! τι θα γινει με την μπιπ την ταυτότητα; ο Θεός να με ενισχύει και να μην πέσω ποτέ στην ανάγκη της.. και ας μην μπορώ να ξαναταξιδέψω, και ας καταδικαστω να πεθάνω σε ξένα χώματα, και ας στερήσω τα παιδιά μου από τον φυσικό τους χώρο, την πανέμορφη Ελλάδα μας, και την φυσική παρουσία του πατέρα τους και ας ακούω για εκκλησία και λαχταράει η καρδιά μου ν ‘ ανάψει ένα κεράκι, και ας παίζω με την πιθανότητα στο μέλλον να πάμε ακλαυτοι από καμια αδέσποτη, γιατί μες το παιχνίδι είναι και το Σινά αλλά ευτυχώς έχω το βασικότερο! Ο Θεός μου είναι πάντα και παντού, το σπίτι μου είναι γεμάτο από την παρουσία του και την ευωδία του θυμιάματος ..θεε μου έχω ιερή αγάπη μαζί σου! όπως βλέπετε, επέζησα.. ο Θεός δεν θα αφήσει ποτέ κανέναν!

Για μένα οι πραγματικοί ήρωες και οι αληθινοί μαχητές της ζωής είναι αυτοί που έχουν να παλέψουν με μια ανίατη ασθένεια.. εμείς οι υπόλοιποι απλά κάνουμε το καθήκον μας.. αν όλοι μας κάναμε το καθήκον μας δεν θα ήμασταν τώρα εδώ που είμαστε..

Για κάποιους ισως κακοπροαίρετους θα ήθελα να πω ότι το πάλεψα το θέμα πολύ στην Ελλάδα.. τι μάζευα τις μανάδες όταν ήταν να άνοιξουν τα σχολεία, τι μηνύσεις έκανα, τι πρόστιμα έφαγα αλλά ο Θεός είναι αυτός που δείχνει τον δρόμο σε όλους μας.. άλλος ο ανηφορος ο δικός σου, άλλος ο ανηφορος ο δικός μου.. ακόμη και ο ίδιος ο κύριος μετα την γέννηση του, φυγαδεύτηκε στην Αίγυπτο για να γλυτώσει τον Ηρώδη.. δεν μπορούσε ο Χριστός ,ως θεός ο ίδιος, να τα βάλει με τον Ηρώδη; έτσι ήταν όμως το σχέδιο του Θεού και πρέπει να το ακολουθούμε και να τον ευχαριστούμε.. ο ίδιος ο Κύριος μας, προέτρεψε τους μαθητές του να αλλάζουν πόλη εάν σε κάποια πόλη δεν γίνονται δεκτοί… και μην ξεχνάμε ότι το Θηρίο θα τα γλεντήσει όλα τα κρατη της οικουμένης… το καθένα με την σειρά του! απλά έσυρε πρώτη τον χορό η Ελλάδα μας.. και πάλι, ίσως επιστρέψω και από “αλήτισσα” προαχθω σε “κακούργο” και θα τρέχω να αναπνεύσω σε κάποιο βουνό….

Η άρνηση μου για την μάσκα ,το τεστ το εμβόλιο και την ταυτότητα δεν εχει να κάνει με τον φόβο μην τυχόν και νοσήσω από την “ακίδα’ ή πάθω κανένα έμφραγμα κ.α, ούτε με την ηθική εναντίωση μου στην υποχρεωτικότητα αλλά είναι τα απαραίτητα βήματα ,το test drive μου, η προετοιμασία μου ,για την ώρα εκείνη που θα κληθω να διαλέξω ανάμεσα στον Θεό μου και στον εχθρό μου.. και εύχομαι να με ενισχύει πάντα και να τον βάζω πάνω από τα παιδιά μου, από την γιαγιά μου, την πατρίδα μου.. γιατί κατάλαβα ότι αυτοί θα μας τα πάρουν ολα! την ψυχή μου, ίσως την ψυχή κάποιου αδελφού και την πίστη μου στον Θεό μου παλευω να περισωσω..

Υ.Γ. Αυτο που με πείραξε πιο πολύ απ’ όλα είναι που δεν ήπια το διπλό εσπρεσσακι μου στο αεροδρόμιο…🥴