GEWKWN : ΜΕΡΟΣ Β’ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

GEWKWN: Ένας Χρόνος μετά τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας κατεστραμμένος κόσμος σε αναζήτηση ελπίδας. Ένας χρόνος μετά, η Νέα Υόρκη, η Μόσχα, το Λονδίνο, το Πεκίνο, η Γερμανία, δεν θα υπάρχουν πια, οι επιζώντες θα εγκαταλείψει τα αστικά κέντρα λόγω ραδιενέργειας, έλλειψης υποδομών και κοινωνικής κατάρρευσης.

Οι μητροπόλεις της ανθρώπινης υπεροψίας θα γίνουν ερείπια, οι επιζώντες, λίγοι και διασκορπισμένοι, θα εγκαταλείψουν τα αστικά κέντρα, κυνηγημένοι από την ραδιενέργεια, την κατάρρευση των υποδομών, την απουσία κάθε μορφής κοινωνικής συνοχής.

Τι πραγματικά σημαίνει “επιβίωση” όταν όλα καταρρεύσουν; Πώς θα είναι ο Κόσμος Μετά;

Ο κόσμος δεν θα θυμίζει τίποτα από ότι γνωρίζουμε σήμερα, τα δίκτυα θα καταρρεύσουν, το ίντερνετ, οι επικοινωνίες, η ηλεκτρική ενέργεια, όλα αυτά που θεωρούμε δεδομένα, θα εξαφανιστούν. Οι πόλεις θα γίνουν φαντάσματα, γεμάτες παγίδες, μόλυνση και εγκατάλειψη. Και οι άνθρωποι, ξαφνικά, θα βρεθούν “γυμνοί “ μπροστά στην φύση, απέναντι στο χάος.

Οι παλαιότερες γενιές, ίσως, θα θυμηθούν πώς είναι να ζεις χωρίς τεχνολογία, οι παππούδες που έμαθαν να φυτεύουν, να κόβουν ξύλα, να ράβουν, να επιδιορθώνουν. ΑΛΛΑ ΟΙ ΝΕΟΙ ; Παιδιά που γεννήθηκαν με ένα tablet στο χέρι, που δεν έχουν γνωρίσει ποτέ την σιωπή, το σκοτάδι χωρίς φως, την ανασφάλεια χωρίς GPS, την ανάγκη χωρίς Google;

Θα είναι η πρώτη γενιά που θα πρέπει να επιβιώσει με λιγότερα από ότι γνώρισε ποτέ. Θα χρειαστεί να μάθει να ζει από την αρχή, να περπατήσει σε μέρη χωρίς σήμα, να φτιάξει φωτιά, να γράψει με το χέρι, να κοιμάται χωρίς ήχους και φώτα. Να εμπιστευτεί ανθρώπους, όχι αλγόριθμους.

Όσοι προσαρμοστούν, θα επιβιώσουν, όσοι πεισμώσουν να κρατήσουν την παλιά ζωή μέσα στα ερείπια, θα χαθούν μαζί της.

ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΜΕ: Στην αρχή θα επικρατήσει ο πανικός, οι άνθρωποι θα βγουν στους δρόμους ψάχνοντας φαγητό, νερό, ασφάλεια, τα σούπερ μάρκετ θα αδειάσουν μέσα σε λίγες ώρες, τα φάρμακα θα γίνουν πιο πολύτιμα κι από χρυσάφι, το χρήμα δεν θα έχει πια καμία αξία, μόνο τα αποθέματα, οι δεξιότητες και η γνώση θα μετρούν.

Η τεχνολογία που κάποτε ήταν παντού, θα μετατραπεί σε άχρηστο βάρος, ένα smartphone χωρίς ρεύμα δεν είναι παρά ένας καθρέφτης από μαύρο γυαλί, τα social media θα σιγήσουν, κανείς δεν θα έχει κάτι να “ανεβάσει”. Κανείς δεν θα νοιάζεται για likes όταν θα παλεύει για λίγο καθαρό νερό.

Η νεολαία, μεγαλωμένη με την αίσθηση της άμεσης ικανοποίησης και της συνεχούς σύνδεσης, θα βιώσει ΣΟΚ. Η κατάρρευση δεν θα είναι μόνο υλική, θα είναι βαθιά ψυχολογική, ΑΓΧΟΣ, ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ, ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, όλα θα ξεσπάσουν σε έναν κόσμο χωρίς στήριγμα, χωρίς οδηγίες χρήσης.

Οι περισσότερες κυβερνήσεις θα έχουν καταρρεύσει η έννοια του κράτους, όπως την ξέραμε, θα αντικατασταθεί από αυτόνομες κοινότητες. Η πείνα, η μοναξιά και η αβεβαιότητα θα σπρώξουν τους ανθρώπους σε κάτι που είχαν ξεχάσει, ΤΟΝ ΘΕΟ, ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ. Παντού, από την Ιταλία ως τη Γεωργία, από τα Βαλκάνια ως τη Νότια Αμερική, θα ανάβουν ξανά κεριά, σε παλιές εκκλησίες, μοναστήρια, σε σπηλιές, σε ερείπια. Άνθρωποι θα ψάχνουν τον Θεό, θα μάθουν να συνεργάζονται, ΔΙΟΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΡΟΣ, ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Η ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ.

Αυτός που ξέρει να ανάβει φωτιά, να μοιραστεί λίγο φαγητό, να προσέξει έναν τραυματία, ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ. Κάποιοι θα αρχίσουν να οργανώνονται, μικρές κοινότητες θα δημιουργηθούν, κάποιος θα θυμηθεί πώς φυτεύουν πατάτες, κάποια γιαγιά θα διδάξει πώς πλέκουν, πώς κάνουν σαπούνι, πώς φτιάχνεις ένα φάρμακο από βότανα. Η ΓΝΩΣΗ που περιφρονήθηκε, θα γίνει ξανά πολύτιμη.

Η επιβίωση θα εξαρτηθεί από την συνεργασία, όχι πια από εφαρμογές, αλλά από ανθρώπους, όχι από πλατφόρμες, αλλά από χέρια και μυαλά. Η οικογένεια, η γειτονιά, η κοινότητα, εκεί θα βρεθεί η ελπίδα.

Η αλληλεγγύη θα είναι πράξη επιβίωσης, ο κόσμος δεν θα γυρίσει απλά πίσω, ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΠΙΟ ΤΑΠΕΙΝΟΣ, ΠΙΟ ΕΝΩΜΕΝΟΣ, ΠΙΟ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ, όχι από τους δορυφόρους και το ίντερνετ, αλλά από πίστη, αλληλεγγύη και αγάπη.

Και όμως, υπάρχουν ακόμη εκείνοι που τα βλέπουν όλα αυτά ως σενάρια επιστημονικής φαντασίας, κυρίες και κύριοι, ο κίνδυνος είναι εδώ, πιο υπαρκτός από ποτέ, δεν είναι σενάριο, είναι προειδοποίηση. Αν συνεχίσουμε να προκαλούμε, να καταστρέφουμε, να αδιαφορούμε….. τότε η θεϊκή προστασία, ίσως και να αποσυρθεί. Και τότε, κάποιοι θα τα ζήσουν όλα αυτά, όχι ως φαντασία……..ΑΛΛΑ ΩΣ ΕΦΙΑΛΤΗ

GEWKWN 23/04/2025 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ