ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΙΣΤ’
ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ: Για το σκοπό να καταστρέψουμε κάθε ξένη για μας συγκεντρωτική δύναμη, θα καταργήσουμε τα Πανεπιστήμια, τα οποία αποτελούν τον πρώτο σταθμό του συγκεντρωτισμού, και θα ιδρύσουμε καινούργια με νέα μορφή.
Η κακή γνώση που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν για τα πολιτικά ζητήματα δημιουργεί ουτοπιστές και κακούς πολίτες. Μπορείτε και μόνοι σας να καταλάβετε σε ποια κατάσταση έφερε τους Χριστιανούς η γενική μόρφωσή τους. Αναγκασθήκαμε να εισαγάγουμε στη μόρφωσή τους όλες τις αρχές που τόσο καλά εξασθένησαν την κοινωνική τους τάξη.
Όταν θα βρισκόμαστε όμως στην εξουσία, θ’ αποκλείσουμε από την εκπαίδευση οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αναταραχές και από τη νεολαία θα δημιουργήσουμε παιδιά που θα υπακούουν στους Νόμους και θ’ αγαπούν τον κυβερνήτη τους σαν ένα στήριγμα και ελπίδα ειρήνης και ευτυχίας.
Θα διαγράψουμε από τη μνήμη των ανθρώπων όλα τα δυσάρεστα σε μας γεγονότα των περασμένων αιώνων, διατηρώντας απ’ αυτά μόνο εκείνα που ζωγραφίζουν τα σφάλματα των Χριστιανικών Κυβερνήσεων.
Θα καταργήσουμε κάθε ελεύθερη μόρφωση.
Το σύστημα της κατάπνιξης της σκέψης μπήκε ήδη σε εφαρμογή με τη μέθοδο που ονομάστηκε “διδασκαλία με εικόνες” και που θα μεταβάλλει τους Χριστιανούς σε υπάκουα ζώα που δε θα σκέπτονται και θ’ αναμένουν την παράσταση των πραγμάτων με εικόνες, για να τ’ αντιληφθούν…
ΣΧΟΛΙΑ: Η μεταλλαγή τών Πανεπιστημίων από τήν τότε σωστή λειτουργία τους στήν σημερινή διάλυσή τους είναι ένας στόχος πού μερικώς επιτεύχθηκε.
Η κατάργηση τής Αρχαίας Ιστορίας καί τού Κλασικισμού θά ακολουθηθεί σάν επόμενο βήμα μετά τήν τελική κατάργηση τών Θρησκευτικών στά σχολεία πού ήδη διαφαίνεται….
Η μέθοδος τής “διδασκαλείας μέ εικόνες” είναι η γνωστή σήμερα Τηλεόραση πού έχει φθάσει μέχρι τό τελευταίο χωριό διδάσκοντας ώς επί τό πλείστον κάθε ανηθικότητα…
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ: Τα Πανεπιστήμια καθιστάμενα ακίνδυνα. Η αντικατάστασις του κλασικισμού. Η μόρφωσις και το επάγγελμα. Κήρυξις της εξουσίας «του κυβερνώντος» εις τας σχολάς. Kατάργησις της ελευθέρας εκπαιδεύσεως. Αι νέαι θεωρίαι. Η ανεξαρτησία της σκέψεως. Η διδασκαλία δια των παραστάσεων.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ: Εν τω σκοπώ του να καταστρέψωμεν πάσαν ξένην προς ημάς συγκεντρωτικήν δύναμιν, θα καταργήσωμεν τα Πανεπιστήμια, άτινα αποτελούσι τον πρώτον σταθμόν του συγκεντρωτισμού και θα ιδρύσωμεν νέα τοιαύτα υπό νέαν μορφήν. Οι Πρυτάνεις των και οι καθηγηταί των θα προπαρασκευάζωνται μυστικώς δια το έργον των δια μυστικών και λεπτομερών προγραμμάτων ενεργείας και πράξεων, εκ των οποίων δεν θα δύνανται να παρεκκλίνωσιν ουδέ κατά κεραίαν. Θα διορίζωνται με εντελώς ιδιαιτέραν προσοχήν και θα εξαρτώνται εξ ολοκλήρου εκ της Κυβερνήσεως.
Αποκλείομεν εκ της διδασκαλίας το πολιτικόν δίκαιον, ως και παν ό,τι αφορά τα πολιτικά ζητήματα. Τα ζητήματα ταύτα θα διδάσκωνται μόνον εις δεκάδας τινάς προσώπων, εκλεγομένων λόγω εξεχόντων προσόντων.
Εκ των Πανεπιστημίων δεν πρέπει ν’ αποφοιτώσι παιδάρια συντάσσοντα συνταγματικά νομοσχέδια, καθ’ ον τρόπον θα συνέθετον κωμωδίας ή τραγωδίας και ασχολούμενα με πολιτικά ζητήματα, από τα οποία και οι γονείς των ακόμη δεν αντιλαμβάνονται. Η κακή γνώσις, την οποίαν οι περισσότεροι των ανθρώπων έχουσι περί των πολιτικών ζητημάτων, δημιουργεί ουτοπιστάς και κακούς πολίτας. ∆ύνασθε και μόνοι σας ν’ αντιληφθήτε εις ποίαν κατάστασιν έφερε τους Χριστιανούς η γενική μόρφωσίς των. Ηναγκάσθημεν να εισαγάγωμεν εις την μόρφωσίν των όλας τας αρχάς, αίτινες τόσον καλώς εξησθένησαν την κοινωνικήν των τάξιν. Όταν θα ευρισκώμεθα όμως εν τη αρχή θ’ αποκλείσωμεν από την εκπαίδευσιν παν ό,τι δύναται να προκαλέση ταραχάς και θα δημιουργήσωμεν από την νεολαίαν παίδας υπακούοντας εις τους Νόμους και αγαπώντας τον κυβερνώντα, αυτούς, ως εν στήριγμα και ελπίδα ειρήνης και ευτυχίας.
Θ’ αντικασταστήσωμεν τον Κλασικισμόν, καθώς και πάσαν μελέτην της αρχαίας Ιστορίας, ήτις παρασκευάζει περισσότερα κακά παρά καλά παραδείγματα δια της μελέτης του προγράμματος του μέλλοντος. Θα διαγράψωμεν από την μνήμην των ανθρώπων όλα τα μη ευχάριστα εις ημάς γεγονότα των παρελθόντων αιώνων, διατηρούντες εξ αυτών μόνον εκείνα τα οποία ζωγραφίζουσι τα σφάλματα των χριστιανικών κυβερνήσεων. Ο πρακτικός βίος της φυσικής κοινωνικής τάξεως, αι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ των, η μη υποχρέωσις του αποφεύγειν τα κακά εγωϊστικά παραδείγματα, τα οποία σπείρουσι τον σπόρον του κακού και άλλα όμοια παιδαγωγικού χαρακτήρας παραδείγματα, θα είναι εις την πρώτην γραμμήν του εκπαιδευτικού προγράμματος, όπερ θα διαφέρη δι’ εκάστον επάγγελμα και εν ουδεμία προφάσει θα γενικεύη την εκπαίδευσιν. Ο τρόπος ούτος της θέσεως του ζητήματος έχει όλως ιδιαιτέραν σπουδαιότητα.
Εκάστη κοινωνική τάξις οφείλει να διαπαιδαγωγήται εντός αυστηρώς καθωρισμένων ορίων, αναλόγως του προορισμού ή της εργασίας δια τα οποία προώρισται. Αι τυχόν μεγαλοφυΐαι κατώρθωσαν και θα κατορθώνουν πάντοτε να διολισθαίνωσιν από τάξεως εις τάξιν. Το να επιτραπή η εις ξένας κλάσεις διείσδυσις ατόμων άνευ αξίας και η παρ’ αυτών κατάληψις θέσεων, αίτινες λόγω γεννήσεως και επαγγέλματος ανήκουσιν εις τας κλάσεις ταύτας, ένεκα αυτών των εξαιρετικών περιστάσεων, είναι αληθής τρέλλα. Γνωρίζετε εις τι κατέληξε το τοιούτον παρά τοις χριστιανοίς, οι οποίοι επέτρεψαν τον δεινόν τούτον παραλογισμόν.
Ίνα η Κυβέρνησις καταλάβη την αρμόζουσαν αυτή θέσιν εις τας καρδίας και τα πνεύματα των υπηκόων της, οφείλει, εφ’ όσον θα διαρκή, να διδάσκη εις όλον τον λαόν εν τοις σχολείοις και ταις δημοσίαις πλατείαις ποία είναι η σπουδαιότης αυτής, ποία τα καθήκοντα της, δια τίνος μέσου ή δραστηριότης της, φέρει το καλόν του λαού.
Θα καταργήσωμεν πάσαν ελευθέραν μόρφωσιν. Οι φοιτηταί θα έχωσι το δικαίωμα να συνα- θροίζωνται μετά των γονέων των εις τα σχολικά ιδρύματα όπως εις τας λέσχας. Κατά τας συγκε- ντρώσεις ταύτας και κατά τας εορτάς οι καθηγηταί θα κάμνωσι διαλέξεις δήθεν ελευθέρας περί των
σχέσεων των ανθρώπων προς αλλήλους, περί των Νόμων της μιμήσεως, περί των υπό του άνευ ορίων ανταγωνισμού προκαλουμένων κακών, τέλος περί της φιλοσοφίας των νέων θεωριών, των αγνώστων εισέτι εις τον κόσμον. Τας θεωρίας αυτάς θα αναγάγωμεν εις δόγμα και θα τας χρησιμοποιήσωμεν προς τον σκοπόν του να φέρωμεν τους ανθρώπους εις την πίστιν μας. Όταν θα τελειώσω την έκθεσιν του προγράμματος ενεργείας μας εν τω παρόντι και τω μέλλοντι, θα σας είπω τας βάσεις των θεωριών τούτων.
Εν ολίγοις γνωρίζοντες εκ της πείρας πολλών αιώνων, ότι οι άνθρωποι ζώσι και διευθύνονται υπό ιδεών και ότι αι ιδέαι αύται μεταδίδονται εις αυτούς δια μορφώσεως διδομένης μετά ίσης καθ’ όλους τους αιώνας επιτυχίας, αλλά με διαφορετικά, εννοείται, μέσα, θ’ απορροφήσωμεν και θα προσαρμόσωμεν προς το συμφέρον μας τας τελευταίας αναλαμπάς της ελευθέρας σκέψεως, την οποίαν από μακρού χρόνου ήδη κατευθύνομεν προς τα πράγματα και ιδέας, αίτινες μας χρειάζονται. Το σύστημα της καταπνίξεως της σκέψεως ετέθη ήδη εν εφαρμογή δια της μεθόδου, ήτις εκλήθη «διδασκαλία δι’ εικόνων» και ήτις θα μεταβάλη τους χριστιανούς εις πειθήνια ζώα μη σκεπτόμενα και αναμένοντα την δι’ εικόνων παράστασιν των πραγμάτων δια να τα αντιληφθώσιν…
Εις την Γαλλίαν εις εκ των καλλιτέρων πρακτόρων μας, ο Bourgeois, εκήρυξεν ήδη το νέον πρόγραμμα της δι’ εικόνων εκπαιδεύσεως.
