Γράφει ο Γκλεν Ντίζεν
Ο Συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ, πρώην σύμβουλος του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ, υποστηρίζει ότι ο πόλεμος της Ουκρανίας και ο πόλεμος του Ιράν καταδεικνύουν τα όρια της στρατιωτικής ισχύος όταν αυτή χρησιμοποιείται εναντίον μεγάλων ηπειρωτικών δυνάμεων. Οι νίκες στα πεδία των μαχών από μόνες τους δεν μπορούν να φέρουν σταθερή & διαρκή ειρήνη εάν οι υποκείμενες πολιτικές διαμάχες παραμείνουν άλυτες. Η εισβολή του Ναπολέοντα στη Ρωσία και η εκστρατεία της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καταδεικνύουν τους κινδύνους της υποτίμησης του στρατηγικού βάθους, των πόρων και της αποφασιστικότητας ενός αντιπάλου.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κάνει ένα παρόμοιο λάθος στο πόλεμο τους με το Ιράν, όπου οι βομβαρδισμοί και οι ναυτικοί αποκλεισμοί δεν μπορούν να εγγυηθούν τη νίκη χωρίς μια χερσαία εισβολή. Η Ουάσιγκτον δεν διαθέτει τη στρατιωτική ικανότητα και τη στρατηγική δικαιολόγηση για μια τέτοια δύσκολη χερσαία επιχείρηση. Εν τω μεταξύ, η δυνατότητα νέων επιθέσεων, ακόμη και πυρηνικής κλιμάκωσης, απειλεί να μετατρέψει μια αποτυχημένη στρατηγική σε παγκόσμια καταστροφή.
Οι Στόχοι της Ρωσίας στην Ουκρανία
Ο Συνταγματάρχης ΜακΓκρέγκορ υποστηρίζει ότι η Ρωσία έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο ή να εξασφαλίσει μια διαρκή & σταθερή ειρήνη χωρίς να απομακρύνει την κυβέρνηση του Ζελένσκι στο Κίεβο. Μια διευθέτηση θα απαιτούσε επίσης από τη Ρωσία να ελέγχει τα νότια εδάφη της Ουκρανίας, τα οποία ενδεχομένως θα εκτείνονται προς την Οδησσό και τα σύνορα της Μολδαβίας και της Ρουμανίας. Κατά την εκτίμησή του, η Ουκρανία θα γινόταν κατά συνέπεια μια μεσόγειος περιοχή, σημαντικά μειωμένη από την τρέχουσα μορφή της.
Η προέλαση της Ρωσίας ήταν σκόπιμα μεθοδική, επειδή η ηγεσία της επιδιώκει να ελαχιστοποιήσει τις απώλειες. Ο πόλεμος με μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Ουκρανίας, που υποστηρίζεται ολοένα και περισσότερο από δυτική τεχνολογία και εξαρτήματα, έχει περιπλέξει τις Ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Παρ’ όλα αυτά, η Ρωσία έχει αναπτύξει αποτελεσματικά αντίμετρα και συνεχίζει να περικυκλώνει τις Ουκρανικές οχυρωμένες θέσεις.
Ο ΜακΓκρέγκορ πιστεύει ότι η αυξανόμενη απογοήτευση που έχει αναπτυχθεί εντός του Ρωσικού στρατού αντανακλά μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι ο πόλεμος έχει διαρκέσει πολύ και πρέπει να ολοκληρωθεί οριστικά το συντομότερο δυνατό. Θεωρεί τον στρατηγό Σεργκέι Σουρόβικιν, τον επονομαζόμενο στρατηγό Αρμαγεδδώνα, τον πλέον κατάλληλο για να διευθύνει μια πιο δυναμική επιθετική εκστρατεία, ενώ υποστηρίζει ότι η διαφθορά και η αναποτελεσματική ρωσική στρατιωτική ηγεσία έχουν εμποδίσει τις προσπάθειες της Ρωσίας.
Η καταστροφή γεφυρών στον ποταμό Δνείπερο και σιδηροδρομικών συνδέσεων θα υπονόμευε σοβαρά την ικανότητα της Ουκρανίας να προμηθεύει με εφόδια τις στρατιωτικές δυνάμεις της. Τα απομονωμένα ουκρανικά οχυρά τελικά θα ξεμείνουν από πυρομαχικά, τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Η Ρωσία διαθέτει εκτεταμένες δυνατότητες διάσχισης ποταμών, επιτρέποντάς της να αντικαταστήσει τις κατεστραμμένες γέφυρες όπου θα είναι απαραίτητο. Ο ΜακΓκρέγκορ πιστεύει ότι μια επακόλουθη ρωσική προέλαση προς το Κίεβο θα μπορούσε να καταστεί αναπόφευκτη εάν η Μόσχα κρίνει ότι η εξάλειψη της υπάρχουσας κυβέρνησης Ζελένσκι είναι απαραίτητη για τον τερματισμό του πολέμου.
Η Δυτική Πολιτική έχει Ενισχύσει την Αποφασιστικότητα της Ρωσίας
Ο ΜακΓκρέγκορ υποστηρίζει ότι οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν παρατείνει τη στρατιωτική σύγκρουση μετατρέποντας την Ουκρανία σε δύναμη-πληρεξούσιο εναντίον της Ρωσίας. Ο υποκείμενος στόχος τους, κατά την εκτίμησή του, ήταν να αποδυναμώσουν το Ρωσικό κράτος, να υπονομεύσουν το κύρος της Ρωσικής κυβέρνησης και να αποκτήσουν πρόσβαση στους πόρους του. Αυτή η στρατηγική απέτυχε, αντίθετα ο πόλεμος ενίσχυσε την αποφασιστικότητα της Ρωσίας να επιτύχει τους στόχους ασφαλείας της.
Υποστηρίζει ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία αποτελούσε μια υπαρξιακή απειλή από την οπτική γωνία της Μόσχας. Μια βιώσιμη ειρηνική διευθέτηση θα απαιτούσε επομένως την ουδετερότητα της Ουκρανίας και μια συμφωνία που θα αντιμετωπίζε τις ανησυχίες ασφαλείας της Ρωσίας. Ο ΜακΓκρέγκορ θεωρεί τις διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη μια λογική βάση για ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Ωστόσο, πιστεύει ότι η Ρωσία έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στη δυτική διπλωματία λόγω αντιφατικών πολιτικών δηλώσεων και της συνεχιζόμενης στρατιωτικής υποστήριξης προς το Κίεβο. Για να γίνουν ουσιαστικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις θα ήταν απαραίτητο να γίνει μια ριζική αλλαγή στην ευρωπαϊκή ηγεσία, ιδίως στο Βερολίνο, το Παρίσι και το Λονδίνο.
Το Ιράν & τα Όρια της Αμερικανικής Ισχύος
Ο ΜακΓκρέγκορ βλέπει τη σύγκρουση με το Ιράν ως ένα ακόμη παράδειγμα της αποτυχίας της Ουάσιγκτον να κατανοήσει τις στρατηγικές πραγματικότητες που αντιμετωπίζει. Το Ιράν μπορεί να αντέξει εκτεταμένους βομβαρδισμούς και ενδεχομένως να υπερνικήσει την Αμερικανική πυραυλική άμυνα. Στόχος του Ιράν, υποστηρίζει, είναι να καταστήσει τη συνεχιζόμενη Αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή αφόρητη μια θα στερηθεί τις στρατιωτικές βάσεις που έχουν ήδη καταστραφεί σε μεγάλο μέρος από τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις και έτσι θα εξαναγκάσει τις Αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις να αποσυρθούν από την ευρύτερη περιοχή.
Πιστεύει ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει ριζικά την περιοχή, ενισχύοντας το Ιράν και την Τουρκία, ενώ παράλληλα θα υπονομεύσει τα μικρότερα κράτη των οποίων η ασφάλεια εξαρτάται από εξωτερικές δυνάμεις. Η Αμερικανική υποστήριξη προς τους ισραηλινούς στόχους κινδυνεύει να οδηγήσει την Ουάσιγκτον σε έναν ευρύτερο πόλεμο που απειλεί την περιφερειακή σταθερότητα και την παγκόσμια οικονομική ασφάλεια.
Ο Κίνδυνος Οικονομικής Κατάρρευσης θα Επιβάλει την Αναθεώρηση των Σχεδίων
Ο ΜακΓκρέγκορ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Αμερικανικές στρατιωτικές δεσμεύσεις καθίστανται οικονομικά μη βιώσιμες. Τα τρισεκατομμύρια δολάρια που δαπανώνται για την άμυνα και τους παρατεταμένους πολέμους έχουν εκτρέψει πόρους από τις εγχώριες κοινωνικές ανάγκες, ενώ παράλληλα αυξάνουν την οικονομική αστάθεια. Η αύξηση του πληθωρισμού, του ενεργειακού κόστους και του κρατικού δανεισμού θα μπορούσαν τελικά να αναγκάσουν την Ουάσιγκτον να επανεξετάσει τη στρατηγική της.
Για τον ΜακΓκρέγκορ, το κεντρικό δίδαγμα είναι ότι η στρατιωτική ισχύς δεν μπορεί να επιβάλλει επ’ αόριστον πολιτικά αποτελέσματα σε άλλα έθνη. Η διαρκής ειρήνη απαιτεί την αναγνώριση των συμφερόντων και των δυνατοτήτων των μεγάλων δυνάμεων, τον τερματισμό των μάταιων αναποτελεσματικών πολέμων και την αποδοχή των διαπραγματευμένων διευθετήσεων προτού η στρατιωτική και οικονομική υπερφόρτωση επιδεινώσει σημαντικά τις συνέπειες.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: Συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Η Ρωσία Καταστρέφει τις Γέφυρες & θα Καταλάβει το Κίεβο
Στάνισλαβ Κραπίβνικ: Ο Πούτιν Επαναφέρει στην Υπηρεσία τον «Στρατηγό Αρμαγεδδώνα» για να Τερματίσει τον Πόλεμο
14 Οκτωβρίου 2026
Γράφει ο Γκλεν Ντίζεν
Ο Στάνισλαβ Κραπίβνικ, ένας πρώην αξιωματικός του Αμερικανικού Στρατού που τώρα ζει στη Ρωσία, υποστηρίζει ότι η Ρωσία έχει εισέλθει σε μια νέα φάση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, απομακρύνοντας την πολιτική αυτοσυγκράτηση που προηγουμένως περιόριζε τις στρατιωτικές της επιχειρήσεις. Η ανανεωμένη εξέχουσα θέση του Στρατηγού Σεργκέι Σουρόβικιν, γνωστού και ως «ο Στρατηγός Αρμαγεδδών», αντικατοπτρίζει αυτή τη στροφή προς μια πιο δυναμική στρατηγική που στοχεύει στην αποδυνάμωση της ικανότητας της Ουκρανίας να συνεχίσει να πολεμά στο Ντονμπας.
Η προηγούμενη απομάκρυνση του Σουρόβικιν, από τη θέση του συνδεόταν με την αποχώρηση από τη περιφέρεια Χερσώνα και την υποτιθέμενη εγγύτητά του με τον Γεβγκένι Πριγκόζιν. Ωστόσο, ο μετέπειτα ρόλος του στο Ρωσικό Σώμα Αφρικής καταδεικνύει ότι παρέμεινε στην εφεδρεία μια σημαντική στρατιωτική προσωπικότητα. Η εμπειρία του είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς η Ρωσία στοχεύει ολοένα και περισσότερο τις ζωτικές υποδομές που υποστηρίζουν τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.
Η βασική αλλαγή στρατηγικής είναι ότι η Ρωσία είναι πλέον έτοιμη να κλιμακώσει την επίθεση της πέρα από τα προηγούμενα όρια που είχε επιβάλει προηγουμένως η ίδια στον εαυτό της για πολιτικούς λόγους.
Καταστρέφοντας την Υλικοτεχνική Υποδομή της Ουκρανίας
Ο επαρκής εφοδιασμός σε πυρομαχικά και όπλα των στρατευμάτων είναι θεμελιώδης για τον καθορισμό της έκβασης ενός πολέμου. Ένας στρατός δεν μπορεί να πολεμήσει αποτελεσματικά χωρίς πυρομαχικά, καύσιμα, τρόφιμα και αξιόπιστες οδούς μεταφοράς. Κατά συνέπεια, ο Κραπίβνικ υποστηρίζει ότι οι γέφυρες, οι σιδηρόδρομοι, οι ενεργειακές υποδομές, τα διυλιστήρια και τα δίκτυα διανομής καυσίμων της Ουκρανίας έχουν γίνει καθοριστικοί στόχοι.
Οι γέφυρες που διασχίζουν τον ποταμό Δνείπερο είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Αντί να καταστρέφουν ολόκληρες κατασκευές, η Ρωσία μπορεί επανειλημμένα να καταστρέφει τις οδικές της επιφάνειες, καθιστώντας τες άχρηστες και διαταράσσοντας τις στρατιωτικές μεταφορές. Οι στιβαρές γέφυρες της Σοβιετικής εποχής σχεδιάστηκαν για να αντέχουν σε εξαιρετικές ζημιές, καθιστώντας δύσκολη την πλήρη καταστροφή τους, αλλά η συνεχιζόμενη ύπαρξή τους δεν εγγυάται ότι τα οχήματα θα μπορούν να τις διασχίσουν.
Κατά την εκτίμηση του Κραπίβνικ, η προηγούμενη απροθυμία της Ρωσίας να απενεργοποιήσει συστηματικά αυτά τα περάσματα ήταν πολιτικές αποφάσεις του ίδιου του Πούτιν. Αυτή η αυτοσυγκράτηση έχει πλέον μειωθεί, δημιουργώντας ολοένα και σοβαρότερα προβλήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης για την Ουκρανία.
Οι κατεστραμμένες γέφυρες περιπλέκουν την κίνηση των στρατευμάτων και του εξοπλισμού από τη δυτική και κεντρική Ουκρανία προς το ανατολικό μέτωπο. Οι εναλλακτικές διαβάσεις απαιτούν πλωτές γέφυρες & οδούς, φορτηγίδες και πρόσθετο συντονισμό, εκθέτοντας έτσι τις επιχειρήσεις μεταφορών σε ρωσική επιτήρηση και επιθέσεις. Αυτές οι δυσκολίες επιδεινώνουν τις υπάρχουσες ελλείψεις σε καύσιμα και στρατιωτικό προσωπικό.
Οικονομική Πίεση & ο Εκτοπισμός των Πολιτών
Ο Κράπιβνικ υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις σε υποδομές έχουν ως στόχο να δημιουργήσουν συνθήκες που καθιστούν τις μεγάλες ουκρανικές πόλεις ολοένα και πιο δύσκολα βιώσιμες. Οι διακοπές στην ηλεκτρική ενέργεια, την ύδρευση, την αποχέτευση και στην διανομή εφοδίων και τροφίμων μπορούν να υπονομεύσουν την καθημερινή ζωή των Ουκρανών, ενώ ταυτόχρονα θα αποδυναμώνουν τον εφοδιασμό των στρατευμάτων.
Επισημαίνει επίσης την αναπροσαρμογή της Ρωσίας εξαιτίας των επιθέσεων κατά των δικών της υποδομών. Οι Ρωσικές εταιρείες έχουν αρχίσει να αποθηκεύουν τα εφόδια & τα τρόφιμα από τις μεγάλες, κεντρικές αποθήκες προς μικρότερες, διάσπαρτες εγκαταστάσεις, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολο να διαταραχθούν τα δίκτυα του εφοδιασμού τους. Αυτό καταδεικνύει τη σημασία της προσαρμογής των υποδομών αντί να βασίζονται σε περιορισμένο αριθμό ευάλωτων εγκαταστάσεων.
Η Ουκρανία αντιμετωπίζει μια διαφορετική πρόκληση, καθώς ο πληθυσμός της μειώνεται και εξαναγκάζεται να η επιστρατεύσει ολοένα και περισσότερο ηλικιωμένους άνδρες. Οι δυσχέρειες στις μεταφορές δυσχεραίνουν τη μετακίνηση του νεοεπιστρατευμένου στρατιωτικού προσωπικού στο μέτωπο, ενώ οι επιδεινούμενες συνθήκες διαβίωσης ενθαρρύνουν τους πολίτες να εγκαταλείψουν τις μεγάλες πόλεις.
Ο Κράπιβνικ υποστηρίζει ότι η εκκένωση των πολιτών από τις πόλεις θα διευκόλυνε επίσης τις επακόλουθες στρατιωτικές επιχειρήσεις μειώνοντας τον αριθμό των ανθρώπων που θα απομένουν στις ζώνες μάχης. Αναμένει ότι αυτές οι πιέσεις θα ενταθούν καθώς πλησιάζει ο χειμώνας.
Πολιτική Αστάθεια & το Μέλλον του Κιέβου
Η υποβάθμιση των υποδομών θα μπορούσε επίσης να επιδεινώσει τις εσωτερικές πολιτικές διαιρέσεις & αντιπαραθέσεις στην Ουκρανία. Ο Κραπίβνικ πιστεύει ότι οι διαμάχες και οι διχασμοί μεταξύ των διαφόρων πολιτικών παρατάξεων για τη διαφθορά δεν έχουν εξαφανιστεί, ακόμη και όταν προσωρινά αποσύρονται από την προσοχή του κοινού.
Προειδοποιεί ότι το Κίεβο θα μπορούσε να γίνει ολοένα και πιο ασταθές εάν η κυβέρνηση αναγκαστεί να μετεγκατασταθεί δυτικά, αφήνοντας ενδεχομένως πίσω μια πόλη με μειωμένο πληθυσμό, σημαντικό αριθμό όπλων που δεν έχουν καταγραφεί και ανταγωνιστικές ένοπλες ομάδες.
Υποστηρίζει επίσης ότι οι αρχικές στρατιωτικές κινήσεις της Ρωσίας προς το Κίεβο είχαν ως στόχο να περιορίσουν τις Ουκρανικές δυνάμεις και όχι να καταλάβουν την πρωτεύουσα με ανεπαρκή στρατεύματα. Ο ευρύτερος στόχος ήταν να περιοριστούν οι στρατιωτικές επιλογές της Ουκρανίας.
Κλιμάκωση του ΝΑΤΟ & η Στρατηγική Σημασία του Καλίνινγκραντ
Ο Κράπιβνικ δεν θεωρεί τα Ρωσικά πυρηνικά όπλα είναι απαραίτητα για την επίτευξη των στρατιωτικών στόχων της Μόσχας. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι η άμεση επέμβαση του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια πολύ ευρύτερη σύγκρουση.
Το Καλίνινγκραντ έχει κεντρική θέση σε αυτήν την αξιολόγηση, επειδή τα συστήματα πυραύλων και αεράμυνάς του απειλούν σημαντικές υλικοτεχνικές εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ σε όλη την Πολωνία και την κεντρική Ευρώπη. Οποιαδήποτε προσπάθεια αποκλεισμού ή κατάληψης αυτής της περιοχής, υποστηρίζει, θα προκαλούσε μια αποφασιστική Ρωσική στρατιωτική αντίδραση, η οποία ενδεχομένως θα επεκταθεί και στις χώρες της Βαλτικής.
Ομοίως, προειδοποιεί ότι η καθιέρωση ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία ή η ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ υπό εθνικές σημαίες θα συνιστούσε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο και θα ενείχε τον κίνδυνο επιθέσεων στις εμπλεκόμενες χώρες.
Το κεντρικό του επιχείρημα είναι ότι η Ρωσία έχει μέχρι στιγμής επιδείξει αυτοσυγκράτηση επειδή θεωρεί τη σύγκρουση στην Ουκρανία μια εσωτερική διαμάχη στην οποία εμπλέκονται άνθρωποι που θεωρούνται Ρώσοι. Μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Βρετανία, τη Γαλλία ή την Πολωνία θα ήταν θεμελιωδώς διαφορετική.
Συνεπώς, ο Κράπιβνικ βλέπει την κλιμακούμενη εκστρατεία βομβαρδισμών των υποδομών της Ρωσίας ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αποδυνάμωσης της ικανότητας της Ουκρανίας να συνεχίσει τις μάχες, αποτρέποντας παράλληλα το ΝΑΤΟ από το να επέμβει άμεσα. Εάν οι δυτικές κυβερνήσεις ξεπεράσουν αυτό το όριο, προειδοποιεί, η σύγκρουση θα μπορούσε να γίνει πολύ πιο καταστροφική και να επεκταθεί πολύ πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: Στανισλάβ Κραπίβνικ: Ο Πούτιν Τοποθετεί Αρχιστράτηγο τον δυναμικό «Στρατηγό Αρμαγεδδώνα» για να Τερματίσει τον Πόλεμο στην Ουκρανία
