Εάν δεν είμαστε ελεύθεροι να μιλήσουμε, είναι θέμα χρόνου να αφαιρεθούν και όλα τα άλλα δικαιώματά μας. Επομένως, θα πρέπει να ανησυχούμε βαθιά όλους μας ότι η ελευθερία του λόγου δέχεται επίθεση όπως ποτέ άλλοτε. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει πειστεί ότι η «ρητορική μίσους» είναι μια ειδική κατηγορία λόγου που δεν αξίζει προστασία. Φυσικά στην πράξη η «ρητορική μίσους» καταλήγει να είναι οποιαδήποτε μορφή έκφρασης μισεί η αριστερή ελίτ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι νόμοι για τη ρητορική μίσους γράφονται πάντα τόσο αόριστα. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κυνηγήσουν όποιον η αριστερή ελίτ θέλει να κυνηγά εκείνη τη στιγμή.
Δεν είναι πάντα εύκολο να έχεις μια κοινωνία όπου επιτρέπεται στους ανθρώπους να λένε ό,τι θέλουν. Οι άνθρωποι λένε συνέχεια πράγματα που με προσβάλλουν βαθιά, βαθιά. Και υπάρχουν μερικοί που έχουν πει πράγματα για μένα που είναι τρομερά μίσος και αναληθή.
Αλλά αν πρόκειται να έχουμε μια ελεύθερη κοινωνία, οι άνθρωποι πρέπει να είναι ελεύθεροι να λένε ό,τι θέλουν. Επομένως, δεν πρέπει ποτέ να υποστηρίξουμε την αφαίρεση της ελευθερίας του λόγου από κανέναν, γιατί μόλις αρχίσουμε να κατεβαίνουμε αυτήν την ολισθηρή πλαγιά, είναι απλώς θέμα χρόνου να έρθουν μετά την ελευθερία μας να πούμε αυτό που θέλουμε.
Γι’ αυτό είναι τόσο ανησυχητικό αυτό που συμβαίνει στην πολιτεία της Ουάσιγκτον. Ένας νέος νόμος θα επέτρεπε σε ιδιώτες να εισπράττουν έως και 2.000 δολάρια κάθε φορά που αναφέρουν κάποιον στη νέα «γραμμή επικοινωνίας για εγκλήματα μίσους και περιστατικά μεροληψίας»…
Το νομοσχέδιο 5427 της Γερουσίας , μετά την υπογραφή του σε νόμο, θα επέτρεπε σε ιδιώτες (σημείωση: αυτό δεν περιορίζεται στους Αμερικανούς πολίτες) να αναφέρουν «περιστατικά μεροληψίας * » (βλ. ορισμό παρακάτω) στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, με δυνατότητα λήψης έως και 2.000 $ από τα χρήματα των φορολογουμένων για αυτό το μη εγκληματικό περιστατικό. Το νομοσχέδιο ήταν πολύ σαφές: πρόκειται για μη έγκλημα, το οποίο στη συνέχεια θα προωθήσουν στις τοπικές αρχές επιβολής του νόμου για διερεύνηση. Τι πρέπει να διερευνηθεί; Ούτε έγκλημα, ούτε έρευνα.
Οι Προοδευτικοί και Μαρξιστές που υποστήριξαν αυτό το νομοσχέδιο λένε ότι προορίζεται να βοηθήσει «θύματα εγκλημάτων μίσους» πριν καν συμβεί ένα έγκλημα. Πες τι? Στην πραγματικότητα, το SB 5427 θα δημιουργούσε μια «ανοιχτή γραμμή παραμυθιού», θα υπονόμευε τις νόμιμες ποινικές έρευνες και θα παγώσει, όχι μόνο την ψυχραιμία, την ομιλία και τον Τύπο στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον. Οι άνθρωποι θα σταματήσουν να μιλούν σε άλλους και να γράφουν σε άλλους εκτός από πολύ στενούς φίλους και συγγενείς, από φόβο ότι μια άπληστη «Karen» θα τους αναφέρει στην εκδοχή της Γκεστάπο της Ουάσιγκτον.
Αυτό είναι τρελό.
Ζούμε τώρα στην Ανατολική Γερμανία;
Έχει επισημανθεί ότι όσοι χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα μπορούσαν να κάνουν μια περιουσία αναφέροντας τους συμπολίτες τους στη νέα «hotline» «tattletale» …
«Περάστε πέντε λεπτά στο Twitter κάθε μέρα και διαβεβαιώνω ότι κάποιος θα έλεγε κάτι προσβλητικό βάσει αυτού του νόμου που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «έγκλημα μίσους» και να εισπράξουμε 2.000 δολάρια από τον γενικό εισαγγελέα», είπε η Ιδρύτρια και Πρόεδρος των Συντηρητικών Κυριών της Ουάσιγκτον, Τζούλι Μπάρετ. Επιτροπή Τρόπων και Μέσων της Γερουσίας σε δημόσια ακρόαση στις 20 Φεβρουαρίου . «Ενδέχεται να στοχεύει άτομα για ενέργειες που δεν τους αρέσουν, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι εγκλήματα μίσους. Σε συνεργασία με νομοσχέδια όπως το HB 1333 , αυτό θα δημιουργούσε ένα είδος «κατεφωνικής γραμμής συζήτησης» για να αναφέρει άτομα με τα οποία κανείς δεν συμφωνεί ή δεν του αρέσουν».
Βεβαίως έχουμε δει παρόμοιες προσπάθειες και σε άλλα κράτη.
Στη Νέα Υόρκη, η Κυβερνήτης Kathy Hochul σκοπεύει να επεκτείνει μαζικά τους νόμους για τα εγκλήματα μίσους στην πολιτεία της…
Η Κυβερνήτης Kathy Hochul τόνισε σήμερα την πρωτοποριακή της πρόταση για το State of the State για επέκταση του καταλόγου των κατηγοριών που είναι επιλέξιμες για δίωξη ως εγκλήματα μίσους και ανακοίνωσε επιχορήγηση για την ενίσχυση των μέτρων ασφάλειας σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς που εδρεύουν στην κοινότητα που κινδυνεύουν από εγκλήματα μίσους ή επιθέσεις επειδή της ιδεολογίας, των πεποιθήσεων ή της αποστολής τους.
«Το αυξανόμενο κύμα μίσους είναι αποκρουστικό και απαράδεκτο – και δεσμεύομαι να κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να κρατήσω τους Νεοϋορκέζους ασφαλείς», δήλωσε ο κυβερνήτης Χότσουλ. «Από τις αποτρόπαιες επιθέσεις της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου, υπήρξε μια ανησυχητική αύξηση των εγκλημάτων μίσους κατά των Εβραίων και των Μουσουλμάνων Νεοϋορκέζων. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει βία που τροφοδοτείται από μίσος να στοχεύει μαύρους κατοίκους του Μπάφαλο και ενοχλητική παρενόχληση ατόμων AAPI και LGBTQ+ στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Δεν θα ησυχάσουμε ποτέ μέχρι να νιώσουν όλοι οι Νεοϋορκέζοι ασφαλείς, ανεξάρτητα από το ποιοι είναι, ποιον αγαπούν ή πώς λατρεύουν».
Και στο Μίσιγκαν, πέρυσι εισήχθη ένα νομοσχέδιο που θα το έκανε κακούργημα αν κάποιος ένιωθε «τρομοκρατημένος, φοβισμένος ή απειλούμενος» από τα λόγια σας…
Τον περασμένο μήνα, ο Οίκος του Μίσιγκαν ψήφισε το νομοσχέδιο 4474—νομοθεσία που επεκτείνει τον υφιστάμενο νόμο περί εθνοτικής εκφοβισμού της πολιτείας πέρα από τις τρέχουσες προστασίες για τη θρησκεία, την εθνικότητα και τη φυλή, σε κατηγορίες όπως ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου ή έκφραση. Το HB 4474 θα καθιστούσε έγκλημα μίσους για κακούργημα το να προκαλέσει κάποιος να «αισθανθεί τρομοκρατημένος, φοβισμένος ή απειλούμενος» με λόγια – για παράδειγμα σκόπιμα λανθασμένα φύλου – με πιθανή ποινή φυλάκισης πέντε ετών και πρόστιμο 10.000 $.
Η Αριστερά προωθεί την αρχή της «τα λόγια είναι βία» εδώ και αρκετό καιρό. Αλλά η προθυμία του Μίτσιγκαν να κάνει το παραπάνω μίλι και να ποινικοποιήσει την ομιλία που σχετίζεται με το φύλο έχει καλέσει έναν καλκάνικο από κάποιο όνειρο δυστοπικού πυρετού.
Σίγουρα δεν μου αρέσει η ρητορική μίσους.
Κάθε μέρα, οι άνθρωποι λένε πράγματα που είναι φρικτά προσβλητικά για μένα.
Αλλά υποστηρίζω το δικαίωμά τους να λένε αυτά τα πράγματα, γιατί δεν θέλω να αφαιρεθεί η ελευθερία του λόγου μου.
Και η αριστερή ελίτ δεν θα είναι ποτέ ικανοποιημένη αν δεν πάει τα πράγματα όσο πιο μακριά μπορεί.
Για παράδειγμα, ένας νέος νόμος στον Καναδά επιτρέπει στα δικαστήρια να φυλακίζουν ανθρώπους για το υπόλοιπο της ζωής τους για «αδικήματα μίσους»…
Τροποποιεί επίσης τον Ποινικό Κώδικα για να δημιουργήσει ένα νέο αυτόνομο αδίκημα εγκλήματος μίσους που θα επιτρέψει ποινές έως και ισόβια κάθειρξη για την αποτροπή συμπεριφοράς μίσους, καθώς και αύξηση των ανώτατων ποινών για αδικήματα προπαγάνδας μίσους από πέντε χρόνια σε ισόβια κάθειρξη για υποστήριξή της γενοκτονίας.
«Είμαι πατέρας δύο νέων και, όπως οι γονείς και οι παππούδες στον Καναδά, με τρομάζουν οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν στο διαδίκτυο για τα παιδιά μας», δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Αρίφ Βιράνι τη Δευτέρα, καθώς οι Φιλελεύθεροι παρουσίαζαν το νομοσχέδιο.
«Είμαι επίσης μουσουλμάνος. Το μίσος που εξαπλώνεται στο διαδίκτυο ριζοσπαστικοποιεί τους ανθρώπους και ότι η ριζοσπαστικοποίηση έχει επιπτώσεις στον πραγματικό κόσμο για την κοινότητά μου και για τόσες άλλες κοινότητες», πρόσθεσε ο Βιράνι.
Τι συνιστά λοιπόν «έγκλημα μίσους» στον Καναδά;
Λοιπόν, με τα χρόνια οι κανόνες έχουν γραφτεί τόσο αόριστα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να ακολουθήσουν σχεδόν οτιδήποτε.
Ως αποτέλεσμα, πολλοί Καναδοί φοβούνται τώρα βαθιά να πουν οτιδήποτε είναι έστω και εξ αποστάσεως «προσβλητικό».
Τώρα αυτός ο νέος νόμος που προωθείται από τον Justin Trudeau θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Εάν μπορείτε να το πιστέψετε, αυτός ο νέος νόμος θα επέτρεπε πραγματικά στις αρχές να προβούν σε ορισμένα είδη ενεργειών ακόμη και πριν διαπραχθεί ένα έγκλημα μίσους …
Το νομοσχέδιο του Τριντό ονομάζεται Bill C-63 και είναι ένα «νομοσχέδιο για το έγκλημα μίσους» που επηρεάζει κυρίως τα «κοινωνικά μέσα» και ουσιαστικά «ποινικοποιεί ένα ανθρώπινο συναίσθημα».
«Αν έχετε το απόσπασμα «φόβο του μίσους»… μπορείτε να κάνετε έναν δικαστή να εκδώσει ένα είδος περιοριστικής εντολής εναντίον του εχθρού σας πριν κάνει οτιδήποτε, προτού πει οτιδήποτε, και αυτή η περιοριστική εντολή μπορεί να περιλαμβάνει κατ’ οίκον περιορισμό, παραίτηση οποιουδήποτε νόμιμου πυροβόλου όπλου , περιορίζοντας με ποιον μπορεί να μιλήσει άμεσα ή έμμεσα, περιορίζοντας τα μέρη που μπορεί να πάει και απαιτώντας του να κάνει εξετάσεις ούρων και αίματος – μόνο και μόνο επειδή «φοβάσαι» ότι μπορεί στο μέλλον να πει κάποια ρητορική μίσους», εξηγεί. , προσθέτοντας ότι ο λεγόμενος δράστης «δεν χρειάζεται να έχει κάνει τίποτα στο παρελθόν» για να υποχρεωθεί να προχωρήσει στη διαδικασία, καθιστώντας το «νομοσχέδιο πριν από το έγκλημα».
Τι στον κόσμο έχει συμβεί στον Καναδά;
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα τόσο ωραίο μέρος για να επισκεφθείτε.
Οι νόμοι που επιδιώκουν να περιορίσουν τον τρόπο με τον οποίο εκφραζόμαστε δεν επιβάλλονται ποτέ ομοιόμορφα.
Αντίθετα, έχουμε δει παραδείγματα μετά παραδείγματος όπου οι συντηρητικοί στοχοποιούνται ειδικά.
Εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αριστερά πιστεύει ότι είναι πολύ ευγενική απέναντι στους βίαιους εγκληματίες, αλλά θα κυνηγήσει τους ακτιβιστές υπέρ της ζωής με όλη την οργή που μπορούν να συγκεντρώσουν.
Αυτή τη στιγμή, μια 59χρονη γιαγιά πιθανότατα θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής της στη φυλακή επειδή προσπαθούσε να πείσει τις γυναίκες να μην πάνε σε κλινική εκτρώσεων…
Στη φυλακή, κάθε κίνηση που κάνει ένας κρατούμενος ελέγχεται. Η κυρία Ηδωνή, 59 ετών, το συνηθίζει. Πρέπει, γιατί αντιμετωπίζει περισσότερα από 41 χρόνια φυλάκισης — το υπόλοιπο της φυσικής της ζωής.
Η ποινή της αναμένεται να είναι η μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες για κάποιον που κατηγορείται για παραβίαση του νόμου περί ελευθερίας πρόσβασης στις εισόδους κλινικών (FACE), νόμος του 1994 που απαγορεύει την παρέμβαση σε οποιονδήποτε αποκτά ή παρέχει «υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας». Χρησιμοποιήθηκε σπάνια έως ότου η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την Dobbs v.
Το έγκλημά της: κάθεται κοντά ή μπροστά από τις πόρτες των κλινικών αμβλώσεων για να δώσει στους συμβούλους πεζοδρομίων μερικές στιγμές για να μιλήσουν με γυναίκες πριν από τα ραντεβού τους για την άμβλωση και ενδεχομένως να αλλάξουν γνώμη. Εννέα στις 10 γυναίκες τους δίνουν το μεσαίο δάχτυλο και συνεχίζουν να περπατούν, είπε η κ. Ηδωνή. Αλλά μερικές γυναίκες αλλάζουν γνώμη και οι σύμβουλοι πεζοδρομίων λένε ότι η ζωή κάθε μωρού που σώζεται αξίζει τον κίνδυνο.
Περισσότερα από 60 εκατομμύρια μωρά έχουν σκοτωθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1973, αλλά οι υπεύθυνοι για τη δολοφονία δεν λογοδοτούν.
Αντίθετα, όσοι προσπαθούν να κάνουν κάτι για την ανελέητη σφαγή, στοχοποιούνται βίαια από τις αρχές.
Ζούμε πραγματικά σε μια ανάποδη κοινωνία.
Το καλό ονομάζεται κακό, και το κακό ονομάζεται καλό.
Και αν προσπαθήσεις να μιλήσεις ανοιχτά για αυτό που συμβαίνει, μπορεί να βρεθείς σε τεράστιο πρόβλημα.
Σκοπεύουν να συντρίψουν εντελώς κάθε διαφωνία και δεν θα σταματήσουν ποτέ μέχρι να πετύχουν τον στόχο τους.
Το νέο βιβλίο του Michael με τίτλο «Chaos» είναι διαθέσιμο σε χαρτόδετο βιβλίο και για το Kindle στο Amazon.com και μπορείτε να δείτε το νέο του ενημερωτικό δελτίο Substack εδώ .
