Προετοιμασίες Γερμανίας πρός πόλεμον τόν οποίον απευχόμαστε
Λοιπόν, η ηγεσία μιάς χώρας γνωρίζει πράγματα πού εμείς δέν γνωρίζουμε (καί δέν δικαιούμαστε νά γνωρίζουμε).
Η (όποια) ηγεσία κάθε χώρας έχει τήν μοναδική ευθύνη τών αποφάσεων πού κανείς άλλος δέν έχει.
Η ηγεσία δοκιμάζει τρόπους για διάφορα ενδεχόμενα, πχ: ασκήσεις συναγερμού πολιτικής προστασίας, πυρόσβεσης κλπ
Δέν σημαίνει κάτι υποχρεωτικά.
Υπάρχουν χώρες πιό σοβαρές καί ανάλογες είναι οι προετοιμασίες τους.
Εμείς είμαστε χώρα (καί λαός) τής πλάκας, βλέπε:
- άγημα στήν Ακρόπολη,
- φάντομ καί δυό νεκροί πιλότοι,
- τούρκικη αλιεία έξω απ’ τήν Εύβοια,
- υποκλίσεις αξιωματούχων στόν Ερντογάν,
- συμμετοχή στρατού σέ προετοιμασία κοπαδοσφαγών καί
- απόκρυψη στοιχείων στά τραίνα στά Τέμπη,
- σύλληψη δύο στρατιωτικών στόν Έβρο,
- λαθρομετανάστευση καί
- ανάπτυξη δικτύων τουρκικής μαφίας καί κατασκοπίας εντός Ελλάδος,
- αποστολή όπλο-πυρομαχικών στήν Ουκρανία,
- εξευτελισμός εθνικού γοήτρου εντός επικράτειας από κάθε είδους ενέργειες ντόπιων καί ξένων στοιχείων,
- γήρανση στρατιωτικού προσωπικού καί
- ένταξη κάθε αλλοδαπού στίς Ένοπλες Δυνάμεις,
- απαξίωση στρατιωτικών σχολών,
- δραστηριοποίηση κατασκηνωτισμού σέ μίμηση τού ένοπλου συμμοριτισμού τού ΚΚΕ,
- παταγώδης αποτυχία τής στρατεύσεως τών γυναικών καί πόσα άλλα πού δέν γίνονται επαρκώς αντιληπτά από αποσιώπηση ή παραπλάνηση.
Άν λοιπόν, η Γερμανία προετοιμάζει στρατό γιά οποιονδήποτε λόγο, πόσες παραπάνω εμφανείς αιτίες έχει η Ελλάδα νά διατηρεί λαό καί στρατό σέ αξιόμαχη κατάσταση.
Η στρατιωτική θητεία θά έπρεπε νά εκπληρώνεται αμέσως μετά τήν αποφοίτηση από τό Λύκειο καί γιά τά δύο φύλα υποχρεωτικά.
Μόνον ο Χριστός πάνω στόν σταυρό θά απαλλασσόταν τής θητείας καί ούτε κάν οι μοναχοί τών μοναστηριών.
Η θητεία έπρεπε νά ήταν τουλάχιστον, τρία χρόνια γιά τούς άντρες καί δύο γιά τίς γυναίκες καί πέρα από τό καθαρά στρατιωτικό αντικείμενο θά περιελάμβανε παρακολούθηση καί αποφοίτηση από τεχνικές σχολές καί σεμινάρια όπου ο στρατιώτης θά μάθαινε άριστα από κολύμπι, πρώτες βοήθειες μέχρι τήν ειδίκευση σέ τεχνικές δεξιότητες πού θά τού επέτρεπαν όχι απλά νά επιβιώνει σέ φυσικό καί αστικό περιβάλλον, αλλά καί νά βιοποριστεί.
Ταυτόχρονα, θά ελάμβανε ουσιαστική μόρφωση ελληνικής παιδείας.
Κάποτε, οι Έλληνες μάθαιναν ηλεκτροσυγκόλληση στόν στρατό καί μετά τή θητεία, βρίσκανε δουλειά σέ μεγάλες εταιρείες καί εργοστάσια στήν Ευρώπη απ’ όπου έφταναν στήν σύνταξη.
Κάποτε, ο Ελληνικός Στρατός οργάνωνε σχολεία εντός Μονάδων γιά αναλφάβητους στρατιώτες.
Μεγάλο τό κοινωνικό έργο τού Στρατού καί δέν τό λέμε επειδή έχουμε αυτό τό αριστερίστικο αντιστρατιωτικό κόμπλεξ κι επειδή οι διάφορες κυβερνήσεις, ενίοτε, χρησιμοποιούν τόν Στρατό γιά νά καλύπτει τά αδιέξοδα τού κρατικού συστήματος όχι πάντα πρός όφελος τού λαού.
Χάντζος Φίλιππος
